Printable View
سلام دوستان.
یکی از دوستان من چند سال پیش با پژو 405 رانندگی میکرده که بخاطر سرعت زیاد چپ میکنه و ماشین داغون میشه که کلا اتاقش عوض میشه خودش هم چند ماه با دست و پای گچی سر کرده بوده.
حالا حالش کاملا خوب شده و از طرفی خانواده هرکاری میکنن که دوباره بشینه پشت ماشین میگه نمیخواد و نمیتونه.
یه جورایی میشه گفت از رانندگی میترسه با اینکه قبلا زیاد پشت ماشین می نشسته.
حالا سوال من از شما اینه که چه راهی رو برای شروع دوباره رانندگی اش و از بین رفتن ترسش میشه انجام بشه تا این مشکلش برطرف بشه؟؟؟
من پیشنهاد کردم روزهای تعطیل که خیابون خلوته بره رانندگی کنه که ماشین و کنترل ماشین دستش بیاد بعد کم کم که فرمون و کنترل ماشین دوباره دستش اومد وارد محله های کمی شلوغ بشه
منم تجربه بد از رانندگی با موتور دارم ... چند روز دیگه میخوام برم برای گواهینامه ثبت نام کنم ترسش کم شده ولی همچنان عدم اعتماد به نفس تو این مورد با من هست !
به نظر من بهتره فردی که رانندگی خیلی منطقی و قانون مداری داره، چند سری به عنوان راننده باهاش به جاهای خلوت تر بره و به مرور فرمان ماشین رو به رفیقتون واگذار کنه.
متاسفانه اکثر ایرانی ها دست فرمون و فرز بودن رو شرط یک رانندگی خوب میدونن تا آرامش در رانندگی و قانون مداری.
اگر خودتون این شرایط رو دارین که میتونین در کنارش باشین، وگرنه کسی رو معرفی کنید از آموزشگاه ها یا دوستان مشترکتون.
چون او هرچند بار هم که تنها بره، از اونجایی که دیدش به رانندگی به خاطر تجربه خودش غلط از آب دراومده یا میترسه یا دوباره میشه همون شوفر لایی کش و تندرو !!!
ترس از رانندگی:(
دوستان از رانندگی میترسم . میترسم تا برم بیرون تصادف کنم . گواهینامه دارم اما دل نشدن پشت فرمون رو ندارم . میترسم تصادف کنم بعدش نمیدونم موقع تصادف باید چی کار کرد . چی کار کنم تا رانندگی برام عادی بشه ؟
احتمالا شما خانوم هستيد..
خب براي شروع بايد اول كسي كه از نظر رانندگي مهارت داره كنارتون بشينه بعد ميتونيد از جاهاي خلوت شروع كنيد...يه مدت بريد جاهاي خلوت برونيد بعد يه مدت يمك واستون عادي تر ميشه بعدش بريد جاهاي يكم شلوغ ....بعد كه حس كرديد بهتر شديد ميتونيد تو سطح شهر برونيد....
از تصادفم نگران نباشيد و بهش فكر نكنيد...ايشالا كه هيچ اتفاقي نمي افته....
شايد بهتر باشه باز هم دوره ببينيد يا با يكي از اشنا هاتون بريد تمرين ( البته چون گواهينامه داريد اينو مي گم )
بین آشناهاتون کسی که گواهینامه داره مثلن پدرتون بگید بهتون کمک کنه
یا چند جلسه با یک مربی که میدونین کارش درسته برین تمرین تا ترستون بریزه
رانندگی فقط اعتماد به نفس میخواد پسر داییم گواهینامه گرفته بود 2سال پشت ماشین ننشسته بود شب عروسیش خانومش با ماشین کمری آورد:n01:
بد به دلتون راه ندین:n16:
سلام .
ترستون به جا هست چون رانندگی واقعاً خطرناکه .
