مشاعره

نقل قول:

---

نوشته شده توسط ali1365

سلام بچه ها

من یه چیزی از خودم دروکردم نمیدونم چیه ولی فک کنم شعر باشه......!

حالا جدا از شوخی بگم که این اولین باره که شعر گفتم راستش از قواعد شعر گفتنم اطلاعی ندارم اگه جاییش ایراد داره خودتون ببخشید دیگه......اگه بهم بگید کجاش ایراد داره خوشحالترم میشم!!!!!!!

راستی ببخشید که با((ت))شروع نکردم....


((بارون))

وقتی که بوی خاک, حس میکنم دوباره
میفهمم اسمونم هوای گریه داره
حال و هواش قشنگه, پر (pore)عطره, بهاره
در حسرته یه بوسه, اسیره روزگاره
تو این هوای ابری
دلم چه سرد و غمگین
لب تشنه ی محبت
ارومو بی قراره
دلش میخواد بخونه,اما افتاب نمیذاره
این قصه ی همیشگی, انگار تمومی نداره
دله من بس کن دیگه,سکوت چاره ی کاره
به این کویره نکبت
بارونه عاشق شدن
خدا کنه بباره

.............

---

سلام
شعر قشنگيه
فقط اونجايي كه ميگيد
حال و هواش قشنگه, پر (pore)عطره, بهاره
به نظر من بايد بيشتر روش كار كنيد
البته اين نظر منه منم زياد چيزي سرم نميشه :biggrin:
موفق باشيد ...
...................

هر روز در سکوت خیابان دوردست
روی ردیف نازکی از سیم می نشست

وقتی کبوتران حرم چرخ می زدند
یک بغض کهنه توی گلو داشت...می شکست

ابری سپید از سر گلدسته می پرید:
-جمع کبوتران خوش آواز خود پرست!

آنها که فکر دانه و آبند و این حرم
جایی که هرچقدر بخواهند دانه هست

آنها برای حاجتشان بال می زنند
اصلا یکی به عشق تو آقا پریده است؟

رعدی زد آسمان و ترک خورد ناگهان
از غصهء کلاغ، کلاغی که عاشقست*

ابر سپید چرخ زد و تکه پاره شد
هرجا کبوتری به زمین رفت و بال بست

باران گرفت - بغض خدا هم شکسته بود
اما کلاغ روی همان ارتفاع پست...

آهسته گفت: من که کبوتر نمی شوم
اما دلم به دیدن گلدسته ات خوشست!

نقل قول:

---

نوشته شده توسط saye

سلام
شعر قشنگيه
فقط اونجايي كه ميگيد
حال و هواش قشنگه, پر (pore)عطره, بهاره
به نظر من بايد بيشتر روش كار كنيد
البته اين نظر منه منم زياد چيزي سرم نميشه :biggrin:
موفق باشيد ...

---

سلام

مرسی از توجهتون......راستش باید اعتراف کنم که به نکته ی خوبی اشاره کردید البته من نمیدونم که منظوره شما دقیقا همینه یا نه ولی خوب که دقت میکنم میبینم که فضاش با بقیه شعر زیاد متناسب نیست...از لحاظه غمگین یا شاد بودن و از لحاظه معنایی منظورمه .......به هر حال ای ول.......هر چی باشه از من بیشتر سرتون میشه.....بازم ممنون( بین خودمون بمونه...میخواستم برای دوستام بخونمش ولی با این حرفه شما منصرف شدم...اره باید بیشتر روش فکر کنم :laughing: )

.......................

میخوام بگم یه کلمه
حرفی که توی دلمه
هم سختمه نگفتنش
هم گفتنش مشکلمه
میخوام بگم که تیره غم
سوی دلم کمونه زد
واژه ی عین و شین و قاف
روی لبام جوونه زد

...............



البته سوء تفاهم نشه این دیگه ماله من نیست!!!!!!!!:laughing:

سلام

ببخشید که رعایت نمیکنم...ولی ((د)) هم توشه!!!


بد نیست اگر کمی به هم فکر کنیم
در بحبوحه ی خنده, به غم فکر کنیم
بد نیست اگر خانه ی ما سیمانیست
به خشت و گل, و نفوذ نم فکر کنیم
هر وقت زیادمان دلی میشکند
بد نیست که یک لحظه به کم فکر کنیم
من عاشق و تو هر که در این عصر غریب
بد نیست اگر کمی به هم فکر کنیم

....

