Printable View
در این تاپیک میتونید بهترین آهنگ این آلبوم رو انتخاب کنید و به این سوالات پاسخ بدید:
1. ضعیف ترین آهنگ آلبوم کدام است؟
2. بهترین شعر، مربوط به کدام آهنگ آلبوم است؟
3. بهترین تنظیم، مربوط به کدام آهنگ آلبوم است؟
4. بهترین موسیقی، مربوط به کدام آهنگ آلبوم است؟
5. نسبت به آلبوم قبلی خواننده (ساعتا خوابن) پیشرفت بود یا پسرفت؟
نظرسنجی بعد از 30 روز توسط مدیران انجمن موسیقی بسته و تاپیک قفل میشه ... [ برای مشاهده لینک ، با نام کاربری خود وارد شوید یا ثبت نام کنید ]
ماشاالله چقدر عکس و کاور ! :دی
34 تا کاور داره این آلبوم ...
آلبوم در دو سی دی منتشر شده و علتش هم اینه که سی دی اول تماماً همکاری مشترک رضا و اندیشه فولادونده (به عنوان ترانه سرا)
در سی دی دوم هم ترانه سرایان دیگری باهاش همکاری داشتن (از جمله بابک صحرایی!!!!! به شدت سورپرایز بود برام)
همهی کاورهای آلبوم رو جمع و تو یه فایل فشرده آپلود کردم ...
این 34 کاور شامل فرانت، بک، عکسهایی از رضا، اندیشه، اعضای بند، اشعار آلبوم به همراه مشخصاتشون و یه سری طرحه ...
دو سه تاش خیلی خوب بودن، دست شهرزاد داور درد نکنه ...
برای کسانی که نمیخوان همهی کاورها رو داشته باشن، کاور فرانت و کاور مشخصات آلبوم رو هم جداگونه میذارم تو این پست ...
اینم از دو کاور اصلی :
کورش خودت نسخه 18000 تومنی رو خریدی؟ :n01:نقل قول:
نه، از یه منبع دیگهای گرفتم کاورها رو ;)نقل قول:
+
حیف که فردا دو تا امتحان دارم، و الا صبر نمیکردم و آلبوم رو میخوردم :دی
صرفاً جهت نمونه ترک اول رو گوش دادم و پیشرفت موزیک به نظرم وحشتناک مشهود بود ...
تا برسیم به ترکهای بعدی
تا اینجای کار به نظرم بهترین آلبوم سال بوده این آلبوم
شعراش یخورده سنگینه حقیقت و من بخش زیادی رو متوجه نشدم و دوست دارم دوستان در موردش بیشتر صحبت کنند
تو بخش آهنگ و تنظیم خیلی خوب بود و آهنگ سیگار پشت سیگار که خود رضا هم تنظیم کرده بود واقعا خوب از پسش بر اومده بود
اجرای رضا هم هر آلبوم به نظرم پیشرفت داشته و خوب داره جلو میره
نسبت به آلبومای قبلی بهتر بود یا نه برام سخته جواب بدم.
تو آلبومای قبلی یکی ۲ تا آهنگ همیشه بود که بی نهایت دوسشون داشتم ولی همچین آهنگی تو این آلبوم نبود برای من. برای مثال آلبوم قبلی یخبندونای قطبی چشمات و...
ولی در کل که ببینم درصد بیشتری از آلبومو خوشم اومد نسبت به قبلیا
و آهنگ (ما) هم که احتمالا طرفداران رضا زیاد خوششون نیاد و بگن به سبک رضا نمیخوره و... من واقعا دوسش دارم و از همه بیشتر باهاش حال کردم.
آهنگ پله برقی هم خیلی دوس داشتم
سلام ...
والا حقیقت ماجرای گوش دادن من به آهنگ های رضا یزدانی شاید جالب باشه ، من ابتدا اصلا ازش خوشم نمیومد ... مساله این بود که شما باید به کارهای رضا یزدانی " فرصت " بدید ، وقتی بهش فرصت می دیدی شاید متوجه می شید که چقدر حرف ها و دغدغه های این هنرمند شبیه شماست ( به من که خیلی شبیه هستش ) .
