اشعـار عاشقـانـه

حالا که آمده اي

ديگر نه شاعرم نه عاشق

فقط اين پنجره را ببند تا دلم نگيرد

حالا که آمده اي سلام

حالا که نمي روي خداحافظ

اي همه آن سوزن بانهاي مسير دور دست

حالا که آمده اي

دلم براي اين ماه و ستاره مي سوزد

امشب چگونه سر بر بالش خواب مي گذارند

با اين همه بيداري

سفر هميشه قصه رفتن و دلتنگيه
به من نگو جدايي هم قسمتي از زندگيه
هميشه يک نفر ميره آدم و تنها مي ذاره
ميره يه دنيا خاطره پشت سرش جا مي ذاره
هميشه يک دل غريب يه گوشه تنها مي مونه
يکي مسافر و يکي اين وره دنيا مي مونه

میخوام کبوتری بشم دورت بگردم همیشه
با بالهای خسته بگم دوست دارم تا همیشه
میخوام کبوتری بشم دونه بپاشی تو برام
دور چشات طواف کنم بهت بگم مخلصتم من به خدا
میخوام کبوتری بشم ناخونده مهمونت بشم
هر وقت که خواستی من میرم هر چند که اونوقت میمیرم
دوست دارم تا همیشه چیزی ازم کم نمیشه


اما بزار فقط یه بار فقط یه بار دور نگات طواف کنم بزار کبوترت باشم خادم و حیرونت باشم
قربونی صدات باشم کبوتر بومت باشم
بذار کبوترت باشم بذار کبوترت باشم .........

تو
از خوابم بیرون آمدی
و قشنگ ترین تعبیر های بیداری را
رویاروی من نهادی
برکه های زیبا،همانجایی که شروع بیداریست،
شروع پنجره ها،شروع خواب،
و شروع دوباره رویای تو
و انتظار دوباره رویای تو
تا از خوابم بدر آیی
و نسیم دلتنگی را برسانی به ابر های محبت
به برکه های زیبای زندگی سرشار از عشق
که بزرگ ترین هدیه تو بمن بوده است
در انتظارم تا اشتیاق
خود را با دیدار دوباره تو معنا کند
و من پر از عطش
از تو پر شوم،پر از طراوت سحر

شربتي از لب لعلش نچشيديم و برفت
روي مه پيکر او سير نديديم و برفت

گويي از صحبت ما نيک به تنگ آمده بود
بار بربست و به گردش نرسيديم و برفت

بس که ما فاتحه و حرز يماني خوانديم
وز پي اش سوره اخلاص دميديم و برفت

عشوه دادند که بر ما گذري خواهي کرد
ديدي آخر که چنين عشوه خريديم و برفت

شد چمان در چمن حسن و لطافت ليکن
در گلستان وصالش نچميديم و برفت

همچو حافظ همه شب ناله و زاري کرديم
کاي دريغا به وداعش نرسيديم و برفت

كاش مي شد اشك را تهديد كرد
مدت لبخند را تمديد كرد
كاش مي شد در ميان لحظه ها
لحظه ديدار را نزديك كرد
كاش ميشد با شقايق حرف زد
كاش ميشد آسمان را لمس كرد
كاش ميشد مثل يك غنچه شكفت
كاش ميشد زندگي را گرم كرد
كاش ميشد تا بباري مثل ابر
كاش ميشد سبز باشي چون درخت
كاش ميشد واژه واژه شعر شد
كاش ميشد از قفس آزاد شد
كاش ميشد عشق را تقسيم كرد
كاش ميشد عشق را تفسير كرد
كاش ميشد شعر عشقي را سرود
كاش ميشد از لب دل گل ربود

می توان در بین دل ها خانه کرد

می توان غم را ز خود بیگانه کرد

می توان هم مثل باران پاک بود

می توان پر فایده چون خاک بود

می توان توفنده بودن همچو موج

می توان پرواز کردن تا به اوج

می توان بودن چو دریا پرخروش

می توان بار غمان بردن به دوش

می توان خورشید شد پر نور شد

می توان از تیرگی ها دور شد

می توان بار دگر شد مهربان

می توان گل کرد در فصل خزان

می توان بر خنده گفتن السلام

می توان بر غصه گفتن والسلام

[ برای مشاهده لینک ، با نام کاربری خود وارد شوید یا ثبت نام کنید ] دوستت دارم اي تک روياي زندگي من [ برای مشاهده لینک ، با نام کاربری خود وارد شوید یا ثبت نام کنید ]

دوستت دارم اي تنها عشق من تو تک چراغ زندگي مني
با من بمان تو آن تک واژه زندگي من هستي
دوستت دارم اي تنها عشق من تو تک خوشي زندگي مني
با من بمان تو آن تک عشق زندگي من هستي
دوستت دارم اي تنها عشق من تو تک کليد خوشبختي مني
با من بمان تو آن تک ياردوران تنهايي من هستي
دوستت دارم اي تنها عشق من تو تک ستاره ي زندگي مني
با من بمان تو آن تک نياز زندگي من هستي
دوستت دارم اي تنها عشق من تو تک اميد زندگي مني
با من بمان تو آن تک آواي زندگي من هستي
دوستت دارم اي تنها عشق من تو تک دوست شبهاي مني
با من بمان تو تک معني دهنده ’ زندگي من هستي
[ برای مشاهده لینک ، با نام کاربری خود وارد شوید یا ثبت نام کنید ] دوستت دارم اي تک روياي زندگي من [ برای مشاهده لینک ، با نام کاربری خود وارد شوید یا ثبت نام کنید ]

بهت نمي گم دوست دارم ، ولي قسم مي خورم دوست دارم ،
بهت نمي گم که هر چي بخواي بهت مي دم ، چون همه چيزم تويي ،
نمي خوام خوابتو ببينم ، چون تو خيلي خوش تر از خوابي ،
اگه يه روزي چشمات پر از اشک شده دنبال يه شونه گشتي که گريه کني ، صدام کن
بهت قول نمي دم که ساکتت کنم منم پا به پات گريه مي کنم ،
اگه دنبال مجسمه سکوت مي گشي تا سرش داد بزني ، صدام کن قول ميدم ساکت بمونم
اگه دنبال خرابه مي گشتي تا نفرتتو توش خالکي کني ، صدام کن ، قلبم تنها
خرابه ي وجود توس

از درد بي کسي دارم يواش يواش زار مي زنم – واسه تموم قصه ها اسم تو فرياد مي زنم


مي خوام بگم دوستت دارم ، عاشقتم تا آخرش، رسمش نبود که بي وفا منو کشتي از اولش


هيچي نخواستم غير تو و دوستت داشتم همينو بس- فکر نمي کردم که بري من مي مونم تو اين قفس


رفتي و من با خاطره عطر تن تو زنده ام – رفتي ولي بدون عزيز حقم نبود که بي توام ...


تو اين قمار بي کسي تنها منم بازيگرش- بازيچه دسته تو و بازيچه دست همه ...

از درد بي کسي دارم يواش يواش زار مي زنم .. واسه تموم قصه ها اسم تو فرياد مي زنم