اینترنت نسل ششم (6G) چین راه افتاد
نسل ششم (6G) چین راه افتاد
اخیراً، وزارت صنعت و فناوری اطلاعات چین به طور رسمی مجوز استفاده از باند فرکانسی آزمایشی 6G در محدوده 6 گیگاهرتز را صادر کرد و به گروه ملی ترویج IMT-2030 (6G) اجازه داد تا آزمایشهای میدانی 6G را انجام دهد. این اقدام نشان میدهد که تحقیق و توسعه نسل ششم (6G) چین به طور کامل از مرحله آزمایشگاهی وارد فاز عملیاتی شده است.
باند 6G مصوب، به طور مشخص در محدوده ۶۴۲۵ تا ۷۱۲۵ مگاهرتز قرار دارد با پهنای باند پیوسته کلی ۷۰۰ مگاهرتز که در صنعت با عنوان "طیف طلایی" شناخته میشود و در حال حاضر به عنوان بهترین باند فرکانسی در جهان در نظر گرفته میشود.
مهمتر از آن، چین به وضوح اعلام کرده است که دیگر به شکلی کورکورانه منتظر استانداردهای بینالمللی نخواهد ماند و به طور منفعلانه به همکاری بینالمللی متکی نخواهد بود یا بازار بینالمللی را جلب نخواهد کرد. چین بر تحقیق و توسعه مستقل، کنترل و استانداردهای خودپایا تأکید دارد و هدف آن دستیابی به تجاریسازی تا سال ۲۰۳۰ با کنترل ۱۰۰٪ فناوریها و قطعات اصلی است.
ژاپن و کره جنوبی ترجیح میدهند متحد شوند
با نزدیک شدن به عصر 6G، واکنش کشورهای جهان متفاوت است. ژاپن و کره جنوبی تصمیم به اتحاد گرفتهاند، آمریکا بسیار مضطرب است و هند پر از اعتماد به نفس بوده و مدعی رهبری 6G جهانی است.
چندین اپراتور ژاپنی و SK Telecom کره جنوبی اخیراً بیانیههای مشترک متعددی صادر کردهاند و سامسونگ و سافتبانک نیز قراردادهای همکاری تحقیق و توسعه امضا کردهاند. اما اگر به آمار دقت کنید، متوجه میشوید: ژاپن کمتر از ۱۰٪ از پتنتهای جهانی 6G را در اختیار دارد و کره جنوبی کمی بیش از ۸٪. هر یک به تنهایی توان رقابت ندارند، بنابراین استراتژی آنها اتحاد است تا در جدول تدوین استانداردهای بینالمللی قویتر ظاهر شوند. این نشان میدهد که آنها وقتی به خودشان متکی باشند، اعتماد به نفس کافی ندارند.
آمریکا مضطرب است
شرمساری که ایالات متحده در عصر 5G با آن مواجه شد، در عصر 6G نیز تکرار میشود. چین همچنان باندهای فرکانسی ارزشمندی در اختیار دارد، در حالی که ایالات متحده مدتهاست باندهای فرکانسی قابل استفادهاش تمام شده و در رقابت با چین در 6G تحت فشار است.
در عصر 5G، دو باند فرکانسی تعیین شد: Sub-6 (طیف ۴۵۰ مگاهرتز تا ۶ گیگاهرتز) و موج میلیمتری (طیف ۲۴.۲۵ تا ۵۲.۶ گیگاهرتز). باند ایدهآل Sub-6، منطقه طلایی بود که "پوشش" و "ظرفیت" را متعادل میکند. بیشتر کشورهای جهان از باند Sub-6 برای ساخت 5G استفاده کردند، اما آمریکا نتوانست، زیرا موقعیتهای عالی طیف فرکانسی عمدتاً توسط ارتش، ارتباطات دفاعی، خدمات هواشناسی و سایر "نهادهای بزرگ" در دوران جنگ سرد اشغال شده بود. در نتیجه، اپراتورهای آمریکایی مجبور شدند به امواج میلیمتری بسنده کنند که برد پوشش کوتاه و هزینه بالایی دارد. به همین دلیل، آمریکا در ساخت 5G از چین عقب افتاد. چین بیش از ۳ میلیون ایستگاه پایه 5G دارد، در حالی که آمریکا فقط بیش از ۱۰۰ هزار ایستگاه دارد.
