مواد مخدر و برسی اثار ان بر بدن انسان
تعريف:به تمامي تركيبات شيميايي گفته مي شود كه مصرف آنها باعث دگرگوني در سطح هوشياري مغز شود. مثل حالت سرخوشي و لذت، خواب آلودگي و سستي.
انواع:1)depressant مواد مخدري كه واكنش هاي مغز را اهسته ميكند. اثرات: - كم شدن سرعت تنفس و ضربان قلب - كم شدن فشارخون - خواب اور مثال: هروئين - ترياك - مورفين
2)stimulantمواد مخدري كه به سيستم عصبي بدن سرعت ميبخشد.اثرات:- بيشتر شدن سرعت تنفس و ضربان قلب - بيشتر شدن فشارخون *براي ايجاد احساس هيجان و جلوگيري از خواب استفاده ميشود.مثال: كوكائين - نيكوتين
3)hallucinogenمواد مخدري كه باعث حالتهايي مثل هذيان ميشود.اثرات:- از دست دادن حافظه - لرزش - حالت استفراغ - عوض شدن اخلاقمثال: LSD - PCP
4)inhalntمواد مخدري كه از طريق استنشاق (توسط دماغ) استفاده ميشود.اثرات: - اهسته شدن فرايند مغز - بيشتر شدن ضربان قلب - سردردمثال: ماريجوانا
برخي سرعت مسموميت توسط مواد مخدر:- خوردن: بين 20 تا 30 دقيقه- تزريق كردن a) رگ: بين 15 تا 30 ثانيهb)ماهيچه: بين 3 تا 5 دقيقه- استنشاق: بين 5 تا 8 ثانيه- ريختن در چشم: بين 3 تا 5 دقيقه
- ايا ميدانستيد بزرگترين کشور توليد کننده مواد مخدر جهان افغانستان است .- ايا ميدانستيد از تقريبأ هر 20 نفر يک نفر در ايران "معتاد" است.
آثار موادمخدر بر بدن
مهمترين محل اثر موادمخدر بر مغز است. در مغز گيرنده هايي وجود دارد كه اين مواد بر آنها اثر مي كنند. اين گيرنده ها به 3 گروه تقسيم مي شوند:
1 _ اثر بر گروه اول سبب تنظيم و كاهش احساس درد، كاهش فعاليت مركز تنفس، يبوست و اعتياد مي شود.
2 _ اثر برگيرنده هاي دوم سبب كاهش احساس درد، افزايش حجم ادرار و ايجاد حالت آرامش مي شود.
3 _ اثر موادمخدر بر گيرنده هاي گروه سوم سبب كاهش احساس درد مي شود.
حدود بيست و پنج سال پيش مشخص شد كه در بدن انسان موادي شبيه موادمخدر [مرفين] توليد مي شود كه مهمترين آنها به نام آندورفين ها و آنكفالين ها است. به طور طبيعي وقتي بدن دچار آسيب هاي دردزا و حوادث ناراحت كننده مي شود مغز اين مواد را ترشح مي كند و سبب كاهش احساس درد و ناراحتي مي شود.
اثر موادمخدر بر روي سيستم پاداش
در شرايط معمولي وقتي بشر از انجام دادن كاري لذت ببرد و به عبارتي ديگر پاداش بگيرد، از مناطق پاييني مغز او موادي به اسم دوپامين و نوراپي نفرين ترشح مي شود و بر روي قشر و ساير مراكز حياتي آن اثر مي كند و احساس لذت و پاداش به او دست مي دهد و سعي در تكرار آن عمل دارد. يكي از آثار مهم موادمخدر فعال كردن همين سيستم است.بنابراين كساني كه يك بار با اين مواد آشنا مي شوند چون سيستم پاداش در مغز آنها تقويت شده، تمايلي شديد به تكرار مصرف آنها پيدا مي كنند.از بين موادمخدر هروئين خيلي راحت تر در چربي حل مي شود. مغز انسان مقدار زيادي چربي دارد، بنابراين در مقايسه با مرفين و مشتقات آن، هروئين پس از مصرف در طي زمان كوتاه تري روي مغز اثر مي كند بنابراين آثار پاداش دهنده و خوشي آور و ضد درد سريع تري دارد.كدئين كه از مشتقات ترياك است به آساني در سيستم گوارش جذب شده و در بدن تبديل به مرفين مي شود. در يك مطالعه روشن شده كه در معتادان، يكي از آثار مصرف موادمخدر كاهش جريان خون در بعضي از نواحي مغز است.