اما اگر نیاز دارین که رانندگی کنین , باید از خیابانهای خلوت شروع کنیم و کم کم وارد شلوغی بشید . بهتره تا مدتی هم یک نفر ( ترجیحاً مرد ) همراهتون باشه .
باید خطرها رو هم بشناسین و از تجربه های دیگران هم استفاده کنین .
این تاپیک رو اگر دوست داشتین تدریجاً بخونین
[ برای مشاهده لینک ، با نام کاربری خود وارد شوید یا ثبت نام کنید ]
درضمن :
کی به شما گواهینامه داده ؟؟؟!! باید اخراج بشه بره لبو فروشی
:31:
درود.نقل قول:
ربطی نداره که ! درست رانندگی کردن با ترس از رانندگی فرق داره :n16:
پیشنهاد میشه از جاها خلوت شروع کنید و تا یه مدت تو جاهای شلوغ نرید چون اگه تو این مدت اشتباه کنید ترستون بیشتر میشه/
ولی من که میگم هر چی تصادف کنی ترست میریزه(جهت طنز)
من مذکر (اقا) هستم ...
دست خودم نیست . میگن که هر چی با دقت برونی بازم یک نفر بی احتیاط هست که به خاطرش تصادف میکنی .
مثلا وقتی رانندگی میکنم از از اینه میبینم که پشت سرم ماشینی میاد زود درست و پام رو گم میکنم . مخصوصا وقتی بوق میزنه میگه بیا کنار . میترسم موقع کنار رفتن بخورم به یک ماشین دیگه .
مخصوصا سر بریدگی ها و میدان ها بیشترین ترس رو دارم :n30:
منم همین مشکل رو داشتم اولش ، در حدی که یه روز ماشین وسط اتوبان خاموش شد ، استارت نمیخورد. میخواستم ول کنم ماشینو برم خونه :n02:نقل قول:
بعد از یه مدتی ماشین روشن شد. چون اولین بارم بود حول کرده بودم پشتمم ماشین بود بارونم شدید می اومد .
من پیشنهادم اینه که تو یه روز خلوت با یکی که خوبه دست فرمونش دوباره آموزش ببینید حتی جاهای سخت.
خود من بعد از یه مدت که دانشگاه بودم و ماشین سوار نشده بودم مجبور شدم دوباره یکم تمرین کنم تا ماشین دستم بیاد.
البته حول شدن تو بریدگی ها همیشه وجود داره. مهم ترین موضوع اینه که موقع سوار شدن داخل ماشین و قبل از حرکت ابعاد ماشین رو کاملا شناسایی کنید و آیینه ها رو کاملا تنظیم کنید !
البته یه چیزی که به نظرم بازم مهمه اینه که ترس از تصادف نداشته باشید.
هر تصادف حتی الکی ، باعث دقت بیشتر میشه. من کسانی رو میشناسم که دست فرمونشون فوله ولی چند بار زدن تو جدول یا تو پارک دوبل سپر ماشین پشتی رو خورد کردن.:n09:
یه بیماری هست اسمش استرس پس از سانحه..برن روانپزشک داروها ی اونو بگیرن یه مدت بخورن پاک میشه از ناخودآگاهشون دیگه آزارش نمیده
به نظر من ترس کسی که تجربه رانندگی داشته و به علت حادثه دیگه پشت فرمون نمیشینه با کسی که تجربه رانندگی نداره کاملن متفاوت هست. شاید بهتر بود این دو تاپیک با هم ادغام نمیشد.
اون دوستمون که بعد از حادثه از رانندگی میترسه باید از نظر روحی و روانی حمایت بشه تا کم کم ترسش برطرف بشه. اگر خیلی شدید باشه مشاوره با متخصص و احیاناً دارو بهشون کمک میکنه. تمرین رانندگی در محیط خلوت با حضور یک فرد ماهر هم میتونه اعتماد به نفسش رو افزایش بده (و البته احتمال بروز حادثه مجدد رو هم کاهش بده)
اون دوستی که گواهینامه داره و رانندگی نمیکنه ترسش طبیعی هست. تا حد خیلی زیادی هم این ترس منطقی هست و باید بترسه! چون شرایط رانندگی در محیط واقعی با شرایط امتحان رانندگی و آموزش رانندگی که در آموزشگاه انجام میشه متفاوته. موقع آموزش استرس کمتری وجود داره چون مسئولیت با مربی هست و ماشین آموزشگاه هم بیمه آموزشی هست...
