اصطلاحات مفید پزشکی

[raz72592]

داروهاي مهار كننده سيستم ايمني
موجب انتشار بيماري زونا و افزايش و شدت آن مي گردد . گروهي از بيماران مبتلا به هوچكين سر انجام به بيماري زوستر دچار خواهند شد . يكي از علل مهم مرگ در بيماران مبتلا به نقص ايمني كه دچار زونا مي شوند بيماري هاي احشايي به ويژه پنوموني مي باشد
ايمني
ويروس هاي واريسلا و زوستر مشابه يكديگر هستند و بيماري هاي آبله مرغان و زونا ازاختلاف پاسخ هاي ايمني ميزبان ناشي مي شوند . عفونت قبلي با آبله مرغان موجب موجب ايمني دراز مدت در برابر اين بيماري مي شود . اما زونا ممكن است در برابر تيترهاي سرمي بالا ازآنتي بادي هاي خنثا كننده واريسلا نيز رخ دهد.
بنظر مي رسد كه ايمني سلولي اختصاصي ويروس واريسلا-زوستردر بهبودي بيماران مبتلا به آبله مرغان و زونا نقش مهمي داشته باشد . پيدايش اينترفرون موضعي نيز در بهبودي بيماري مشاركت دارد
فعاليت‌
استراحت‌ در رختخواب‌ ضروري‌ نيست‌. بيمار مي‌تواند فعاليت‌ آرام‌ در يك‌ محيط‌ خنك‌ داشته‌ باشد. اگر هوا خوب‌ باشد، كودك‌ مي‌تواند بيرون‌ از خانه‌ و در سايه‌ بازي‌ كند.
تا زماني‌ كه‌ تمام‌ تاول‌ها دلمه‌ نبسته‌ باشند و تاول‌ جديدي‌ تشكيل‌ نشود، كودك‌ بايد از سايرين‌ جدا باشد و مدرسه‌ نيز نبايد برود.
رژيم‌ غذايي‌
رژيم‌ خاصي‌ توصيه‌ نمي‌شود.
در اين‌ شرايط‌ به‌ پزشك‌ خود مراجعه‌ نماييد :
اگر شما يا كودكتان‌ علايم‌ آبله‌ مرغان‌ را داريد.
اگر بي‌حالي‌، سردرد، يا حساسيت‌ به‌ نور روشن‌ رخ‌ دهد.
اگر تب‌ بالاي‌ ۳/۳۸ درجه‌ سانتيگراد وجود داشته‌ باشد.
اگر ضايعات‌ آبله‌ مرغان‌، سرفه‌ نيز به‌ علايم‌ اضافه‌ شود
مراقبت و پيشگيري
۱- گزارش موارد مشكوك بيماري به مركز بهداشتي درماني
۲- آموزش به اطرافيان بيمار در مورد ضد عفوني كردن وسايل و لوازم بيمار
۳- جداسازي بيمار در طول دوره واگيري در صورت امكان.
۴- آموزش به بيمار و اطرافيان وي در خصوص كوتاه كردن ناخنها
۵- براي جلوگيري از اضافه شدن عفونت به تاولها حمام گرفتن روزانه توصيه مي شود( با آب سرد )
ابتلاي زودرس به آبله مرغان
نوزاداني که مادرشان نسبت به آبله مرغان مصونيت دارند ، تا چند ماه پس از تولد به اين بيماري مبتلا نخواهند شد . در غيراينصورت اگر کودک در ده روز نخست تولد ، با ويروس اين بيماري تماس داشته باشد ، دچار آبله مرغان مي شود . شدت بيماري در اين شرايط بسيار وخيم و حتي کشنده است . چنانچه مادران پنج روز پيش از وضع حمل يا دو روز پس از آن به اين بيماري مبتلا شوند ، نوزادان آنها نيز به نوع خفيف آن دچار خواهند شد .
آبله مرغان مادرزادي
چنانچه مادر بارداري در ماه هاي نخست ، آبله مرغان بگيرد ، اين بيماري از طريق جفت به کودک او نيز منتقل مي شود . اين نوع بيماري را آبله مرغان مادرزادي مي گويند که در دو درصد مواقع نارسايي هاي کشنده اي ايجاد مي کند .
اين نارسايي ها ، روي مغز ، چشم و اندام هاي حرکتي تأثير مي گذارند . اگر مادران باردار ،‌ در ماه هاي نخست آبستني آبله مرغان بگيرند ،‌ بايد در مورد مصونيت داشتن خود مطمئن شوند . چنانچه پيش از اين آبله مرغان گرفته باشند ، به طور قطع ايمن خواهند بود ، اما اگر شک دارند ، بهتر است آزمايش خون بدهند تا از حضور پادتن هاي ضد آبله مرغان در بدن خود اطمينان يابند . در صورتي که پادتن در بدن آنها موجود باشد ، نوزاد آنها سالم مي ماند .

[raz72592]

