تبلیغات :
ماهان سرور
دانلود فیلم جدید
آکوستیک ، فوم شانه تخم مرغی ، پنل صداگیر ، یونولیت
خرید فالوور ایرانی
خرید فالوور اینستاگرام
خرید ممبر تلگرام
دستگاه جوجه کشی حرفه ای
فروش آنلاین لباس کودک

[ + افزودن آگهی متنی جدید ]




صفحه 18 از 41 اولاول ... 814151617181920212228 ... آخرآخر
نمايش نتايج 171 به 180 از 409

نام تاپيک: تاپیک جامع مقالات و کتاب های ورزشی

  1. #171
    Banned
    تاريخ عضويت
    Jun 2004
    محل سكونت
    forum.p30world.com/member.php?u=989
    پست ها
    1,230

    پيش فرض راهنمای خرید دوچرخه سالم

    این روزها رفت وآمد درون شهر یکی از مشکل های شهری است. ساعت ها در ترافیک خیابان ها ماندن غیر از اینکه زمان شهروندان را هدر می دهد، از نظر روانی نیز روی آنها تاثیر می گذارد. چند سالی است که عده ای برای رفت وآمدهای روزانه خود به محل کار، مدرسه، دانشگاه و.... از دوچرخه استفاده می کنند...
    دوچرخه به دلیل اینکه هیچ آلودگی ای برای هوا و محیط ایجاد نمی کند، جایگزینی بسیار مناسب و سالم برای خودرو است. ضمنا دوچرخه سواری یک ورزش نیز محسوب می شود که در تناسب اندام، عضلانی کردن ماهیچه ها و سلامت روح و جسم موثر است. اگر شما هم مانند برخی از دیدن افرادی که با دوچرخه به مسیرهای خود رفت وآمد می کنند، لبخندی بر لبتان می نشیند و دوست دارید جای آنها باشید، برایتان خبر خوشی داریم چون می توانید در این صفحه اطلاعات لازم برای خرید یک دوچرخه مناسب با کارایی موردنظرتان را بیابید.
    هر دوچرخه سواری نیازمند دوچرخه ای متناسب با همان کارایی است. بنابراین اگر قصد دارید دوچرخه بخرید ابتدا مشخص کنید که این دوچرخه را برای چه استفاده ای لازم دارید. تقسیم بندی دوچرخه به این ترتیب است:
    ▪ دوچرخه شهری (سی تی بایک) که برای رفت وآمدهای روزانه افراد در شهر طراحی می شود. لاستیک این دوچرخه ها باریک است و از طوقه ۲۷ اینچ در آن استفاده شده تا شما بتوانید با پازدن کمتر، مسافت بیشتری را بپیمایید. در نتیجه کمتر خسته خواهید شد.
    ▪ دوچرخه کورسی (رود بایک) که امروزه بیشتر برای دوچرخه سواری در جاده یا مسابقات حرفه ای استفاده می شود و استفاده عادی از آنها کم شده است.
    ▪ دوچرخه توریستی (کراس وی یا های برید) افرادی که در نظر دارند از شهری به شهر دیگر یا از کشوری به کشور دیگر پا بزنند، از آن استفاده می کنند. این نوع دوچرخه به نوعی ساخته شده که دوچرخه سوار در مسافت های طولانی خسته نشود.
    ▪ دوچرخه جنگلی (کراس کانتری) که متداول ترین دوچرخه و پرفروش ترین آن در ایران است. در این دوچرخه از لاستیک پهن تر (سایز ۱/۲) و طوقه ۲۶ اینچی استفاده می شود و برای استفاده روی خاک، آسفالت، تپه و کوه مناسب است.
    ▪ دوچرخه پرش از صخره (داون هیل) که برای استفاده در مسیرهای سرازیری طراحی می شود و برای افرادی که قصد شرکت در مسابقات یا استفاده های هیجانی مانند
    پایین آمدن از کوه را دارند، مناسب است. این دوچرخه سنگین تر از دوچرخه های عادی است و مقاومت بالاتری نسبت به باقی مدل ها دارد. طوقه آن ۲۶ اینچ است و لاستیک اش از ضخامت بالایی برخوردار است.
    ▪ دوچرخه (تریل) که مشابه دوچرخه کراس کانتری است با این تفاوت که این مدل برای پرش های کوتاه مورد استفاده قرار می گیرد. دوچرخه های دومنظوره (فری راید) که در حقیقت به نوعی ترکیبی از دوچرخه های داون هیل و کراس کانتری است. به همین دلیل می توان از آن در سربالایی و سرازیری استفاده کرد. دوچرخه (تریال) که برای حرکات نمایشی استفاده می شود. طوقه آن در سایزهای ۲۰ یا ۲۴ یا ۲۶ اینچ است.
    ● دوچرخه ارگونومیک
    متاسفانه برخی از مردم تصور می کنند که هر چقدر یک دوچرخه تعداد کمک ترمزهای بیشتری داشته باشد، بهتر است. در حالی که کمک ترمز برای استفاده های خاص به کار می رود و استفاده دوچرخه کمک ترمز دار برای دوچرخه سواری روزانه یا تفریحی به کمر آسیب می رساند. دوچرخه خوب دوچرخه ای است که علاوه بر سایز طوقه، سایز بدنه آن هم متفاوت باشد. سایز بدنه را باید با قد دوچرخه سوار مطابقت داد.
    ▪ قد دوچرخه سوار به سانتی متر/ سایز دوچرخه مناسب به اینچ
    تا ۱۴۰/ ۱۴
    تا ۱۶۰/ ۱۶
    تا ۱۷۵/ ۱۸
    تا ۱۸۵/ ۲۰
    تا ۱۹۵/ ۲۲
    بالای ۱۹۵/ ۲۴
    استفاده از دوچرخه متناسب با قد فرد از اهمیت بسیاری برخوردار است. دوچرخه سواری با دوچرخه کوتاه، مانند آن است که شما به صورت چهار دست و پا راه بروید و دوچرخه سواری با دوچرخه بلند مانند آن است که روی پنجه پا راه بروید. باید در هر چرخش رکاب پای دوچرخه سوار از حالت جمع شده به حالت عادی درآید اما به شکلی که کششی هم بر آن ایجاد نشود تا هم تسلط بر دوچرخه بیشتر باشد و هم خستگی کمتری احساس شود.
    یکی دیگر از ویژگی های یک دوچرخه خوب این است که فریم (اسکلت دوچرخه)خوبی داشته باشد و زوایای بدنه آن طوری طراحی شده باشد که با پازدن، مسافت بیشتر، شتاب بیشتر و خستگی کمتری را برای دوچرخه سوار به ارمغان آورد. مطمئن شوید که فروشنده دوچرخه ای را به شما می فروشد که دوشاخه آن قفل دار است. اگر دوشاخه دوچرخه قفل نشود، در سر بالایی یک سوم انرژی شما به هدر می رود. البته قفل دوشاخه را در سرازیری ها و مناطق سنگلاخی نباید قفل کنید تا به بازوهایتان شوک وارد نشود. سی ان سی بودن طوقه های دوچرخه از اهمیت بالایی برخوردار است. اگر به شکل شیاردار باشد، کمک می کند تا در گرما، رطوبت و سرعت بالاتر، ترمز بهتری داشته باشید.
    امروزه استفاده از ترمزهای دیسکی در دوچرخه ها متداول شده است. در جایی که دوچرخه از سیم برای انتقال قدرت استفاده می کند، ترمز وی بریک بهتر عمل می کند. هر چه قطر دیسک بیشتر باشد، ترمز بهتری خواهید داشت.
    تعداد دنده های استفاده شده در دوچرخه ها به این ترتیب است: ۲۱ دنده در دوچرخه های عادی، ۲۴ دنده در دوچرخه های نیمه حرفه ای، ۲۷ دنده در دوچرخه های حرفه ای و ۳۰ سرعته که به تازگی در دوچرخه های فوق حرفه ای که وارد بازار شده اند، مشاهده می شود. از آنجا که آلومینیوم که دوچرخه از آن ساخته می شود، خاصیت برگشت دارد و به اصطلاح خسته می شود، نوع پروفیل به کار رفته در آن بسیار مهم است تا عمر دوچرخه شما را بیشتر کند. امروزه برندهای معتبر دوچرخه سازی با بهره گیری از تکنولوژی های مدرن توانسته اند به این مهم دست یابند.
    ● دوچرخه بانوان
    دوچرخه خانم ها علاوه بر بدنه خم مطابق با ارگونومیک بدن خانم ها طراحی می شود. فاصله میان دوچرخ در دوچرخه خانم ها کمتر از آقایان و همه زوایای فریم آن متفاوت است. بنابراین اگر شما جزو آن دسته از بانوانی هستید که می خواهید دوچرخه بخرید، حتما از برندهایی خرید کنید که دوچرخه خاص بانوان طراحی و تولید می کنند. اطمینان داشته باشید این موضوع در سلامت و آرامش بدن شما موثر است.
    ● دوچرخه کودکان
    این دوچرخه ها در ۲ نوع موجودند؛ بدنه آهنی که سنگین تر هستند و شرکت های سازنده آن، تیم طراحی ندارند از کیفیت پایین تری برخوردارند. دوچرخه سواری با آن سخت و خسته کننده است. به شما توصیه می کنیم برای کودکان از این نوع دوچرخه ها نخرید چرا که کودکان دوچرخه سواری که یاد نمی گیرند، هیچ برای همیشه از آن زده می شوند. نوع دیگر این دوچرخه ها از همان جنس آلومینیوم است. در ایران دوچرخه کودکان در سایزهای طوقه ۱۲، ۱۶ و ۲۰ متداول است.
    ● دوچرخه سالمندان
    دوچرخه خاصی برای سالمندان وجود ندارد. این افراد می توانند از دوچرخه های شهری استفاده کنند که اتلاف انرژی دوچرخه سوار در آن از مدل های دیگر بسیار کمتر است.
    ● چند بخریم؟
    تفاوت قیمت در دوچرخه ها به کیفیت بدنه، دوشاخه، ترمزها و لوازم دنده مربوط می شود. دوچرخه های با بدنه آهنی در دنیا منسوخ شده و امروزه فقط از آلومینیوم استفاده می کنند. یک دوچرخه نیمه حرفه ای یا متعارف را می توان از ۱۵۰ هزار تا ۷۰۰ هزار تومان خریداری کرد. دوچرخه های حرفه ای از ۸۰۰ هزار تومان تا ۳ میلیون تومانی که بدنه آن از الیاف کربن است و برای مسابقات طراحی شده تا تنه خشک و بدنه سبک اش، دوچرخه سوار را خسته نکند. این مدل دوچرخه شکننده است و نمی تواند مورد استفاده عادی قرار گیرد. برخلاف چیزی که برخی فروشندگان عنوان می کنند، اروپا و آمریکا تولیدات دوچرخه صادراتی ندارند. بیشتر دوچرخه ها در چین و تایوان تولید می شوند.
    دوچرخه های تایوانی از کیفیت بالاتری برخوردارند و دوچرخه های کشورهای اروپایی و آمریکایی هم به وسیله تایوان ساخته می شوند. شما می توانید پیش از خرید در سایت های برندهای معتبر در مورد محصولات موجودشان تحقیق کنید. همچنین می توانید برای انتخاب دوچرخه مناسب باکاربرد خود از کارشناسان باشگاه های دوچرخه سواری یا مجریان تورهای دوچرخه سواری که در فروش محصولات ذی نفع نیستند، راهنمایی بگیرید. حتما از نمایندگی های رسمی و ثبت شده در سایت و دفترچه های تجاری برندها خرید کنید که عضو سازمان حمایت از مصرف کننده هستند و می توانند به شما گارانتی و خدمات پس از فروش ارائه بدهند.