شاید از نظر تئوری بدونه چطور باید رفتار کنه اما راننده باید در حدی مهارت داشته باشه که موقع رانندگی حواسش به محیط باشه نه اینکه کی کلاچ رو بگیره و چطوری دنده عوض کنه... من زیاد دیدم که افراد تازه وارد مثلن موقع دنده عوض کردن به جای اینکه به جلو نگاه کنن به دنده ماشین نگاه میکنن! مسلماً تمرین و زمان احتیاج داره.
ایشون هم به نظرم باید کم کم پشت ماشین بشینه و از جاهای خلوت شروع کنه و ترجیحاً یک فرد ماهر کنارش داشته باشه که راهنماییش کنه. اون فرد راهنما هم البته باید اخلاقش طوری باشه که استرس ایجاد نکنه! بابای من راننده پایه ۱ هست، موقعی که من تازه پشت ماشین مینشستم وقتی کنار من مینشست دقیقن میخواست من مثل پایه ۱ رانندگی کنم. تا یه کم متفاوت با خودش رانندگی میکردم یه چیزی میگفت که اعصابم خورد میشد و بقیه رانندگیم خراب میشد :31:
دوستتون بايد تحت درمان روانپزشكي قرار بگيره. ممكنه حراس و يا حتي PTSD داشته باشه و نيازمند به درمان با دارو باشه
سلام . اصلا فک نمیکردم همچین تایپیک خوبی باشه .
منم خیلی میترسم هروقت بخام رانندگی کنم باید تا یه کیلومتری همه جا رو نگاه کنم ماشین نیاد یا ادم نیاد . باید چیکار کنم؟؟
هواسم به همه چی هست به جز کارایی که باید کنم .
:n14:
0 :n17:نقل قول:
چند تا نکته مد نظر بگیرید حله و ترس برطرف میشه
ترس همیشه از چیز های ناشناخته یا چیزی ازش صدمه دیدم باعث میشه نسبت اونکار زده شده باشیم.برای جبران باید بر اون شناخت و تسلط پیدا کنیم یا نسبت بهش عادی سازی بشه.یک اصلاح هست میگن وقتی زیاد رانندگی می کنی سر وته ماشین دسته(که واقعا اعتقاد دارم)این به این صورت که فرد بعلت دفعات زیاد براش عادی سازی شده
چند نکته برای در امان ماندن از تصادف وحشتناک
در رانندگی اصلا محل پشت سر رو ندهید بزارید هر چقدر میخواند بوق بزنند(نه اینکه برید لاین 3 و با سرعت 60 تا برین)چون اگر کشیدن به سمت راست شما باعث تصادف بشه اون فرد نمیاد خسارت شما رو جبران کنه.هیچوقت با کسی ریس نزارید چون مطمئن باشید اگر حتی بتونید ترمز بگیرید و ماشین رو نگه دارید که با ماشین ها ایرانی یک چیزی در حد معجزه پشت سری به شما بخوره جز اعصاب خوردی,2 ساعت معطلی افسر چیزی برای شما باقی نمیمونه.تا می تونید از موتور سوار ها,راننده وانت ها ,نیسان ها فاصله بگیرید که رانندگان فرمول 1 هستند.هیچ گاه طوری راننده نکنید که مجبور به ترمز ناگهانی باشید و حتما همیشه ترمز ملایم بگیرید.