مشاعره

تو را صبا و مرا آب ديده شد غمّاز

وگرنه عاشق و معشوق رازدارانند

یه بار نشد برا من دال نیاد , عجب شانسی دارم .
××دایم دل تو حزین نماند××
××یکسان فلک اینچنین نماند××

دردم نهفته به ز طبيبان مدعي

باشد كه از خزانه‌ي غيبم دوا كنند

ديد موسي شباني را به راه.....كو همي گفت اي خدا و اي اله

همان پاداش بینی وقت نیرنگ
که ماهی خوار دید از چنگ خرچنگ

گفت موسی های خیره سر شدی...خود مسلمان ناشده کافر شدی
یا:
گربه ی مسکین اگر پر داشتی...تخم گنجشک از زمین برداشتی

یک سر رشته گر ز خط گردد
همه سر رشته ها غلط گردد

در روزگار غم كاري نكردم×××حالا دلم خواهد كه خوشحال گردد...

دلش رفته قرار و بخت مرده
پی دل می دوید آن رخت برده

هستم به باد رفت دلم بد گرفت×××عاشق شدم دلم از همه گرفت...