Printable View
شما فکر کنم فن بوی یوبی نیستی پس اینجا چیکار میکنی?؟ شخصیت متال گیر هم به نظرم خیلی مسخرست شخصیت اول تو دنیای بازی زیاد داریم ....نقل قول:
تازه همونطور که دوستان گفتن متال گیر تخیلیه غول هاشو ببین چه تخیلیه یا لباس خود اسنیک رو ببین که قابلیت نامریی شدن رو از کرایسیس دزدیده.
فقط یو بی سافت با بازی های جالب وزیباش
تاييد ميشه شديد تازه يه دموي اين بازي رو پي ام سي پخش ميكرد من ديدم خدايي شاخ در آوردم شمشيرو كردنقل قول:
تو شكم خودش عين اين تيكن تا يارو كه پشتش بود رو بكشه خودشم هيچيش نميشه:18: تخيلي داريم تا تخيلي اين ديگه
خيلي ... تخيليه البته با همه ي اين اوصاف من بازيشو دوست دارم اينم بگم چون ياد قديم سري 1 اين بازي ميافتم
ببین دوست عزیز نظر شما قابل احترامه ولی فک کنم که شما هیچ شماره ای از این بازی رو تموم نکردی که اینجوری راجع به متال گیر و اسنیک صحبت می کنی:19: اسپلینتر سلم به واقعیت خیلی نزدیکه اما کمی تا قسمتی ابری تخیلی می زنه:46:خیلی جالبه متال گیر4 ساخت بازیش 4 سال طول کشیده و شما می گی اینشو از فلان بازی دزدیده اگه اینجوریه اسپلینتر سل همه چیشو از متال دزدیده:27:متال همیشه ایجوری بوده متال 1 سال 98، 2 سال 2002 ، 3 سال 2004نقل قول:
من خودم 3 شماره از متال و 3 تا هم از اسپلینتر سل رو تموم کردم بازی کامپیوتری یعنی تخیل قرار نیست همه بازی ها واقعی باشن چون دیگه بازی های متال و اویل و پرنس و اساسین و ... طرفدار پیدا نمی کردن
متال گیر داستانش تو هر شماره حرف نداره فقط کافیه بری تو عمق داستان:31:باس یا همون غول کشتنش کلی هیجان داره :40:اما داستان اسپلینتر سل خیلی کلیشه ای هست یه قهرمان که می خواد هر چی تروریست هست رو نابود کنه و دنیا رو نجات بده:27:گیم پلی هم که مشخصه وقتی شخصیت بازی یه موجود کلون سازی شده باشه دیگه هر غیر ممکنی رو ممکن می کنه:21:شما تو این بازی اختیار داری مرحله رو استیل و بدون این که یکی رو بکشی تموم کنی یا اینکه یه حالی به همه بدی بعد:21:
ا:8:متال شخصیت پردازی عالی داره ریولور اسلوت، ومپ، اسنایپر ولف، ریدن و ... هر کدومشون یه غولن:21:
در مورد ریدن :
تو متال گیر 2 که کوجیما شخصیت اصلی داستان رو عوض کرد ریدن شخصیت منفور بازیها تبدیل شد اما حالا شاید تو 4 خیلی چیزا عوض بشه:20:
در مورد نظر دوستمون Mist عزیز اون دمو بود و شما تو داستان بازی مشخص می شه دلیلش چی بوده فعلا چیزی که من می دونم ومپ رویین تنه تو متال 2 ریدن با اسنایپ هدشاتش کرد اما بازم برگشته:18:
چون اینجا تاپیک فن یوبی سافت هستش من انتظار ندارم کسی از دوستان نظر من رو تایید کنه و دیگه هم بحثو ادامه نمی دم کلا نظرمو گفتم حالا دیگه کارشناسیش با خودتون:46:
بگذریم آخرین بازی که از کمپانیه یوبی سافت تمومش کردمLost بود سبک بازیش ماجرایی بودش و آخرش خیلی خفن بود بازم دم یوبی گرم:8:
شاید بی ربط باشه ولی [ برای مشاهده لینک ، با نام کاربری خود وارد شوید یا ثبت نام کنید ] این اسمایل با این آهنگهای دنبولو دینبل خیلی باحال میشه !!!! به بینی خودت می میری از خنده !!!!
================================================== ========================
نگاه کن عزیز دل برادر با توجه به اینه که هر کسی یه جوری هست !! شما گفته که داستان اسپلینتر سل کلیشه ای هست ! مگه داستان MGS کلیشه ای نیست !!! شما اگه خوب توجه کرده باشی کلا اروپایی ها به یه سری داستانها علاقه دارن و بیشتر همونطوری می سازن که بازیهایی مثل SC میشه و ژاپنیها هم یه سری داستان ها دارن که همشون درون مایه هاش تریپ همه شما همین درون مایه ها و پایه ها MGS رو نگاه کنی مبینی یه داستان کلیشه ای تفکر شرقی هست (البته خیلی شرقی) !!!
