Printable View
تو فراموش نكن
آن چه ديدي زِ من و از غم من
كه نگفتم به كسي
من فراموش نكردم كه هنوز
مانده تا هم نفسي
تو فراموش نكن
خانه اي را كه پر از ياد تو است
همچنان منتظرم
من فراموش نكردم قدمي
كه تو برداشته اي سوي دلم
تو فراموش نكن
گرچه آن روز گذشت...
كه تو رفتي و هنوز...
مانده برگشتن تو...
من فراموش نكردم
غم آن لحظه سرد
ديدن رفتن تو...
يادمان باشد اگر خاطرمان تنها شد
طلب عشق ز هر بي سر و پايي نكنيم.
برون نمي رود از خاطرم خيال وصالت
اگر چه نيست وصالي،ولي خوشم به خيالت.....
مرنجان دلم را كه اين مرغ وحشي
ز بامي كه برخواست مشكل نشيند
چون جاده به زخم رفتن آراست مرا
يك سينه تپش نفس نفس كاست مرا
اين بود تمام ماجراي من و او
مي خواستمش ولي نمي خواست مرا
اي رفته ز دل، رفته ز بر، رفته ز خاطر !
بر من منگر؛ تاب نگاه تو ندارم.
بر من منگر زانكه بجز تلخي اندوه
در خاطر از آن چشم سياه تو ندارم.
اي رفته ز دل راست بگو ! بهر چه امشب
با خاطره ها آمدهاي باز بهسويم؟
گر آمدهاي از پي آن دلبر دلخواه،
من او نِيَم او مُرده و من ساية اويم !
من او نِيَم، آخر دل من سرد و سياه است –
او در دل سودا زده، از عشق و شرر داشت
او در همه جا، با همه كس، در همه احوال
سوداي تو را اي بُت بي مِهر ! به سَر داشت.
من او نِيَم، اين ديده من گُنگ و خموش است –
درديدة او آن همه گفتار، نهان بود
وان عشق غم آلوده در آن نرگس شبرنگ
مرموزتر از تيرگي شامگهان بود.
من او نِيَم آري، لب من - اين لب بي رنگ –
ديريست كه با خندهاي از عشق تو نَشكُفت
اما به لب او همه دم خندة جان بخش
مهتاب صفت بر گل شبنم زده، ميخُفت.
بر من منگر؛ تاب نگاه تو ندارم
آن كس كه تو مي خواهيَش از من به خدا مُرد !
او در تن من بود و، ندانم كه به ناگاه
چون ديد و چهها كرد و كجا رفت و چرا مُرد !
من گور وِيَم، گور وِيَم، بر تنِ گرمش
افسردگي و سردي كافور نهادم.
او مُرده و در سينه من، اين دل بي مِهر
سنگي است كه من بر سر آن گور نهادم.
چه راحت آرزوهاي آدم جلوي چشاش نابود ميشه ....
ما ميمونيم و حسرت , شايد پشيموني
فقط كاش ميدونستم كجا اشتباه كردم.
بچه ها خيليي قشنگ بودن شعر ها و قطعه هايي كه گذاشتيد.
براي منم دعا كنيد مشكلم حل شه :sad:
بهترين دوست، دوستي است كه تو قادر باشي با او روي ايوان خانه تاب بازي كني حتي كلمه اي هم حرف نزني ،اما وقتي از او خداحافظي ميكني احساس كني بهترين گفتگوي عمرت را با او داشته اي...
لطيف ترين كلمه لبخند است. آن را حفظ كن.
دنيا دو روز است
يک روز با تو يک روز بر عليه تو .........
روزي که با تو ست مغرور نشو ............
روزي که بر عليه توست مايوس نشو
گريه؟!!!نقل قول:
نوشته شده توسط snow chem
اين دنياي زينتي ارزش يه قطره اشك رو هم نداره ...
گريه هميشه واسه دنيا نيست !نقل قول:
نوشته شده توسط gorgnamaa
مگه دل تو ، فقط واسه دنيا مى گيره يا غصه دار ميشه؟!