این آلبوم هم به نظرم " اوج کار " رضا یزدانی هستش ... خب به نظرم مهمترین مساله واسه هنرمند صحبت از اجتماعش هستش و زدن حرف هایی که به نظر " حق " هستش. تو این آلبوم تو چندین آهنگ حرف هایی زده شده که واقعا خیلی تلخ هستش اما حقیقت ... در واقع رضا یزدانی اگه حرف عاشقانه هم می زنه حرف هاش خیلی واقع گرایانه هستش و این وسواسش تو انتخاب شعر خیلی خوبه ، حرف های معمولی نمی زنه مثل فریدون اسرایی / احسان خواجه امیری و ... حرف های مخصوص به خودش رو داره حتی اگه می خواد بگه " دوست دارم " به سبک خوش می گه و به نظرم جای پای خودش رو تو موسیقی داره ، سبک خودش رو داره ، درسته سبکش راک هستش ... اما راک رضا یزدانی با راک کاوه یغمایی / کوروش یغمایی و ... متفاوت هستش. مارک و برند رضا یزدانی رو داره.
آهنگ سمت هیچ :
سمت هیچ
از نظر موسیقی واقعا خیلی دوست داشتم این آهنگ رو مخصوصا دقیقه ی 4:10 که آهنگ آروم می شه و به یکباره منقلب می شه در 4:29 و ریتم خیلی خوبی می گیره و نقطه ی اوجش هم قسمت 5:17 و دیگه جایی که آهنگ تموم میشه و درام خیلی زیبا :)
از نظر کلام این کار هم حرفای خیلی جالبی داره :
این روبرو افق شکل یه بالنه ، رفتم جلو دیدم چند متر تترونه
این دور و ور پر از ابرای کاموایی
با قرص کامل ماه مقوایی ( بت های پوچ و تهی )
تو این افق دیگه فرقی نمی کنه :
وضعیت هوا جغرافی ، زمین بحران اقتصاد
قبضای آب و برق مفهوم فلسفه تیغ موکت بری
تفسیر مادیات درک ادبیات
فن آوری ژن تفتیشح حزب گل
تحلیل مارکوزه از مکتب هگل
بی پولی شدید اعصاب برفکی
جبر ژنتیکی سیگاره ماتیکی
اخبار 21 !
تفسیر این شعر کاملا مشخصه ... همه رو می گه و می گه و می گه ، از مشکلات می گه ، از افق می گه و آخر اخبار 21 ، و اون قسمت جبر ژنتیکی هم که دیگه نیاز به توضیح نداره .
+
مساله ی دیگه در مورد آهنگ سلول شخصی
آهنگ یه جورایی شاید داره حال و هوای آدم هایی تو جامعه رو بیان می کنه که حرفشون ، سبکشون ، علایقشون و نوع تفکرشون کلا با بقیه متفاوته ، نمی گم اونا روشنفکر یا همچین آدم هایی هستن ، نه ، اونا شاید بیشتر شبیه آدم هایی باشن که صادق هدایت با اون جمله ی محشرش خیلی زیبا توصیف می کنه که : در زندگی زخمهایی هست که مثل خوره روح را آهسته و در انزوا میخورد و میتراشد. این دردها را نمیشود به کسی اظهار کرد؛ چون عموماً عادت دارند که این دردهای باورنکردنی را جزء اتفاقات و پیشآمدهای نادر و عجیب بشمارند و اگر کسی بگوید یا بنویسد، مردم بر سَبیل عقاید جاری و عقاید خودشان سعی میکنند آن را با لبخند شکاک و تمسخرآمیز تلقی بکنند. زیرا بشر هنوز چاره و دوایی برایش پیدا نکرده و تنها داروی آن فراموشی به توسط شراب و خواب مصنوعی به وسیله افیون و مواد مخدره است. ولی افسوس که تأثیر اینگونه داروها موقت است و به جای تسکین پس از مدتی بر شدت درد میافزاید ...