هیچوقت سعی نکنید چراغ زرد رد کنید مطمئن باشید یکبار اینکار براتون حادثه ساز میشه.بلوار های تاریک با دقت هر چه تمام برید چون عابرین پیاد یا احساس دوند مارتون رو دارند یا احساس پادهشاهی.همیشه مد نظر داشته باشید علاوه بر اینکه سعی می کنید به کسی تصادف نکنید طوری رانندگی کنید که اگر دیگران خواستند بزنند شما از منطقه خطر دور شوید.همیشه بر اعصاب خودتون مسلط باشید که ان غفلت و هزینه تعمیرات سر سام اور و رنگ شدن ماشین.سعی کنید تا می تونید کم خلاف کنید چون افسرها همه جا هست و جریمه ها انچنانی(ماه اول رانندگی 240 هزار تومان جریمه شدم)
برای تازه مهر ثبت ها گواهینامه توصیه اینکه به هیچ عنوان تا 2000 کیلومتر اول تنهایی رانندگی نکنید حتی اگر فرد بقل دستتون خیلی نق میزد چون همین باعث شکل گیری رانندگی صحیح در شما میشه.حتی به عنوان صبر رانندگی یا کنترل اعصاب رانندگی به اون فرد نگاه کنید.مطمئن باشید تا زیر 2000 حق با اون فرده
این ها تجارب من بعد 50هزار کیلموتر انندگی در شهر و جاده بود.تکی تکی مواردی که گفتم به عینه دیدم یا سر خودم اومده و خیلی ها رو خدا رو شکر در یک قدمی از سر گذشته و از همه مهم تر تصادف جانی نداشتم.
ممنون نکات جالبی بود . نه من اگه خیلی حرفه ایی بشم با ماشین فقط تو منطقه خودمون میرم .نقل قول:
مشکل من اینه که هیچ وقت مثل اقایون نمیتونم راحت باشم.
ریس نزارید یعنی چی ؟؟
یعنی مسابقه گذاشتن.خیلی حالت عادی هست مثلا دارید با 206 یا پرایدتون میرید یک ازرا میاد کنارتون یک نگاه پوزخند میزنه بهتون واینجاست مسابقه برای جلو زدن شروع میشه تا جایی که یکی از ماشین ها فاصله خیلی زیاد میشه بعد برنده سرعت کم میکنه و یک نگاهه شاهانه به بازنده و ادامه راه یا برنده افتخار همین نگاهم نمیده و ادامه راه(خب کی چی؟جام میدن؟اعتبار میشه؟نکنید که بدجور ریسک داره.یکی از اقوام بودیم شانس اوردیم سمند بود اگر نه الان اون دنیا بودیم)
باور کنید عوص کردن لاین و لایی کشیدن برای سریع تر رسدن به مقصد درون شهر فقط و فقط 5 الی 10 دقیقه در یک مسیر 1 ساعت تاثیر داره و به قیمت تمام شده نمیارزه
من بعد از این همه رانندگی تا جایی می تونم ماشین بر نمیدارم چون دیگه اعصابم نمی کشه و با دوچرخه میرم که اگر خواستم خیابون چپه برم ,چراغ قرمز رد کنم,دنبال جای پارک نباشم ,استارت و خاموش روشن نکنم فقط تنها بدیش اینکه میری بر می گردی میبینی گاهی اوقات زین یا یکی از چرخ نیست.
