P30World Forums - انجمن های تخصصی پی سی ورلد

پس از تمام این سال‌ها، بعد از فینال و بعد از اینکه مدت زیادی به این موضوع فکر کردم، می‌خواهم به همه بگویم که از تیم ملی خداحافظی می‌کنم.

گرفتن این تصمیم برای من دردآور بود و هنوز هم عمیقاً در درونم درد را حس می‌کنم، اما می‌دانم که این لحظه، زمان درستی برای این تصمیم است.

به شما قول می‌دهم که همیشه همه توانم را گذاشتم؛ نه فقط در این سال‌های اخیر که همه‌چیز را بردیم، بلکه پیش از آن هم همین‌طور بود. من همیشه برای این پیراهن جنگیدم و هرچه در توان داشتم انجام دادم تا شما را خوشحال کنم و باعث شوم از آرژانتینی بودن خود از طریق فوتبال احساس غرور کنید.

زمان زیادی باقی نمانده و فصل‌های مختلفی در حال به پایان رسیدن هستند. این یکی از فصل‌هایی است که برای من بسیار دردناک است. من عاشق حضور در تیم ملی هستم، عاشقش بودم و همیشه عاشق تیم ملی خواهم بود. هرکاری از دستم ساخته بود انجام دادم و دیگر چیزی بیشتر برای ارائه کردن ندارم.

از طرف دیگر، بازیکنان جوان و بزرگی در حال ظهور هستند که شایسته حضور در این تیم هستند.

از شما بابت تمام عشقی که در طول این ۲۰ سال به من دادید، تشکر می‌کنم. دلم برای شنیدن صدای شما از داخل زمین تنگ خواهد شد. از این پس من هم یکی از شما خواهم بود؛ همیشه از بیرون تیم را حمایت خواهم کرد، در روزهای خوب و حتی بیشتر از آن، در روزهای بد.

از خانواده‌ام تشکر می‌کنم که همیشه در کنارم بودند و در تمام این مسیر زیبا، اما دشوار، همراه من ماندند. از تمام مربیان، هم‌تیمی‌ها و مدیرانی که فرصت داشتم این مسیر را با آنها سهیم باشم نیز تشکر می‌کنم. خاطرات و لحظاتی فراموش‌نشدنی را با خودم خواهم برد.

با آرامش و غرور این تیم را ترک می‌کنم؛ با این آگاهی که من و هم‌تیمی‌هایم لحظاتی را برای شما رقم زدیم که زمانی فقط رویای آن را داشتیم. تجربه کردن تمام این اتفاقات در کنار شما دیوانه‌کننده و باورنکردنی بود. دوستتان دارم!

از خداوند تشکر می‌کنم که مرا آرژانتینی آفرید. زنده باد آرژانتین!

من این کلمات را در تاریخ ۲۱ ژوئیه، دو روز پس از فینال، نوشتم. امروز، پس از اتفاقی که برای پدرم افتاد، حتی بیش از گذشته به این تصمیمم اطمینان دارم.