مشاعره

تو از اون روزی که رفتی دل من دیوونه تر شد
رنگ من که هیچی زیبا رنگ آسمون پریده
سرنوشت گریه نداره خودت این رو گفتی اما
تو دل من نمی دونم چرا باز یه کم امیده
تو من رو گذاشتی رفتی اما می خوام بنویسم
چه قدر واسم عزیزه اونکه از من دل بریده

هرگاه که به من تهمت عشق تو میزنند
احساس برتری می کنم
و کنفرانسی مطبوعاتی تشکیل می دهم
تصاویر تو را بر روزنامه نگاران توزیع می کنم
و بر صفحه‌ي تلویزیون ظاهر می شوم
و گل سرخ رسوایی بر چاک پیراهن من است




نمی دونم کیه
از ترکیب رنگش خوشم اومد
یک کم وقت دیگه عوضش می کنم تنوع لازمه

توانا بود هر که دانا بود
زدانش دل پیر برنا بود

دیگه حرفای قشنگم بدل تو نمی شینه
اشکامو می بینی اما دل سنگت نمی بینه
رسیده غروب این عشق همه چی رنگ خزونه
روزای بهاری ما کاش بیادش و بمونه

هر کی از راه می رسه ، یه قصه ی تازه می گه
اسممو زود می ذاره کنار یه اسم دیگه
از بد اقبالی من توام به اون گوش می کنی
بیشتر ازپ یش من و می رونی ، فراموش می کنی
زیبا جون قهر تو هم مثل یه دنیا می مونه
کی تو دنیا واسه مریم ، مث زیبا می مونه ---------
فقط از ترکیب رنگا خوشت اومد فرانک خانوم

ویرایش شد به علت تداخل

کدوم رنگ ؟

هرکس به طریقی دل ما میشکند
بیگانه جدا دوست جدا میشکند

دریا که دید موج موهات از اون نیست
غرشی کرد و ته دل حسود شد
آسمون از غم که تو رو زمینی
تا همیشه رنگ چشاش کبود شد
گل که دونست خزون واسه تو هیچه
رنگش پرید و تو یه لحظه پژمرد

دوش دیدم که ملایک در میخانه زدند
وز در ان ظلمت شب اب حیاتم دادند(ببخشید مصرع دومش یادم نمیاد)

دستم بگرفتو پا به پا برد
تا شیوه راه رفتن اموخت
یک حرف و دو ححرف در دهانم
افاظ نهاد و گفتن اموخت