در عمده سالهای عصر فضا، حضور ما در مدار زمین نسبتاً ناچیز بوده است. تا اوایل قرن بیستویکم، تنها چند صد ماهواره به طور همزمان در اطراف زمین فعالیت میکردند و این تعداد تا دههی ۲۰۱۰ به چند هزار رسید.
اما در سال ۲۰۱۹ همه چیز تغییر کرد. آن سال شرکتی به نام اسپیسایکس اولین ماهوارههای خود را برای منظومه اینترنتی استارلینک پرتاب کرد. از آن زمان، اسپیسایکس بیوقفه ماهوارههای استارلینک را به مدار زمین میفرستد و بهتازگی به نقطه عطف مهمی دست یافته است که این دوران جدید و دشوار را تثبیت میکند.
درحالحاضر بیش از ۱۰هزار ماهوارهی فعال استارلینک در فضا وجود دارد که حدود دو سوم کل ماهوارههای موجود در مدار زمین را تشکیل میدهند. این عددی است که تا همین ۱۰ سال پیش باورنکردنی به نظر میرسید و نشانگر سرعتی از رشد است که کارشناسان هنوز در تلاش برای درک آن هستند.
هیو لوئیس، متخصص زبالههای فضایی از دانشگاه بیرمنگام در انگلستان، به ساینتیفیک آمریکن میگوید: «استارلینک رابطه ما با فضا را تغییر داده است. منظره شب دیگر مانند گذشته نیست و مطمئن نیستم که دوباره به حالت اول برگردد.»
از پروژه آزمایشی تا ابرمنظومه ماهوارهای
سهشنبه ۱۷ مارس (۲۶ اسفند ۱۴۰۴)، ساعت ۰۱:۱۹ بامداد به وقت ساحل شرقی آمریکا (۰۹:۱۹ صبح به وقت ایران)، یک موشک فالکون ۹ از مجتمع پرتاب فضایی ۴ شرقی در پایگاه نیروی فضایی وندنبرگ در کالیفرنیا بههمراه ۲۵ ماهواره استارلینک پرتاب شد.
طبق گزارش جاناتان مکداول، اخترفیزیکدانی که پرتابهای فضایی جهانی را ردیابی میکند، پرتاب هفتهی گذشتهی اسپیسایکس، کل ماهوارههای فعال استارلینک در مدار زمین را به عدد ۱۰٬۰۲۰ رساند. این شرکت پس از ۷ سال پرتاب بیوقفه، اکنون به این عدد پنج رقمی عملیاتی دست یافته است. البته از مه ۲۰۱۹ تاکنون در مجموع ۱۱٬۵۲۹ ماهواره استارلینک در فضا قرار گرفته؛ اما برخی از آنها جایگزین فضاپیماهای غیرفعال و خارج از مدار شدهاند.
آنچه به عنوان پروژهای پرریسک برای انتقال اینترنت از فضا به زمین آغاز شد، اکنون به شبکهای بسیار عظیم تبدیل شده است. در سرتاسر جهان، ۱۰ میلیون نفر از استارلینک استفاده میکنند و این تعداد روز به روز بیشتر میشود؛ از جوامع روستایی گرفته تا میدانهای نبرد اوکراین و قبایل دورافتاده آمازون. این میزان نفوذ، قدرت ژئوپولیتیکی بینظیری به اسپیسایکس و ایلان ماسک، مدیرعامل آن اعطا کرده است: توانایی روشن و خاموش کردن اینترنت برای مناطق کلیدی به خواست خود.
و این قدرت از چشم رقبای مشتاق به رقابت با سلطه استارلینک پنهان نمانده است. در ایالات متحده، منظومه ماهوارهای لئو آمازون (کویپر سابق) که توسط جف بیزوس پشتیبانی میشود، حدود ۲۰۰ ماهواره از بیش از ۷۵۰۰ ماهوارهی برنامهریزیشده را پرتاب کرده است. در چین، منظومههای چیانفن و گُووانگ با حمایت دولت به دنبال استقرار ۱۵هزار و ۱۳هزار ماهواره هستند.
بااینحال، فعلاً این استارلینک است که پادشاهی میکند و جایگاه خود را به عنوان حاکم بلامنازع لجستیک، تولید ماهواره و ظرفیت پرتاب تثبیت کرده است. موشک چندبارمصرف فالکون ۹ این شرکت که اکنون بیش از ۶۰۰ پرتاب در کارنامهاش دارد، به اسپیسایکس امکان داده است تا استارلینک را با سرعتی فوقالعاده بالا مستقر کند و تا ۶۰ ماهواره در هر پرتاب به مدار زمین بفرستد. در مقابل، بزرگترین منظومه ماهوارهای بعدی در فضا، یعنی وانوب اروپا، فقط ۶۵۴ ماهواره دارد.
کپی شده از مطلب نقل شده توسط میرکانی از سایت زومیت



جواب بصورت نقل قول

