تبلیغات :
آموزشگاه برنامه نویسی تحلیل داده ها 021-88446780 021- 88146330 021 88146323
دوره آموزش برنامه نویسی آندروید دوره آموزش برنامه نویسی #C
دوره کارگاه عملی وپیشرفته آموزش ASP.NET دوره کارگاه عملی آموزش PHP
دوره آموزش برنامه نویسی IOS دوره آموزش کامل و حرفه ای طراحی وب سایت HTML5-CSS3-JQuery
دوره آموزش MVC.NET 5.2 همراه با BootStrap AJAX دوره آموزش Sql Server 2012
دوره آموزش Entity Framework دوره آموزش PHP پيشرفته

آموزش تعمیرات لپ تاپ
دانلود رایگان نقشه لپ تاپ برای اولین بار در ایران
اجاره آپارتمان
گیفت کارت آیتونز گیفت کارت گوگل پلی
آگهی استخدام
فیلم های فارسی آموزشی شبکه (Microsoft,Cisco,VMware)


    

صفحه 5 از 17 اولاول 12345678915 ... آخرآخر
نمايش نتايج 41 به 50 از 161

نام تاپيک: ◄◄ نکات مهم در بهداشت و تغذيه کـــــودکــــــان ►►

  1. #41
    پروفشنال mojrem2's Avatar
    تاريخ عضويت
    Aug 2007
    پست ها
    804

    پيش فرض

    با بدغذايي کودکان چه کنيم؟
    فرزندان ما، در واقع خود ما از لحظه تولد تا بزرگسالي با مشکلات گوناگوني روبه رو مي شويم. يکي از شايع ترين اين مشکلات ، بويژه در سنين قبل از دبستان ، بي اشتهايي است.
    عوامل بسياري مي تواند در روش غذايي و اشتهاي کودک تاثير بگذارد و
    ما فقط در صورتي مي توانيم به او کمک کنيم که دليل واقعي مشکل او را دريابيم و آن را بر طرف کنيم.
    در عين حال توجه به اين نکته ضروري است که پيدايش مشکل يا ناراحتي يکي از بخشهاي غيرقابل اجتناب در سير رشد بچه هاست. قبل از هر چيز بهتر است تعريفي از اشتها ارائه کنيم.
    اشتها يعني ميل خاص دستگاه هاي بدن که فرد را به سوي انتخاب غذاي مورد نياز و لازم هدايت مي کند.
    اشتها نيز حالتي شبيه نفس کشيدن ، بلعيدن و ساير برنامه هاي بدن انسان بوده ، بي اختيار و غير ارادي است.
    بديهي است که تمايل نداشتن کودکان به غذا، والدين را نگران مي کند، اما بايد به ميل آنها احترام گذاشته و در ضمن به حل مساله پرداخته شود، در ضمن لازم نيست که اوقات غذا خوردن به ساعت جدال و درگيري تبديل شود.
    غذا نخوردن کودکان را به بدخلقي آنها نسبت ندهيد.نيابد بچه ها را عادت داد که فقط در ساعات غذا خوردن ، چيزي بخورند. پس در هنگام بروز اين مشکل چه بايد کرد؟
    شايد قبل از هر چيز لازم باشد که فرزند خود را نزد پزشک ببريد، زيرا بي ميلي به غذا ممکن است با پيدايش هر نوع بيماري ، هر چند خفيف و جزيي ، ايجاد شود و پزشک با معاينات دقيق فرزندتان اين موضوع را روشن خواهد کرد.
    او بي اشتها نيست ، شما پرخوريد!
    گاهي اوقات والدين تصور مي کنند که فرزندشان بي اشتهاست. در حالي که بيش از ظرفيت ، به او غذا مي دهند و وقتي که او نمي خورد، تصور مي کنند که مشکلي در اشتهاي وي ايجاد شده است.اگر وضعيت رشد فرزند شما در نمودار قد و وزن مطلوب است و رشد طبيعي نشان مي دهد، پس دليلي براي نگراني وجود ندارد.
    غالبا تغيير رژيم غذايي نيز بي تاثير در اشتهاي کودک نيست.غذاهايي که چرب باشند، اشتياق کودک را نسبت به غذا خوردن کمتر مي کنند براي مثال اکثر بچه ها شير را دوست دارند، اما بچه هاي بي اشتها شير بدون سرشير و شير کم چرب را بهتر مي خورند. گوشت ، سبزيجات و ميوه نيز از منابع غذايي خوب براي کودکان به شمار مي رود.
    فقط 3 وعده يا بيشتر؟
    سوال بسياري از والدين اين است که خوراکي هاي ميان وعده هاي اصلي غذا براي کودکان مناسب است يا خير؟
    در پاسخ به اين سوال بايد گفت که مي توان از خوراکي هاي کم حجم مانند سيب ، هويج ، آب ميوه يا ميوه استفاده کرد تا علاوه بر اين که مواد طبيعي را به بدن کودک مي رساننذ موجب بي اشتهايي او نيز نشوند.
    گاهي اوقات وقتي با فرزندتان بيرون مي رويد و او تقاضاي يک شيريني يا شکلات مي کند. با او مخالفت نکنيد، زيرا گاهي اوقات اين خوراکي بيشتر غذاي روح کودک شما به حساب مي آيد.
    البته بهتر است اين گونه خوراکي ها بعدازظهر يا عصر به کودک داده شود تا مانع خوردن غذاي اصلي نشود.
    يکي ديگر از کارهايي که والدين مي توانند صورت دهند اين است که يک رژيم غذايي کامل و متنوع را براي کودک در نظر بگيرند، اما به او اجازه دهند که مسووليت انتخاب غذاي خود را به عهده گيرد.بدين ترتيب او تمايل بيشتري براي خوردن غذا پيدا خواهد کرد.
    نمودار سينوسي اشتها

