مشاعره

یک شب دلی به مسلخ خونم کشید و رفت
دیوانه ای به دام جنونم کشید و رفت

پس کوچه های قـلب مرا جستجو نکرد
اما مرا به عمق درونم کشید و رفت

راز دل با رود گفتم تا نگوید با کسی
عاقبت ورد زبان ماهی دریا شدم

من ملك بودم و فردوس برين جايم بود
آدم آورد در اين دير خراب آبادم

من نگویم که مرا از قفس آزاد کنید
قفسم برده به باقی و دلم شاد کنیذ

دلبرا بنده نوازيت كه آموخت بگو
كه من اين ظن به رقيبان تو هرگز نبرم

من آنم که در پای خوکان مریزم
برین قیمتی در لفظ دری را

از خانه بيرون مي زنم اما كجا امشب
شايد تو مي خواهي مرا در كوچه ها امشب
پشت ستون سايه ها روي درخت شب
مي جويم اما نیستي در هيچ جا امشب
مي دانم اري نيستي، اما نمي دانم
بيهوده مي گردم بدنبالت چرا امشب ؟

بوی جوی مولیان آید همی
یاد یار مهربان آید همی

یارب آن یوسف گم‌گشته به من بازرسان
تا طربخانه کنی بیت حزن بازرسان

ای خدایی که به یعقوب رساندی یوسف
این زمان یوسف من نیز به من بازرسان

نكنه جمله هاش و پاي محبت بذاري
بهتره حرفاش رو به حساب عادت بذاري

از خودش نمي شنوي اگه يه روز بخواد بره
وقتي مي پرسي ازش مي گه آره مسافره

ولي تو شب مي شيني كه باز اون رو دعا كني
يا واسه سلامت اون نذرها تو ادا كني

چه قدر بين دلا وحرفاي ما فاصله س
چشماتون مي خنده اما دلامون بي حوصله س