مشاعره

عشق، تصميم قشنگي ست، بيا عاشق شو

نه اگر قلب تو سنگي ست، بيا عاشق شو



آسمان زير پروبال نگاهت آبي ست

شوق پرواز تو رنگي ست، بيا عاشق شو



ناگهان حادثه ي عشق، خطر كن، بشتاب

خوب من، اين چه درنگي ست، بيا عاشق شو



با دل موش، محال است كه عاشق گردي

عشق، تصميم پلنگي ست، بيا عاشق شو



تيز هوشان جهان، برسر كار عشقند

عشق، رندي است، زرنگي ست،بيا عاشق شو



كاش در محضر دل بودي و ميديدي تو

بر سر عشق، چه جنگي ست! بيا عاشق شو



« مصلحت نيست كه از پرده برون افتد راز»

صورت آينه زنگي ست، بيا عاشق شو



كاشكي چشم تو وا مي شد و مي فهميدي

دل بي عشق، چه ننگي ست، بيا عاشق شو



دل بي عشق، دل بوالهوس شيطان است

و سزاوار هر انگي ست،بيا عاشق شو



مي رسي با قدم عشق به منزل، آري...

عشق، رهوار خدنگي ست، بيا عاشق شو



باز گفتي تو كه فردا!!! به خدا فردا نيست

زندگي، فرصت تنگي ست، بيا عاشق شو



كار خير است، تأمل به خدا جايز نيست!

تن تو ... نازك و نرمه مثل برگ ...
تن من ... جون ميده پر پر بزنه مثل تگرگ ...
دست باد ... پر ميده برگ و تو هوا
اما من ... موندنيم تا برسه دست هاي مرگ .

گفتند خلایق ه تویی یوسف ثانی
چون نیک بدبدم به حقایق به از آنی
شیرن تر از آنی به شکر خنده که گوییم
ای خسرو خوبان که تو شیرین زمانی
تشبیه دهانت نتوان کرد به غنچه
هرگز نبود غنچه بدین تنگ دهانی
صد بار بگفتی که دهم زان دهنت کام
چون سوسن آزاده چرا جمله زبانی
گفتی بدهم کامت و جانت بستانم
ترسم ندهی کامم و جانم بستانی
چشم تو خدنگ از سپر جان گذراند
بیمار که دیده ست بدین سخت کمانی
چون اشک بیندازی اش از دیده ی مردم
آن را که دمی از نظر خویش برانی
در راه تو حافظ چو قلم کرد ز سر پا
چون نامه چرا یکدمش از لطف نخوانی


شعر از حافظ

یارم گذشت بی غم و بی یاورم گذاشت---------------ای غم تو یار باش اگر یاورم گذشت!(ابتهاج-سایه)

تولد تولد تولدت مبارک
بیا شمع ها رو فوت کن تا صد سال زنده باشی
( این به مناسنت تولد یکی از اقوام نزدیک بده)

يـک بــوســه بـراي قلبم يـک بـوســه بـراي تـو
يک گلبرگ با عطر شعرم هـمـراه نامه هاي تـو

گر چه از تو ،یه جوابم ،نگـرفتـم این همـه سـال
می نویسم ،یا نوشتم ،هر چه بود حال واحـوال

نـامـه بر باد ،نـامـه بر آب ،نـامـه های بـی جواب
به نشون واسم اون که اومد ورفت مثه یه خواب

يـک بــوســه بـراي قلبم يـک بـوســه بـراي تـو
يک گلبرگ با عطر شعرم هـمـراه نامه هاي تـو


چه غریبه این دل من ،عشقتو از دست نمی ده
بـا تـو گـرمـه ،خوشـه بـا تـو ،یـه چـراغ نور امیده

من هنـوزم ، مـی نویـسم ،نامه بـر بـاد و بـر آب
نـفـس مـن ، بسـته با این ، نامه های بی جواب

يـک بــوســه بـراي قلبم يـک بـوســه بـراي تـو
يک گلبرگ با عطر شعرم هـمـراه نامه هاي تـو

...

واعظان کاین جلوه در محراب و منبر میکنند
چون به خلوت می روند آن کار دی گر می کنند
.....................
( یه بیت از حافظ شعر معروف به کار دیگر )

دل من بازم گرفته
ابری اما نمیباره
توی غربت خونه کرده
آسمون بی ستاره
خسته از پاییز سردم
خسته ازسکوت خونه
با من بی کس و تنها
گل من نامهربونه
...

هنگام صبوح ای صنم فرخ پی
بر ساز ترانه ای و پیش آور می
کافکند به خاک صد هزاران جم و کی
این آمدن تیر _ مه و رفتن دی

يك نان به دو روز اگر بود حاصل مرد
از كوزه شكسته اي دمي آبي شرد
مامور كم از خودي چرا بايد بود ؟
يا خدمت چون خودي چرا بايد كرد ؟