  2. #172
    Banned
    تاريخ عضويت
    Jun 2004
    محل سكونت
    forum.p30world.com/member.php?u=989
    پست ها
    1,230

    پيش فرض ورزش مقوله ای فرهنگی

    بدون شک ورزش و تربیت بدنی در جوامع امروزی دارای کارکردهای اجتماعی و فرهنگی فراوانی است و باید در حوزه پژوهش های اجتماعی و فرهنگی توجه ویژه ای به آن مبذول شود. ورزش و تربیت بدنی پس از پیشرفت سریع در دهه های اخیر به جایگاهی رفیع و جهانی دست یافت. دانشمندان و مدیران ورزش، بویژه گزارشگران و نویسندگان ورزشی، به تقدیم و تکریم این پدیده پرداختند و بشر را در فراغت شیرین خویش به تماشای اسطوره های ورزشی در استادیوم یا از طریق تلویزیون واداشتند، به طوری که پیشرفت ورزشی و ارتقا در جدول جهانی ورزش، شاخص عمده ای از پیشرفت فرهنگی و اجتماعی در تمدن جدید و عامل تعیین کننده ای در رشد اقتصادی و صنعتی به شمار رفت.
    پیشگامان پرشورتر ورزش آن را «وجدان جمعی بشر» ، «شکل مدرن پیکارهای اقتصادی و سیاسی» یا «تجلی و تعالی شخصیت انسان برتر» یا به گفته پی یر دو کوبرتن «فروزان ترین شعله مشتعل قلب انسان ها» می نامند. ویلکرسون و دودر، کارکردهای اجتماعی ورزش در جامعه را در مقوله های زیر طبقه بندی کرده اند:
    ۱) کاهش هیجانات
    ۲) اثبات هویت
    ۳) کنترل اجتماعی
    ۴) اجتماعی شدن
    ۵) عامل تغییر
    ۶) بیداری و آگاهی جمعی
    ۷) احساس موفقیت
    در عین حال، در رویکرد جامعه شناسی ورزش، فرهنگ به معنای تایلوری همه ساختارهای ورزش و تربیت بدنی را فرا می گیرد و در تعریف کروبری، فرهنگ شامل همه سازوکارهای رفتاری در ورزش می شود. در این نگرش، ورزش به منزله مقوله ای فرهنگی، شیوه ای تربیتی و جزئی از شخصیت انسانی و یک ضرورت تام اجتماعی است. از طرفی ورزش همه حیطه های رشد و یادگیری و پرورش استعدادهای آدمی را در برمی گیرد و از طرف دیگر، آیینه اجتماع بوده و با سایر ساختارها و نهادهای اجتماعی ارتباطی متقابل دارد و در بعدی عمیق تر جزئی از فرهنگ انسانی و به منزله یکی از وجوه تمایز انسان از سایر موجودات تلقی می شود.
    گاهی در میادین و مجامع ورزشی، با دخالت دست های سوء تجاری و سیاسی نقش های اصلی ورزش و ارتباط مستقیم آن با فرهنگ کمرنگ می شود و به جای آن برد و باخت ها، جوایز، پول و شهرت کاذب در درجه نخست اهمیت قرار می گیرد. این رویکرد غالب، دست اندرکاران، بازیکنان، تماشاگران و رسانه های ورزشی را نیز تحت الشعاع قرار می دهد، به طوری که حتی در محیط های علمی و دانشگاهی ورزش نیز با تأثیرپذیری از جریان تک بعدی ورزش چنین روندی رایج می شود و نگرش تک بعدی و غیر فرهنگی به ورزش در برنامه های آموزشی و پژوهشی این رشته وارد می شود.
    ● علل عدم گرایش پژوهشگران به انجام پژوهش های اجتماعی در ورزش
    به رغم گستره و فراگیری ورزش و تربیت بدنی در جامعه، امروزه پژوهش های اجتماعی در حوزه جامعه شناختی و فرهنگی ورزش بسیار اندک و انگشت شمار است.
    از یک طرف، جهت گیری پژوهشگران دانش اجتماعی به سمت مباحث نظری و آکادمیک صرف، موجب عدم توجه به مسائل عینی جامعه از جمله پدیده فراگیر ورزش و تربیت بدنی می شود. کندال بلانچارد، مردم شناس معروف در کتاب مفصل و عمیق «مردم شناسی ورزش»بر این نظر تأکید دارد: «لازم است که پژوهش های داخلی جامعه شناسی ورزش از حاشیه به متن آیند ... به همین منظور، باید گفتمان عمومی جامعه نسبت به جامعه شناسی ورزش تغییر یابد. برای رسیدن به این هدف، لازم است که جامعه شناسی و فرهنگ شناسی را به عنوان یک کل بیشتر در معرض کوشش های اجتماع برای اندیشیدن به آزردگی ها و رنج هایش قرار دهیم». بلانچارد همچنین خاطر نشان می کند که «جامعه شناس، باید هم شهروند باشد هم جامعه شناس و این دقیقاً باید روحیه ای باشد که مردم شناسی و جامعه شناسی معاصر را به پیش براند».
    از طرف دیگر، بسیاری از پژوهشگران علوم ورزشی بر این اعتقاد هستند که پژوهش اجتماعی ورزش کاری بی فایده است؛ چرا که تأثیری بر عملکرد ورزشکاران ندارد یا برخی از فارغ التحصیلان کارآمد دانشگاه ها و مؤسسات آموزشی تربیت بدنی و علوم ورزشی به این باور نرسیده اند که توانایی انجام مطالعات و تحقیقات اجتماعی ورزش را دارند. شک و تردید کارشناسان علوم دیگر درباره دشوار بودن عینی گرایی در این گونه تحقیقات و نیز تسلط پاره ای از مفاهیم پیرامون ورزش که این پدیده را صرفاً یک سرگرمی و بازی می دانند نیز از جمله مشکلات بر سر راه پیشرفت مطالعات اجتماعی و فرهنگی ورزش به شمار می روند.
    در ایران به دلیل کمبود تحقیقات و مطالعات در زمینه جامعه شناسی ورزش، این حوزه علمی ناشناخته مانده است. این در حالی است که چنانچه مبانی اجتماعی و فرهنگی ورزش و تربیت بدنی و کارکردهای گسترده آن در ساختار جامعه و نهادهای اصلی به خوبی شناخته شده و تبیین نشود، جهت گیری و اهداف اجتماعی ورزش و تربیت بدنی با ابهامات فراوانی مواجه خواهد شد.
    ● وظایف جامعه شناسی در حوزه ورزش
    از بسـیـاری جـهـات، جامعه شناسی ورزش نوع خـاصـی از جامعه شناسی کاربردی است. مطالعه ورزش از دیدگاه بین نهادی، میان فرهنگی یا مقایسه ای، همواره دلایل علمی و عملی خود را داراست. به عبارت دیگر، جامعه شناسی ورزش می تواند به روشنگری و همچنین معماری جامعه کمک کند و در هـر دو مـورد دارای پیامدهای عملی باشد.
    با توجه به مسائل مطرح شده و به منظور تغییر نگرش جامعه ورزشی به جامعه شناسی ورزش، نقش هایی را نیز باید جامعه شناسان ورزش بر عهده گیرند:
    ۱) لازم است کنشگران علوم اجتماعی، مشارکت عملی بیشتری در جامعه ورزشی داشته باشند تا با شناخت مشکلات واقعی ورزشکاران، تماشاگران، مربیان و دست اندرکاران ورزش، برای حل آنها از طریق پژوهش های اجتماعی و فرهنگی همت گمارند.
    ۲) لازم است جامعه شناسان توجه دقیق تری به حوزه جامعه شناسی ورزش داشته و برخی از اولویت های پژوهشی خود را در این جهت سوق دهند.
    ۳) لازم است نهادها، دستگاه ها و مؤسسات فرهنگی، اجتماعی و ورزشی بخشی از بودجه های مطالعاتی و پژوهشی خود را به موضوع جامعه شناسی ورزش و تربیت بدنی اختصاص دهند.

  3. #173
    Banned
    تاريخ عضويت
    Jun 2004
    محل سكونت
    forum.p30world.com/member.php?u=989
    پست ها
    1,230

    پيش فرض ورزش همگانی!