    نکته قابل توجه ديگر اين است که اشتها متغيير است. حتي مقدار شام و ناهار افراد با يکديگر فرق مي کند، سن کودک و ميزان نياز او به انرژي ، همچنين احساسات او، همه در مقدار و نوع غذاي مصرفي تاثير دارند.
    کودکان ، معمولا در سالهاي دوم و سوم زندگي کمتر از سال اول غذا مي خورند و در اين دوران سرعت رشد هم نسبت به سال اول کندتر مي شود، بنابراين آنها به انرژي کمتري نيز احتياج دارند و غذاي بسياري نمي خواهند، که همه اين موارد طبيعي است و نبايد آنها را وادار به غذا خوردن کرد.از ديگر عوامل موثر بر اشتهاي کودکان ، جو حاکم بر زمان صرف غذاست.
    بهتر است که کودکان غذا را با شادي بخورند.اگر هنگام صرف غذا همه خوشحال و راضي باشند و از غذاخوردن لذت ببرند، مي توانند آهسته غذاخوردن و زمين ريختن غذاي کودک را بهتر تحمل کنند و با آرامش بيشتري با او کنار بيايند.
    در ضمن افرادي که براي کودک عزيز و مهم هستند در احساسات کودک نقش بسزايي داشته و حالت آنها در حين غذاخوردن براي بچه الگو مي شود. نگراني و ترس بيش از هر چيز موجب بي اشتهايي کودکان مي شود.توجه داشته باشيد که نگراني و استرس والدين ، بيش از آنچه تصور کنيد بر فرزندان تاثير دارد و از آنجايي که فرزندان تجربه کافي در زندگي ندارند، ممکن است با احساس ناراحتي والدين بترسند که نکند والدين به دليل مشکلاتي که دارند.فرزندشان را ترک کرده يا ديگر او را دوست نداشته باشند و همين مساله عاملي براي نگراني و ترس آنها شده ، اشتهاي آنان را بشدت کاهش مي دهد.پس تا حد امکان فضاي آرام و شادي را براي فرزندان ايجاد کنيد تا آنها نيز با آرامش و خوشحالي مراحل رشد خود را پشت سر بگذارند.


  2. #42
    پروفشنال mojrem2's Avatar
    تاريخ عضويت
    Aug 2007
    پست ها
    804

