سلام
یکی از مصایب فرهنگ ما این تعارفات الکی هست که خیلی وقتا باعث سو تفاهمات بدی میشن. یکی از این سو تفاهمات زمانی پیش میاد که دارید به ظن خودتون در حق کسی لطف می کنید و طرف با لحن تعارفات معمول به شما میگه نمی خواد این کار رو بکنید، حالا اینجا شما نمیفهید طرف داره تعارف میکنه یا واقعا به دلایلی دوست نداره شما اون کارو انجام بدید!! بنظرم آدم در این مواقع زیاد اصرار نکنه بهتره ...
چند روز پیش جایی مهمونی بودم، صب که پا شدم خواستم رختخوابم رو جمع کنم که یکی از آشنا که تو پذیرایی داشت صبحونه میخورد گفت نمیخواد زحمت بکشی، چون قبلا شنیده بودم طرف موقع غذا خوردن خیلی وسواس داره فهمیدم داره با زبون تعارف میگه دارم دارم غذا میخورم و این کار حالم رو بد میکنه، به همین دلیل سریع رختخواب رو گذاشتم سر جاش...
حالا فرض کنید اگر من این موضوع رو نمیدونستم چه سو تفاهم بدی پیش میومد، خلاصه اینکه بنظرم در مورد لطفها و کارهای خوبی که قصد داریم انجام بدیم بهتره اصراری نداشته باشیم، انجام ندادنش بهتر از اینه که طرف مقابل تو ذهنش یا حتی جلوی دیگران ما رو تحقیر کنه ...



جواب بصورت نقل قول