[[/URL]
توجه :
اگر خانمي در نيمه اول بارداري خود آبله مرغان بگيرد و مقاومتي در برابر آن نداشته باشد ، مي تواند با تزريق پادتن ضد آبله مرغان ، خود را درمان کند . چنانچه مادري پنج روز پيش از به دنيا آوردن کودک يا دو روز پس از آن ، آبله مرغان بگيرد ، بايد به نوزاد او حداکثر تا چهار روز پس از تولد ، پادتن ضد بيماري تزريق شود . اگر کودکان نارس در چند هفته اول پس از تولد ، دچار بيماري شوند ، بايد حداکثر تا چهار روز پس از ابتلا به آن ، از طريق پادتن ضد بيماري ، درمان شوند .
پاسخ به سوالات مهم در رابطه با آبله مرغان :
*آبله مرغان چیست؟
آبله مرغان یک بیماری عفونی و مسری است که به وسیله ویروس «واریسلا» ایجاد می‌شود. وقتی این ویروس وارد بدن شود، برای همیشه در عقده‌های عصبی- حسی باقی می‌ماند و فعال شدن مجدد آن موجب بروز بیماری «زونا» می‌گردد. این بیماری اغلب یک بیماری خفیف و شایع در کودکان می‌باشد، ولی در برخی افراد به خصوص بالغین و افراد دچار نقص ایمنی و نوزادان می‌تواند موجب بیماری شدید نیز شود.
*علایم آبله مرغان چیست؟
آبله مرغان یک بیماری بثوری تب‌دار است که معمولاً خفیف و خود به خود بهبود شونده می‌باشد. ابتدا فرد بیمار دچار علایم تب، بی‌حالی، بی‌اشتهایی، سردرد و گاه درد خفیف شکمی می‌شود که بعد از ۲- ۱ روز بثورات قرمز رنگ خارش‌دار معمولاً در ناحیه سر، صورت یا تنه ظاهر می‌شوند، این بثورت به تدریج حاوی مایع روشن می‌گردد که ۲- ۱ روز بعد مایع فوق به تدریج کدر می‌شود.
به تدریج بثورات فوق در قسمت‌های دیگر بدن نیز ظاهر می‌شوند. تعداد بثورات می‌تواند بین ۱۵۰۰- ۱۰عدد باشد.
*روش‌های سرایت آبله مرغان کدام است؟
ویروس آبله مرغان از طریق ترشحات تنفسی و نیز تماس با مایع موجود در ضایعات پوستی از فرد مبتلا به افراد دیگر منتقل می‌شود، افراد مبتلا به آبله‌ مرغان از ۲- ۱ روز قبل از ظهور بثورات جلدی تا حدود ۷ روز پس از بروز بثورات می‌توانند منتقل کننده بیماری باشند.
*آبله مرغان معمولاً در چه سنی دیده می‌شود و آیا جنبه ژنتیکی دارد؟
آبله مرغان یک بیماری ویروسی است که بیشتر در سنین کودکی مشاهده می‌شود و اغلب کودکان تا سن ۱۵سالگی به آن مبتلا می‌شوند. بیماری جنبه ژنتیکی ندارد، ولی اگر مادر در دوران بارداری مبتلا شود، ویروس می‌تواند از طریق جفت به جنین منتقل شود.
*راه‌های تشخیص آبله مرغان کدام است؟
تشخیص آبله مرغان بیش‌تر بالینی می‌باشد و برای تشخیص معمولاً نیاز به انجام بررسی‌های آزمایشگاهی نیست. هر وقت در کودکی علایم بیماری مانند بثورات قرمز رنگ خارش‌دار دیده شود که ابتدا بیشتر در قسمت‌های سر و صورت و تنه به صورت روشن و متعاقب آن به صورت بثورات کدر مشاهده می شود و در مرحله بعدی تمام قسمت‌های بدن از جمله اندام‌ها و تنه را درگیر می کند و همچنین فرد دارای علایمی مانند تب، بی‌حالی، بی‌اشتهایی و سردرد خفیف باشد، احتمال وجود بیماری آبله مرغان داده می‌شود.
*درمان آبله مرغان کدام است؟
همان‌طور که ذکر شد آبله مرغان یک بیماری خود به خود بهبود شونده با دوره حدود ۹- ۷ روز است. معمولاً نیاز به درمان اختصاصی ندارد. استفاده از داروهای ضد خارش موجب راحتی بیمار و نیز کاهش احتمال عفونی شدن بثورات می‌شود.
در صورت داشتن تب برای مدت کوتاه می‌توان از داروهای کاهنده تب استفاه کرد.
فقط در موارد شدید، افراد بالای ۱۳ سال یا کمتر از یک سال و با نظر پزشک ممکن است نیاز به تجویز داروی ضد ویروسی باشد.

[raz72592]

