مجادله درادبيات بر سر يک خال

[magmagf]

حافظ
اگر آن ترک شيرازي بدست آرد دل ما را
به خال هندويش بخشم سمرقند بخارا را

صائب تبريزي
اگر آن ترک شيرازي بدست آرد دل ما را
بخال هندويش بخشم سر و دست و تن و پا را
هر آنکس چيز مي بخشد ز مال خويش مي بخشد
نه چون حافظ که مي بخشد سمرقند و بخارا را

شهريار
اگر آن ترک شيرازي بدست آرد دل ما را
بخال هندويش بخشم تمام روح اجزا را
هر آنکس چيز مي بخشد بسان مرد مي بخشد
نه چون صائب که مي بخشد سرو دست و تن و پا را
سر و دست و پا را به خاک گور مي بخشند
نه بر آن ترک شيرازي که برده جمله دلها

[محمد جاوید]

اينم جواب من به اين سه نفر:

جاوید


اگــــر آن تـــــرك شــيــــرازي بــدست آرد دل مـا را** بــه خــــال هــنــدويـــش بــخــشـم هـمـه بـیـت الغزلها را
تـــــو بــــایـــــد آن چـه را بخشی که انجامش بُود ممکن **نــه چــــون آن بــخــشـش حـافــظ ، سـمـرقند و بخارا را
اگــر چــــون صــائــب تـبریز بخشی دست و پای خود**چــگــونــه مــی تــوان با تُرک گشتن دشـت و صــحرا را
و چــون بــهـجــت اگــر بخشی تمام روح و اجزایت **تـــو خـــواهــی مـُرد و کی لذت بری زان تـرک رعــنـا را

بيت الغزل = بهترین بیت غزل
بهجت = شهریار