کجایی تا ببینی لحظه هام بی تومیمیرن
نم نم چشمام چه ساده بارونو از سر میگیرن
کوله بارم خستگی بود اینو تو خوب میدونستی
گفتی تا ابد میمونی اما افسوس نتونستی
به خدا داشتم میرفتم خیلی پیش از رفتن تو
تو بودی گفتی بمونم توی قاب هوس تو
حالا حتی یاد مهرت زده قلبمو شکسته
عشق به اون روزهای رفته پر پروازمو بسته
کاشکی چشماتو نداشتم هرم داغ دستای تو
دل من تنها میمونه بی عبور نفس تو
من چه ساده چه خیالی دلمو بهت سپردم
میدونستی نمیمونی پس چرا خواستی بمونم؟
چرا اشکامو ندیدی ندیدی دارم میمیرم
مگه تو نگفته بودی من دوباره جون بگیرم ؟
دیگه تو نیستی ببینی غم واسم شده عبادت
میدونم بی تو میمیرم اما خوب سفر سلامت
نفسم بی تو میگیره من بازم تنها میمونم
اما برنگرد دوباره نمیخوام با تو بمونم
دیگران را ببخشید نه به این علت که آنها لیاقت بخشش تو را دارند به این علت که تو لیاقت آن را داری که آرامش داشته باشی
آره اينبار دلم از دنيا پره .نقل قول:
نوشته شده توسط snow chem
دنيايي كه 10 شاهي هم نم ارزه .
----------------------------------------
لعنت به تو اي روزگار , اي روزگار لعنتي
مردم از دنياي تو , دنياي تار و زينتي
يكي از راههاي خوب زندگي كردن در اين دنيا؛ اين است كه هر كس گورستاني به اندازه كافي و وسيع مي داشت تا تقصيرات ديگران را در آن دفن كند.
يكبار بيشتر زندگي نمي كني ، اما اگرهمين يكبار را درست زندگي كني كافيست...
براي رفع مشكلات ، آرام باش ، توكل كن ، تفكر كن، سپس آستين ها را بالا بزن!
آنگاه دستان خداوند را مي بيني كه زودتر دست به كار شده اند...
اگر كسي تو را انطور كه مي خواهي دوست ندارد به اين معني نيست كه تو را با تمام وجودش دوست ندارد
دنيائى كه 10 شاهى هم نمى ارزه ، ارزش دل آزردگى و غم رو نداره ! [ برای مشاهده لینک ، با نام کاربری خود وارد شوید یا ثبت نام کنید ]نقل قول:
نوشته شده توسط gorgnamaa
بعدشم ؛ ميشه دنيا رو خوب كرد . ميشه با ارزشش كرد .ميشه قشنگش كرد ؛
وقتى دل من و تو بخواد . [ برای مشاهده لینک ، با نام کاربری خود وارد شوید یا ثبت نام کنید ]
اونوقت هيچ بدى خرابش نميكنه . [ برای مشاهده لینک ، با نام کاربری خود وارد شوید یا ثبت نام کنید ]
زياده از حد خود را تحت فشار نگذار بهترين چيزها در زماني اتفاق مي افتد كه انتظارش را نداري
گفتمش آغاز درد عشق چيست؟ گفت آغازش سراسر بندگيست گفتمش پايان آن را هم بگو گفت پايانش همه شرمندگيست *** گفتمش درمان دردم را بگو گفت درماني ندارد، بي دواست گفتمش يک اندکي تسکين آن گفت تسکينش همه سوز و فناست
پنج قانون خوشبختي را به خاطر بسپاريدقلبتان را از نفرت پاك كنيدذهنتان را از نگراني ها دور كنيدساده زندگي كنيدبيشتر بخشش كنيدكم تر توقع داشته باشيدهيچ كس نمي تواند به عقب برگردد و از نو شروع كند
اين شادي است كه بايد دنبالش بگرديم ، غمها خودشان ما رو پيدا ميكنند
روزي درسراشيب زندگي با يكديگرآشناشديم وروزي درگذرزمان همديگر را فراموش كرديم گاهي دربرابرخاطرات توقف كن وياد آوردوستي ها ورفاقتها باش اميدوارم سهم من از اين تجديد خاطرات يك يادت بخير ساده نباشد....
سلام
مرسي خيلي قشنگن.. من هر وقت حالم گرفتس ميام اينجا , چند تا از اينا رو ميخونم دوباره اميدوار ميشم, ميرم سراغ كارام. واقعا قشنگن.