روي سينه و شكم كودك نوپاي من، دانه ها و جوش هاي قرمز بوجود آمده است؛ آيا مي تواند آبله مرغان باشد؟
بله مي تواند آبله مرغان باشد. آبله مرغان كه بيماري واريسلا نيز ناميده مي شود، به طور معمول بصورت بثورات پوستي خارش دار بروز مي كند. دانه ها يا جوشهاي آبله مرغان به صورت برآمدگي كوچك شروع مي شوند كه به سرعت به تاول هاي كوچك مايع دار با زمينه صورتي تغيير شكل پيدا مي كنند و در نهايت به صورت پوسته هاي قهوه اي و خشك شده در مي آيند.
اين دانه ها و جوش ها اغلب از پوست سر، صورت يا تنه شروع مي شود، سپس مي تواند در سر تا سر بدن پخش شود. كودكان اغلب بين ۵۰۰-۲۵۰ دانه آبله مي زنند، اگرچه در مواردي ممكن است بيماري فقط به چند تاول كوچك محدود شود.
كودك نوپاي شما ممكن است خسته و بيحال بنظر برسد و شايد كمي تب داشته باشد. احتمالا اشتهايش را از دست داده و مختصري سردرد يا درد در ناحيه شكم دارد. در حدود دو روز قبل از بيرون ريختن دانه ها، ممكن است سرفه يا آبريزش از بيني داشته باشد.
بيماري آبله مرغان معمولا ۵ تا ۱۰ روز طول مي كشد.
چگونه كودك نوپاي من مي تواند به آبله مرغان مبتلا شده باشد؟
بيماري آبله مرغان توسط ويروس واريسلا زوستر (varicella zoster) ايجاد مي شود كه از فردي به فرد ديگر انتقال پيدا مي كند. اگر نوپاي شما تا كنون واكسن آبله مرغان نزده است يا به بيماري آبله مرغان مبتلا نشده است در صورت تماس با فرد مبتلا، امكان ابتلاي وي به اين بيماري بسيار زياد است.
نحوه انتقال بيماري از طريق تماس با دست افراد آلوده يا تماس با تاول هاي فرد آلوده است. همچنين تنفس در فضايي كه فرد آلوده بر اثر تنفس يا عطسه، سرفه آلوده به ويروس كرده اند سبب انتقال بيماري مي شود (ويروس در اثر تماس با مستقيم يا مايع تاولها قبل از اينكه شروع به پوسته ريزي بكند، نيز سبب انتقال بيماري ميشود). اگر كودك شما در معرض تماس با ويروس قرار گيرد اغلب ۱۴ روز تا ۱۶ روز طول مي كشد تا دانه ها و جوشهاي چركي ظاهر شود. اگر چه دوره تظاهر بيماري مي تواند بين ۱۰ تا ۲۱ روز نيز طول بكشد.
آيا آبله مرغان خطرناك است؟
براي بچه هاي سالم بيشتر يك بيماري آزار دهنده است تا يك تهديد واقعي. البته حتي
بچه هاي سالم هم بندرت مي توانند دچار عوارض آبله مرغان شوند؛ اين عوارش ممكن است يك عفونت باكتريايي پوستي، پنوموني يا ذات الريه، آنسفاليت يا ورم مغز باشد.
اگر كودك شما آبله مرغان دارد و بيمارتر از آنچه كه مورد انتظار است به نظر مي رسد، حتما به دكترش اطلاع دهيد. اگر تب بيمار بعد از چند روز كه از شروع بيماري مي گذرد همچنان افزايش مي يابد، اگر دانه يا جوشي در چشم كودك بزند يا پوست اطراف آبله ها متورم و دردناك و خيلي قرمز باشد، حتما به پزشك متخصص اطفال وي اطلاع دهيد.
اگر كودك شما يك بيماري مزمن تضعيف كننده سيستم ايمني مانند لوسمي دارد يا در حال مصرف مقادير بالاي كورتيكواستروئيد است (كه مثلا در بيماري آسم استفاده مي شود)، ابتلا به عفونت آبله مرغان مي تواند عوارش خطرناك براي وي ايجاد كند.
بعضي تدابير پيشگيري كننده مانند تزريق سرم ايمونوگلوبولينِ واريسلا يا واكسن آن تنها اگر مدت كوتاهي بعد از تماس با ويروس بيماريزا تزريق شود، مي تواند موثر باشد.
در چنين شرايطي با بروز اولين علائم آبله مرغان، حتي اگر كودك شما فقط با فرد مبتلا به آبله مرغان تماس داشته باشد، حتما به پزشك او اطلاع دهيد.
بالغيني كه به آبله مرغان مبتلا مي شوند بيماري سخت تري خواهند داشت و در خطر ابتلا به عوارضي مثل پنوموني باكتريايي خواهند بود.
اگر شما حامله هستيد و هرگز آبله مرغان نگرفته ايد در صورتي كه كوچكترين شكي از تماس با فرد مبتلا داشته ايد حتما به پزشك خود اطلاع دهيد و يا حتي از ايشان اطلاعاتي در مورد مواردي كه بايد رعايت كنيد و احتياط هاي لازم جهت پيشگيري از بيماري خود بخواهيد.
زونا چيست؟
همان ويروسي كه سبب بيماري زونا مي شود، مي تواند سبب ايجاد دانه ها و جوش هاي دردناك بنام زونا شود. وقتي كه يك بچه در دوران كودكي آبله مرغان مي گيرد، ويروس در بدن وي باقي مي ماند و مي تواند سالها بعد مجددا در شرايط خاصي فعال شده و باعث بروز علائم شود. زونا مي تواند چندين سال بعد از اولين ابتلا كودك به آبله مرغان ظاهر شود.
تقريبا از هر ده نفري كه در كودكي تجربه آبله مرغان را داشته اند، يك نفر ممكن است در بزرگسالي به زونا مبتلا شود.

[raz72592]

آيا راه و روشي براي پيشگيري از بيماري آبله مرغان وجود دارد؟
بله. واكسن آن از سال ۱۳۷۳ در دسترس بوده و متخصصين اطفال پيشنهاد مي كنند كه بهتر است كودكان ۱۲ تا ۱۸ ماهه يك دوره اين واكسن را دريافت كنند و يك يادآور نيز در ۴ تا ۶ سالگي داشته باشند. واكسيناسيون آبله مرغان ۹۵% كودكان را از ابتلاء به آبله مرغان جدي و شديد حفظ مي كنند.
البته واكسن آبله مرغان ممكن است در بچه هاي سالم هم عوارضي داشته باشد. اگر كودك شما به ژلاتين موجود در واكسن يا به آنتي بيوتيك نئومايسن حساسيت داشته باشد يا در تزريق دوزهاي قبلي واكنش آلرژيك نشان داده باشد، در اينصورت واكسيناسيون آبله مرغان توصيه نمي شود.
اگر كودك شما به سرطان يا هر بيماري ديگري كه بر سيستم ايمني بدن تاثير مي گذارد، مبتلا باشد يا اگر اخيرا تزريق خون داشته يا مقادير بالايي داروهاي استروئيدي مي گيرد لازم است در مورد تزريق واكسن آبله مرغان با پزشك معالج وي مشورت كنيد تا موضوع را به دقت بررسي كنند.
براي درمان آبله مرغان در فرزندم چه كارهايي لازم است انجام دهم؟
از كودكتان در خانه نگهداري و مراقبت كنيد تا دانه هاي آبله خشك شده و به پوسته تبديل شود. اين امر سبب بهبود سريعتر شده و از انتشار بيماري به سايرين هم جلوگيري مي كند.
متاسفانه يك يا دو روز قبل از شروع تظاهرات بيماري و بروز جوشها و دانه هاي آبله، فرد بيمار بيشترين احتمال سرايت را به ديگران دارد. يعني قبل از اينكه خود فرد يا حتي والدين كودك متوجه شروع بيماري شوند، احتمال انتقال بيماري به سايرين بيشتر از هر زمان ديگري است.
وقتي كه كودك شما در حال بهبودي است، مهمترين كاري كه مي توانيد انجام دهيد كاهش يا از بين بردن خارش است. حمام يا دوش روزانه يا هر چند ساعت يكبار مي تواند مفيد باشد. افزودن بيكربنات سديم مخصوص استحمام به آب وان يا ريختن آن در ظرف بزرگي كه براي دوش گرفتن كودك از آن استفاده شود براي كاهش درد و خارش مفيد است.
بعد از حمام نيز مي توانيد لوسيون كالامين را روي آبله هاي خشك شده و مناطق خارش دار بگذاريد.
اگر چه سخت است اما بايد از خاراندن و كندن زخمها جلوگيري شود. زيرا زمان و دوره درمان را به تعويق مي اندازد. اگر زخمها كنده شوند مي تواند موجب ايجاد اسكار (زخم جوش) شده و موجب عفونت پوست شبيه زرد زخم شود. كوتاه نگه داشتن ناخنهاي كودك به جلوگيري از كنده شدن و زخم شدن محل آبله ها كمك مي كند.
تب را مي توان با استامينوفن يا ايبوبروفن پايين آورد و هرگز از آسپرين استفاده نكنيد، زيرا سبب بروز سندرم Reye’s كه معمولا نادر اما خطرناك است در كودكان مي شود.
در صورتيكه خارش موجب ناراحتي و بيقراري كودكتان شده باشد مي توانيد از آنتي هيستامين به مقدار مناسب استفاده كنيد.
از داروي ضد ويروس آسيكلووير براي درمان آبله مرغان مي توان استفاده كرد (در بچه هايي كه از نظر ايمني مشكلي ندارند). براي بچه هايي يا سيستم ايمني ضعيف شده آسيكلووير مي تواند موجب وخامت حال بيمار شود. بنابراين در مورد استفاده از دارو حتما با پزشك اطفال كودكتان مشورت كنيد.

