مشاعره

سلام... [ برای مشاهده لینک ، با نام کاربری خود وارد شوید یا ثبت نام کنید ]
-------------
به جست و جوی تو بر درگاه بغضت میکوبم
در آستانه روانه شدن سیل اشکهایت
به جست و جوی تو در معبر باد می ایستم
که شاید رسد از من بویی برای تو
باشد همچو مرهم
به جست و جوی تو در چهار راه فصول
می ایستم
تابتوانم قبل از رسیدن تو به زمستان زندگی
در بهار دلت دستهایت را بگیرم و
گرما بخش دستانم دستان تو باشد
به جست و جوی تو و
به انتظار دیدن برق چشمانت
در چهار چوب چشمانت می ایستم
تا نورش برای من گم نشود
به جست و جوی تو
و حرفهای درونت
این دفتر خالی
تا چند
تا چند
ورق خواهد خورد؟؟

مونيكاي گلم تكراريه كه (خودت قبلا داده بودي اين شعرا )
ـــــــــــــــــــــــــ ـــــ
در كوچه همچنان
جنگ عبور از زره واقعيت است
و عاشقان تيزتك ترس ناشناس
بنهاده كوله بار تن جست مي زنند
پرواز مي كنند
آري
اين شبروان ستاره روزند
كه مرگهايشان
در اين ظلام روزني به رهايي است
و خون پاكشان
در اين كنام كحل بصرهاي كورزا است
اينان تبارشان
سر مي كشد به قلعه ي دور فداييان

نگریم زین پس جز خون ز دیدگانم
زین پس افتاب فروغم را کجا دریابم ....

(هر کی تونست اسم این شاعرو بگه جایزه داره...)

مادران و پدراني از قبل تعيين شده
شناسنامه هايي از قبل آماده شده
زندگي ديكته واري كه از قبل به خوبي ديكته شده
چه كسي جرات عصيان دارد؟
من؟
تو؟
و
يا اويي كه هنوز به دنيا نيامده؟
اصلا" عصيان چه معنايي مي دهد،
وقتي عصيان هم به تو ديكته شده باشد؟

دگربار خواب تو دیدم و پنداشتم تویی
ناگهان نوایی پدیدارگشت پنداشتم که نه تویی ....

(نگفتید این شاعر کیست؟ فرانک تو هم بلد نیستی؟)

سلام دوستان شعر دوست و داراي احساسات لطيف شاعرانه

من شعرامو در [ برای مشاهده لینک ، با نام کاربری خود وارد شوید یا ثبت نام کنید ] ميريزم. خوشحال مي شم نظرتونو بدونم...


[ برای مشاهده لینک ، با نام کاربری خود وارد شوید یا ثبت نام کنید ]

]
;)

يك لحظه
-حتي-
جاي حاشا نيست
آري
حرفي ندارم با تو-اي پيداي پنهان كار-
آن سوي تر از پرده هاي شك
نقش كسي غير از تو پيدا نيست.

با اين همه اما
در آسمان تو
وقتي به قدر لحظه اي لبخند هم جا نيست

اين پرده هاي ابر
تصوير هاي مه
آيينه ي باران
حرير باد
اينها... به چشم شوربختم هيچ زيبا نيست.

چون بوم بر خرابه دنيا نشسته ايم
اهل زمانه را به تماشا نشسته ايم
بر اين سراي ماتم و در اين ديار رنج
بيخود اميد بسته و بيجا نشسته ايم
ما را غم خزان و نشاط بهار نيست
آسوده همچو خار به صحرا نشسته ايم
گر دست ما ز دامن مقصد كوته است
از پا فتاده ايم نه از پا نشسته ايم
تا هيچ منتظر نگذاريم مرگ را
ما رخت خويش بسته مهيا نشسته ايم
يكدم ز موج حادثه ايمن نبوده ايم
چون ساحليم و بر لب دريا نشسته ايم
از عمر جز ملال نديدم و همچنان
چشم اميد بسته به فردا نشسته ايم
آتش به جان و خنده به لب در بساط دهر
چون شمع نيم مرده چه زيبا نشسته ايم
اي گل بر اين نواي غم انگيز ما ببخش
كز عالمي بريده و تنها نشسته ايم
تا همچو ماهتاب بيايي به بام قصر
مانند سايه در دل شب ها نشسته ايم
تا با هزار ناز كني يك نظر به ما
ما يكدل و هزار تمنا نشسته ايم
چون مرغ پر شكسته فريدون به كنج غم
سر زير پر كشيده و شكيبا نشسته ايم

مگر به تيغ اجل خيمه برکنم ور نی
رميدن از در دولت نه رسم و راه من است

از آن زمان که بر اين آستان نهادم روی
فراز مسند خورشيد تکيه گاه من است

----------

[ برای مشاهده لینک ، با نام کاربری خود وارد شوید یا ثبت نام کنید ]

در طلسم لحظه اي مبهم
قلبي و ديداري و عشقي
رازي سربسته تا ابد
تالاب واژه ام همه جا
از نگاه سبز تو پر
و اين تنها از عقار كهنه من مانده
زمانه راست مي گفت كه عشق
بي رحم تر از آن است كه به فرجام خود رسد
وگرنه تو را پيش از اين
از آن خود داشتم
سلام بابا بزرگم [ برای مشاهده لینک ، با نام کاربری خود وارد شوید یا ثبت نام کنید ]