    وقتی حرف سرانه ورزش کردن پیش می آید، خیلی ها بهانه کمبود وقت و نداشتن شرایط و امکانات را می گیرند! اما واقعیت این است که با یک برنامه ریزی ساده و کمی سحرخیزی می توان زمان نسبتا خوبی به ورزش اختصاص داد، البته خیلی وقت ها هم اصلا نیاز به برنامه ریزی شخص شما برای ایجاد شرایط مناسب برای ورزش کردن نیست، یعنی در یک صبح بهاری و زیبا از خواب بیدار می شوید (با خشونت یا بدون آن) و باید به نانوایی بروید! همه این برنامه ها از قبل توسط والدین یا همسرتان طراحی شده و شما فقط باید آن را اجرا کنید.
    اگر قدر این موقعیت را بدانید همین پیاده روی کوتاه می تواند نوعی ورزش به حساب بیاید و تنها خرجش یک جفت کفش ورزشی است! این جاست که به فکر همگانی کردن ورزش می افتیم. ورزش همگانی، اسم نوعی رشته ورزشی است که هدفش ایجاد نشاط و تندرستی برای همه اقشار جامعه است و جالب این جاست که بدانید همه رشته های ورزشی توانایی همگانی شدن را دارند.
    ● پهلوان نه قهرمان
    ساده ترین تعریف برای ورزش همگانی این است که، ورزش همگانی برای پرداختن عامه مردم به ورزش حتی در زمانی کوتاه با توجه به امکانات موجود و شرایط افراد است و در این میان وظیفه اصلی سازمان تربیت بدنی و نهادها دعوت از مردم برای ورزش های همگانی است. تفاوت ورزش ها همگانی و قهرمانی در این است که در انجام همگانی ورزش هدف اصلی«سلامتی برای همه» است در صورتی که در ورزش های قهرمانی هدف «کسب مهارت و رقابت» می باشد، یعنی کسانی که به ورزش همگانی می پردازند هدفشان به دست آوردن سلامتی و نشاط برای خود و دیگران است و در ورزش های همگانی پیروزی واقعی زمانی اتفاق می افتد که همه اعضای گروه سالم و شاد باشند.
    ● پیاده روی را عشق است
    پیاده روی یکی از پر طرفدارترین رشته ها در محیط های شهری، روستایی و طبیعی است. اگر بخواهیم بیشترین استفاده را از پیاده روی به دست بیاوریم، باید ۳ یا ۴ روز در هفته، بین ۳۰ تا۶۰ دقیقه تمرین کنیم؛ یعنی با سرعتی بیشتر از ریتم پیاده روی معمولی راه برویم. به این ترتیب علاوه بر مزیت های فوق، می توانیم میزان چربی خون را نیز کاهش دهیم.
    نوشیدن آب قبل از پیاده روی توصیه می شود، یعنی یک لیوان آب ۲۰ تا۳۰ دقیقه قبل از شروع پیاده روی و یک لیوان دیگر ۵ دقیقه پیش از شروع حرکت نوشیده شود.
    بهتر است به جای سطح آسفالت و سنگفرش، زمین های نرم و خاکی را برای پیاده روی انتخاب کرد.
    برای خود هدف تعیین کنید: «برای پیاده روی کفش های تان را بپوشید، از خانه خارج شوید و یک ساعت پیاده روی کنید تا به محل مورد نظر برسید.»
    به هنگام پیاده روی از لباس های راحت استفاده نمایید و از پوشیدن لباس های تنگ و نامناسب اجتناب کنید.
    در روزهای آفتابی جهت محافظت از چشمان خود از عینک آفتابی استفاده نمایید.
    مسیرهای خوش آب و هوا را برای پیاده روی انتخاب کنید.
    ● دوقدم بعد از صبح
    ورزش صبحگاهی هم از رشته های پرطرفدار همگانی است که در کلیه پارک ها و ورزشگاه ها در ایستگاه های ورزشی می تواند به صورت انفرادی و گروهی توسط مربیان کارآزموده و مجرب انجام شود. این ورزش چون در هوای آزاد و صبح انجام می شود تأثیر زیادی بر تندرستی و شادابی افراد و سالم سازی آن ها دارد که به صورت حرکات کششی و نرمشی و پیاده روی و دوی آرام جهت تقویت کلیه عضلات و بالا بردن قدرت بدنی و استقامت و انعطاف پذیری افراد انجام می شود و همچنین باعث تقویت روحیه آن ها می گردد، این نوع ورزش ها از بالا رفتن چربی و قند خون جلوگیری می کنند، همچنین اثرات بسیار مفید آن بر آرامش روانی و مقاوم نمودن افراد در مقابل حوادث و مشکلات روز از دیگر فواید این رشته ورزشی می باشد.
    ● نکات مهم در ورزش صبحگاهی
    ۱) معمولا آلودگی هوا در صبح کمتر است و می توانید در هوای پاک صبح ورزش کنید.
    ۲) اگر کمی زودتر از خواب بیدار شوید، زمان کافی برای ورزش کردن خواهید داشت.
    ۳) هنگامی که در ساعات اولیه روز ورزش می کنید، سرعت ضربان قلبتان را افزایش می دهید و در ساعات اولیه روز کالری های اضافی را می سوزانید.
    ۴) ورزش کردن در ساعات اولیه روز به شما کمک می کند که انرژی جسمی و روحی کافی برای فعالیت روزانه به دست آورید.
    ۵) ورزش صبحگاهی توانایی و قدرت فعالیت های ذهنی شما را افزایش می دهد.
    ۶) در تابستان، در ساعات صبح معمولا دمای هوا پایین تر است و شما می توانید بهتر ورزش کنید.

  4. #174
    Banned
    تاريخ عضويت
    Jun 2004
    محل سكونت
    forum.p30world.com/member.php?u=989
    پست ها
    1,230

    پيش فرض بهترین وقت ورزش کردن

    خیلی از افراد عادت دارند که ساعت ۶ صبح از خواب بیدار شده و به انجام تمرینات خود بپردازند و عقیده دارند که این زمان بهترین زمان برای ورزش کردن آنهاست چون به آنها برای ادامه روز انرژی می دهد اما خیلی های دیگر اصلاً فکرش را هم نمی کنند که حتی یک روز قبل از ظهر تمریناتشان را انجام دهند و ترجیح می دهند که بعد از شام یک دوری بزنند و کمی پیاده روی کنند اما آیا ساعت خاصی وجود دارد که تمرین کردن در آن ساعت بیشتر نتیجه دهد؟ ...
    واقعیت این است که هیچ سند و مدرکی وجود ندارد که ثابت کند ورزش کردن در یک ساعت خاص کالری بیشتری می سوزاند و فایده بیشتری دارد اما ساعت تمرین کردن تاثیر بسیار زیادی بر احساس شما از تمرین دارد. مهم تر از همه اینکه، متخصصین می گویند بهتر است یک ساعت خاص را برای تمرین کردن خود انتخاب کرده و آن را ادامه دهید تا ورزش کردن برایتان به شکل عادت درآید.
    ● ساعت بدن
    ریتم شبانه روزی بدن شما تعیین می کند که چه نوع آدمی باشید. مثل خروس سحرخیز باشید یا مثل جغد شب ها بیدار بمانید و کار چندانی هم از دستتان برای تغییر آن برنیاید.
    ریتم شبانه روزی با چرخش ۲۴ ساعته زمین کنترل می شود. این ریتم ها بر عملکردهای بدن مثل فشارخون، دمای بدن، سطح هورمون ها و ضربان قلب تاثیرگذار است که همه اینها برای آمادگی شما برای انجام تمرینات مهم هستند.
    استفاده از ساعت بدنتان برای تعیین ساعت تمرینات می تواند ایده خوبی باشد اما مسایل دیگری مثل خانواده و برنامه های کاری هم هستند که در این زمینه نقش دارند.
    ● ورزش اول صبح
    تحقیقات نشان می دهد که برای ایجاد یک عادت ورزشی ثابت و پایدار بهتر است افراد اول صبح ورزش کنند. دلیل آن این است که در این ساعت می توانند قبل از اینکه فشارهای زمانی و سایر برنامه ها در ورزش کردن آنها اختلال ایجاد کند، تمریناتشان را انجام می دهند. توصیه مهم برای ورزش در اول صبح این است که چون دمای بدن در این ساعت از روز پایین است، باید زمان بیشتری را به گرم کردن بدن اختصاص دهید.
    ● وقتی پای بی خوابی به میان می آید
    متاسفانه وقتی شب گذشته بی خوابی کشیده باشید، بیدار شدن از خواب در اول صبح کار چندان ساده ای نخواهد بود. داشتن عادات خوب و منظم برای خواب، به شما برای مقابله با بیخوابی کمک می کند. بدن باید برای خوابیدن آماده شود. ضربان قلب و دمای بدن باید به حالت استراحت درآیند. این مساله کمک می کند تا بدن به خواب عادت کند. ورزش کردن یا غذا خوردن دیرهنگام میل بدن شما را به خواب کاهش می دهد چون هر دوی این اعمال باعث بالا بردن ضربان قلب و دمای بدن می شوند که برای خوابیدن به هیچ عنوان مناسب نیستند.
    ● وقتی دیرتر بهتر است
    برای خیلی از افراد که عادت به زود بیدار شدن ندارند، ورزش کردن اول صبح چندان هم مناسب نیست. بهترین زمان برای ورزش کردن این افراد عصرها بعد از اتمام کار است. در این زمان کمتر مجبور می شوند با بدنشان بجنگند.
    برای خیلی از افراد هم ساعت ناهار بهترین زمان برای ورزش است، به ویژه اگر همکارانتان هم با شما همراهی کنند اما توجه داشته باشید که تمریناتتان را قبل از غذا خوردن انجام دهید نه بعد از آن. ورزش کردن بلافاصله بعد از خوردن غذا صحیح نیست چون خونی که باید به عضلات شما حین ورزش برسد، به دستگاه گوارش می رود. برای ورزش کردن باید حداقل ۹۰ دقیقه بعد از خوردن غذای سنگین صبر کرد.
    ● بهترین ساعت ورزش را برای خودتان پیدا کنید
    لازم نیست حتماً تخصص چندانی درمورد ریتم شبانه روزی بدنتان داشته باشید تا بتوانید بهترین زمان را برای ورزش کردن خود انتخاب کنید. می توانید ساعات مختلف روز را امتحان کنید. چند هفته اول صبح ورزش کنید، بعد ظهر را امتحان کنید و بعد عصر را. ببینید که در کدام یک از این ساعات لذت بیشتری از ورزش می برید و کدام برایتان راحت تر است. نوع ورزش و کارهای روزانه تان را هم در نظر داشته باشید. ساعتی را انتخاب کنید که بتوانید آن را ادامه دهید تا ورزش کردن برایتان به شکل عادت درآید.
    ● خلق عادت ورزش کردن
    یک روز به یک جایی می رسید که ورزش روزانه برایتان مثل نفس کشیدن عادی می شود. در آن زمان است که نیاز به تغییر و تنوع پیدا می کنید. برای حفظ فعالیت فیزیکی، برخی از افراد هر از چند گاهی نوع تمرینات خود و ساعت انجام آن را تغییر می دهند. تغییر و تنوع باعث می شود لذت بیشتری از ورزش ببرید و علاقه و انگیزه بیشتری برای ادامه آن پیدا کنید.
    اما اگر هنوز به ورزش عادت نکرده اید و از آن غفلت می کنید، تنظیم یک ساعت خاص برای انجام تمرینات به شما کمک می کند که ورزش را نیز جزو عادات زندگی خود درآورید.