    پيش فرض

    مراقب پرخوري کودک خود باشيد
    در گذشته ديابت نوع 2 ، فقط بيماري بزرگسالان به شمار مي آمد ، اما امروزه کودکان نيز از اين بيماري در امان نيستند.
    اين بيماري برخلاف ديابت نوع يک که طي آن ترشح انسولين به وسيله پانکراس متوقف مي شود ، بستگي زيادي به نوع تغذيه روزانه و سبک و شيوه زندگي افراد دارد.
    گرچه ديابت نوع 2معمولا در افرادي بروز مي کند که از نظر ژنتيکي مستعد هستند ، اما مي تواند افراد پرخور و چاق را نيز مبتلا کند.
    ديابت نوع 2تنها در بزرگسالان مشاهده مي شد، زيرا مختل شدن ترشح و عملکرد طبيعي انسولين سالها طول مي کشد، اما از آنجا که کودکان امروزي به مصرف غذاهاي شيرين و پرچرب روي آورده اند ، اين بيماري آنها را نيز گرفتار مي کند.
    کودکان ديابتي عمر کوتاهي دارند و 15سال زودتر از حد معمول جان خود را از دست مي دهند. فقط کودکاني از ابتلا به اين نوع ديابت مصون هستند که وزن متعادلي داشته باشند.
    شمار کودکان ديابتي (نوع 2) در سراسر جهان بسرعت در حال افزايش است ، عوارض جانبي ديابت نوع 2عبارت است از: نابينايي ، سکته ، بيماري هاي قلبي و کليوي و افت گردش خون.
    اين بيماري علاج ناپذير است و گرچه با اصلاح سبک زندگي و تغذيه روزانه مي توان جلوي پيشرفت آن را گرفت ، اما نمي توان آن را به کلي درمان کرد.

  3. #43
    پروفشنال mojrem2's Avatar
    تاريخ عضويت
    Aug 2007
    پست ها
    804

    پيش فرض

    مصرف غلات ضامن سلامتي کودک شما
    اگر مايليد فرزندتان چاق نشود و به عبارتي مي خواهيد از کودکي جلوي چاقي او را بگيريد در غذاي او (بويژه صبحانه) غلات را فراموش نکنيد.
    تحقيقات نشان داده است بين مصرف منظم غلات و شاخص توده بدن ("BMI") در کودکان 4-12 ساله رابطه قوي وجود دارد.
    در تحقيقي که دکتر آلبرتسون و همکارانش بر روي 603کودک 4 تا 12 سال انجام دادند، کودکان بر اساس سن و اين که در طي دو هفته چه مقدار غلات (گندم جو و...) مصرف مي کنند طبقه بندي شدند.
    محققان تمام انواع غلات مصرفي را در نظر گرفتند، چه غذاهايي که تماما از غلات تهيه شده بودند و چه غلات آماده اي که در فروشگاه ها به فروش مي رسند.
    تيم تحقيقاتي مورد نظر دريافتند کودکاني که در طي دو هفته ، 8 بار يا بيشتر از غلات استفاده مي کنند در مقايسه با کودکاني که سه بار يا کمتر غلات مي خورند، "BMI"بسيار کمتري دارند. "BMI"روشي است که مي توان با محاسبه آن حدس زد آيا وزن فرد با قد او متناسب است يا خير.
    در اصل"BMI" شاخصي است که بر اساس قد و وزن فرد در نظر گرفته مي شود.براي محاسبه آن وزن بر حسب کيلوگرم را بر قد بر حسب متر مربع ، تقسيم مي کنند تا "BMI" فرد بدست آيد. گزارشات نشان مي دهد تقريبا 80 درصد کودکاني که غلات مصرف مي کنند اغلب بر حسب سن و جنس خود، وزن مناسبي دارند.
    به علاوه کودکاني که غلات بيشتري مصرف مي کنند نسبت به آنهايي که اصلا غلات نمي خورند يا کم مي خورند ويتامين هاي A، B6، وتيامين ، ريبوفلاوين ، نياسين ، فولات ، کلسيم ، آهن و روي بيشتري دريافت مي کنند.
    کودکاني که غلات به مقدار کافي مصرف مي کنند کمتر در معرض خطر چاقي و افزايش وزن قرار دارند و احتمال چاقي در آنها يک پنجم (يک نفر از هر 5 نفر) است ، درحالي که در کودکاني که مصرف غلات در آنها کم است اين احتمال يک دوم (يک نفر از هر دو نفر) است.
    غلات از مواد مغذي بسيار قوي هستند که چربي آنها بسيار کم است و اگر همراه با شير مصرف شوند کودک به طور همزمان کلسيم را نيز دريافت مي کند. اگر کودکان به مصرف غلات عادت کنند، وزن مطلوبي خواهند داشت و سلامت آنها تضمين خواهد شد.
    در اين ميان محققان معتقدند بهتر است از غذاهاي آماده حاوي غلات براي کودکان استفاده نشود زيرا اين غذاها حاوي شکر و چربي هستند که چندان مناسب نيست ، در عوض بهتر است مادران رژيم غذايي حاوي غلات را براساس ذوق و سليقه کودک تهيه کرده و در اختيار او قرار دهند. در نظر داشته باشيد رژيم غذايي حاوي غلات ، سبزيجات و ميوه براي سلامت و بويژه کنترل وزن ، جزيي لازم و ضروري محسوب مي شود.