اما گذشته از آثار ثابت شده مواد مخدر، مردم ممكن است با باورهاي غلط زير، اقدام به مصرف آنها كنند.
1- براي تسكين درد: اين مواد واكنش انسان را نسبت به حس درد كاهش مي دهند و روي عامل اصلي ايجاد درد هيچگونه اثري ندارند. بسياري از بيماري هاي بشر با درد همراه است، از جمله اضطراب، افسردگي، بيماري هاي استخوان و مفاصل، سرطان ها و بيماري هاي عفوني.اما مصرف كنندگان و توصيه كنندگان به مصرف مواد توجه ندارند كه نسبت به اثر ضد درد اين مواد تحمل ايجاد مي شود. يعني مثلا در پنجمين مصرف براي اينكه همان درد اوليه كاهش يابد بايد مقدار بيشتري مصرف شود، كه اين مقدار گاهي تا 30 برابر مقدار مصرف اوليه لازم مي شود.
2 _ عقيده غلط ديگري كه وجود دارد، اثر اين مواد بر روي بيماري هايي مثل قند يا ديابت است. به نظر مي رسد چنين باورهاي غلطي توسط قاچاقچيان دامن زده مي شود تا درآمد مالي بيشتري كسب كنند. يا مصرف كنندگان اين ادعا را مطرح مي كنند تا خود را گناهكار جلوه نداده، بگويند ما براي پيشگيري يا درمان اين بيماري ها، مواد مصرف مي كنيم. در هيچ تحقيق علمي اثر پيشگيري كننده و درماني براي اين مواد ثابت نشده است.
3 _ گاهي افراد بي اطلاع توصيه مي كنند كه مصرف موادمخدر براي كاهش آلام روحي و اضطراب و افسردگي و ساير بيماري هاي رواني كه نسبتا شايع و به شدت آزاردهنده هستند، مفيد است.اضطراب معمولا باتنگي نفس، احساس خفگي، تپش و احساس ناراحتي در قلب، سنگيني سر، احساس درد و ناراحتي در شكم و درد در ساير قسمت هاي بدن همراه است.تفكر غلط اثر تسكيني موادمخدر بر بيماري هاي رواني و اضطراب از آنجا ناشي شده كه اين مواد داراي اثر تسكين بخش و آرام بخش هستند، هر ماده آرام بخشي علائم ظاهري اضطراب را كاهش مي دهد، اكثر بيماري هاي روحي همراه اضطراب هستند، افسردگي كه بيماري قرن است در بسياري از موارد همراه با اضطراب است. بنابراين در اوايل مصرف، شخص كه به هر علت دچار اضطراب و ناآرامي روحي است ممكن است با مصرف مواد احساس آرامش كند. اما اين پديده ثابت شده كه در افراد مضطراب و ناآرام پس از اولين مصرف، خطر اعتياد بسيار بالا است و مواد اعتيادآور قطعا پس از مدتي، خود افسردگي زا و به تبع آن اضطراب آور خواهند بود.يعني در نهايت نه تنها با مصرف موادمخدر افسردگي، اضطراب و آلام روحي انسان كاهش مي يابد، بلكه تشديد هم مي شود زيرا تغيير خلق و ايجاد حالت شادي كاذب توسط موادمخدر فقط در اوايل مصرف ايجاد شده است.نوجوانان و جوانان در مقطعي از زندگي خود هستند كه بحران و ناآرامي روحي و اضطراب فراواني دارند و به همين دليل است كه با اولين آشنايي ها خطر اعتياد در آنها زياد است. نوجوان روابط اجتماعي و خانوادگي آرام و حمايت كننده اي لازم دارد تا آلام روحي او كاهش يافته به سمت اعتياد نرود.