  5. #175
    Banned
    تاريخ عضويت
    Jun 2004
    محل سكونت
    forum.p30world.com/member.php?u=989
    پست ها
    1,230

    پيش فرض راهکارهایِ ثمربخشی فعالیت بدنی در کاهش وزن!

    حتی اگر ورزش مهیج ترین فعالیت برای شما نباشد، بازهم شروع می کنید به تجربه احساسی بهتر و لذت بردن از مشاهده نتایج موثر تلاشتان. شاید شما هم از افرادی هستید که زمان خود را مدیریت می نمایید به طوریکه هر روز زودتر از خواب برخیزید و زمانی را برای ورزش صرف کنید تا بدون تلاش زیاد از از برنامه خود پیروی کنید و غیره..
    ولی به تدریج این تازگی و شور و شوق ابتدای کار رو به افول می گذارد و شما توجیه ها و بهانه هایی برای خوابیدن جور می کنید و گزینه های جذاب تر از ورزش را برای پر کردن وقت هایتان می یابید. سپس بدون اینکه متوجه شوید یک هفته را از دست می دهید و تدوام حرکت شما به سمت مقصدتان در عمل از دست می رود. در این مواقع چه باید کرد و چگونه می توان انگیزه لازم برای ورزش و فعالیت را دوباره بازسازی نمود؟ در این مقاله ۴ علامت را که نشان دهنده آنست که برنامه فعالیت بدنی شما دیگر جذابیت و کارایی لازم را ندارد و باید آن را تغییر دهید، اشاره می نماییم:
    ۱) وقتی برنامه ورزش و فعالیت بدنی برایتان کسل کننده گردد:
    برای مثال شما عادت کرده اید که روی تردمیل راه بروید. اگر همواره به روال قدیمی برای طولانی مدت پای بند باشید خیلی راحت می تواند منجر به کسالت و خستگی شما گردد. لذا گاهی اوقات اینکه کمی تنوع به پیاده روی تان ببخشید به شما کمک خواهد کرد. سعی کنید پیاده روی را به بیرون از منزل ببرید و در فضاهایی که سرگرم کننده هستند انجام دهید. می توانید به هنگام پیاده روی از شنیدن موسیقی لذت ببرید و یا یک دوست یا یکی از اعضای خانواده تان را همراه خود به پیاده روی ببرید. اگر تمام راهکارهای مذکور را برای اجرای پیاده روی رعایت کردید اما جواب نگرفته اید، شاید وقتش فرا رسیده باشد که یک ورزش دیگر را امتحان کنید.
    ممکن است همیشه به یک ورزش خاص (برای مثال شنا) علاقه مند بوده اید و یا دوست داشته اید در یک باشگاه ورزشی محل ثبت نام کنید، پس بهتر است اکنون به تمایلات خود جامه عمل بپوشانید. ایجاد تغییرات می تواند برنامه ورزشی شما را سرگرم کننده و لذت بخش سازد و انگیزه لازم را به شما می دهد.
    ۲) وقتی که برنامه ورزشی شما مدتی است که دیگر ثمربخش واقع نمی شود و نتیجه نمی دهد.
    شواهد نشان داده اند که کسی که همواره یک فعالیت بدنی یکسان و مشابه را انجام می دهند بسیار زود تر از کسی که در فعالیت های بدنی اش تنوع ایجاد می کند به حالت ثابت و عدم تغییر وزن می رسد. به نظر می آید همانطور که انجام یک فعالیت یکنواخت می تواند برای شما کسل کننده باشد، بدن شما نیز به انجام فعالیت های ثابت و یکنواخت سازگار می گردد و دیگر مزایای آن مانند سابق نخواهد بود.
    احتمالا کمی تنوع برای تکان دادن مجدد عقربه ترازو و پشت سر گذاشتن حالت ثبات (عدم تغییر وزن) لازم است. تنوع می تواند شامل تغییر دادن هر عملی باشد که شما را از روال یکنواخت جاری خارج سازد (از جمله؛ افزایش سرعت، فاصله، پیاده روی از مسیرهای سربالایی یا کوه نوردی، افزایش شدت یا مقاومت ورزش و غیره) و یا کلا می توانید یک فعالیت بدنی متفاوت دیگر را امتحان کنید. اگر کمی سازگاری و ثبات را دوست دارید و نمی خواهید که برنامه فعالیت بدنی تان را تغییر دهید می توانید در مراجعات خود به باشگاه روال تمرینات خود را حداقل هر ۴ ۸ هفته یکبار تغییر دهید (این تغییر می توانید در در هر دو مورد تمرینات هوازی و قدرتی باشد). عقیده متخصصین بر آنست که اجرای تغییرات در روال تمرینات بدنی، عضلات بدنتان را به چالش وا می دارد و برایتان ثمربخش خواهد بود.
    ۳) اگر برنامه فعالیت بدنی تان شما را خسته تر و آسیب پذیر تر از سابق کرده است
    فعالیت بدنی صحیح می بایست به شما انرژی بیشتری بخشد نه اینکه شما را خسته و ناتوان سازد. اگر شما در اثر ورزش احساس خستگی و کوفتگی دائم دارید، ممکن است بیش از حد لازم ورزش کرده باشید، و بدن شما به زمانی برای استراحت و بهبود نیاز دارد. در این دوره زمانی که به عضلات تان اجازه ترمیم و بازسازی را می دهید، قدرت و تحمل بدن مجددا تقویت می گردد.
    اگر به بدنتان زمان کافی برای بهبود و تجدید قوا را ندهید به جای قوی تر شدن ضعیف تر خواهید شد. بر همین اساس توصیه می شود که فعالیت بدنی را به طور ناگهانی و با شدت بالا شروع نکنید. اگر بیش از حد ورزش و تمرین کرده اید، اولویت اول شما باید استراحت و تجدید قوا باشد. احتمالا تا ۱ هفته باید به خود استراحت دهید تا به لحاظ روحی و جسمی دوباره شارژ شوید. هنگامی که احساس کردید حالتان بهتر شده است به آهستگی به روال فعالیت بدنی باز گردید. برنامه ورزشی خود را مورد بازنگری قرار دهید و راهکارهایی برای ایجاد تغییراتی که از وقوع مجدد این واقعه پیشگیری خواهند نمود، در نظر بگیرید.
    ۴) وقتی احساس می کنید که بدن شما برای انجام فعالیت بدنی متحمل چالش یا تلاش کافی برای سوخت و ساز نمی شود
    برای مثال دویدن برای یک کیلومتر در ۱۰ دقیقه با گذشت زمان آسان تر خواهد شد. اگر فعالیت بدنی برای شما خیلی آسان شده است و دیگر اصلا شما را به چالش نمی کشد.
    می توانید تحت نظر یک متخصص از روی میزان ضربان قلبتان، شدت ورزش و فعالیت بدنی خود را تنظیم کنید. پوشیدن یک ابزار سنجش ضربان قلب می تواند مفید باشد، میزان ضربان قلب شما با گذشت زمان به موازات بهبود تناسب اندامتان تغییر خواهد نمود. با استفاده از یک ابزار سنجش ضربان قلب شما خواهید فهمید که چه زمان باید شدت ورزش خود را افزایش دهید و یا آن را تغییر دهید و اطمینان حاصل خواهید کرد تا به میزان مورد نیاز برای افزایش ضربان قلب مورد نظرتان فعالیت خواهید نمود.
    قدری به چالش انداختن بدنتان سطح فعالیت بدنی تان را بهبود می بخشد و همچنین به موازات قوی تر شدن و دست یابی به اهدافتان، به لحاظ روحی نیز احساس فعال بودن و انجام دادن صحیح ورزش را به شما می بخشد. باید دقت کنید که در مراحل اولیه شما نباید به میزان شدت فعالیت بدنی خود فکر کنید بلکه پس از آن که به انجام فعالیت بدنی روزمره عادت کردید آن موقع باید راهی برای به چالش کشیدن بدن و عضلات خود بیابید.
    در پایان خاطر نشان می کنیم که ورزش نباید به یک اقدام طاقت فرسا و رنج آور تبدیل شود که از انجام آن بیم داشته باشید و علاقه مند به اجرای آن نباشید، بلکه یک الگوی فعالیت بدنی صحیح به شما احساس خوبی در مورد خودتان می بخشد و موجب شادابی و خرسندی شما می گردد.

  6. #176
    Banned
    تاريخ عضويت
    Jun 2004
    محل سكونت
    forum.p30world.com/member.php?u=989
    پست ها
    1,230

    پيش فرض توپ ورزش در زمین سیاست!