كار خودته ؟
خدایا یاری ام کن تا اگر چیزی شکستم دل نباشد........
نجات من بدست توست
از این محبس نجاتم ده
لباس کهنه ی تن را بسوزان و حیاتم ده
بیا و نقطه ی پایان به شعر عمر من بگذار
تنم دیوار بین ماست
تنم را از میان بردار
مرا از وحشت و تردید رها کن تا رها باشم
هوای صبح بیداری شهادت را صدا باشم
همیشه در مصاف مرگ نقاب از چهره میافتد
چه در میدان چه در بستر پس بیماری ممتد
بیا و جامه عصیان بپوشان بر صدای من
که تنها سهم من این است
هراس بی صدا مردن
نقاب از چهره ام بردار
به آیینه نشانم ده
سکوتم بدتر از مرگ است
بمیرانم زبانم ده
مرا از وحشت و تردید رها کن تا رها باشم
هوای صبح بیداری
شهادت را صدا باشم
وقتی نیستی خونمون با من غریبی می کنه
دل اگه میگه صبورم خود فریبی می کنه
صدای قناری محزون و غم آلود میشه
واسه من هر چی که هست و نیست نابود میشه
وقتی نیستی گل هستی خشک و بی رنگ میشه
نمی دونی چقدر دلم برات تنگ میشه
وقتی نیستی گلهای باغچه نگاهم می کنن
با زبون بسته محکوم به گناهم می کنن
گلها میگن که با داشتن یه دنیا خاطره
چرا دیوونگی کردی و گذاشتی که بره
وقتی نیستی همه ی پنجره ها بسته میشن
با سکوت تو خونه قناری ها خسته میشن
روز واسم هفته میشه هفته برام ماه میشه
نفسهام به یاد تو یکی یکی آه میشه
نفسهام به یاد تو یکی یکی آه میشه
نیمه شبی انقدر تو را ستودم
که فرشتگان اسمان بر سرم فریاد کشیدند
ان شب ملائکه تا صبح نخوابیدند
مبادا اینکه تو را خدای خود سازم
مرا به شلاق بستند و به بند کشیدند
و عذاب جهنم را وعده دادند
ولی باز هم من تو را طلبیدم
زیرا که تو جلوه ی زیبای منی
تو امید منی...
من از نهایت شب حرف می زنم
من از نهایت تاریکی
و از نهایت شب حرف می زنم
اگر به خانه ی من آمدی
برای من
ای مهربان
چراغ بیاور
و یک دریچه
که از آن
به ازدحام کوچه ی خوشبخت بنگرم...
چه بگويم به تو اي رفته ز دست
شدم از مستي چشمان تو مست
شده ام سنگ پرست
مرگ بر آنکه دلش را به دل سنگ تو بست
تو نمي فهمي اندوه مرا
چه کسي خواهد ديد مردنم را بي تو
گاه مي انديشم خبر مرگ مرا با تو چه کس خواهد گفت
آن زمان که خبر مرگ مرا مي شنوي
روي خندان تو را کاشکي مي ديدم
شانه بالا زدنت را بي قيد
و تکان دستت که مهم نيست زياد
و تکان دادن سر
چه کسي باور کرد جنگل جان مرا آتش عشق تو خاکستر کرد
نميدانم طلوع ماه به چه اميديست ، تا وقتي تو در آسمان دلمي
دريا و من چه قدر شبيهيم
گرچه باز من سخت بيقرارم و او بيقرار نيست
با او چه خوب مي شود از حال خويش گفت
دريا كه از اهالي اين روزگارنيست
امشب ولي هواي جنون موج ميزند
دريا سرش به هيچ سري سازگار نيست
اي كاش از تو هيچ نمي گفتمش
ببين دريا هم اينچنين كه منم بردبار نيست
عاشقانه
اومدي معجزه كردي
نمي دوني كه چه كردي
اومدي دنيامو ساختي
ِاومدي فردامو ساختي
اگه دنيامو بخواي من به تو نه نميگم
ماهه شبهامو بخواي من به تو نه نميگم
آسمونمو بخواي من به تو نه نميگم
اگه جونمو بخواي من به تو نه نميگم
من به تو نه نميگم . نه به تو نه نميگم
اومدي صد تا بهار دادي به من
همه گلهاشو ميارم واسه تو