و خلاصه خیلی وقت ها حتما پیش اومده شما تو یه جمعی هستید و ترجیح می دید حرفی نزنید چون نظر جمع واقعا با نظر شما متفاوته ، درست جایی که می گه : طبق ژورنال های سبک جدید واسه کف پوش پارکت مد بود ، سر من با موکت آکوستیک شد ، سبک من بر خلاف سبک مارکت بود ! ، خیلی یاد خودم افتادم با گوش دادن به این آهنگ.
+
آهنگ بعدی که می خوام در موردش بگم کار فوق العاده ی شلیک کن رفیق هستش که اون هم حرف های جالبی رو می زنه ... مثل : اجرای حکم مرگ اسمش که قتل نیست ، این جمله آشناست ، شلیک کن رفیق . اندیشه در کماست ! ، به به که لحن او فرمان آتش است ، در معرفت خداست !
این ها هم خیلی به نظرم واضحه و شاید از قصاص می گه و توجیح قصاص ، و شاید از کسایی که ادعا دارند خیلی بزرگ هستن و خیلی ها شاید قبولشون داشته باشن ، اما لحنشون ، حرفشون چیزی جز فرمان مرگ و نابودی نیست ... و خیلی سنگدل هستند.
اخبار دست ساز ، این تنگی نفس از اضطراب نیست ، نه ! مشکل از هواست. لطفا به سمت راست شلیک کن رفیق . ژانر و سیاق جبر وسترن محض بود ،
این آهنگ خیلی جای حرف داره اما شاید مجال نباشه ...
+
پله برقی
خیلی خوبه ، همه ی دغدغه ها و مشکلات آدم هایی که تو یه شهر شلوغ و پر ترافیک گیر افتادن ، کسایی که هر کدوم هزار تا مشکل خودشون رو دارن ، تو خیال خودش می خواد از این جا فرار کنه ، هر وقت داره تو اتوبان رانندگی می کنه شاید سوار موج افکار خودش داره به دنیای اطرافش فکر می کنه ، تو این شهر گیر افتاده اما داره به یه جای ساکت و و آروم فکر می کنه به جایی که : بارون می آد تو میدون اصلی ، گل با حلزون عکس می گیره
خیلی کار خوبیه ، واقعا خوبه ، موسیقی ، شعر : دریای مواج خیالی ، قایق سواری تو اتوبان ، بحران آب احتمالی ، پله برقی از تهران تا ماه :)
+
تصادف ناجور
این هم باز یه کار اجتماعی ، شاید نا امیدی و تنهایی یه جورایی اپیدمی شده بین مردم جوامع امروزی : دل مــــن به چیزی روشــــن نیست ، افـــــق بی چــــــراغ رو می فهمی ، ته قصه ام نرسیدن شد ، غار غار کلاغ رو می فهمی ؟!
بغض و متروی کرج ... چقدر شاعر ها تو این آلبوم عمقی حرف زدن .
+
ما
یه کار خیلی جدید ، یه چیزی تو مایه های کار " میعادگاه " از آلبوم ساعت بیست و پنج شب ، یه کار ریتمیک ، رمانتیک ، زیبا ... هرچند شاید واسه خیلی ها بی نمود باشه اما ریتم کار ، شعر کار ، خوندن رضا واقعا خیلی زیباست ، جفت هایی که پیدا کرده شاعر و کنار هم قرار داده واقعا بی نظیر هستش :
برج و آسانسور ، عشایر و چادر
ماشین و زاپاس ، مروارید و غواص
قهوه و کافه ، فوتبال و وقت اضافه
برج ایفل و پاریس ، بانک و باجه ی واریز
منو تو بدون هم معنا نداریم ، مـــا با هم باشیم موندگاریم :)
+
آهنگ قدیمی
این رو گوش دادم یاد آهنگ های " فرهـــــــــاد مهــــراد " افتادم که 2،3 روز پیش زادروزش بود و درود به شرفش ... :
مثل فیلم های قدیمی همه چی سیاه سفیده ، حتی رویاهای شخصی ، حتی خواب های ندیــــده
وقتی همه چی گذشته اهمیتی نداره ، کی واست کلاه می بافه ، کی کلاتو بر میداره.