    می گویند «سنگ بزرگ، نشانه نزدن است». وقتی «سنگ» به بزرگی تشکیل یک وزارتخانه باشد آن هم در حالی که دولت به این کار راضی نیست، تردید و سوال ها جدی تر مطرح می شوند. دی ماه سال گذشته که نمایندگان دست به کار تصویب قانون وزارت ورزش شدند به خوبی از مخالفت دولت با تشکیل این وزارتخانه آگاه بودند، اما با این حال تشکیل این وزارتخانه جدید را تصویب کردند و پیش بینی هم نکردند که اگر این قانون اجرا نشد، چه باید بکنند!
    سرآغاز تصمیم به تشکیل وزارت ورزش نه به زمستان گذشته که به زمان برگزاری بازی های المپیک و آسیایی دو سه سال پیش برمی گردد؛ زمانی که فریاد اعتراض نمایندگان به نتایج حاصله به هوا برمی خاست ولی چون رئیس سازمان تربیت بدنی، معاون رئیس جمهور بود نمی توانستند از او سوال کرده یا استیضاحش کنند. در شرایطی که شاید به قول احمد توکلی سوال از رئیس جمهور ولو به دلیل ضعف عملکرد معاونش نیز «تابو» بود، دست نمایندگان از به کارگیری ابزارهای نظارتی شان کوتاه مانده بود. به همین دلیل نخستین جرقه ها برای تشکیل وزارت ورزش در اذهان نمایندگان زده شد. تصویب وزارت ورزش با سرعت عملی ۴ روزه (از زمان ارائه طرح تا تصویب نهایی آن که از ۸ تا ۱۲ دی ماه به طول انجامید)، رقم خورد.
    دولتمردان از معاون اول رئیس جمهور گرفته تا مشاور ارشد وی، مشغول تبیین مخالفت های اولیه دولت با تشکیل این وزارتخانه بودند و به رد آن از سوی شورای نگهبان دل بسته بودند که ناگهان با خبر تایید این مصوبه مجلس از سوی شورای مذکور مواجه شدند. به این ترتیب دولت در معرض اجرای قانونی قرار گرفت که همچون برخی دیگر از قوانین مثل قانون تخصیص اعتبار ۲ میلیاردی به مترو یا قانون تغییر شیوه انتخاب رئیس کل بانک مرکزی در قالب قانون برنامه پنجم، با آن مخالف بود.
    اگرچه سرنوشت قوانین یاد شده با ایراد شورای نگهبان در مجمع تشخیص مصلحت نظام رقم خورد و جای این گلایه را برای دولت می گذاشت که بگوید قوانین مغایر با شرع و قانون اساسی را اجرا نمی کند، اما قانون تشکیل وزارت ورزش با دیگر قوانینی که با تاخیر دولت در اجرا مواجه شده اند متفاوت بود. چراکه این بار شورای نگهبان این قانون را تایید کرده و دیگر جایی برای بهانه های قانونی نبود.
    مطابق قانون، دولت ۳ ماه برای تشکیل وزارتخانه جدید و معرفی سرپرست برای آن فرصت داشت. فرصتی که تا ۲۰ فروردین امسال به پایان رسید و خبری از تشکیل وزارت ورزش نشد. عدم درج ردیف وزارت ورزش در لایحه بودجه ۹۰، گویای ناراضی بودن و بی توجهی دولت نسبت به تشکیل این وزارتخانه بود. ردیفی که بی​توجه به مصوبه مجلس، کما فی​السابق به سازمان تربیت بدنی تعلق گرفته است و این موضوع البته با واکنش اعضای کمیسیون تلفیق مواجه شد. نمایندگان عضو این کمیسیون نه تنها عنوان ردیف مذکور را به وزارت ورزش تغییر دادند بلکه محمدرضا باهنر معاون نظارتی مجلس نیز طی نامه ای به رئیس جمهور یادآورشد که بودجه وزارت ورزش را نمی توان به سازمان تربیت بدنی اختصاص داد. جذب این بودجه از سوی دولت نیز در ازای تاسیس وزارت ورزش است وگرنه این بودجه به دولت تخصیص نخواهد گرفت.
    طی یک ماه گذشته، تذکرات نمایندگان از طرح در قالب مصاحبه و رایزنی خصوصی با دولت به تذکر علنی در صحن علنی مجلس و اخطار به رئیس​جمهور رسیده است. اخطارهایی که می​تواند سر از جلسات روسای قوا یا نامه​های قانونی رئیس​ مجلس به رئیس​جمهور درآورد. کما این که در نخستین روزهای سال ۹۰ نیز رئیس کمیته تربیت بدنی مجلس از نامه علی لاریجانی رئیس مجلس به محمود احمدی​نژاد رئیس جمهوری خبر داد که طی آن خواستار تعجیل در معرفی وزیر ورزش شده بود؛ توصیه​ای که تاکنون از سوی دولت با واکنشی مواجه نشده است. البته رئیس​جمهور در معرفی دومین وزیر اقتصاد خود در دولت نهم نیز ۱۰ روز بعد از پایان مهلت قانونی، به معرفی شمس​الدین حسینی اقدام کرد، شاید همین سابقه رئیس دولت بود که سبب شد رئیس مجلس در نامه ای به دستگاه قضا از عدم اجرای قانون تشکیل وزارت ورزش شکایت کند. شکایتی که حجت الاسلام رئیسی معاون اول رئیس قوه قضاییه از آن خبر داد و گفت که این نامه در دست بررسی است.
    در همین حال حجت الاسلام پورمحمدی رئیس سازمان بازرسی کل کشور نیز با انتقاد از عدم تشکیل وزارت ورزش و جوانان یادآورشد که مهلت قانونی تشکیل وزارتخانه ورزش و جوانان گذشت و به نظر او تصرفات قانونی و عزل و نصب ها خارج از مهلت قانونی اشکال شرعی و قانونی دارد، چراکه مجلس این وزارتخانه را تصویب و شورای نگهبان نیز آن را تایید کرده است و نمی توان به عناوینی چون به صلاح نیست یا درست نیست، تشکیل این وزارتخانه را به تاخیر انداخت.
    وی با بیان این که به عنوان یک دستگاه نظارتی ناچار به پیگیری این موضوع هستیم گفت: مرحله اول تذکر می دهیم، مرحله دوم پیگیری می کنیم، مرحله سوم اعلام می کنیم و اگر موثر واقع نشد تعقیب قانونی خواهیم کرد.هرچه اعتراض ها در مجلس بیشتر شده است، بی تفاوتی ها در دولت هم بیشتر شده است. کما این که با وجود نامه نگاری هایی در این سطح، هنوز رئیس جمهور هیچ موضعی نگرفته است و تنها مسوول دفتر وی چند روز پیش اعلام کرد که دولت تشکیل وزارت ورزش را کارشناسی نمی​داند.
    ● علل تاخیر دولت در تاسیس وزارت ورزش
    بنا بر گفته ها و اظهارات اغلب نمایندگان، مجلس با طرح تشکیل وزارت ورزش و جوانان به دنبال حاکم کردن سیستم در ورزش بود. از این رو نمایندگان با نگاه ملی و با هدف افزایش نظارت، برنامه ریزی، سیاستگذاری کلان و تقویت زیرساخت ها بحث وزارت ورزش را مطرح کردند و معتقد بودند که با اجرای آن ورزش کشور در مسیر و با جهتگیری بهتری حرکت خواهد کرد.
    اما تشکیل وزارت ورزش به منزله کاهش۲ معاونت​ رئیس جمهوری (معاونت سازمان تربیت بدنی و سازمان ملی جوانان) است. معاونتی که در شکل کنونی فقط باید به رئیس​جمهور پاسخگو باشد و مجلسیان هر چقدر هم به مدیریت این سازمان انتقاد داشته باشند، نمی​توانند رئیسش را به مجلس فراخوانند، اما حضور یک وزیر در راس این وزارتخانه می تواند مدیریت ورزش را به مجلس پاسخگو کند. این پاسخگویی اجباری قطعا برای دولت محدودیت زاست. برای همین است که قبل از تشکیل وزارت ورزش، شایعاتی دال بر ادغامش در وزارت آموزش و پرورش و رفاه مطرح شد. از سوی دیگر شاید چون دولتی​ها خودشان را در تشکیل این وزارتخانه سهیم و صاحب رای نمی​دانند، تمایلی هم به تاسیس آن ندارند. اقامه این دلیل که تاسیس وزارت جدید مغایر با برنامه پنجم توسعه است که بنا بر آن تعداد وزارتخانه ها باید از ۲۱ به ۱۷ وزارتخانه کاهش یابد هم مانع از آن نشده که مجلس و شورای نگهبان دولت را موظف کنند که این کاهش را در حوزه های دیگر انجام دهد و نه حوزه ورزش و جوانان.
    در حالی که نمایندگان طراح وزارت ورزش و موافقان آن، به دولت به دلیل تاخیر در معرفی وزیر تذکر می​دهند، اما برخی نمایندگان حامی دولت به دنبال توضیح دلایل اقدام قوه مجریه هستند. کما این که ستار هدایت​خواه نماینده یاسوج می گوید: دولت قصد اجرا کردن مصوبه تشکیل این وزارتخانه را دارد، اما در پی راهکاری برای حفظ جایگاه سیاستگذاری کلان مسائل مربوط به جوانان است. بهروز جعفری نماینده سمیرم هم بر این نظر است که کارهای اجرایی تشکیل وزارت ورزش و جوانان در دولت در حال پیگیری است و برای بحث سرپرست یا وزارت دنبال گزینه مناسب هستند.نمایندگانی هم که از یکسو می خواهند وجهه دولت را تخریب نکرده و در عین حال جایگاه مجلس را نیز محفوظ نگه دارند، بیش از آن که متعرض دولت باشند، متعرض سیاسی شدن تشکیل وزارت ورزش و جوانان هستند. کما این که علی رضا دهقان عضو فراکیسیون ورزش با بیان این که تشکیل وزارت ورزش و جوانان نباید وارد بازی های سیاسی شود گفته است: دولت و مجلس باید به نحوی عمل کنند که اساس و پایه ورزش کشور تقویت شود.
    فارغ از بی توجهی های دولت به تشکیل وزارت ورزش، در حال حاضر با یک خلأ قانونی مواجه هستیم. چراکه قانون گذاران هرگز تصور این را نکرده بودند که رئیس جمهوری در مهلت مقرر ۳ ماهه سرپرستی معرفی نکرده باشد، آن هم در حالی که براساس استفساریه شورای نگهبان، این مهلت ۳ ماهه قابل تمدید نیست.
    در چنین شرایطی برخی نمایندگان از لزوم طرح سوال از رئیس جمهور و دیگر ابزارهای نظارتی مجلس سخن می گویند و برخی نیز توصیه به صبر و پرهیز از جنجال می کنند تا به فرمان رهبر معظم انقلاب مبنی بر رسانه ای نکردن اختلافات، جامه عمل پوشانده باشند. بعضی هم همچون امیدوار رضایی عضو هیات رئیسه مجلس و فراکسیون ورزش نیز فارغ از مباحثات سیاسی به دولت یادآور می شود که فرصت معرفی سرپرست به سر رسیده و باید سریع تر وزیر را معرفی کند. البته رضایی به عنوان رئیس فراکسیون ورزش با اشاره به بی علاقگی دولت به تشکیل این وزارتخانه یادآور شده است که دولت می تواند از راهکار قانونی ارائه لایحه جدید به مجلس استفاده کند که در آن فکر دیگری برای موضوع شده باشد. رضایی و تنی چند از دیگر نمایندگان احتمال می دهند که چه بسا مجلس با درک عدم رضایت دولت از تشکیل وزارت برای حل معضل چاره ای اندیشیده و به لایحه دولت با دیده اغماض بنگرند و بدین صورت حتی گمانه زنی درباره احتمال عقب نشینی مجلس در قبال مصوبه وزارت ورزش نیز مطرح است. باید منتظر بود و دید که اهالی بهارستان و پاستور سرانجام این موضوع را چگونه رقم خواهند زد. ظهور و بروز درایت حداکثری در یک موضوع کارشناسی مورد اختلاف انتظار به جای افکار عمومی در این باره است.

