مردی که نتونه خرج یه زن و دو بچه رو بده، مرد نیست. ولو اینکه زور بازوش فلان باشه یا فلان ماشین زیر پاش باشه یا خونه چند میلیاردی به نامش باشه یا ریش و سبیلش تا سر انگشت پاش برسه.
مشکلات اقتصادی هست. همه هم میدونن. ولی کی مشکل نبوده؟! اون بابایی که میگه مثلا زمان شاه دلار بوده هفت تا تک تومنی، یکی نیست بهش بگه همه ملت همون تک تومنی هم داشته اند که مثلا خرید کنند؟
از همون ابتدای خلقت همه این مسایل بوده. همون بشری هم که تو غار زندگی می کرده مشکل تامین غذا و گرما و جای خواب و تامین امنیت و مهاجرت و ... رو داشته.
هم دختر و هم پسر هم ارزوهای خودشونو دارند ولی اخه کی تو دنیا به همه ارزوهاش رسیده که اینا برسند. مثلا همون خارجی که مثلا خودرو و قایق و ... به اون گرونی می خره، همه چیز به کامشه؟!
باید با هم کنار بیان. این خوشی های کنار خیابونی اول و اخر نداره. میشه یه روزی بشینی و ببینی یه عمری گذشته و هیچی دور و برت نیست. بخوای همه رو هم خر کنی و الکی بخندی، خودتو که نمیتونی گول بزنی.
خیلی هارو همین اطرافتون می بینید که هم سن و سالهاشون داره نوه هاشونو عروس و داماد می کنند و اینا فقط تو خماری میشینن و تماشا می کنند.
یه حقیقت هست که نمیشه عوض کرد. این عمر میگذره. دقیقه هم Pause نداره. دیگه این وسط هر چی زدی به سر خودت زدی. می خوای بری تو اینستاگرام و عکس دختر خارجی هارو نگاه کنی یا فلانی رو فالو کنی یا بری یه تکونی بخودت بدی و بنیان زندگی تو درست کنی.