خودمو ادامه می دم تو کیسوک نبش رویا ، با یه چاقو توی کتفم ، راضیم از این قضایا ، راضیم به تــــــــــــــو ، به رویــــــــــــــا
+
و در آخر سیگار پشت سیگار :
اسطوره های خائن در لا به لای تاریخ
خوابند عین کفتار ، سیگار پشت سیگار
جالبه تو این آلبوم تو چندین آهنگ از واژه ی " سیگــــــار " استفاده شده : آهنگ سمت هیج ( سیگار ماتیکی ) / آهنگ سیگار پشت سیگار که ترجیع بندش سیگار پشت سیگاره / شلیک کن رفیق ( سیگار من کجاست ؟ ) / خاطرات پینه بسته ( هجوم حجمه ی سیگار و بغض و تنهایی ) / ما ( منو تو شبیه سیگاریم و فندک )
و در آخر یکی 2 تا آهنگ بود من زیاد خوشم نیومده و هنوز گوش ندادموشن مثل : کاشـــف ، که شعرش خوبه منتها واسه من زیاد معنی نداره. آلبوم هم در مجموع خیلی خوب بودش ، اون اول که گفته بود و هی پشت هم تو تیزر های می گفت " 2 CD در یک آلبوم " :D فکر می کردم شاید مثل خاطرات مبهم یه دیسک هم شامل ویدئو ها هست که خب اشتباه فکر می کردم. در کل من خیلی راضی بودم ... از لحاظ شعر واقعا آلبوم خیلی خوبی بودش و موسیقی هم 2-3 تا آهنگ خاص داشت مثل : تصادف ناجور / ما ... که تصادف ناجور رو واقعا دوست داشتم.
راستی به اون سوال ها هم جواب بدم :
1 _ کاشفنقل قول:
1. ضعیف ترین آهنگ آلبوم کدام است؟
2. بهترین شعر، مربوط به کدام آهنگ آلبوم است؟
3. بهترین تنظیم، مربوط به کدام آهنگ آلبوم است؟
4. بهترین موسیقی، مربوط به کدام آهنگ آلبوم است؟
5. نسبت به آلبوم قبلی خواننده (ساعتا خوابن) پیشرفت بود یا پسرفت؟
2 _ شلیک کن رفیق / سلول شخصی / سمت هیچ و ... اکثر کارها
3_ ...
4_ تصادف ناجور ، سمت هیچ
5_ از نظر موسیقی شاید شبیه بود اما از نظر شعر واقعا پیشرفت محشر و بی نظیری داشت.
موفق باشید ، شرمنده اگه خیلی نوشتم :n01:
شلیک کن رفیق جز بهترین اهنگایی هست که این چند سال شنیدم . از همه نظر یک سر و گردن بالاتر از سایر تراک های البوم هست
منم یه نظر کوچیک بدم
اول از همه، من با لحن و بیان رضا یزدانی شدیدا مشکل دارم. شینش به شدت میزنه!!! ادای کلماتش خوب نیست. جاهایی که بعضا توی بیت تاکید میکنه، جای خوبی نیست. و در کل خیلی اوقات با لحنش اون هدف شعر رو نمیرسونه.
بعدش اینکه من کلا با سبک راک و متال و این دیوونه بازیای بدون تعریف مشخص و ولنگ و باز حال نمیکنم
سبک کار اصلی رضا یزدانی هم راک هست و بالطبع خیلی مورد پسند من نیست
اما خب رضا یزدانی کارهایی هم داره که به سبک پاپ بیشتر نزدیکن و منم بعضا خیلی دوستشون دارم
اما این آلبوم.