4- توصيه ديگري كه ناآگاهان براي مصرف موادمخدر دارند در مورد مشكلات روابط جنسي مردان به خصوص مردان جوان است. مشكلات جنسي در آنان معمولا ريشه در هيجانات و اضطرابات شخص دارد اگر اين مواد در موارد نادري از مشكلات فوق بكاهد، در طولاني مدت باعث ايجاد افسردگي و كاهش ميل جنسي مي شود.
5 _ مواد مخدر يعني مشتقات مرفين حركات پيش برنده روده ها را كند مي كند و ترشحات آن را كاهش مي دهد.دردهاي دستگاه گوارش مي تواند ناشي از افزايش حركات دودي روده ها باشد. در اسهال اين حركت سريع و گاهي دردناك مي شود. در بسياري از هيجانات و اضطراب ها حركات لوله گوارش مختل شده، افزايش يا كاهش مي يابد. مثلا در روده هاي تحريك پذير عصبي دل درد، دل پيچه يا اسهال و يبوست متناوب وجود دارد. اگر مبتلايان به اين بيماري ها با موادمخدر آشنا شوند، خطر اعتياد جدي است. مثلا در مورد اسهال كه همراه با افزايش حركات روده اي است، اگر مشتقات ترياك در دسترس شخص بيمار قرار بگيرد با توجه به كند كردن حركات پيش برنده روده و بهبود ظاهري اسهال خطر اعتياد بعدي را دارد.
6 _ متأسفانه بعضي از كساني كه پس از رانندگي ممتد دچار خستگي مي شوند پس از چند بار مصرف و احساس رفع خستگي و سرخوشي كاذب، در دام اعتياد گرفتار مي شوند.
7 _ اين مواد حالت خمودگي، ابرگرفتگي شعور و با آگاهي ايجاد مي كنند يعني مي توانند بيداري بيش از حد بشر را كاهش دهند. زندگي پيچيده امروز، نياز به كار فكري زياد و گاهي خسته كننده دارد در واقع آدم هاي پركار و آنهايي كه در زندگي روزمره با مسايل پيچيده برخورد مي كنند مجبورند با تمام قواي فكري و ذهني خود وارد ميدان شوند. يعني بشر امروز براي تطابق با شرايط روزمره، بيش از حد بيدار و شايد دائم در حال جنگ فكري است، در حد اعلاي اين پديده بعضي آدم ها همانند خروس جنگي دائم هوشيارتر از مردم ديگر هستند. موادمخدر و الكل اين حالت بيداري بيش از حد را كاهش مي دهد. بنابراين آنهايي كه كار فكري شديد، يكنواخت و خسته كننده مي كنند با اولين آشنايي ها در معرض ابتلاي به اعتياد هستند و موادمخدر و الكل ابتدا آنها را آرام مي كند اما پس از مدتي قدرت مبارزه، كار و ثمر بخشي را از آنها مي گيرد.
8-قسمت اعظم دردهاي بشر روانزاد است، انواع كمردردها، پشت درد، سردرد، دل دردهاي مزمن، دردهاي عضلاني و استخواني، مي تواند جنبه رواني داشته باشد. كساني كه با مراجعه به پزشكان مختلف و استفاده از روش هاي مرسوم فرهنگي، تسكيني براي درد خود نمي يابند، در مقابل مواد مخدر بسيار آسيب پذير هستند.اين مواد اصل درد و عامل ايجاد كننده درد را از بين نمي برند فقط شخص را نسبت به درد بي تفاوت مي كنند.مثلا اگر كسي شكستگي داشته باشد، درد ايجاد شده سبب كم حركتي يا بي حركتي عضو شكسته شده مي شود و فرصتي براي محل شكسته ايجاد مي شود تا استخوان سازي صورت گرفته و محل شكستگي ترميم يابد اما مواد مخدر واكنش انسان را به درد كه همان بي حركتي و كم حركتي است از بين برده و عضو حركت كرده مي تواند جوش خوردن شكستگي را به تاخير بيندازد.