اومدي بردي منو به خواب عشق
همه روياشو ميارم واسه تو
اومدي تا دل من تورو بخواد
من تمناشو ميارم واسه تو
اومدي ماهو اوردي واسه من
همه شبهاشو ميارم واسه تو
از همون دور كه خيال تو مياد
شب من يك شب مهتابي ميشه
رو زلال بركه هاي آرزو
خواب روياي تو آفتابي ميشه
از وجوده خودته روياي من
ميدونم ماله تو فرداي من
ميدوني حقه تو دنياي من
اگه دنيامو بخواي من به تو نه نميگم
ماهه شبهامو بخواي من به تو نه نميگم
آسمونمو بخواي من به تو نه نميگم
اكه جونمو بخواي من به تو نه نميگم
من به تو نه نميگم . نه به تو نه نميگم
كلبه ام پنجره اي باز به دريا دارد
خوب من , منظره خوب تماشا دارد
ساختم آينه اي را به بلنداي خيال
تا خودت را به تماشاي خودت وادارد
راز گيسوي تو دنياي شگفت انگيزي است
كه به اندازه صد فلسفه معنا دارد
گوش كن , خواسته ام خواهش بي جايي نيست
اگر آيينه دستت بشوم جا دارد
چشم يك دهكده افتاده به زيبايي تو
يعني اين دهكده , يك دهكده رسوا دارد
كوزه بر دوش , سر چشمه بيا تا گويند
عجب اين دهكده سرچشمه زيبا دارد
در تو يك وسوسه مبهم و سرگردان است
از همان وسوسه هايي كه يهودا دارد
عشق را با همه شيريني و شورانگيزي
لحظه هايي است كه افسوس و دريغا دارد
بي قرار آمدن , آشفتن و آرام شدن
حس گنگي است كه من دارم و دريا دارد
يخ نزن , رود معمايي من , جاري باش
دل درياييم آغوش پذيرا دارد......
((به نام او كه پروانه حيران اوست))
بارالهي حال كه در محضر عشق همنواي عاشقان شده ام ياري ام كن
تا از پشت محفظه شيشه اي خيال به در آيم وبا قلبي سرشار از محبت به عاشقان بگويم
سلام
هر شب در قايق غمهايم در رودخانه اشكهايم به دنبال خيال تو ميگردم
تو چه حسي هستي كه با تو هميشه در قلبم زمستان را بهار احساس ميكنم
چرا هر شب جوابم ميكني عشق
چرا اينگونه آبم ميكني عشق
مرا سخت است در بي تو بودن
بگو كي انتخابم ميكني عشق
در دادگاه عشق
در دادگاه عشق:
قسمم قلبم بود، وكيلم دلم و حضار جمعي از عاشقان و دلسوختگان.
قاضي نامم را بلند خواند و گناهم را دوست داشتن تو اعلام كرد و سپس محكوم شدم به تنهايي و مرگ.
كنار چوبه ي دار از من خواستند تا آخرين خواسته ام را بگويم و ومن گفتم:
به تو بگويند … دوستت دارم
اگر خاموش بنشيني تا ديگران به سخنت آورند ، بهتر از آنست كه سخن بگويي و خاموشت كنند.
لحظات شادي خدا را ستايش كن
لخظات سختي خدا را جستجو كن
لحظات آرامش خدا را مناجات كن
لحظات دردآور به خدا اعتماد كن
و درتمام لحظات خدا را شكر كن
زندگي!
زندگي رسم خوشايندي است؛
زندگي بال و پري دارد به وسعت مرگ؛ پرشي دارد اندازهُ عشق.
زندگي چيزي نيست؛ كه لب طاقچه عادت از ياد من و تو برود.
زندگي حس غريبي است كه يك مرغ مهاجر دارد.
زندگي سوت قطاري است كه درخواب پلي مي پيچد.
زندگي گل به توان ابديت.
زندگي ضرب زمين در ضربان دلهاست.
زندگي هندسه ساده تكرار نفسهاست.
هركجا هستم، باشم، آسمان مال من است
پنجره، فكر، هوا، عشق، زمين، مال من است.
به چشمانت بياموز كه هر كس ارزش ديدن ندارد
به دستانت بياموز كه هر گل ارزش چيدن ندارد
به قلب خود بياموز كه هر كس كنج آن جايي ندارد