  4. #44
    پروفشنال mojrem2's Avatar
    تاريخ عضويت
    Aug 2007
    پست ها
    804

    پيش فرض

    تغذيه شيرخواران در ماه يازدهم و دوازدهم

    تنوع غذا در تهيه سوپ، كته، پوره و … رعايت مي‌شود. همچنين با توجه به اشتهاي كودك مي‌توان به مقدار غذاي هر وعده او اضافه كرد. توصيه مي‌شود كه هنوز هم از دادن غذاهاي سفره خانواده به علت داشتن نمك و چاشني اجتناب شود. توجه: از پايان شش ماهگي و همزمان با شروع غذاي كمكي تا پايان 12 ماهگي، غذاي اصلي شيرخوار هنوز شير مادر است. لذا تغذيه با شير مادر به

    طور مكرر و برحسب تقاضا و تمايل شيرخوار در تمام مدت شب و روز به ويژه قبل از هر وعده غذاي كمكي بايد مورد توجه قرار گيرد.
    از دادن مواد غذايي زير تا يك سالگي بايد اجتناب كرد، چون گروهي ايجاد حساسيت مي‌كنند، برخي باعث خفگي شيرخوار شده و تعدادي نيز مشكلات ديگري به وجود مي‌آورند: 1 ـ مواد غذايي كه ممكن است در شيرخوار زير يك سال ايجاد حساسيت كنند مانند:
    شير گاو (جوشاندن شير در تهيه فرني، مقدار ماده آلرژي موجود در شير را كم مي‌كند)، سفيده تخم‌مرغ، انواع توت، كيوي، آلبالو، گيلاس، خربزه و بادام زميني.

    2 ـ مواد غذايي كه در دوره شيرخوارگي مجاز نيست و ممكن است باعث خفگي شيرخوار شود مانند:
    دانه كشمش، دانه انگور، ذرت، تكه‌هاي سوسيس، آجيل، تكه‌هاي سفت و خام سبزي‌ها مثل هويچ و … و تكه‌هاي گوشت.

    3 ـ مواد غذايي كه ممكن است مشكلات ديگري ايجاد كنند مانند قهوه يا چاي پررنگ كه سبب بي‌قراري كودك مي‌شود. عسل كه باعث احتمال مسموميت مي‌شود (بوتوليسم) ‌ولي استفاده از عسل پاستوريزه اشكالي ندارد.
    به طور كلي تا يك سالگي، عسل غيرپاستوريزه، ‌شير پاستوريزه، پنير، سفيده تخم مرغ، شكلات، ميگو، فلفل و ادويه‌جات، ترشي‌ها، نمك، نوشابه‌هاي گازدار، آب ميوه‌هاي صنعتي و از ميوه‌ها، خربزه، كيوي، انواع توت (توت سفيد، توت فرنگي، تمشك)، آلبالو، گيلاس و يا از حبوبات، لپه و نخود، همچنين از گروه سبزي‌ها، اسفناج و كلم توصيه نمي‌شوند.

  5. #45
    پروفشنال mojrem2's Avatar
    تاريخ عضويت
    Aug 2007
    پست ها
    804

    پيش فرض

    تغذيه شيرخوار در ماه هفتم دو هفته اول: تغذيه با حريره بادام .حريره بادام نيز مانند فرني از يك قاشق مرباخوري يك بار در روز شروع مي‌شود و تا روز ششم و هفتم به دازده قاشق

    مرباخوري در روز مي‌رسد.فراموش نشود كه در اين مدت به تدريج مقدار و دفعات تغذيه با حريره بادام افزايش مي‌يابد و تغذيه با فرني كم مي‌شود.
    دو هفته آخر: ضمن ادامه تغذيه با شير مادر قبل از هر وعده غذاي كمكي، در اين دو هفته شيرخوار با غذاي جديدي آشنا شده و سوپ به رژيم غذايي او افزوده مي‌شود.
    به ‌اين ترتيب كه روز اول، صبح و عصر و شب هر بار از سه قاشق مرباخوري فرني يا حريره بادام استفاده مي‌كند و ظهر علاوه بر فرني يا حريره بادام، يك قاشق مرباخوري به سوپ ظهر و شب اضافه اضافه ولي از فرني يا حريره بادام كم مي‌شود تا بر حسب اشتهاي كودك مقدار سوپ به سه تا شش قاشق مرباخوري در هر وعده برسد.