9 _ در مسير اعتياد بتا آندورفين ها كه مواد شبه مخدر درونزا هستند كاهش مي يابد، زيرا با ورود مواد مخدر خارجي به بدن سلول هاي مغز شخص معتاد تنبل شده و اين مواد درونزا را ترشح نمي كنند و مرفين خارجي جاي شبه مرفين هاي مفيد و توليد شده در بدن شخص را مي گيرد.بنابراين پس از ترك اعتياد و در حين آن كه مواد مخدر خارجي به بدن نمي رسد و مغز، ديگر مواد شبه مرفين درونزا ترشح نمي كند، درد و حالت روحي ناخوش و اضطراب و بي قراري در شخص زياد است كه البته پس از مدتي كه از ترك بگذرد مجددا مغز مواد لازم را ترشح خواهد كرد.
10 _ با كاهش آندورفين ها [مواد شبه مرفين درونزا] در مغز شخص معتاد و بدن او، خاصيت دشمن كشي مونوسيت ها كه از سلول هاي دفاعي بدن هستند كاهش مي يابد. بنابراين شخص معتاد نسبت به افراد سالم به عفونت ها حساستر است و زودتر مبتلا مي شود.
مواد مخدر آن دسته از سلول هاي دفاعي بدن را كه مسئول از بين بردن مهاجمان به بدن هستند، كاهش مي دهند و نيز با كاهش فعاليت آنها مي توانند سبب رشد سلول هاي سرطاني شوند.
اعتياد و اثر مواد مخدر بر دستگاه عصبی مرکزی
موادی که دستگاه عصبی مرکزی را تغيير می دهند مواد روان گردان هستند (الکل ؛ نيکوتين ؛ کوکائين) و موادی امثال اينها که اعتياد به آنها مشکل بزرگ بعضی از جوامع امروزی است. همچنين کافئين که در قهوه و نوشابه ها يافت می شود از جمله مواد روان گردان هستند. تمام اين مواد می توانند باعث وابستگی روانی مصرف کننده شوند و مهم تر از آن اين است که باعث وابستگی جسمی نيز می شود. اعتياد پاسخی فيزيولوژيک است که مصرف پی در پی مواد مخدر موجب آن می شود و عملکرد طبيعی نورونها و سيناپس هارا تغيير می دهد.هنگامی که عملکرد نورون يا سيناپسی توسط مواد مخدر تغيير کرد از آن پس آن نورون يا سيناپس به طور طبيعی به کار خود ادامه نمی دهد مگر با بودن موادمخدر.
شخص با مصرف پی در پی مواد مخدر به آن معتاد می شود و بدن او نسبت به آن ماده مخدر عادت می کند.شخص معتاد بايد با گذشت زمان مقدار ماده مخدر مصرفی اش را افزايش داده تا نياز بدنش تامين شود.نيکوتين ماده ای اعتياد آور است که در برگهای گياه تنباکو يافت می شود.اين ماده بسيار سمی است و حدود60 ميلی گرم از آن برای انسان مرگ آور است. نيکوتين سريعا وارد جريان خون شده و در بدن به گردش در می آيد.عملکرد نيکوتين در مغز شبيه به عملکرد انتقال دهنده عصبی استيل کولين است.نيکوتين به دليل شباهت ساختاری با استيل کولين به محلهای مخصوصی در سلول عصبی که به طور طبيعی محل ها گيرنده های استيل کولين هستند متصل می شوند.اين جايگاهها از مراکز کنترل مغز هستند که بسياری از فعاليت های مغزی را کنترل می کنند.اتصال نيکوتين به سلولهای عصبی موجب تغييرات بسياری می شود پس از مدتی بدن فرد سيگاری تنها در حضور نيکوتين به جای استيل کولين به طور طبيعی کار می کند و در حضور حذف نيکوتين حالت طبيعی بدن مختل می شود.هنگام بدست آمدن اين حالت تنها راه برگشت بدن به حالت طبيعی کشيدن سيگار است.در اينجا است که می گوييم فرد سيگاری معتاد به کشيدن سيگار است.