  7. #177
    Banned
    تاريخ عضويت
    Jun 2004
    محل سكونت
    forum.p30world.com/member.php?u=989
    پست ها
    1,230

    پيش فرض مانیتورِ اندازه گیری ضربانِ قلب در تردمیل

    بسیاری از افراد را در باشگاه می بینم که از آنها استفاده می کنند اما نمی دانم که من هم باید حتماً این کار را بکنم ؟
    من عضو یک باشگاه هستم و می بینم که مردم از دستگاههای تنظیم ضربان قلب و مانیتور مربوط به آندر هنگام استفاده از تردمیل استفاده می کنند . این دستگاهها چه مزیتی دارند و آیا من هم باید از آنها استفاده کنم یا خیر ؟
    اغلب این دستگاهها ، مانیتور دارند . بنابراین تا زمانی که شما دستهایتان را روی دسته های مناسب قرار بدهید متوجه می شوید که سرعت ضربان قلب شما چه میزان است . سؤال این است که آیا اصلاً نیازی به استفاده از این وسیله هست ؟ این دستگاهها برای اندازه گیری شدت تمرین و میزان سختی کار شما استفاده می شوند . بهترین روش برای تشخیص شدت تمرینات ورزشی شما در آزمایشگاه است یعنی جایی که می توانید وارد شبکه دستگاه بشوید که در آن ورودی و خروجی اکسیژن و دی اکسید کربن شما را نشان می دهد .
    ● بخش حرف زدن و اندازه گیری تنفس
    هرچه بیشتر نفس نفس بزنید و هن و هن کنید ، سختی کار شما بیشتر است . اگر خودتان بخواهید شدت تمرینتان را محاسبه کنید فقط می توانید میزان سختی آن را بفهمید . چندین روش برای این کار وجود دارد که شامل "تست حرف زدن "می شود که اگر بتوانید در حال ورزش ، آواز بخوانید نشان می دهد که شدت سختی فعالیت شما سبک است . اگر به سختی حرف بزنید ، شدت آن زیاد است . یا اینکه می توانید میزان تنفس خود را بسنجید . هرچه شدت نفس نفس زدن و هن و هن کردنتان بیشتر باشد ، شدت فعالیت شما بیشتر است .
    ● میزان فعالیت دریافتی مشاهده شده
    شما با محاسبه میزان فعالیت دیده شده در خود می توانید سطح کوشش خود را نیز اندازه گیری کنید . این روش میزان سنجش قابل اطمینانی است که آن را یک روانشناس ورزش از سوئد توسعه داد که طبق آن سطح کوشش و درصد حداکثر میزان ضربان قلب را برابر می دانست با شماره ای که سختی ورزش شما را منعکس می کند . میزان اصلی از عدد ۶ تا ۲۰ بود ( اینجا را ملاحظه بفرمایید ) . اما در بررسی مجدد ، میزان سنجش را به صفر تا ۱۰ رساندند . هنگام استفاده از وزنه ، با خودتان می گویید چقدر سخت دارید کار می کنید و هنگامیکه متوجه شدید آن را با دستگاه هماهنگ می کنید . بعد از آن می توانید کمی سخت تر کار کنید یا راحت تر بالا و پایین بروید .
    ● ضربان قلب
    چک کردن میزان ضربان قلب چه با روش دستی با انگشت چه با پوشیدن مانیتور اندازه گیری ضربان قلب باشد ، یکی دیگر از روشهایی است که می توانید به وسیله ی آن به میزان سختی فعالیت خود پی ببرید . برخی از افراد فکر می کنند که چک کردن میزان ضربان قلب درست ترین روش است چون تکنیک بسیار خوبی به نظر می آید . اما لازم نیست حتماً از این روش استفاده کنید . تحقیقات نشان داده اند که با تمرینات ورزشی منظم به خصوص با استفاده از آر پی ای ، بیش از هر چیز می توان دقیقاً میزان ضربان قلب را چک کرد . درضمن ، ضربان قلب با عوامل دیگر تفاوت دارد به همین دلیل همیشه نمی تواند به طور دقیق میزان سختی تمرین را در رابطه با مصرف اکسیژن منعکس کند . اگر آب بدنتان کم شده باشد و در هوایی گرم و مرطوب فعالیت کرده باشید ممکن است ضربان قلبتان بالا برود که این انعکاس سختی تمرینات شما نیست .
    مسلماً قلب شما سخت تر کار می کند تا از گرمای بیش از حد شما را حفظ کند . طبق آخرین توصیه های ورزشی دانشکده پزشکی ورزشی امریکا و انجمن قلب امریکا ، به جای در نظرگرفتن میزان ضربان قلب ، توصیه های مربوط به فعالیت های فیزیکی را در چارچوب قرار داده و آن را سطح بندی کرده اند ( متوسط یا شدید ) . شما می توانید فعالیت خودتان را با اندازه گیری ضربان قلب یا تلاشی که می بینید مطابقت بدهید . شاید برخی از ورزشکاران مبتدی با شرایط ورزشی از مانیتورهای نشان دهنده ی ضربان قلب بهره بگیرند . افراد تازه کار اکثراً فعالیت سنگین ندارند و ضربان قلبشان زیاد بالا نمی رود .
    با اینکه لزوماً خطرناک نیست اما ممکن است احساس بدی که اکثر تازه واردها دارند ( سرگیجه یا بند آمدن نفس ) را داشته باشند . بزرگترین نکته ی منفی ای که در مورد تازه واردان ورزش وجود دارد این است که ممکن است دست از فعالیت منظم بردارند زیرا نفس کم آوردن باعث می شود تا جذابیت ورزش از بین برود . برخی از شرایط پزشکی مانند بتا بلاکرها ممکن است روی ضربان قلب و سطح فعالیت ورزشی تأثیر بگذارند . مثلاً ممکن است به بیماران قلبی توصیه شود ، بالاتر از یک حد خاصی فعالیت نکنند و به آنها هشدار داده شود که ضربان قلبشان را بالاتر از حد مشخصی نبرند تا ریسک * قلبی بالا نرود . بنابراین ، استفاده از مانیتورهای ضربان قلب می تواند حرکت درستی باشد . اگر شرایط خاص پزشکی ای دارید باید با مربی ورزش خود در مورد ضربان قلبتان مشورت کنید . پس پاسخ این است که حتماً نیازی نیست که از مانیتور استفاده کنید گرچه می تواند کمک خوبی برای شما باشد اما واقعاً باید این کار را کرد ؟
    ● استفاده از ضربان قلب به عنوان وسیله ای برای تمرینات تناسب اندام
    میزان سختی فعالیت شما ، نوع بهره ای که گرفته اید را مشخص می کند . یک فعالیت ساده می تواند قلب شما را تقویت کند اما نه به اندازه فعالیت سخت که با قلب درگیر می شود تا سریعتر از معمول پمپاژ کند . هنگامیکه سخت کار می کنید ، هر دقیقه مقدار زیادی کالری می سوزانید و اگر هدفتان تقویت قلب و عروق است نشان دادن ضربان قلب در سطوح مختلف ، تمرینات شما را مؤثرتر می سازد . یک بدنساز ممکن است برای مدت کوتاهی در سطح بالا کار کند ( مثلاً ۸۵ تا ۹۰ درصد حداکثر ضربان قلب ) .
    بعد از آن ، به طور هدفمند زمان مشخص و از قبل تعیین شده ای را برای فعالیت های ساده تر خود در نظر می گیرد ( ۵۰ درصد ) . تا برای دفعه ی بعد که می خواهد فعالیت سنگین داشته باشد ، تجدید قوا کند . فرمولهای مختلفی برای این فواصل وجود دارند اما همه ی آنها اساس کار را بر یک دوره فعالیت سخت می گذارند و مدت زمانی را برای فعالیت سبک به منظور ایجاد نیرو و آمادگی برای فعالیت سنگین مجدد در نظر می گیرند .

  8. این کاربر از aligol172 بخاطر این مطلب مفید تشکر کرده است


  9. #178
    Banned
    تاريخ عضويت
    Jun 2004
    محل سكونت
    forum.p30world.com/member.php?u=989
    پست ها
    1,230

    پيش فرض چرا ورزش نمیکنید؟!