خوب حالا مگه داستان متال چه تفاوتی با نسخه های قبل داره
اونم همش یک داستان را دنبال می کنه
اسنیک یا هر شخصیت دیگه مثل فیشر هدفشون یک چیزه
مبارزه با تروریسم و از بین بردن همین ادمها
در ضمن طولانی شدن ساخت یک بازی دلیلی بر خوب بودن اون نیست
البته نظر شما هم محترمه ولی بعضی جاها بدجوری به سم فیشر و اسپلینتر سل گیر دادی
ولی این یوبی سافت عجب شرکتیه ... هر 2 ماه داره 1 بازی بیرون میده ...
راستی کسی اسم مدیر شرکت یوبی سافتو میدونی ؟ ازش عکس دارین؟
یک چیزی که در مرود یوبی می دونم اینه که
یه مدت یک ایرانی به اسم حبیب زرگر پور توش کار می کرد
و مسئول قسمت انیمیشن بود
بازی nfsmw هم روی طاحی انیمیشن ها و افکتها نظارت داشته
در فیلم ارباب حلقه ها هم یک کاره ای بوده
حضور ایرانیها تو کمپانیهای بازی سازی چیز جدیدی نیست. شهرام دبیری داریم که مدتهاست برای بلیزارد کار میکنه. نوید خوانساری (اگه اشتباه نکرده باشم) تقریبا تو همه بازی های GTA یه کاره ای بوده. خیلی های دیگه هم مطمئنا هستن.نقل قول:
این غربی ها هی می خوان اسم بد رو ما بگذارن ولی در نهایت میبینن بدون ما لنگ میزنن!!
در مورد یوبی هم من فقط بازی های Prince of Persia این شرکت رو میشناسم که به نظرم عالی بودن. امیدوارم در آینده کیفیت کاراشون رو بتونن حفظ کنن و مثل EA فقط دنبال زیبایی های ظاهری (گرافیکی) نرن.
عبارت “نسل بعدی”، ورد کلام بسیاری از کسانی است که در صنعت تولید بازی های کامپیوتری کار می کنند، اما معنی این [ برای مشاهده لینک ، با نام کاربری خود وارد شوید یا ثبت نام کنید ] عبارت چیست؟ و از بازیهایی که چنین عبارتی به آنها اطلاق می شود چه باید انتظار داشت؟تازه ترین بازی های عرضه شده در بازار همه تصاویر خوبی دارند اما قابلیت موجود در توان پردازش دستگاه هایی مثل اکس باکس 360 یا پلی استیشن 3 تنها به تولید تصاویر زیبا محدود نمی شود.این دستگاه ها موقعیتهای جدید فراوانی را برای تغییر طرح بازی در اختیار تولید کنندگان و برنامه نویسان بازی قرار می دهند.در استودیو شرکت یوبی سافت (Ubisoft) در مونترآل گروهی متشکل از 300 طراح، برنامه نویس و گرافیست، چهار سال وقت خود را صرف تولید یک بازی به نام کیش یک آدم کش (Assasin’s Creed) کرده اند، که در قرون وسطی اتفاق می افتد و درواقع در ژانر آن دسته از بازیهای حادثه ای قرار می گیرد که ماجرایی را نیز دنبال می کنند.جید ریموند، یکی از تهیه کنندگان موسسه یوبی سافت می گوید: “خیلی ها عبارت ‘بازی های نسل بعد’ را شنیده اند و تا کنون هم تصور بر آن بوده که این عبارت تنها به معنی گرافیک بهتر است.”
“مثلا در یک بازی بوکس، وقتی به صورت حریف نزدیک می شوید جزئیات بیشتری در حرکات صورت می بینید. یا در بازی های اتوموبیل رانی، شما یک اتوموبیل واقعی را مقابل خود می بینید که براق تر از بازی های پیشین است و محیط هم واقعی تر به نظر می رسد.”
“اما از نظر من ‘بازی های نسل بعد’ به معنی یک نوع جدید بازی است.”
داستان ‘کیش یک آدم کش’ در زمان جنگ های صلیبی و درون سه شهر بزرگ رخ می دهد.
درون هر شهر هزاران شخصیت انیمیشن وجود دارد که همگی توسط کامپیوتر کنترل می شوند و بازیکن می تواند شخصیت تحت کنترل خود را هر جای شهر که مایل باشد ببرد.
خانم ریموند می گوید: “ما این قانون را ساختیم و برای خودمان این چالش را ایجاد کردیم که سعی کنیم شهرهای بزرگی را بسازیم که بازیکن می تواند با همه اجزاء آن تعامل (Interaction) داشته باشد. یعنی می توانید هرچیزی در این شهر را بردارید، از رویش بالا بروید یا پایین بپرید.”