داروهای روان گردان نوعی مواد مخدرند که در تسکين درد و القای خواب نقش بسزايی دارند. بسياری از اين مواد از گياهان تيره خشخاش به دست می آيند. مواد مخدری که از ترياک استخراج می شوند شامل: مورفين، هروئين و کدئين هستند. پزشکان برای تسکين درد بيماران گاه کدئين تجويز می کنند. مورفين نيز يکی از موثرترين تسکين دهنده های درد می باشد که امروزه در پزشکی مورد استفاده قرار می گيرد. گيرنده های درد محرکهايی که باعث درد می شوند را شناسايی می کنند.درد در بدن نقش اهميت زايی دارد درد به ما می گويد که يکی از بافتهای بدن ما زخمی و يا آسیب ديده شده است.وقتی عضوی آسيب ديده می شود از انتهای اعصاب آسيب ديده ی آن پيام هايی انتقال داده می شود که باعث احساس درد می شود.پيامهای عصبی حامل درد را به نخاع و سپس به مغز انتقال می دهند.پس از رسيدن پيام عصبی درد به طناب عصبی؛ پيام درد بوسيله گروهی از انتقال دهنده های عصبی به نام انکفالين ها سرکوب می شوند.زمانی که انکفالين ها به نورونهای نخاع می پيوندند از انتقال پيام به مغز جلو گيری می کنند .مواد مخدر عملکردی مشابه به انکفالين ها دارند و به گيرنده های پروتئينی درد در طناب عصبی می پيوندند و از انتقال پيام درد به مغز و احساس درد جلوگيری می کنند.
معتادي كه خيلي "تابلو" نيست! ؛توهمي به نام قرصهاي آرام بخش
منبع: اينترنت ٭ مترجم: فرزانه غلاميامروزه استفاده از قرصهاي آرام بخش و انواع مسكن بويژه براي آنهايي كه از دردهاي مختلف جسمي، روحي و يا حتي خيالي رنج مي برند به يك اصل تبديل شده است. مهم ترين عامل براي گرايش افراد به قرصهاي آرام بخش اين است كه افراد آنرا پناهگاهي براي
جلوگيري از غرق شدن در توهم و خيالات منفي مي يابند. همين دليل كافي است تا فرد مصرف كننده احساس كند زندگي باب ميل او و در مسير طبيعي است. براساس يافته هاي روان شناسان مصرف قرصهاي آرام بخش علاوه براينكه مي تواند اعتيادآور باشد، درمان كافي و مؤثري براي اين بيماران نيست. روانشناسان مي گويند: تأثير آرام بخش ها منحصر به آرام كردن دستگاه عصبي آن هم به شكل مقطعي است، تا بدين وسيله بيمار از استرس و افسردگي روحي خارج شود. به عقيده روان شناسان آرام بخش هايي كه موسوم به داروهاي ضد افسردگي هستند، براي نشان دادن تأثير خود نيازمند گذشت 2هفته از زمان مصرف هستند. نكته اي كه قابل توجه است، اينكه علاوه بر لزوم توجه به گذشت زمان براي مشاهده تأثير دارو بايد بيمار قبل از مصرف هر آرام بخشي به جستجوي عامل اصلي بيماري خود بپردازد و با شناخت كامل از حالتهاي روحي- رواني به پزشك متخصص مراجعه نمايد، زيرا عدم شناخت ريشه اصلي بيماري منجر به تجويز داروي اشتباه و چه بسا عوارض خطرناك آن است. پس از بررسي تمام جوانب بيمار بايد به مصرف دارو روي آورد كه اين مسأله - يعني مصرف آرام بخش- نيز بايد فقط در يك دوره كوتاه انجام پذيرد تا از عوارض مختلف جسمي و روحي مصرف دارو جلوگيري شود. در مورد عوارض داروهاي آرام بخش نيز ذكر اين نكته ضروري است كه اين عوارض در طول هفته يا ماهها و يا احياناً سالها بعد بيمار را رنج خواهد داد، لذا توجه به نوع اختلال روحي رواني از سوي بيمار و ريشه يابي بيماري پيش از مصرف هر نوع دارويي ضروري و مورد تأكيد است.