[raz72592]

زمان شیوع آبله مرغان کدام فصل است؟
- آبله مرغان عمدتا با شروع فصول سرد سال و گاهي در اوايل فصل بهار بروز مي كند. شيوع بيماري در گروه سني ۹- ۵ سال بيشتر است ولي در ساير گروه هاي سني ديگر نيز ممكن است اتفاق بيفتد. شيوع اين بيماري با توجه به شروع فصل سرما افزایش می یابد و ارتباط خاصي با شرايط جغرافيايي يا وضعيت بهداشتي افراد ندارد. شيوع بيماري نيز مختص به نقطه خاصی نيست و در کلیه مناطق شاهد شيوع و بروز آن هستيم.
در هنگام ابتلا به این بیماری چه باید کرد ؟
- هدف از درمان اين بيماري جلوگيري از بروز عوارض آن مي باشد و اقداماتي از قبيل: استحمام روزانه فرد مبتلا با آب ولرم، استفاده از داروهاي ضد خارش با توصيه پزشك معالج، مصرف داروهاي كاهنده تب و در موارد شديد داروهاي ضد ويروس تحت نظر پزشك توصيه مي شوند.
پيشگيري از آبله مرغان مشكل بوده و بهتر است افراد مبتلا در اتاق جداگانه‌اي استراحت نمايند و از تماس با افراد در معرض ابتلا خودداري نمايند.
همچنين لازم است به منظور كنترل و مهار بيماري مسئولين امور بهداشت و درمان با اطلاع رساني در رسانه ها و در سطح شهر آگاهي شهروندان را در مورد بيماري افزايش دهند.
آیا اين بيماري واكسن وجود دارد؟
- آبله مرغان واكسن دارد و در بسياري از كشورها به طور گسترده براي كودكان ۱۸ – ۱۲ سال تجويز مي شود. ولي در ایران و کشورهای فارسی زبان اين واكسن همگاني نبوده و براي برخي از افراد و تحت نظر پزشك تزريق مي شود.
آيا رابطه ای ميان سرماخوردگي، آنفلوانزا و آبله مرغان وجود دارد؟
- رابطه‌اي كه ميان هرسه بيماري وجود دارد به ايجاد علايم مشابهي بر مي گردد كه آنها نشان مي دهند. هرسه بيماري داراي منشا ويروسي بوده و علايم عمومي و مشابه اينها شامل سردرد، تب، آبريزش بيني، خستگي و كوفتگي بدن، دردهاي عضلاني و… مي‌باشد.

[raz72592]

معرفی اچ آی وی
اچ آی وی ويروسی است که به بيماری مرگبار ايدز منجر می شود. اين ويروس با حملات بی امان خود سيستم دفاعی بدن را چنان تضعيف می کند که حتی کوچکترين عفونت ها جان بيمار را به خطر می اندازند.
تاکنون دست کم ۲۸ ميليون نفر در سراسر جهان در اثر ابتلا به ايدز در گذشته اند.
در حالی که ۲۰ سالی است از شناسايی اچ آی وی می گذرد، هنوز هيچ واکسنی برای اچ آی وی و معالجه ای برای ايدز کشف نشده است. با اين حال نسل تازه داروها، طول عمر افراد آلوده به اچ آی وی را به طور چشمگيری افزايش می دهد.
ويروس اچ آی وی

اچ آی وی (Human Immunodeficiency Virus) به سيستم دفاعی، يعنی دقيقا همان سيستمی که معمولا در مقابل عفونت ها از بدن دفاع می کند، هجوم می برد.
اين ويروس به يک نوع خاص از گلبولهای سفيد خون به نام “سی دی ۴ +” حمله می کند. اچ آی وی اين سلول را ربوده، ژن های خود را وارد دی ان ای آن می کند، و از آن برای توليد ذرات ويروسی بيشتری استفاده می کند. اين ذرات سپس ساير سلول های سالم سی دی ۴ + را آلوده می کنند.
آن دسته از سلول های سی دی ۴ + که ميزبان ويروس اچ آی وی هستند در نهايت از بين می روند. نحوه نابودی اين سلول ها هنوز برای دانشمندان مجهول است.
با کاهش شمار سلول های سی دی ۴ + توانايی بدن برای مبارزه با بيماری ها افت می کند و به تدريج به سطحی خطرناک می رسد. از اين مرحله به بعد بيمار به ايدز (Acquired Immune Deficiency Syndrome) مبتلا شده است.
اچ آی وی نوع خاصی از ويروسی به نام “رتروويروس” (retrovirus) است. هرچند اين رتروويرسها نسبت به ويروس های معمولی ارگانيسم ساده تری دارند، اما از ميان بردن آنها دشوارتر است.
ژن های رتروويروسها در داخل دی ان ای سلول ها لانه می کنند. به اين ترتيب هر سلول جديدی که از سلول ميزبان تکثير شود حاوی ژن های اين ويروس خواهد بود.
رتروويروس ها همچنين ژن های خود را با ضريب خطای بالا در سلول ميزبان کپی می کنند. توام شدن اين خصيصه با سرعت بالای تکثير اچ آی وی ، باعث می شود اين ويروس با همان سرعتی که منتشر می شود، تعيير شکل نيز بدهد.
علاوه بر اين، “پوششی” که ذرات ويروس اچ آی وی در آن محفوظ است، جنسی مشابه سلول های بدن دارد که باعث می شود سيستم دفاعی بدن نتواند ذرات ويروس را از سلول های سالم به راحتی تشخيص دهد.
اچ آی وی چگونه تکثير می شود:
۱- ويروس خود را می چسباند: خوشه های پروتئينی در سطح بيرونی ذرات ويروس، به دريافت کننده های پروتئينی “سی دی ۴ +” سلول مقصد “ملحق” می شوند.
۲- ژن ها کپی می شوند: ويروس اچ آی وی نمونه ای از اطلاعات ژنتيکی خود را کپی می کند.
۳- تکثير: ويروس اين کپی از ژن ها را وارد دی ان ای سلول ميزبان می کند. وقتی سلول ميزبان شروع به تکثير می کند، بخشهای تشکيل دهنده ويروس اچ آی وی را هم تکثير می کند.
۴- ويروس جديد آزاد می شود: بخشهای تشکيل دهنده ويروس اچ آی وی در نزديکی جداره سلول جاسازی می شوند. آنها يک “جوانه” را تشکيل می دهند که از سلول جدا می شود و به يک ذره جديد اچ آی وی تبديل می شود.