آمریکا امیدوار بود در عصر 6G، باند فرکانسی موجود در محدوده ۶ گیگاهرتز وجود نداشته باشد و کل جهان ممکن است از امواج میلیمتری استفاده کند. از آنجا که آمریکا در عصر 5G از امواج میلیمتری استفاده کرده و بیشترین تحقیق و توسعه و قویترین قدرت را دارد، طبیعتاً در 6G پیشتاز خواهد شد. اما برخلاف انتظار، این بار وقتی چین آزمایش 6G را تصویب کرد، باند فرکانسی استفاده شده هنوز موج سانتیمتری با فرکانس ۶۴۲۵-۷۱۲۵ مگاهرتز است. چین بر اساس این باند طلایی، مزایای زیادی نسبت به امواج میلیمتری دارد: برد انتقال طولانی، تضعیف کم، هزینه ساخت پایین و اکوسیستم کامل بالادست و پاییندست.
دولت ترامپ میخواهد خدمات 6G را در بازیهای المپیک لسآنجلس ۲۰۲۸ راهاندازی کند و تا سال ۲۰۲۹ به تجاریسازی کامل برسد، به این امید که "6G آمریکا میتواند از چین پیشی بگیرد." البته اگرچه آمریکا در خط شروع طیف اصلی عقب افتاده، نباید پتانسیل آن را دست کم گرفت: کوالکام، اپل و غیره هنوز غولهای طراحی دستگاه و قدرت محاسباتی هستند و سلطه مطلق آنها در حوزه طراحی تراشه قابل چشمپوشی نیست.
هند ادعای رهبری عصر 6G را دارد
چندی پیش در کنگره جهانی موبایل بارسلون، وزیر ارتباطات هند با اعتماد به نفس اعلام کرد: "هند رهبر فناوری آینده 6G خواهد شد." اعتماد هند به بازار بزرگ، جمعیت زیاد و استقرار در حال انجام 5G آن است. اما در واقعیت، آنها هنوز در حال ساخت توانایی توسعه تجهیزات خودکفای 4G هستند. مردم هند نیز میگویند که ابتدا فناوریهای 4G و 5G را همگانی کنند بعد لاف بزنند.
در عصر 5G، زمانی که کشورهایی مانند چین، کره جنوبی و آمریکا تجاریسازی 5G را در سال ۲۰۱۹ آغاز کردند، هند هنوز در حال آمادهسازی برای حراج طیف بود. تا اکتبر ۲۰۲۲ بود که هند با تأخیر تجاریسازی 5G را راهاندازی کرد، سه سال دیرتر از کشورهای پیشرو. هرچند سرعت ساخت 5G هند چشمگیر است و در دو سال حدود ۵۰۰ هزار ایستگاه پایه 5G ساخته، اما چین در دو سال اول تجاریسازی 5G نزدیک به ۱ میلیون ایستگاه پایه ساخته، دو برابر سریعتر از هند.
از نظر قدرت جامع، ادعای رهبری هند در 6G صرفاً یک آرزوی خوشبینانه است. با نگاهی به تاریخچه توسعه فناوری ارتباطات چین: ۲۰ سال پیش، چین با 3G تازه شروع کرد، در عصر 4G به تدریج عقبافتادگی را جبران کرد و در عصر 5G پیشتاز شد و ۳۰٪ از پتنتهای جهانی و ۶۰٪ از سهم ایستگاههای پایه را در اختیار گرفت. اکنون در عصر 6G، چین در رده اول قرار دارد با ۴۰.۳٪ از کل برنامههای پتنت جهانی، رتبه اول جهان. در مقابل، آمریکا ۳۵.۲٪ را در اختیار دارد. این رقابت برای آینده پایه قدرتهای بزرگ، در ظاهر رویارویی دادههای ۴۰.۳٪، ۳۵.۲٪ و ۹.۹٪ است، اما در هسته، مرور کلی از توانایی علوم پایه، توانایی مهندسی ساخت و توانایی جذب بازار یک کشور است.
در گذشته، چین همواره در حوزه فناوری ارتباطات در موقعیت دنبالهرو منفعل بود. غرب قدرت تدوین استانداردها را در دست داشت و فناوریهای اصلی را انحصار کرده بود. در عصر 6G، چین یک گام فراتر گذاشته و به کنترل ۱۰۰٪ فناوریهای اصلی دست یافته و کاملاً در اختیار خود است. همانطور که چین و غرب به طور همزمان خودروهای انرژی نو را توسعه دادند، تنها چین دههها تحقیق و توسعه همهجانبه از تحقیقات پایه تا کل زنجیره صنعتی باتری، موتور و کنترل الکترونیک را انجام داده است. وقتی قدرت خودروی الکتریکی چین به اندازه کافی قوی باشد، کشورهای غربی نیز باید فناوری، استانداردها و زنجیره صنعتی چین را بپذیرند. تا زمانی که قدرت به اندازه کافی قوی باشد، فناوری و استانداردهای خود فرد در نهایت به استانداردهای بینالمللی تبدیل خواهد شد.