وا مسابقم کجا بود. بعشدم من برم بیرون مامان بابامو همرام دارم:n09:نقل قول:
من فقط مشکلم ترسمه وگرنه همه ی اون نکات رو رعایت میکنم
هیچ اتفاقی هم برام نیفتاده ، اموزشگام رفتم فقط باعث شد دنده اینارو یاد بگیرم اگه ماشین اموزشگاه جوری بود که مربیمم گاز و فرمونم داشت ترسم خیلی کمتر میشد
تنها راه حل شما افزایش تجربه رانندگی هست.اوایل که گواهینامه گرفته بود ماشین چون صفر بود سه مرتبه روز اول خاموش کردم پشت چراغ قرمز بعلت نرمی کلاج.سکته میزدم.قرمز میشدم. .هول میشدم.میخواستم از سمت از لاین یک برم لاین سه می کشیدم کنار خیابون خلوت شه بعد میرفتم لاین سه که از سر چهار راه برم سمت چپ..تند تند ماشین بر دارید حل میشه ولی اگر ماهی 4 بار بردارید همچنان این حالت باقی میمون
تا اینکه یک سال گذاشت و دوره محدودیت تموم شد و تجربه بیشتر شده بود بزرگراه سرعت 140 رفتم و ماشین میخواست بره پارکینگ.تحول تجربه به این میگند
خب من همون اولش میترسم دیگهنقل قول:
بی زحمت جواب این سوالم بدین اموزشگاهی نیست ماشیناش واسه مربی گازو فرمونم داشته باشن ؟؟ اینجایی که من رفتم فقط گاز ترمز داشت
منم شدیدا میترسم
با اینکه گواهی نامه هم گرفتم ولی جرات نمیکنم :دی
حتی موقع تمرین با اینکه مربی کنارم بود وقتی از بغل ماشینی به خصوص نزدیک باشه میخواستم رد شم قلبم میومد تو دهنم نکنه بهش بخورم :دی
سلام .نقل قول:
2 جور ترس داریم :
1- ترسی که باعث بالا رفتنِ دقت و هشیاری میشه .
این ترس خیلی مفید هست و یک ترس خردمندانه هست .
راننده ی خردمندِ حرفه ای از این ترسِ سودمند استفاده میکنه و احتمال تصادف رو خیلی کاهش میده چون باعث میشه هم خودش خوب و با دقت و هشیاری رانندگی میکنه
هم مراقبِ اشتباهاتِ دیگران باشه تا اگر اشتباهی از یک راننده ی دیگه سر زد ,اشتباهش رو جبران کنه تا تصادف پیش نیاد .
2- ترسی که باعث دست پاچگی و از کار افتادن قدرتِ تصمیم گیری در مغز و انجام کارهای اشتباه میشه مثل گاز دادن به جای ترمز گرفتن
اشتباه در دنده عوض کردن
ترمزِ سنگین گرفتن بدون گرفتن کلاچ
بستن چشمها و ول کردن فرمان و جیغ زدن و
وحشت و ول کردن فرمان و پوشاندن سر و صورت با دو دست
چرخاندنِ ناخودآگاهِ فرمان به چپ یا راست با سرعت زیاد در سرعتِ غیر مناسب یا جائی که فضای کافی وجود نداره که باعث چپ شدن ماشین و یا برخورد با ماشینهای دیگه یا مردم یا مانعی مثل کوه و دیوار و غیره میشه .
ول کردن فرمان و جیغ زدن و یا گریه و یا ( معذرت میخوام ) ادرار غیر ارادی و یا غش کردن یا حتی سکته میشه .
برای غلبه بر این ترس باید اول از همه قبول کنیم که جز ضرر و زیان چیزی نداره و باید از مغز پاک بشه
این ترس هم مثل نوع اول در قسمتی از مغز که عادتها در اون ذخیره میشه قرار داره ( عقلِ باطن یا شعور باطن که که وقتی برای کاری یا عادتی برنامه ریزی بشه , اونوقت دیگه اتوماتیک کارها رو انجام میده )
عقل باطن هم سودمند هست هم خیلی خطرناک
وقتی عادتِ خوبی در اون ذخیره میشه سودمند هست مثل عادت به حرکت ندادنِ فرمان در خالتِ ایستاده یا عادت به نگاه کردن به آینه ی عقب بدونِ تکان دادنِ سر یعنی فقط با حرکت چشمها
اما اگر عادت بد در عقل باطن ذخیره بشه خیلی خطرناک هست مثل وحشت کردن در هنگام شنیدن صدای شدیدِ ترمز یک ماشین دیگه و وحشت و فراموش کردن رانندگی و کنترل ماشین در صورت ترکیدن یک لاستیک در حین حرکت .