آلودگی
ويروس اچ آی وی در خون، مايعات تناسلی افراد و همينطور شير مادر آلوده يافت می شود.
اين ويروس همراه با اين مايعات وارد بدن ديگران می شود.
راه های سرايت اچ آی وی:
- آميزش جنسی با فرد آلوده بدون رعايت اقدامات پيشگيرانه
- استفاده اشتراکی از سرنگ آلوده يا ابزاری که برای سوراخ کردن اعضای بدن استفاده می شود و آلوده هستند
- از طريق خون آلوده
- در معرض تماس قرار دادن زخم يا بريدگی در بدن با مايعات آلوده به اچ آی وی
- نوزادان مادران آلوده ممکن است در دوران جنينی، هنگام تولد يا از طريق تغذيه از شير مادرآلوده شوند
ويروس اچ آی وی در بزاق دهان شخص آلوده وجود دارد، اما ميزان آن کم تر از حدی است که بتواند بيماری را منتقل کند.
زمانی که مايعات حامل ويروس خشک شده باشد، خطر انتقال ويروس نزديک به صفر خواهد بود.
برای پيشگيری از انتقال اچ آی وی، بهترين راه خودداری از برقراری رابطه جنسی با فرد آلوده به ايدز و استفاده از کاندوم های جنس “لاتکس” (نوعی پلاستيک) است.
ذرات با ابعاد اچ آی وی نمی توانند از کاندوم لاتکس عبور کنند و اگر به درستی و به طور منظم استفاده شوند شيوه کاملا موثری در کاهش خطر انتقال بيماری محسوب می شوند.
هرچند تنها شيوه صد در صد موثر خودداری کامل از آميزش جنسی است.
معتادان تزريقی می توانند با خودداری از مصرف سرنگ های مشترک خطر آلودگی به اچ آی وی را کاهش دهند.

[raz72592]

مراحل ابتدايی
حدود نيمی از افرادی که تازه به اچ آی وی آلوده می شوند در عرض دو تا چهار هفته به علائمی شبيه آنفولانزا مبتلا می شوند. اين علائم شامل تب، خستگی، ناراحتی پوستی، درد مفصل، سردرد و تورم در غدد لنفاوی است.
نمودار سمت چپ فرآيند تدريجی آلودگی به اچ آی وی را نشان می دهد. واحد شمارش گلبولهای سفيد سی دی ۴ + برابر با تعداد آنها در يک ميليمتر مکعب خون است. با پيشرفت ويروس از تعداد آن کاسته می شود.
يک سيستم دفاعی سالم دارای ۶۰۰ تا ۱۲۰۰ سلول سی دی ۴ + در ميليمتر مکعب است. اگر اين رقم به ۲۰۰ عدد کاهش يابد، بيمار مبتلا به ايدز محسوب می شود.
“بار ويروسی” شمار ذرات ويروسی در ميليمتر مکعب است. در مراحل ابتدايی، اين رقم با تکثير سريع ويروس در خون به اوج می رسد.
در برخی از افراد آلوده به اچ آی وی سالها طول می کشد تا بيماری ايدز ظاهر شود و در اين مدت آنها احساس سلامت کرده و هيچ علائم بيرونی حضور اين ويروس در آنها ديده نشود.
در ساير افراد آلوده به اچ آی وی ممکن است علائمی مانند کاهش وزن، تب و عرق، کهير و برای مدتی کوتاه پاک شدن حافظه نمود کند.
آزمايش های اچ ای وی:
- در جريان عمومی ترين آزمايش برای تشخيص اچ آی وی، يک نوع خاص از پادتن ها يا همان پروتئين های ضدبيماری رديابی می شود
- با اين که پادتن ها در واکنش به حضور اچ آی وی در بدن توليد می شوند، اما اين اتفاق شش تا دوازده هفته پس از آلودگی رخ می دهد
- در حالی که اين پادتن ها در مبارزه با ويروس چندان موثر نيستند، اما به عنوان نشانه وجود ويروس در بدن قابل اعتماد هستند
- در چند هفته ای که رديابی آلودگی بی ثمر و جواب آزمايش منفی است، فرد آلوده می تواند ويروس را به سايرين منتقل کند.