به نظرم اولین نکته در مورد این آلبوم شعراش هست
شعرهای آلبوم اکثرا خیلی سنگین و طولانی هستن. این سنگین بودن خیلی وقتا به حدی میرسه که بعضی ابیات کاملا بی معنی میشن!!!:n02: و یه جورایی دیگه شورش رو در میاره
در کل از آلبوم بدم نیومد و حتی میشه گفت دوستش دارم
به نظرم با توجه به شعرهای خوبی که برای آلبوم انتخاب شده، پیشرفت رضا یزدانی قابل تقدیره
اما باز هم همچنان صرفا ترکهایی که به سبک پاپ متمایل تر هستن رو ترجیح میدم به راک ها
ترکهایی که دوست داشتم
آهنگ قدیمی
سیگار پشت سیگار
شلیک کن رفیق (که این ترک به نظرم یکی از به یاد موندنی ترین ترکهای سال خواهد بود)
خاطرات پینه بسته
بقیه ترکها مثل سلول شخصی و پله برقی و اینا هم اصلا نمیتونم معنیشون کنم. به نظرم شعرشون خیلی چرته :)
خوب تو این دو سه هفته که البوم اومد 30-40 باری کامل گوش کردم . دیگه میتونم نظر بدم در مورد کلیت البوم
آلبوم سلول شخصی مثه البوم های قبلی رضا یزدانی نسبت به سطح موزیک ایران که اکثرا کار ها مشابه هم هست بالاتر هست ولی نسبت به البوم های قبلی خود رضا یزدانی مثه ساعتا خوابن و خاطرات مبهم و ... یکی دو لول پایین تره سطحش
دلایلش :
تو این البوم اشعار واقعا سنگین (به معنای واقعی کلمه :دی ) و گاها بی ربط و نامفهوم هستن . کلمات ثقیل دیگه از حد خودش بالاتر زده تو این البوم . مثالی از این کلمات :
دیالکتیک-تراموا-رول پلاک-سبک گوتیک-کاریزماتیک و ...
یا این که باید برای یه سری کلمات بری تاریخ بخونی یا تو گوگل سرچ کنی ببینی منظور چه شخصی یا چه اتفاقی در تاریخ هست :
انقلاب بولشویکی لنین-چرنوبیل--ترنتینو-مارکوزه - مکتب هگل و ...
تو برنامه موزیک من و تو که نقد البوم میدیدم میگفتن که وجود بیش از حد این کلمات به البوم ضربه زده و ترانه سرا یه جورایی میخواسته روشن فکری خودشو در بوق و کرنا کنه
از این کلمات که بگذریم معنی خیلی ابیات یا اصلا کلیت ترانه ها رو متوجه نمیشم مثلا :
بی تو به تیپ و تار خودم میزنم
منفجر میشم شبیه چرنوبیل
هیروشیما به حال من زار میزنه
روزی صد دفعه ترور میشم تو سیسیل
دائم متلاشی میشم از تو مثل
چنگ داخلی بوسنی هرزگوین
مثل ونوس بدبخت و ویرونم
تو انقلاب بولشویکی لنین
مثل ونیزم که خشکه بدون تو
شبیه واتیکان بدون کشیش
زخمی جنگ دوم جهانیم
یکی از دوستان لطفا این رو معنی کنه ممنون میشم .
ترانه کاشف + موسیقی و تنظیمش یکی از بدترین کارهایی بود که از رضا یزدانی شنیدم .
===========
اما برسیم به تراک شلیک کن رفیق و سیگار پشت سیگار ... این دو اهنگ فوق العاده بود . همون چیزی که از رضا یزدانی انتظار داشتم . ترانه شلیک کن رفیق هم ترانه سنگینی محسوب میشه و نسبت به ترانه هایی که تو موسیقی ایران میشیم سطح بالاتری داره ولی متوجه میشی منظور ترانه سرا چی هست . موزیک و تنظیم این اهنگ هم عالی از اب در اومده . بهروز پایگان با تنظیمش تمام و کمال حق مطلب رو ادا کرده نسبت به این تراک . اهنگ سیگار پشت سیگار هم موزیک و تنظیم و تحریرای رضا با هم مچ شده ...
به غیر از ترانه های البوم که گفتم تو این البوم سولوهای خیلی کمی نسبت به البوم های قبلی میشنویم . فقط سولوی اهنگ پل نیومن هست که سولوی خوبی از کار در اومده
بعد از اهنگ قوی سیاه تو البوم قبل انتظار کاری فراتر از اون هم در این البوم داشتم که اینطور نشد
نظرم در مورد البوم ساعتا خوابن :
[ برای مشاهده لینک ، با نام کاربری خود وارد شوید یا ثبت نام کنید ]
که تقریبا کل تراک ها رو در حد کمال دوست داشتم این البوم فقط تراک های شلیک کن رفیق و سیگار پشت سیگار و پل نیومن خوشم اومد و سایر تراک ها هم تا حدی هر کدوم با درصد متفاوت راضی بودم .