هشدار! اعتياد به قرصدراين جا يك سؤال اساسي مطرح مي شود و آن اينكه چه زماني مصرف كننده آرام بخش به دارو معتاد مي شود؟ به عقيده روان شناسان اعتياد دارويي، خطرناك ترين پيامدي است كه مي تواند بيمار را درپي مصرف بي رويه و طولاني مدت آرام بخشها تهديد كند، گرچه نمي توان اعتياد را منحصر به دوره خاص و مدت زمان مشخصي نمود، زيرا اعتياد دارويي بيش از هر مسأله اي به استعداد فرد و توانايي جسمي و روحي او بستگي دارد. از سوي ديگر تأثير داروها نيز متفاوت است، برخي اعتياد روحي مي آورند و برخي ديگر جسمي. بيماران گاه دچار عوارض روحي مثل استرس، افسردگي و تشنج مي شوند كه اين علايم بيانگر اعتياد رواني است، اما اگر بيماري به اعتياد جسمي دچار شود با سردرد، تهوع، تعرق زياد و ميل شديد به مصرف آرام بخش روبرو خواهد شد كه چنانچه مصرف دارو را به دليل اعتياد ادامه دهد همه حالات فوق در او محو مي شود.
چگونه ترك كنيم؟ حال يك سؤال ديگر و آن اينكه اگر بيماري به صورت جسمي يا روحي به دارو معتاد شد چه بايد كرد؟ با وجود باورهاي نادرست مبني بر افزايش مقادير داروهاي آرام بخش براي درمان اعتياد دارويي، بايد گفت اين اقدام نادرست به فعاليتهاي روزمره بيمار در ابعاد مختلف شغلي و اجتماعي ضربه سهمگيني وارد مي سازد، بطوري كه او را دچار افت فعاليت مي كند، تمركزش را از بين مي برد و در يك كلام امكان سازگاري او را با محيط اطرافش به صفر مي رساند. پس ذكر اين نكته ضروري است كه درمان اعتياد نيازمند طي مجموعه اي از مراحل است كه يكي از اين مراحل تجويز آرام بخشهاي هم خانواده داروي معتاد كننده براي بيمار مي باشد. دليل اين كار نيز اين است كه آرام بخشهاي هم خانواده قادرند عوارض ناشي از قطع داروي پيشين را از بين ببرند، زيرا اين مواد براي بدن تازگي دارند. مرحله بعد را بايد مرحله قابليت فردي دانست، زيرا بيمار بايد توانايي و اتكا به نفس خود را به نمايش بگذارد و بدون مشاوره پزشكي و يا دارو به طور ذاتي به درمان ادامه دهد، يعني در خود اين انگيزه را به وجود آورد كه قادر به ترك داروهاي آرام بخش است. فرد در اين زمان بايد به تقويت اين حس بپردازد و به خود اينگونه القا كند كه قادر است به لحاظ روحي و بدون كمك پزشك، خود را درمان كند. البته بايد گفت متأسفانه افراد بسيار كمي به اين موفقيت دست مي يابند، زيرا اغلب به دليل وجود انگيزه هاي قوي براي ادامه مصرف دارو نظير مشكلات عاطفي، اجتماعي، شغلي و غيره اين مرحله را طي نمي كنند.