    امروزه یکی از دلایلی که ما را از تحرک و فعالیتهای بدنی دور می کند مشغولیت ها و پیچیدگی هایی است که همگان با آن مواجه هستند و این مسئله باعث دوری ما از ورزش کردن می شود. اما چه دلایلی وجود دارد که ما از ورزش کردن دور باشیم. در اینجا عواملی را که می تواند تا حدود زیادی موثر باشد شرح می دهیم؛
    ۱) نداشتن فرصت کافی:
    این دلیل رایج ترین بهانه ای است که از آن استفاده می شود. مثلا درگیری با کار، دیدن اقوام و دوستان، رسیدگی به امور منزل و... که می تواند از جمله کارهایی باشد که ما در طی شبانه روز با آن سر و کار داریم. حال باید به چه صورت عمل کنیم؟ اول اینکه زمان را طوری تنظیم کنید که به همه فعالیت ها برسید یعنی برای زمان خودتان برنامه ریزی کنید و سعی کنید طبق جدول زمانبندی جلو بروید. کار بعدی این است که در حین ورزش از تمام عضلات خود کار بکشید. لازم نیست چند ساعت را به ورزش کردن اختصاص بدهید، در همان مدت کوتاه هم می توانید نتیجه بهتری را حاصل کنید. اما به شرط آنکه خوب کارکنید. دوم اینکه محلی را برای ورزش انتخاب کنید که برای رفتن و آمدن دچار خستگی مضاعف نشوید.
    ۲) ورزش می کنید ولی نتیجه نمی گیرید:
    مدتی است در حال ورزش کردن هستید و فکر می کنید که در همان نقطه آغاز ایستاده و تغییر در وزنتان پیدا نشده است. نگران نباشید و انگیزه خود را از دست ندهید و باز هم ادامه دهید. برای این کار می توانید از یک مربی متخصص کمک بگیرید تا با یک برنامه ریزی بهتر انگیزه از دست رفته خود را جبران کنید. به راستی هدفتان از ورزش کردن چیست؟ اگر از آن دسته افرادی هستید که دوست دارید از راه ورزش به وزن مورد علاقه تان برسید، عجله نکنید. باید کمی صبر و حوصله به خرج دهید و نگاهی هم به تغذیه خود بیندازید، اگر هم موقع تماشای تلویزیون عادت دارید تنقلاتی مصرف کنید که از حجم بالای کالری برخوردار هستند، نباید انتظاری از ورزش داشته باشید که تغییراتی را در شما حاصل کند. مسلما در عرض چند هفته نمی شود تمام چربی های انباشته شده را از بین برد. اگر حرکاتی که شما انجام می دهید پیوسته و آهسته باشد به اهدافتان خواهید رسید.
    ۳) در ورزش صدمه دیده اید:
    اگر در انجام تمرینات ورزشی آسیب دیده اید، دلیلی بر آن نیست که ورزش را کلا کنار بگذارید. اما ناامید هم نشوید. حال باید چه کاری انجام داد؟ به جنبه های دیگر ورزش توجه کنید. اگر تا به حال وزنه های سنگین می زدید، از این به بعد سبکتر کار کنید و بیشتر مراقب خود باشید.
    سعی تان بر این باشد که روی قسمت های مختلف بدنتان هم کار کنید. اگر در حین ورزش عضوی از بدنتان صدمه دید روی قسمت های دیگر خود کار کنید.
    ۴) کار زیادی در محل ورزش انجام نمی دهید و بیشتر وقت تلف می کنید:
    این موضوع تا حدودی به برخوردهای اجتماعی شما در محل ورزش مربوط می شود. اگر بیشتر از ورزش، استراحت دارید و یا با افراد مشغول صحبت کردن می شوید، وقتش رسیده است که ببینید دلیل ورزش کردنتان چیست و برای این کار چه باید انجام بدهید؛ سعی کنید تمرینات را در یک زمان مشخص شروع کرده و به اتمام برسانید و بعد از فعالیت یا در حین استراحت با دوستان خود صحبت نکنید. از فکر کردن به مشکلات روزمره جدا خودداری کنید و فقط بر روی تمرینات تمرکز کنید.
    ۵) محیطی که می روید برایتان جالب نیست:
    اگر مدت هاست که به یک باشگاه ورزشی می روید و فکر
    می کنید که این باشگاه شما را از ورزش زده کرده یا پیشرفتی در رشته ورزشی خود نمی بینید، اکنون وقت خوبی است که محل ورزش خود را عوض کنید. برای این کار در باشگاهی جدید عضو شده و تمرینات بعدی را در آن محیط دنبال کنید.
    ۶) مورد حمایت کسی نیستید:
    از اینکه شما ساعاتی را در باشگاه سپری می کنید ممکن است برای خانواده ناراحت کننده باشد، به این دلیل که رسیدگی به امور منزل و افراد خانواده خیلی کم باشد و وقت کمتری برایشان داشته باشید و یا دوستانتان از اینکه در کنار آنها نیستید از شما جدا شوند. طوری رفتار کنید که احساس نکنند دیگر تمایلی به ادامه دوستی ندارید از آنها بخواهید شما را یاری کنند و کنارتان باشند.
    ۷) از ادامه ورزش منصرف شده اید:
    اگر این احساس در شما پدید آمده که ورزش کردن تکراری شده و انگیزه ای برای استمرار آن ندارید، خود را به خاطر این موضوع ناراحت و نگران نکنید. حال برای رفع این مشکل چه باید کرد، بهتر است برای این کار به خود استراحت کافی بدهید و به هدفتان فکر کنید. با این کار انگیزه ای را که از دست داده اید دوباره به دست خواهید آورد. این بار از تمرینات جدیدتری که به روز هستند استفاده کنید، بعد از حاصل شدن نتیجه دلخواه برای خود وسیله ای را بخرید که خیلی دوستش دارید. دلایل زیادی که برای شما پیش می آید و باعث می شود که دیگر ورزش نکنید نباید شما را نگران و ناراحت کند، چراکه این موضوع ممکن است برای همه به وجود بیاید. فقط باید فکر کرد که چه چیزی باعث کناره گیری شما از ورزش می شود و در آن موقع است که باید به دنبال راه حل درست باشید تا انگیزه از دست رفته خود را باز گردانید. کلام آخر این است که ورزش و فعالیت بدنی جزء جدا نشدنی زندگی و وسیله ای برای تضمین سلامتی جسم و روان آدمی است. ورزش نکردن موجب توقف رشد و بروز افسردگی و از دست دادن نشاط و شادابی می شود.

  10. این کاربر از aligol172 بخاطر این مطلب مفید تشکر کرده است


  11. #179
    Banned
    تاريخ عضويت
    Jun 2004
    محل سكونت
    forum.p30world.com/member.php?u=989
    پست ها
    1,230

    پيش فرض آیا ورزش فشارِ خون را کاهش میدهد؟

    چنانچه شما هم با یکی از این موارد درگیر هستید و می خواهید از بروز چنین مشکلاتی پیشگیری کنید، ورزش منظم و رژیم غذایی سالم را نباید نادیده بگیرید. در ضمن چنانچه از داروهایی که پزشک برای شما تجویز کرده استفاده می کنید، بدانید ورزش به اثربخشی بهتر آنها کمک خواهد کرد.
    البته به یاد داشته باشید ورزش نباید برای شما خسته کننده و آزاردهنده باشد. به همین دلیل بهتر است فعالیت هایی را انتخاب کنید که برای شما لذت بخش بوده و موجب سرگرم شدن و ایجاد رضایت روحی شما بشوند. به این ترتیب می توانید حداقل روزی ۳۰ دقیقه مشغول ورزش شوید و از فواید آن بهره ببرید. پس از هر فرصتی در طول روز برای ورزش کردن استفاده کنید.
    هرچند برخی افراد با عضو شدن در یک باشگاه ورزشی فعالیت خود را افزایش می دهند؛ اما این شرطی لازم برای شروع و تداوم ورزش نیست. شما فقط باید بخواهید و اراده ای قوی را پشتوانه فعالیت های خود کنید.
    ● ورزش و سلامت قلب
    ورزش های هوازی و مقاومتی به تقویت قلب کمک می کنند و می توانند در حفظ سلامت شما موثر باشند. یکی از دلایل مهم همین است؛ ورزش با کاهش فشار خون می تواند به حفظ سلامت قلب شما کمک کند. ورزش های مقاومتی با کاهش فشار خون و چربی و همچنین افزایش حجم عضلانی و متابولیسم می توانند در این راه به شما کمک کنند. علاوه بر این موارد، ورزش در کاهش وزن هم موثر بوده و از این راه به حفظ سلامت افراد کمک می کند.
    ● تحمل گرما در ورزش
    ورزش هایی که باعث افزایش ضربان قلب می شوند نیز به کاهش فشار خون کمک کرده و می توانند برای سلامت شما مفید باشند. اما برخی افراد نمی توانند گرمای ناشی از ورزش را تحمل کنند و به همین دلیل از این کار اجتناب می کنند. این بهانه خوبی برای کنار گذاشتن ورزش نیست. اگر شما هم از این گروه افراد هستید، شنا را امتحان کنید. ۳۰ دقیقه شنا کردن می تواند به شل شدن عروق خونی کمک کرده و فشار خون را کاهش دهد.
    ● چقدر ورزش کافی است؟
    اگر فشار خون شما فقط کمی افزایش یافته است، ۳۰ دقیقه پیاده روی سریع می تواند به بهبود شرایط کمک کند. اما چنانچه شما با تشخیص پزشک داروهای مربوط به فشار خون را مصرف می کنید، ۳۰ دقیقه ورزش با شدت متوسط ـ به حدی که بتواند ضربان قلب شما را افزایش داده و باعث عرق کردن بدن شود ـ می تواند به تاثیر بیشتر داروها کمک کند. در صورتی که هیچ یک از این مشکلات را ندارید، فعالیت بدنی می تواند همیشه شما را در وضعیتی طبیعی و سالم حفظ کند.
    اما اگر مدت زمانی است که ورزش نکرده اید و به این کار عادت ندارید، باید فعالیت های ورزشی را آرام و آهسته شروع کنید. پس از مدتی تمرین و در صورتی که با مشکل خاصی مواجه نشدید، می توانید بتدریج مدت زمان ورزش را افزایش دهید. به عنوان مثال می توان با ۱۰ تا ۱۵ دقیقه ورزش لذتبخش شروع کرد و هر چند روز این زمان را کمی افزایش داد تا حداقل به روزی ۳۰ دقیقه برسد. این نکته را هم همیشه به یاد داشته باشید که با سرعتی مناسب خودتان ورزش کنید. بخصوص در روزهای اول، ورزش هایی مانند یوگا، دوچرخه سواری تفریحی، قدم زدن یا شنا کردن با سرعتی آرام را انتخاب کرده و به آرامی شدت و مدت آنها را بیشتر کنید. البته برای رسیدن به هدف، باید مطمئن شوید که ورزش با برنامه کاری شما نیز هماهنگ است؛
    چرا که رها کردن ورزش در میانه راه، تمام تلاش شما و وقتی را که صرف کرده اید از بین می برد. همچنین در روزهای شلوغ می توانید، ورزش ها و فعالیت های سبکی را انتخاب کنید. با همین فعالیت های ساده و کوتاه مدت می توانید سلامت قلب خود را حفظ کنید.علاوه بر این موارد، فراموش نکنید که گرم کردن بدن قبل از ورزش و سرد کردن پس از آن نیز برای افراد مبتلا به فشار خون اهمیتی ویژه دارد. این فعالیت ها به شما اجازه می دهد ضربان قلبتان آرام و بتدریج با ورزش هماهنگ شود.
    ● ورزش و داروها
    مصرف برخی از داروها می تواند سبب کاهش ضربان قلب و آهسته شدن آن شود. در صورتی که از چنین داروهایی استفاده می کنید، بهترین کار مشورت با پزشک است تا از میزان ورزش مناسب برای خود آگاه شوید. همچنین به خاطر داشته باشید که نوع ورزشی که انتخاب می کنید چندان مهم نیست، بلکه باید محدودیت های خود را درست بشناسید. اگر ورزش و فعالیتی به شما صدمه می زند و احساس ناراحتی در قفسه سینه، بازوها یا گلو دارید یا باعث سرگیجه شما می شود، سریع آن را متوقف کنید.