پاک کردنِ یک عادتِ بد و مضر از عقل باطن احتیاج به صرف وقت و تمرین و صبر و حوصله و عزم و اراده و انگیزه و مُشَوّق داره .
عادتِ ترسِ منفی و زیات آور از رانندگی هم همینطوره .
شخص باید چند کار انجام بده :
اول از همه باید در ذهنش به خودش بقبولونه که این عادت و رفتار جز ضرر چیزی نداره پس باید پاک بشه از مغز
دوم , باید از غرور مثبت استفاده کنه یعنی به خودش بگه من از رانندگی وحشت کنم ؟ وحشت غلط میکنه اصلاً بخواد بیاد سراغ من . پدرش رو درمیارم . نابودش میکنم و از این جور افکار که وحشت رو ضعیف میکنه .
سوم , به خودش بگه من استفاده ی صحیح از فرمان و ترمز و کلاچ و دنده و آینه ها رو خوب یاد میگیرم , قوانین رو هم رعایت میکنم , به ماشینم هم میرسم تا همیشه سیستمهای ماشینم سالم باشه خصوصاً سیستمهای ترمز و فرمان و جلوبندی و چرخها و لاستیکها و چراغها و بوق و برف پاک کنها که باز دارنده و هدایت کننده و هشدار دهنده هستند و ایراد داشتنشون خطرناک تر از بقیه ی سیستمها هست مثل کولر و بخاری و ضبط .
ماشینها و موتورها و افرادی که در اطرافم هستند رو دائماً زیر نظر دارم تا اگر اشتباهی کردند من جبرانش کنم تا تصادف نشه
ار لجبازی در رانندگی و غرور و تکبر بیجا هم دوری میکنم ( رانندگی خردمندانه و باتواضع )
از ویراژ دادن و قرطاس بازی هم دوری میکنم ( ماشین بازی ) .
چهارم , تمرین کردن در زمینهای باز و سپس خیابانهای خلوت و سپس کمی شلوغ و سپس بسیار شلوغ ( تمرین ترمز ناگهانی با حفظ خونسردی و استفاده از فرمان هنگام ترمز کردن به جای ترمز زدن و خشک شدن دستها و هیچ کاری نکردن ) . یعنی عادت کنه در حدی ترمز کنه که چرخها قفل نشه ( اگر ABS نداره ) و همزمان با فرمان مانع از برخورد بشه نه اینکه فقط دنگی بزنه روی ترمز و بشینه تماشا کنه ببینه تصادف میشه یا نه ؟ .
حرفهای گفتنی زیاده اما اینها چیزهای مهمش بود .
این تاپیک رو هم بخونین به تدریج و با خودتون تمرین کنین در ذهنتون تا در عقل باطن ذخیره بشه تا اگر براتون واقعاً پیش اومد , عقل باطنتون خودش عکس العمل صحیح نشون بده .
[ برای مشاهده لینک ، با نام کاربری خود وارد شوید یا ثبت نام کنید ]
غلبه بر وحشت در رانندگی امکان نداره مگر با برنامه ربزیِ صحیح عقل باطن .
عقل باطن هم برنامه ریزی نمیشه جز با تمرین و تکرار
برای تمرین , اول باید کارها رو صحیح و کُند انجام بدین بعدش کم کم سرعت انجام کار رو بیشتر کنین تا برسین به جائی که کار رو صحیح و سریع انجام بدین
یعنی اول هدفتون فقط یادگرفتن روشِ صحیح باشه و سرعت رو فراموش کنین وگرنه بعداً که به صورتِ عادت درمیاد اشتباه انجامش میدین
یه روانشناس میتونه کمک کنه.روانشناس تحلیل میکنه میگه اوکی خوب شما باید هر روز مثلا بری تمرین تا ترست بریزه. و اگر خیلی ترست زیاد باشه بهت میگه تمرین فایده نداره و نیاز به قرص هست.