    طرز تهيه سوپ:

    براي سهولت كار و رعايت تنوع در غذاي شيرخوار، مي‌توان يك روز در ميان از فرني و حريره بادام استفاده كرد.
    براي تنوع بخشيدن به غذاي كودك بايد هر چند روز يك بار مواد تشكيل دهنده سوپ را تغيير داد. هر سه روز يكبار مي‌توان جو، بلغور، گندم و رشته فرنگي را كه قبلا پخته و نرم شده است به اندازه يك قاشق مرباخوري به سوپ اضافه كرد.
    بعد از اضافه كردن جو، گندم و … بهتر است به اندازه يك قاشق مرباخوري كره يا روغن مايع به سوپ اضافه نمود. افزودن كره يا روغن مايع به غذاي شيرخوار به ويژه شيرخواراني كه رشد كافي ندارند به رشد آنان كمك مي‌كند. از سبزي‌هاي نشاسته‌اي و يا ساير سبزي‌ها مي‌توان پوره تهيه كرد و به جاي يك وعده فرني، صبح يا عصر از پوره استفاده نمود.
    • برنامه غذايي كودك در دو هفته آخر ماه هشتم زندگي
    صبح : 3 قاشق مرباخوري فرني يا حريره + نصف زرده تخم مرغ
    صبح 10: 3 قاشق مرباخوري فرني يا حريره و يا پوره
    ظهر: 3 تا 6 قاشق مرباخوري سوپ + 2 تا 4 قاشق مرباخوري ماست
    عصر: 3 قاشق مرباخوري فرني يا حريره و يا پوره
    شب:3 تا 6 قاشق مرباخوري سوپ + 2 تا 4 قاشق مرباخوري ماست .

  6. #46
    پروفشنال mojrem2's Avatar
    تاريخ عضويت
    Aug 2007
    پست ها
    804

    پيش فرض

    10 روش مناسب برای صرف صبحانه کودکان
    اگر هر روز سر ميز صبحانه مي نشينيد تا صبحانه لذيذي صرف کنيد، بدون شک فرزند شما نيز چنين خواهد کرد.
    پس اگر فرزند شما صبحانه نمي خورد،اشکال را خود شما بايد رفع کنيد.
    اما اگر با وجود نشان دادن يک الگوي خوب ، هنوز کودک شما از خوردن صبحانه امتناع مي کند، مي توانيد از راه حل هاي زير استفاده کنيد:
    1 -صبحانه را براي کودک جذاب کنيد. سعي کنيد زمان کافي را براي يک صبحانه مفرح در نظر بگيريد.
    صبحانه نبايد صرفا موقعيتي باشد که موادغذايي را به زور فرو دهيد.
    به عنوان مثال کودکان خردسال از اين که ليوان و فنجان مخصوص خودشان را داشته باشند، لذت مي برند.

    آنها از اين که با تزيين قسمتي از نان با مقداري پنير و درست کردن يک شکل خنده دار در آراستن سفره شرکت کنند، سرگرم مي شوند.
    2 -به کودکمان اجازه دهيم تا در برنامه ريزي صبحانه کمکمان کند: اگر به کودک خود اجازه دهيد که در تنظيم برنامه هفتگي صبحانه کمک کند و يا اين که هنگام خريدن لوازم صبحانه شما را همراهي کند، با علاقه بيشتري سر ميز صبحانه حاضر خواهد شد.
    3 -صبحانه را مختصر کنيم: اگر کودک شما ناهار را به صبحانه ترجيح مي دهد، به او يک صبحانه مختصر و يک ناهار مفصل بدهيد.
    اين برنامه در حالتي که صبحانه انرژي کافي را براي تمام مدت صبح فراهم کرده است و تا هنگام صرف ناهار، کودک از نظر انرژي کمبود ندارد، مشکلي ايجاد نمي کند.
    4 -رسم و رسوم کهنه را کنار بگذاريم: اگر کودک شما غذاهاي معمول را نمي خورد، غذاي ديگري را امتحان کنيد.
    شير براي کودک تهيه کنيد و به او اجازه دهيد که فقط غذاي مايع بخورد.
    مقداري کره روي قطعات سيب بماليد و يا اين که يک برش پيتزا يا سيب زميني سرخ شده با پنير را با يک ليوان شير به او بدهيد.