سلام
راستي شعرتون رو كامل كردين ؟
...........
من مست و خراباتي
تو رند قدح نوشي
من ريگ ته جويم
تو رود خروشاني

مستم به نگاه تو
هستم به خيال تو
يارب همه فريادم
يارب همه فريادم

فردا كه غمش دارم
يارب كه غمم دارد؟
هر سايه كه بنشانم
دل را به تو بسپارم

راهي به سفر گشتم
همسايه ي غم گشتم
يارب مددم كن تو
يارب مددم كن تو

هر سوز دل عاشق
ورقي است به كتاب عشق
من مست و خراباتي
تو رند قدح نوشي

فردا كه غمش دارم
يارب كه غمم دارد؟
هر سايه كه بنشانم
دل را به تو بسپارم
...

محتسب شیخ شد و فسق خود از یاد ببرد
قصه ماست که در هر سر بازار بماند

هر می لعل کزان دست بلورین ستدیم
آب حسرت شد و در چشم گهربار بماند

جز دل من کز ازل تا به ابد عاشق رفت
جاودان کس نشنیدیم که در آن کار بماند

دریا کنار از صدف های تهی پوشیده است،
جویندگان مروارید، به کرانه های دیگر رفته اند.
پوچی جست و جو بر ماسه ها نقش است.
صدا نیست. دریا-پریان مدهوشند. آب از نفس افتاده است.
لحظه من در راه است!!!...

بايد قدم بزنم...



گاهي اوقات چيزي درون من مي رقصد و پاي کوبي مي کند
من روحم را حبس نکرده ام.
به اينکه انسان عجيبي هستم اعتراف مي کنم !
من خدا را در آغوش کشيده ام.
خدا زياد هم بزرگ نيست.
خدا در آغوش من جا مي شود،
شايد هم آغوش من خيلي بزرگ است.
خدا را که در آغوش مي کشم دچار لرز هاي مقطعي مي شوم .
تب مي کنم و هذيان مي گويم.
خدا پيشاني مرا مي بوسد و من از لذت اين بوسه دچار مستي مي شوم.
خدا يکبار به من گفت تو گناهکار مهرباني هستي.
و من خوب مي دانم که گناهان من چقدر غير قابل بخششند.
مي دانم زياد مهمان نخوام بود.
اين را نه از خود که پدر آسماني به من گفته است.
زمان مي گذرد.



هميشه سعي مي کنم خوب باشم و هميشه بد مي مانم.
بايد کمي قدم بزنم تا فکر کنم.
من براي اينکه براي کسي که دوستش دارم شعر بگويم هم بايد قدم بزنم .
مدتي هست که خيلي افسرده ام.
از اينکه چيزي مي نويسم احساس بدي به من دست مي دهد.
من روح خودم را معتاد به زنده بودن کرده ام.
و از اين متاسفم.
و بيشتر از اين تاسف مي خورم که روزهايي که سعي مي کردم مورچه هاي سياه را لگد نکنم
ناخواسته غنچه هاي بوته گلي را لگد مال کردم.




من اين روزها مدام هذيان مي گويم
آسمان براي من بنفش است .



بايد کمي قدم بزنم ......

من به آوار مي انديشم

و به تاراج وزش هاي سياه

و به نوري مشكوك

كه شبانگاهان در پنجره مي كاود
...

به نام خداي من
...
در دلم گل دادنت را هي نكن روياي خود

ريشه ات را توي قلبم كنده ام از جاي خود

بي خودي آن خاطراتي را كه خاكش كرده ام

نبش قبرش ميكني ، با زير چشمي هاي خود

با صداي پاي تو ديگر نميلرزد دلم ،

پنبه كردم توي گوش ساده لوحيهاي خود

تازه برگشته ، نخواه از من كه بيرونش كنم

بعد چندي كه نشسته عقل من در جاي خود

روزهاي برده داري ات سرآمد ، من يكي ...

دوست دارم نوكر خود باشم و آقاي خود،

طاقت مهمان ندارم ، بيخودي جا خوش نكن

تا تو را بيرون نكردم ، خود برو با پاي خود ...

سلام. فقط همین!


باز دیشب دل دیوانه ی من داشت با من سر جنگی که مپرس
گفتم ای دل به خدا می دهمت گوشمالی قشنگی که مپرس
اهل ده گر که بفهمند بد است می خورد نام به ننگی که مپرس
شهد عیش من و تو خواهد شد بعد از آن زهر و شرنگی که مپرس
دل من حرف به خرجش نرود شده دیوانه ی منگی که مپرس
می کشد آه به قسمی که مگو می کند گریه به رنگی که مپرس. :sad:
__________________________________________________ ____

انم برای ادامه مشاعره :

هر که بر ما می رسد گوید که یارت یار نیست
بار عشقش را مکش چون بار عشقش بار نیست. :blush: