Printable View
در آغاز من فقط بره گمشده ای بودم
کز دنده های چپت آفريدی ام بانو
حالا هزاران هزار سال است تا نمی دانم در چشمهای کدام زيبا می خندی
که استخوانم را از تپه های سوخته می کشد( بيرون-خارجی روز)
پایین
پایین
پایین تر
[کلوز آپ از صورت باستان شناس پیر]
((خستمه/ تنم تیر میکشه از بس دنبالت گشتم واستخوون پیدا کردم/ دنبال عکسی که بوی تنت می داد /هرچی گشتم تو تیر مرداد شهری.../شهری سوخته که زیر پاهام له شده))
کات سکانس سه
همه عمر بر ندارم سر از این خمار مستی
که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی
تو نه مثل آفتابی که حضور و غیبت افتد
دگران روند و آیند و تو هنوز هستی
...........................................
شب (؟) بخیر
يك روز
ديوانه مي شوم !
شايد براي حادثه بايد
گاهي كمي عجيب تر از اين باشم
با اين همه تفاوت
احساس مي كنم كه كمي بي تفاوتي
بد نيست
حس مي كنم كه انگار
نامم كمي كج است
و نام خانوادگي ام ، نيز
از اين هواي سربي خسته است
شب ( ؟ ) به خیر
آسمان آبي شد و قلب خورشيد تپيد
نور آرام در زير پوست شب خزيد
بلبلي خواند و گفت : صبح ديگر دميد
=============
صبح بخير ;)
تا توانی دلی به دست آور
دل شکستن هنر نمی باشد
دور تا دور مقابل من
اول از احوال عده اي آشنا پرسيدند
بعد يكيشان كه از نور خالص ماه برهنه بود
به ماه برهنه اشاره كرد
گفت
آمده ايم تا تو را از شهري كه در آن دريا نيست
به سرچشمه هاي بي پايان زن و پروانه و بوي خوش ببريم
آن جا جوباره هاي نور و شبنم و ني زار مثنوي بسيار است
صبح و ستاره و درياهاي بي شمارش بسيار است
عجب مشاعره ای شد
هر کس به راه خود می رود که
فرانك خانوم شما اصلاٌ تو شبانه روز مي خوابي؟
ترسم که اشک در غم ما پرده در شودنقل قول:
وین راز سر به مهر به عالم ثمر شود
گویند که سنگ لعل شود در مقام صبر
آری شود ولیک به خون جگر شود
دومين سه شنبه اسفند
ساعتي بعد از اذان كامل آفتاب
قافله ها از راه بابونه
به بالادست سيبستان رسيده بودند
اما پدر
هنوز همان جا
در سايه سار كهن ترين كنار دامنه
تنها دوردست ناپيداي گريه را مي پاييد
پیش بیاد اره بدم نمی یادنقل قول:
فرانك خانوم شما اصلاٌ تو شبانه روز مي خوابي؟
سلام
چرا من هر وقت میام هیچکی نیست!!!!!
5-6 بار اخری که سر زدم عین دفعه های قبل بوده-میام جواب فرانک خانوم رو میدم میرم!!!! [ برای مشاهده لینک ، با نام کاربری خود وارد شوید یا ثبت نام کنید ]
( دل بـردي از مـن به يغـما)?( اي ترك غارتگر من ) ?
( ديدي چه آوردي اي دوسـت )?(از دسـت دل بر سـر من )?
عشـق تو در دل نـهان شد ، ( دل زار و تن ناتوان شد) ? رفتي چو تير و كمان شد
( از بـارِ غــم پيكر من ) ?
بــارِ غــمِ عشــقِ اورا گردون نيارد تحملّ
بارِ غمِ عشقِ اورا گردون نيارد تحملّ چون مي تواند كشيدن، اين پيكر لاغر من
مي سوزم از اشتياقت،در آتشم از فراقتكانون من سينه من، سوداي من آذر من
اول دلم را صفا داد آيينه اش را جلا داد
(آخر به باد فنا داد)? عشق تو خاكستر من عشــــق تــــو خـــاكســــتر مــــــــــن
» اي كه به پيش قامتت«
اي كه به پيش قامتت، سرو چمن خجل شده ، آخ خدا، آخ جانم يار
سوسن و گل به پيش تو بنده منفعل شده ، آخ خدا، آخ جانم يار
تا به كي از عشقت گدازم، در عشقت سوزم و بسازم ، اي صنم سوزم و بسازم
در عشقت ، سوزم اي، نگارا ، خدا را، تو كم كن ، جفا را
***