    وقتي کودک از نظر تغذيه اي تامين شود، شکل غذاي داده شده چه اهميتي دارد؟
    5 -تنوع در نوع غذاهاي کودکمان: غذاهاي جديدي را هرچند وقت يکبار به برنامه صبحانه اضافه کنيد تا از يکنواختي جلوگيري شود.
    اگر کودک ناگهان از خوردن غذايي که قبلا دوست داشت ، امتناع مي کند، به زور آن را به او ندهيد.
    براي مدتي آن را کنار بگذاريد و سپس بتدريج و با ظرافت دوباره آن را به برنامه غذايي او اضافه کنيد. براي صبحانه روي غذاهاي مشخصي تعصب نداشته باشيد.
    6 -هنگام صرف صبحانه با کودکمان بيشتر دوست باشيم: کودکان خردسال نبايد هنگام صبحانه تنها رها شوند.
    حتي کودکان بزرگتر نيز دوست دارند همراهي داشته باشند. اگر نمي توانيد هنگامي که کودک صبحانه مي خورد با او سر سفره بنشينيد، در اتاق بمانيد و به او يک «همراه صبحانه خوردن» بدهيد تا سر سفره با او بنشيند.
    معمولا يک عروسک يا حيوان پارچه اي براي اين کار مناسب است؛ ولي حتي وسايل جالبي نظير راديو، تلويزيون يا کتاب مصور نيز ممکن است همين تاثير را داشته باشد.
    7 -تشويق کنيد، جايزه بدهيد: يک خوراکي (حتي يک ذرت بو داده ) را با کمک کودک خود انتخاب کنيد و سپس آن را به اندازه هاي مناسب در داخل کيسه هاي پلاستيکي تميز بريزيد.
    کودک هنگامي جايزه را مي برد که تمام غذا با مقدار معيني از آن را که قبلا روي آن توافق شده است ، بخورد.

    8 -همراه کودک ، ساختمان سازي کنيد: در ازاي هر لقمه اي از صبحانه که کودک شما مي خورد، به او يک تکه ساختمان اسباب بازي بدهيد.
    هنگامي که کودک صبحانه اش را خورد، مي تواند از اين تکه ها براي ساختن يک قلعه استفاده کند يا اين که اگر کودک دوست دارد، اجازه دهيد که موقع صرف صبحانه تکه تکه ، قلعه را بسازد.
    9 -هم غذا، هم نقاشي: به کودک اجازه دهيد هر بار که يک لقمه غذا مي خورد، با ماژيک روي يک تکه کاغذ بکشد.
    او را تشويق کنيد در حالي که غذايش را مي خورد، يک منظره را تمام کند.
    روي يک تکه کاغذ، منظره خورشيد بکشد و با هر لقمه ، يک شعاع نوراني به خورشيد اضافه کنيد. اگر اين عمل را به صورت پيوسته انجام دهيد، مي توانيد هر روز شعاعهاي بيشتري را به خورشيد اضافه کنيد و هنگامي که خورشيد بسيار تابان شد، کودک شما يک جايزه مانند رفتن به پارک را خواهد برد.

    10 -زمان بگيريد: براي اين که به کودکاني که کند غذا مي خورند انگيزه بدهيد، ساعت را روي زماني که کودک بايد صبحانه اش را تمام کند، تنظيم کنيد و او را برانگيزيد که پيش از به صدا درآمدن زنگ ، صبحانه اش را تمام کند.
    سپس بتدريج زمان را کوتاهتر کنيد و براي اين منظور هر روز يک تا 2دقيقه زمان را کوتاهتر کنيد تا اين که به يک زمان پذيرفتني براي تمام کردن صبحانه دست پيدا کنيد.

  7. #47
    پروفشنال mojrem2's Avatar
    تاريخ عضويت
    Aug 2007
    پست ها
    804

    پيش فرض

    استقلال کودک با غذا خوردن آزاد رشد مي کند
    والدين بايد از تغذيه اجباري کودک خودداري کنند و کودک را هنگام غذا خوردن آزاد بگذارند تا احساس استقلال کودک رشد کند و با احساس رضايت از تعذيه ، از آن لذت ببرد.