پيشروی بيماری ايدز در بدن

سيستم دفاعی بدن که از حمله ويروس صدمه ديده است، قوای خود را برای مبارزه با بيماری ها از دست می دهد و هر نوع عفونتی می تواند جان بيمار را تهديد کند.
کسانی که به اچ آی وی آلوده هستند در مقابل بيماری هايی مانند سل، مالاريا و ذات الريه آسيب پذيرتر می شوند و با افت شمار گلبولهای سفيد سی دی ۴ +، آسيب پذيری آنها از قبل هم بيشتر می شود.
بيماران مبتلا به اچ آی وی همچنين در مقابل آنچه به “عفونت های فرصت طلب” معروف است آسيب پذير هستند. اين نوع از عفونتها از باکتری های شايع، قارچ ها و انگل هايی نشات می گيرد که يک بدن سالم قادر به مبارزه با آنهاست، اما می تواند در افرادی که سيستم دفاعی بدن آنها آسيب ديده ايجاد بيماری کند و گاه آنها را از پا در آورد.
برخی از اين عوامل بيماری زا زمانی که شمار سلول های سی دی ۴ + زياد است به بدل حمله می کنند، اما اکثر آنها زمانی که شمار اين سلولها به کمتر از ۲۰۰ رسيد، يعنی نقطه آغاز ظهور ايدز، فعال می شوند.
در صورتی که مراقبتهای کامل پزشکی در دسترس باشد، آن وقت می توان به بيمار داروهای درمانگر و محافظ در برابر برخی از اين عفونت ها را داد. البته اين داروها گاه گران است و به علاوه می تواند عوارض جانبی داشته باشد.
*برفک
برفک و زونا
برفک يک عفونت قارچی است که معمولا به دهان، گلو يا دهانه رحم حمله می کند.
ويروس زونا،”هرپيس سيمپلکس” (herpes simplex)، می تواند در دهان يا رحم ايجاد شود. هر دو عفونت شايع هستند، اما درصد وقوع آنها در ميان افراد مبتلا به اچ آی وی افزايش می يابد و حتی می تواند افرادی را که شمار سلول های سی دی ۴ + آنها هنوز بالاست مبتلا کند.
علائم: برفک باعث پيدايش برآمدگی های سفيدرنگ در پوست و خشکی دهان می شود و فرآيند بلعيدن غذا را دشوار می سازد. زونا باعث پيدايش تاول های دردناک در ناحيه مبتلا می شود.
سل*
سل عامل اصلی مرگ و مير در ميان مبتلايان به ايدز در سراسر جهان است و بسياری از کشورها همزمان با اپيدمی های اچ آی وی و سل روبرو هستند. سل ناشی از يک نوع باکتری است که بسياری از مردم حامل آن هستند، اما تنها در برخی از افراد باعث بيماری می شود.
اگر افرادی که حامل اين باکتری هستند به اچ آی وی هم آلوده شوند، احتمال بروز سل در آنها ۳۰ برابر افزايش می يابد. سل ابتدا به ريه حمله می کند، اما می تواند به غدد لنفاوی و مغز هم سرايت کند.
علائم: سرفه شديد، درد در قفسه سينه، سرفه همراه با خون، خستگی مفرط، کاهش وزن، تب و تعرق شديد در هنگام خواب.
سرطان سيستم دفاعی بد
ن*
افراد آلوده به اچ آی وی بيش از ديگران در معرض ابتلا به انواع سرطانهای سيستم دفاعی بدن موسوم به ان اچ ال (Non-Hodgkin’s Lymphomas) قرار دارند. ان اچ ال می تواند به هر بخشی از بدن از جمله نخاع و مغز حمله کند و می تواند ظرف يک سال بيمار را از پا درآورد.
اين بيماری می تواند، صرف نظر از شمار گلبولهای سفيد سی دی ۴ + در بدن بيمار اچ آی وی، بروز کند. شيمی درمانی راه مقابله با اين نوع سرطانهاست.
علائم (ان اچ ال): تورم غدد لنفاوی، تعرق به هنگام خواب و کاهش وزن.
زخم های بدخيم (کی اس)
کی اس (Kaposi’s sarcoma) يک نوع بيماری مشابه سرطان بوده و در ميان مردان آلوده به اچ آی وی شايع است. اين بيماری موجب ظهور زخم های (ليژن) قرمز يا بنفش رنگی می شود که معمولا روی پوست ظاهر می شود. اين بيماری همچنين می تواند دهان، غدد لنفاوی، دستگاه گوارش و ريه ها را تحت تاثير قرار دهد و مرگبار باشد. اين بيماری معمولا به بيمارانی که شمار سی دی ۴ + آنها کمتر از ۲۵۰ است حمله می کند، اما در کسانی که شمار اين سلول در آنها کمتر است وخيم تر خواهد بود.
علائم: زخم، نفس تنگی در صورتی که به ريه حمله کرده باشد، و خونريزی در صورتی که به دستگاه گوارشی حمله کرده باشد.
ذات الريه (پی سی پی)
موضع: ريه
پی سی پی (Pneumocystis pneumonia) يکی از عفونت های “فرصت طلب” است که باعث ذات الريه می شود. اين عفونت معمولا به ريه حمله می کند اما همچنين می تواند غدد لنفاوی، طحال، کبد يا مغز استخوان را هدف قرار دهد. اين بيماری همواره از علل عمده مرگ و مير در ميان بيماران آلوده به اچ آی وی بوده است، اما اکنون به کمک دارو قابل پيشگيری و معالجه است. اين بيماری اغلب افرادی را که شمار سی دی ۴ + در آنها کمتر از ۲۰۰ است مبتلا می کند.
علائم: تب، سرفه خشک، حس فشردگی در قفسه سينه و دشواری در عمل تنفس.
عفونت های مغزی
بيماران اچ آی وی همچنين در مقابل دو نوع عفونت، که عموما به مغز حمله می کند، آسيب پذير هستند. توکسوپلاسموسيس (Toxoplasmosis) که از يک انگل در حيوانات ناشی می شود، می تواند باعث پيدايش زخم در مغز شود.
کريپتوکوکوس (Cryptococcus) - نوعی قارچ در خاک - اغلب باعث مننژيت می شود. اين بيماری در پرده نخاع و مغز عفونت ايجاد می کند و می تواند به اغما و مرگ منجر شود. اين عفونت ها در بيمارانی که شمار سلول های سی دی ۴ + در آنها کمتر از ۱۰۰ است شايع است.
علائم:
سردرد، تب، مشکلات بينايی، تهوع و استفراغ، ضعف در يک طرف بدن، دشوار شدن تکلم و راه رفتن (توکسوپلاسموسيس)، گرفتگی عضلات گردن (مننژيت).
عفونت شکم (ام ای سی)
ام ای سی يا ام ای آی (Mycobacterium avium complex) عفونتی است که از باکتری های موجود در آب، گرد و غبار، خاک و مدفوع پرندگان ناشی می شود. اين بيماری به لايه بيرونی معده و روده حمله می کند و در نهايت می تواند در خون و ساير بخش های بدن منتشر شود. ام ای سی اغلب کسانی را که شمار گلبولهای سفيد سی دی ۴ + در آنها کمتر از ۷۵ است مبتلا می کند.
علائم: شکم درد ، تهوع و استفراغ که به تب می انجامد، تعرق در خواب، بی اشتهايی، کاهش وزن، خستگی، اسهال.
خطر نابينايی (سی ام وی)
سی ام وی (Cytomegalovirus) يک عفونت مرتبط با ويروس زونا (هرپيس) است و در بيماران اچ آی وی اغلب باعث ابتلا به تورم شبکيه چشم (retinitis) می شود. اين بيماری با مرگ سلول های شبکيه در ناحيه عقب چشم همراه است و در صورتی که معالجه نشود به سرعت می تواند باعث نابينايی شود. سی ام وی توسط دارو قابل مهار است.
اين ويروس همچنين می تواند بر ساير بخش های بدن اثر بگذارد. اين بيماری به ندرت به افرادی که شمار سلول های سی دی ۴ + آنها بيش از ۱۰۰ است حمله می کند، و اغلب افرادی را که شمار اين سلول در آنها کمتر از ۵۰ است مبتلا می کند.
علائم: مشکل بينايی مانند ديدن لکه های سياه متحرک، تاری در ديد و پيدايش نقاط کور.