“یعنی ما ابزارهایی را ساختیم که بتوانند مدل های سه بعدی را تشخیص دهند و بطور اتوماتیک لبه هایی بر روی آن ایجاد کنند که شخصیت تحت کنترل بازیکن بتواند آنها را بگیرد یا به هر شکل با آنها تعامل داشته باشد.”
مکعب های لگو
ساخت محیط بازی وقت بسیاری گرفت چون هر چیزی که از دیوار بیرون زده بود می بایست مشخصه های یک نقطه قابل آویزان شدن یا گرفتن را پیدا کند.
پاتریس دزیله، کارگردان این بازی گفت: “چالش اینجا بود که ما می بایست به بازیکن می فهماندیم که چه مسیری را طی کند و مشخصه های هر مرحله را تعریف می کردیم اما در این بازی یک مسیر خاص وجود ندارد.”
وینست پونتبریاند، از تهیه کنندگان شاغل در یوبی سافت توضیح می دهد که: “در یک بازی معمولی خطی (Linear)، شما مرحله تعریف می کنید. اما در بازی ما چون بازیکن می تواند در بخش های مختلف شهرها حرکت کند، خیلی زود فهمیدیم که نعریف مرحله، به سبک بازیهای خطی که از یک نقطه آغاز می کنند و در یک نقطه مرحله به پایان می رسد، ممکن نیست.”
شخصیتهایی که در پسزمینه هستند
یکی از بزرگترین چالشهای پیش روی تولید کنندگان بازی، ساختن شخصیتهایی است که هرچند توسط کامپیوتر کنترل می شوند اما رفتاری طبیعی دارند.
اینجاست که فن آوری های پنهان شده درون جعبه دستگاه های بازی به کار می آید.متیو مازرولس، برنامه نویس هوش مصنوعی [ برای مشاهده لینک ، با نام کاربری خود وارد شوید یا ثبت نام کنید ] می گوید: “الان همه تمایل دارند از دستگاه های چندپردازنده ای استفاده کنند که هر پردازنده هم چند هسته دارد. این کار عملا به این معنی است که بجای یک پردازنده چندین پردازنده در خدمت شما هستند که این افزایش قدرت محاسباتی، در انجام محاسبات پیچیده هوش مصنوعی، که رفتارهای را طبیعی نشان می دهند، کمک بسیار بزرگی هستند.”
خانم ریموند هم می گوید: “ما بر روی یک دستگاه معادلات فیزیکی کار کردیم که حرکات شخصیتها را، وقتی با آنها برخورد می کنید، یا آنها را به عقب هل می دهید، طبیعی نشان می دهد.”
“در نتیجه اگر به گروهی از عابران برخورد کنید، زمین خواهید خورد و مثلا اگر با تمام قدرت خودتان را به یکی از شخصیتهای زن حاضر بازی بزنید، می توانید او را به زمین پرتاب کنید.”
همچنین یکی دیگر از ابزارهایی که این شرکت بر روی آن کار کرده، یک برنامه کامپیوتری است که یک گروه شخصیت کامپیوتری با مشخصه های ظاهری کاملا متفاوت لباس، رنگ موی سر و رنگ پوست تولید می کند.
“داستان یک بازیکن”
آیا مواردی مثل بالا رفتن کیفیت تولید، محیط هایی که هر چه بیشتر به جهان واقعی شبیه هستند، و درگیری احساسی بیشتر بین شخصیتهای داستان، می توانند بازی ها را به محصولی با مخاطب عام تولید کنند؟
خانم ریموند گفت: “بازی های کامپیوتری در قالب یک ابزار تفریح، فقط در سطح یک پدیده بزرگ هستند و هنوز به عمق آن نفوذ نکرده اند. به نظر من ما اکنون در جایی قرار داریم که صنعت سینما در آستانه انتقال از فیلم صامت به فیلم غیرصامت قرار داشت.”
“ما تازه به جایی رسیده ایم که قابلیتهای یک محیط و شخصیتهای تعاملی را کشف کنیم. ما تازه درک می کنیم که یک داستان تعاملی که شما برای بازیکن داستان تعریف می کنید، چیست. اما این پدیده واقعا باید به داستان یک بازیکن تبدیل شود.”آقای دزیله گفت: “من معتقدم هر چه با در نظر گرفتن این اصلوب، در ‘بازی های نسل بعد’ پیش برویم، قواعد تولید بازی های کامپیوتری مبهم تر می شوند و آنچه بازیکن از بازی کردن تجربه می کند، بسیار فراگیرتر از لذت یا تجربه بازی های فعلی خواهد بود. چون با سست شدن قواعد بازی، دیگر تنها شاهد آن دسته بازی هایی نخواهید بود که باب طبع بازیکن ها هستند.”
منبع:
کد:http://www.-------------------/science/story/2007/10/071014_ba-next-gen-games.shtml