4- برومو 5,2 دي متوكسي فنتيلامين
مشخصات 4- برومو 2،5 دی متوکسی فنتیلامین 4-bromo,dimethoxy-phentylamine به عنوان یک داروی تهییج کننده و جزوداروهای صناعی توهم زاست. ساختمان ترکیبی آن شبیه بسیاری از داروهای زیرمجموعه کنترل شدهها میباشد. ساختن مقادیر زیاد این داروها و استفادههای مخاطره آمیز دوزاژ آنها در خلال ناخالصی وناپاکی و غیرواقعی بودن آنها خطر آفرین میباشد. در اواخر سال 2000 میلادی افزایش ناگهانی داروی فوق رادر کلوپها وپارتیهای دوره ای بوضوح دیده شده است.
استفادههای مجاز
هیچ مجوز پزشکی وطبی جهت استفاده از این دارو وجود ندارد در امریکا افراد افسرده جهت ایجاد لذت از این دارو استفاده میکنند. گر چه احتمال تولید وشروع استفاده این دارو در استرالیا میباشد اما بزودی استفاده از این دارو در تگزاس و کالیفرنیا دراوایل 1970 میلادی شیوع پیدا کرد و بازارهای آنجا را تصرف کرد. شیوع اولیه این دارو و عدم توانایی در کنترل آن به دلیل علاقه نسل جوان بوده که برای خواب و هیجان مورد استفاده قرار میگرفته است.
تأثیرات دارو
استفاده از این دارو باعث سرخوشی و افزایش قوه ادراک ( افزایش قدرت دریافت کنندههای بینایی شنوایی و چشایی ) میشود. اثرات قابل توجه در اثر مصرف تقریباً 4 میلی گرم بصورت خوراکی بوجود میآید و اثر سمیآن با مصرف 8 میلی گرم ماده ایجاد میگردد. زمان تغییرات این ماده درعرض 20 تا 30 دقیقه پس از مصرف شروع شده و و پیک اثر بین 5/1 تا دوساعت پس از خوردن ظاهر میشود. اثر دارو 6 تا 8 ساعت پس از مصرف طول میکشد. مصرف مقادیر پایین ( 4- برمو 2،5 دی متوکسی فنتیلامین ) بطور مستقل از توهم زایی و اختلالات روانی عمل میکند، بلکه بجای ایجاد چنین حالاتی علایمیاز قبیل هیجان زدگی, سستی و رخوت ایجاد میکند. مقادیر زیادتر مصرف ( بین 20 تا 40 میلی گرم)مانند نمونه LSD میتواند حالات توهم زایی ایجاد نماید. مصرف مقدار بالای 50 میلی گرم مصرف اثری بی نهایت توهم زا و سرخوشی بی اساس وبی پایه بوجود میآورد. این دارو همانند DOMو DOB ( از دسته آمفتامینها) توانایی اتصال به گیرنده سروتونین را دارد.
استفادههای غیر مجازاین ماده
این ماده عموماً از راه خوراکی استفاده میشود و همچنین میتواند از راه استنشاقی مورد استفاده قرار بگیرد. هیچ نوع استفاده درمانی برای آن اعلام نشده است.درحال حاظر این ماده همانند داروهای توهم زای دیگر مثل DOB، LSD. MDMA درحال تهیه و تزریق به بازار میباشد.
جامعه استفاده کننده وعوامل مصرف کننده
فراوانی این دارو به گسترگی ال اس دی نبوده اما در بعضی از افراد همانند آنهاییکه اکستسی در مدرسهها وکالجهای دانش آموزی استفاده میکنند مورد استفاده قرار میگیرد.این دارو همانند داروها ی کلوپ مثل گاماهیدروکسی بوتیرات،کتامین و اکستسی در کلوپهای شبانه رواج دارد.
رواج و انتشار غیرقانونی
این دارو در بازار به اسامی، برومو, A2CB ونکسوز رواج دارد و انواع اشکال دوزاژ ونام و بسته بندیهای آن احتیاج به آنالیز شیمیایی برای شناختن دارد.
کنترل اجتماعی
این دارو جزو Schedul I جدول مواد کنترل شده در اکتبر سال 1970 میلادی میباشد.