[raz72592]

داروهای ضد ايدز
از زمان آغاز اپيدمی اچ آی وی، مجموعه ای از داروها ساخته شده اند که از طريق مهار توانايی تکثير اين ويروس، عمر افراد مبتلا به اچ آی وی را به طور قابل ملاحظه ای افزايش می دهد. اين داروها از سرعت نابودی سی دی ۴ + بيماران می کاهد و می تواند بروز ايدز را به تاخير بياندازد، اما آن را معالجه نمی کند.
در مجموع چهار دسته دارو وجود دارد که در مقاطع مختلف آلودگی و رشد اچ آی وی و ايدز عمل می کنند:
۱) بازدارنده های ورودی: اين داروها به پروتئين های موجود بر سطح بيرونی ويروس اچ آی وی می چسبد و از پيوستن و ورود آن به سلول های سی دی ۴ + جلوگيری می کند. تاکنون تنها يک نمونه از دارو، به نام “فوزيون” (Fuzeon)، وارد بازار شده است.
۲) بازدارنده های ان آر تی (Nucleoside reverse transcriptase): اين بازدارنده ها ويروس اچ آی وی را از نسخه سازی از ژنهای خود باز می دارد. نوکليوسايدها مصالح ساختمانی اين ژنها هستند. اين دارو فرآيند نسخه سازی را از طريق توليد نمونه های معيوبی از اين مصالح ساختمانی مختل می کند.
۳) بازدارنده های ان ان آر تی (Non-nucleoside reverse transcriptase): اين بازدارنده ها نيز فرآيند نسخه سازی را مختل می کنند. آنها با چسباندن خود به آنزيمی که اين فرآيند را کنترل می کند نسخه سازی را مختل می کنند.
۴) بازدارنده های نوع پروتيز (Protease): اين داروها به آنزيم ديگری به نام پروتيز که نقشی اساسی در جمع آوری ذرات ويروس تازه دارد، می چسبند.
داروهای ضدويروس ايدز بايد به صورت ترکيبی مصرف شوند. معمولا سه نوع داروی مختلف از دست کم دو دسته مختلف از داروها به طور همزمان به بيمار تجويز می شود. با تغيير شکل دادن ويروس اچ آی وی، برخی از نمونه های اين ويروس در مقابل داروها مقاوم می شوند.
بنابراين شانس کنترل اچ آی وی در صورت استفاده از چند دارو بيشتر خواهد بود. در برخی موارد از آلودگی های تازه، ويروسهايی رديابی شده اند که حتی پيش از آغاز معالجات در برابر داروهای موجود مقاومت نشان می دهند.
عوارض جانبی
عوارض جانبی شايع:
- تهوع، استفراغ، سردرد، خستگی مفرط، کهير، اسهال، بی خوابی، بی حسی در اطراف دهان، درد معده
ساير عوارض جانبی
- التهاب لوزالمعده، آسيب به کبد و لوزالعمده، زخمهای درون دهان، تغيير شکل بدن، آسيب به سلولهای عصبی، کم خونی، درد عضلانی و ضعف.







توهمات پيرامون اچ آی وی ( افکار و تصورات اشتباه )

اج آی وی به طرق زير غير قابل سرايت است

- از طريق هوا، سرفه و عطسه

- از طريق بوسيدن، تماس پوستی يا دست دادن

- از طريق استفاده مشترک از لوازم آشپزی مانند ديگ و چاقو

- از طريق تماس با صندلی توالت

- از طريق حشرات، نيش يا گاز حيوانات

- از طريق شنا در استخرهای عمومی

- از طريق خوردن غذايی که توسط فرد آلوده به اچ آی وی تهيه شده باشد


هيچگونه گزارشي مبني بر درستي اين ادعا وجود نداره توي هيچ كجاي دنيا تا اين لحظه!

[raz72592]

افزايش غير طبيعي دفعات اجابت مزاج كه معمولاً با تغيير در قوام و حجم مدفوع همراه است، اسهال ناميده مي‌شود كه مي‌تواند به دو صورت حاد يا مزمن بروز كند. اسهال مي‌تواند در اثر ابتلاء به عفونتهاي ميكروبي و يا ويروسي، بيماريها (نظير التهاب‌هاي روده‌اي و ايدز)، ناسازگاريهاي غذايي، حساسيت به الكل يا مسموميتها، بروز نمايد.
اصولاً اسهال خفيفي كه با ساير علائم (تب، دفع خون و …) همراه نباشد، خودبخود بهبود مي‌يابد، اما در صورتيكه جنبه آزاردهنده‌اي به خود بگيرد، مي‌توان از فرآورده‌هاي ضد اسهال بهره گرفت. اين فرآورده‌ها نيز تنها در درمان شرايط موقت و گذرا توصيه مي‌شوند.
**هشدار: در صورتيكه اسهال بيش از دو روز بطول بيانجامد يا با تب بالا، از دست دادن %۵ كل آب بدن يا دفع خون همراه شود، هرگز خوددرماني نكنيد و فوراً با پزشك تماس بگيريد.
ممكن است اسهال به از دست دادن مقدار زيادي از آب و املاح بدن منجر شود. در اين شرايط، دهان خشك شده و چشمها گود مي‌افتند. ضعف، كاهش ميزان دفع ادرار و سرگيجه نيز از علائم ديگر اين عارضه هستند. بنابراين جايگزيني آب از دست رفته براي افراد مبتلا به اسهال و خصوصاً در اطفال، از اهميت ويژه‌اي برخوردار است. در اينگونه موارد مي‌توان با نوشيدن انواع مايعات و يا استفاده از محلولهاي خوراكي نظير ا-آر-اس (رجوع به تك‌نگار اين دارو)، آب و املاح از دست رفته را باز گرداند.
در صورت عدم دسترسي به پودر بسته بندي شده ا-آر-اس، مي‌توانيد از فرمول زير براي تهيه آن استفاده نمائيد:
۲ قاشق مرباخوري شكر