  12. این کاربر از aligol172 بخاطر این مطلب مفید تشکر کرده است


  13. #180
    Banned
    تاريخ عضويت
    Jun 2004
    محل سكونت
    forum.p30world.com/member.php?u=989
    پست ها
    1,230

    پيش فرض لزوم نهادینه سازی اخلاق در ورزش

    امروزه جایگاه ورزش در میان کشورهای جهان از ویژگی خاصی برخوردار است و به عنوان یک پدیده فرهنگی و اجتماعی مطرح شده و گستره آن از حیطه های فردی به حیطه های اجتماعی رسیده است. به همین دلیل مطالعه ورزش و بررسی ابعاد فرهنگی و اجتماعی آن امری لازم و ضروری به نظر می رسد. اکثر کشورها به دلایل مختلف از جمله شناساندن فرهنگ و تمدن کشور خود به دیگر کشورها و جذب گردشگران و توسعه صنعت توریسم، درصدد برپایی المپیکها، جامهای جهانی و غیره می باشند و رقابت نزدیکی برای گرفتن سهمیه و برگزاری مسابقات ورزشی در کشورشان با کشورهای دیگر دارند. در کنار موارد و مزایای مطرح شده، ورزش کردن عاملی برای تحرک جامعه و شادی و نشاط اجتماعی است.
    زیرا کم تحرکی و عدم ورزش، موجب افسردگی افراد جامعه می شود.ورزش می تواند نقش مهم و بسزایی در هویت ملی و انسجام ملی ایفا نماید و از طریق آن می توان بر اختلافات فائق آمد. تقریباً در هر جامعه ای، ورزش یک نهاد اجتماعی بسیار برجسته به شمار می رود. باید به این نکته مهم توجه داشت که ورزش کردن فقط برای سلامتی بدن نیست، بلکه به منظور سلامتی روح و روان افراد نیز می باشد. در نتیجه یک ورزشکار می بایست در کنار تقویت بنیه بدنی به فکر سلامتی روحی و روانی خود باشد و این کار زمانی محقق می شود که اخلاق در ورزش گسترش و تعمیق یابد.
    یکی از نتایج تجاری شدن ورزش، کاهش آماتورگرایی و رشد حرفه ای گرایی است. از ویژگیهای خاص آماتور این است که مشارکت در آن به جهت عشق و علاقه به ورزش است و نه به دلیل پاداشهای بیرونی؛ ولی در ورزش حرفه ای برعکس این موضوع است. متأسفانه با افزایش روند ورزش حرفه ای در کشور، برخی ورزشکاران فقط به فکر کسب مقام قهرمانی در رشته خود بوده و کمتر به اخلاق حرفه ای توجه می کنند. این موارد مختص به یک کشور خاص نمی شود، بلکه ورزشکاران سایر کشورها نیز با این موضوع درگیر هستند.
    مسئله توجه به پرورش تن و ورزش در دنیای امروز به صورتی فراگیر شده است که کمتر جامعه یا مللی را می توان یافت که در امور ورزش و پرورش تن هزینه نکند و شاید بتوان ادعا کرد که بیش از نیمی از جمعیت جهان به عناوین مختلف با آن سروکار دارند. برخی از آنها ورزشکارند و برخی دیگر طرفدار و ورزش دوست هستند و برای دیدن مسابقات ورزشی حاضرند ساعتها وقت صرف کنند و هزینه نمایند؛ به همین دلیل دولتها برای آن تدارک فراوان دیده اند.
    در کشور ما روح دینی در ورزش زورخانه ای تجلی یافته و به عنوان نماد اخلاق ورزشی محسوب می شود و ورزشکاران این رشته با توسل به امیر مؤمنان حضرت علی (ع)، اخلاق را به قهرمانی ترجیح می دهند و این ورزش مصداق بارز روح فتوت و دستگیری از افتادگان در آیین ورزشی ایرانیان است. در این ورزش تنها به تقویت جسم توجه نشده، بلکه تقویت روح و تربیت اخلاقی بخصوص در میان جوانان مورد توجه قرار گرفته است. در این ورزش، ورزشکاران یاد می گیرند که همراه تقویت بدن، ایمان خود را هم تقویت نمایند و هر چه بر قدرت بدنی آنان افزوده می شود، تواضع آنان نیز فزونی می یابد. ورزش زورخانه ای که به آن ورزش باستانی نیز اطلاق می گردد، ورزشی است که کاملاً بعد مذهبی دارد. ورزشکاران بنابر آنچه که اسلام آموزش داده است، متوجه می شوند که ورزش هدف نیست، بلکه وسیله ای برای بیشتر و بهتر خدمت نمودن به خدا و خلق اوست و می فهمند که قوی ترین مردم کسی است که بر هواهای نفسانی خود غلبه کرده و به هنگام خشم، آن را فرو برده و به هنگام پیروزی، شکرانه آن را به جا آورند.
    در حقیقت ورزشکاران رشته های دیگر ورزشی ما نیز می بایست با الگو قرار دادن ورزشکاران زورخانه ای، ابتدا اخلاق و منش خود را پرورش و آماده کرده و سپس به فکر قهرمانی در مسابقات باشند. بنابر این یکی از روشهای مؤثر ترویج اخلاق در ورزش، نهادینه کردن فرهنگ پهلوانی در میان ورزشکاران از طریق توسعه ورزش زورخانه ای در میان قشر نوجوانان و جوانان است؛ و این مهم زمانی تحقق خواهد یافت که مسئولین فرهنگی به این امر توجه ویژه و کافی داشته باشند. با توجه به اهمیت موضوع، در این زمینه نیز شورای فرهنگ عمومی کشور، آیین نامه ترویج فرهنگ پهلوانی از طریق توسعه ورزش زورخانه ای در کشور را تصویب نموده است که پس از تائید شورای عالی انقلاب فرهنگی، به دستگاههای ذیربط به منظور اجرایی کردن آن، ابلاغ خواهد شد.از دیگر روشهای تثبیت اخلاق در ورزش، نقش و جایگاه رسانه هاست. رسانه ها از سویی با معرفی ورزشکاران متخلف و بد اخلاق و با ارائه توصیه هایی می توانند نقش عمده ای را در ایجاد سیاستهای اعمال قانون و ایجاد نظم داشته باشند؛ و از سوی دیگر
    می توانند با بزرگ و برجسته نمودن یک ورزشکار، موجب غرور نابجا و کاذب وی شده و او را به سمت و سوی تفکر در قهرمانی منهای اخلاق نمایند. در نتیجه داشتن اخلاق ورزشی در تمامی ورزشکاران، امری ضروری است و این موضوع در ورزشکارانی که قصد شرکت در مسابقات ورزشی خارج از کشور را دارند، بیشتر نمود پیدا می کند، چرا که هنگامی که ورزشکاری پا به عرصه مسابقات بین المللی می گذارد، در مقابل دیدگان میلیونها بیننده و تماشاگر به عنوان نماینده یک ملت و سفیر فرهنگ و تمدن کشورش، محسوب می شود.
    بنابر این اولین وظیفه او داشتن اخلاق حرفه ای و رفتار مناسب با شئون اسلامی بوده و سپس کسب عنوان قهرمانی در مسابقات ورزشی است.

Thread Information

Users Browsing this Thread

هم اکنون 1 کاربر در حال مشاهده این تاپیک میباشد. (0 کاربر عضو شده و 1 مهمان)

User Tag List

برچسب های این موضوع

قوانين ايجاد تاپيک در انجمن

  • شما نمی توانید تاپیک ایحاد کنید
  • شما نمی توانید پاسخی ارسال کنید
  • شما نمی توانید فایل پیوست کنید
  • شما نمی توانید پاسخ خود را ویرایش کنید
  •