1. ضعیف ترین آهنگ آلبوم کدام است؟کاشف
2. بهترین شعر، مربوط به کدام آهنگ آلبوم است؟شلیک کن رفیق
3. بهترین تنظیم، مربوط به کدام آهنگ آلبوم است؟پل نیومن - شلیک کن رفیق
4. بهترین موسیقی، مربوط به کدام آهنگ آلبوم است؟سمت هیچ - شلیک کن رفیق
5. نسبت به آلبوم قبلی خواننده (ساعتا خوابن) پیشرفت بود یا پسرفت؟ بعد از 3 البوم که هر کدوم نسبت به قبلی پیشرفت بود این البوم پسرفت بود به نظرم .به همون دلایلی که گفتم
پ.ن : سیدی دو به نظرم کلا اضافی بود . تو نتایج نظرسنجی هم مشخصه ... :n29:
دوستان نظرسنجی فردا بسته میشه
اگر کسی مایل بود نظرش رو زودتر اعلام کنه :)
پ.ن: من جمله خودم :دی
اندیشه فولادوند برای این کار و کلا کارهای قبلی ترانه سرایی کرده یا رضا یزدانی از دفتر شعراش و سروده های قبلیش انتخاب میکنه؟
در این آلبوم آهنگ پله برقی رو از همه بیشتر دوست داشتم. جون میده آهنگ تریلر یه بازی کامپیوتری آخرالزمانی باشه!
دوست دارم تعداد آهنگهایی شبیه مثه یه تصادف ناجور در این آلبوم یا دیوونه و قوی سیاه در آلبوم قبلی، در کارهاش بیشتر باشه.
بنظرم جدا شدن از یغما گلرویی درکل تاثیر مثبتی روی کارهای رضا یزدانی گذاشته. با اینکه خودم از اول با اون کارها بهش علاقه مند شدم، اما این جدایی باعث شد، یزدانی از خواننده صرف اشعار گلرویی بودن به مسیری بهتری بره. آهنگها و تنظیمات آلبوم های اخیر بنظرم خیلی سطحشون از کارهای اولیه بالاتره.
فکر می کنم دو سه تا از ترانه ها از دفتر شعر بوده ...نقل قول:
تو مصاحبه شون با همشهری جوان توضیح دادن ...
اندیشه گفته دو شعر سیگار پشت سیگار و شلیک کن رفیق رو مدت ها پیش سروده بود (سیگار پشت سیگار رو در زمان پیش دانشگاهی!)
هیچ کس نتونسته بود آهنگ مناسبی براش بسازه
تا اینکه رضا خیلی بداهه با گیتار می زنه آهنگ رو و اندیشه خوشش میاد و رضایت میده
واسه باقی اشعار بیست سی روز خودشو تو یه ویلا تو شمال حبس کرده تا بتونه کلیت کانسپت آلبومو بسازه
+
یه نقد کلی می نویسم به زودی
ولی به طور کلی آلبوم از اون آلبوماست که بار اول تو ذوق مخاطب می زنه،
دفعات بعدی کم کم قابل تحمل میشه، بعد از ده دوازده مرتبه گوش دادن به یه آلبوم قشنگ تبدیل میشه
و حالا به بهترین آلبوم رضا، و یکی از بهترین های موسیقی راک ایران تبدیل شده (حداقل برای من) ...
تک تک آهنگ ها جای حرف دارن ...
کاش فرصت کنم بنویسم در موردش
با تشــکر از 15 نفـری که در این نظرسنجی شرکت کردن...
بعد از گذشت یک ماه، با نظر شما ترانهی «شلیک کن رفیق» با 11 رأی به عنوان بهترین ترانهی این آلبوم انتخاب شد.
با تشکر
مدیریت انجمن موسیقی