+ ۴ ليوان آب جوشيده سرد شده و يا آب ميوه ۱ قاشق چايخوري نمك ۱/۲ قاشق چايخوري جوش شيرين
*توجه: استفاده از محلولهاي تزريقي وريدي (انواع سرم) در اين موارد، تنها در صورتي ضرورت مي‌يابد كه بيش از %۱۰ كل آب بدن از دست رفته باشد و تشخيص آن نيز بر عهده پزشك است.
از جمله روشهاي غير داروئي ديگري كه مي‌توانند به رفع علائم اسهال كمك كنند عبارتند از استراحت، رژيم غذايي مناسب (مصرف مايعا- غذاهاي كم حجم ولي مقوي و پرهيز از مصرف سبزيجات و ميوه‌جات خام) و خودداري از مصرف فرآورده‌هاي ملين.
ضمناً در مورد شيرخواراني كه از شير مادر تغذيه مي‌كنند بهيچ عنوان نبايد شير مادر را قطع نمود اما براي كودكاني كه با شير خشك تغذيه مي‌شوند، طبق تجويز پزشك نوع مناسب‌تري از شيرخشك توصيه مي‌شود.

[raz72592]

درمان داروئي اسهال
فرآورده‌هاي ضد اسهال، علائم آزاردهنده اسهال را بهبود مي‌بخشند. مانند ساير داروها، در صورتيكه مصرف كننده ساير داروهاي OTC (بدون نسخه) و يا نسخه‌اي مي‌باشيد، در مصرف اين فرآورده‌ها احتياط نمائيد. فرآورده‌هاي ضد اسهال تنها براي درمان شرايط موقت و گذرا توصيه مي‌شوند، بنابراين اگر اسهال براي مدت دو روز ادامه يابد و يا با تب بالا، كاهش بيش از %۵ كل آب بدن و يا دفع خون همراه شود، حتماً بايد با پزشك تماس بگيريد.
اسهال مي‌تواند در اثر ابتلاء به عفونتهاي ميكروبي و يا ويروسي، بيماريها (نظير التهاب‌هاي روده‌اي و ايدز)، ناسازگاريهاي غذايي، حساسيت به الكل يا مسموميتها، بروز نمايد.
اصولاً اسهال خفيفي كه با ساير علائم (تب، دفع خون و …) همراه نباشد، خودبخود بهبود مي‌يابد، اما در صورتيكه جنبه آزاردهنده‌اي به خود بگيرد، مي‌توان از فرآورده‌هاي ضد اسهال بهره گرفت. اين فرآورده‌ها نيز تنها در درمان شرايط موقت و گذرا توصيه مي‌شوند.
**هشدار: در صورتيكه اسهال بيش از دو روز بطول بيانجامد يا با تب بالا، از دست دادن %۵ كل آب بدن يا دفع خون همراه شود، هرگز خوددرماني نكنيد و فوراً با پزشك تماس بگيريد.
ممكن است اسهال به از دست دادن مقدار زيادي از آب و املاح بدن منجر شود. در اين شرايط، دهان خشك شده و چشمها گود مي‌افتند. ضعف، كاهش ميزان دفع ادرار و سرگيجه نيز از علائم ديگر اين عارضه هستند. بنابراين جايگزيني آب از دست رفته براي افراد مبتلا به اسهال و خصوصاً در اطفال، از اهميت ويژه‌اي برخوردار است. در اينگونه موارد مي‌توان با نوشيدن انواع مايعات و يا استفاده از محلولهاي خوراكي نظير ا-آر-اس (رجوع به تك‌نگار اين دارو)، آب و املاح از دست رفته را باز گرداند.
در صورت عدم دسترسي به پودر بسته بندي شده ا-آر-اس، مي‌توانيد از فرمول زير براي تهيه آن استفاده نمائيد:
۲ قاشق مرباخوري شكر


+ ۴ ليوان آب جوشيده سرد شده و يا آب ميوه ۱ قاشق چايخوري نمك ۱/۲ قاشق چايخوري جوش شيرين
*توجه: استفاده از محلولهاي تزريقي وريدي (انواع سرم) در اين موارد، تنها در صورتي ضرورت مي‌يابد كه بيش از %۱۰ كل آب بدن از دست رفته باشد و تشخيص آن نيز بر عهده پزشك است.
از جمله روشهاي غير داروئي ديگري كه مي‌توانند به رفع علائم اسهال كمك كنند عبارتند از استراحت، رژيم غذايي مناسب (مصرف مايعا- غذاهاي كم حجم ولي مقوي و پرهيز از مصرف سبزيجات و ميوه‌جات خام) و خودداري از مصرف فرآورده‌هاي ملين.
ضمناً در مورد شيرخواراني كه از شير مادر تغذيه مي‌كنند بهيچ عنوان نبايد شير مادر را قطع نمود اما براي كودكاني كه با شير خشك تغذيه مي‌شوند، طبق تجويز پزشك نوع مناسب‌تري از شيرخشك توصيه مي‌شود.
درمان داروئي اسهال
فرآورده‌هاي ضد اسهال، علائم آزاردهنده اسهال را بهبود مي‌بخشند. مانند ساير داروها، در صورتيكه مصرف كننده ساير داروهاي OTC (بدون نسخه) و يا نسخه‌اي مي‌باشيد، در مصرف اين فرآورده‌ها احتياط نمائيد. فرآورده‌هاي ضد اسهال تنها براي درمان شرايط موقت و گذرا توصيه مي‌شوند، بنابراين اگر اسهال براي مدت دو روز ادامه يابد و يا با تب بالا، كاهش بيش از %۵ كل آب بدن و يا دفع خون همراه شود، حتماً بايد با پزشك تماس بگيريد.