    به مادران توصيه مي می شود: غذاهاي متنوعي براي کودک تهيه کنند و به او اجازه امتحان تمام غذاها را بدهند تا کودک از بين آنها غذاي مورد علاقه خود را انتخاب کند و از تحميل سليقه خود در انتخاب غذا به کودک بپرهيزند.
    يک برنامه غذايي متعادل :شامل غذاهايي باشد که علاوه بر رفع گرسنگي ، مقدار لازم و کافي از هر يک از عناصر غذايي و مواد مغذي براي وصول به تندرستي کامل را در بر داشته باشد ، يکي از مهمترين راهها براي اطمينان از تامين نيازمندي هاي تغذيه اي کودک ، استفاده از چهار گروه اصلي غذايي ، شامل گروه شير و لبنيات ، گروه نان و غلات ، گروه گوشت و تخم مرغ ، حبوبات و مغزها و گروه ميوه و سبزي است.
    .غذاي دلخواه کودک را تهيه کنيد و اگر به دلايلي کودک ميل به خوردن غذا ندارد، از يک اسباب بازي مورد علاقه کودک براي تشويق او به غذا خوردن استفاده کنيد.مواد غذايي مقوي و مورد نياز کودک را به غذاي او اضافه کنيد )مثل اضافه کردن گوشت گوساله به ماکاروني ( البته اين کار بايد با احتياط صورت گيرد؛ به طوري که کودک به تدريج به غذاي جديد علاقه مند شود.
    براي کم کردن حساسيت کودک نسبت به غذا، او را در تهيه غذا دخالت دهيد، مانند پختن و مخلوط کردن مواد غذايي با يکديگر و يا دادن غذا به عروسک و يا حيوانات.

    فاصله بين وعده هاي غذايي کودک را کنترل کنيد، چون کودک گرسنه براي خوردن غذاي جديد نسبت به کودکي که در فواصل غذا با خوردن تنقلات سير شده است ، تمايل بيشتري نشان مي دهد؛ در ضمن فاصله زماني دادن تنقلات تا وعده هاي اصلي غذا (ناهار و شام) را نيز کنترل کنيد.
    براي تشويق کودک به غذا خوردن ، از ظرف غذاي مخصوص کودکان استفاده کنيد.اگر کودک شما در مرحله اي از رشد (سال اول زندگي ) است که از بازيهاي دهاني لذت مي برد (مثل فوت کردن ، قلقل کردن ، صدا درآوردن و گاز گرفتن )5 دقيقه قبل از خوردن غذا به او اجازه انجام اين بازيها را بدهيد. اين کار موجب حساس و فعال شدن ناحيه دهان کودک ميشود. از تغذيه اجباري کودک خودداري کنيد. گاهي اوقات به نظر مي رسد مادران به هنگام بي اشتهايي کودک نسبت به مساله رشد و نمو کودک حساس مي شوند. آنان در مورد نقش مادري خود احساس ناتواني مي کنند و در نتيجه سطح اضطراب آنان بالا مي رود و قادر به تغيير درست علايم بي اشتهايي در کودکشان نيستند و هنگام غذا دادن به کودک وقتي با امتناع کودک از غذا خوردن مواجه ميشوند، احساس ناکامي ميکنند.

  8. #48
    پروفشنال mojrem2's Avatar
    تاريخ عضويت
    Aug 2007
    پست ها
    804

    پيش فرض

    تغذيه دوران اوليه زندگي (تولد تا 10 سالگي)
    در بسياري از برنامه هاي غذايي مسائل به شکلي خيلي کلي ارائه مي شود. کلسيم بيشتر بخوريد، مواظب کلسترول خون خود باشيد، مصرف فيبرها را افزايش دهيد و ... .
    چنين تعميم هاي وسيع و گسترده اگر اشاره ايي به عادات غذايي روزانه شما نمي کند درواقع به آنچه که شما بايد بر آن تاکيد نماييد و حتي به طور مشخص تر به اين موضوع نيز که سن شما چطور بر نوع غذاهايي که انتخاب مي کنيد تاثير مي گذارد نيز توجه اي نمي کند.
    بشر در حال تکامل، پيشرفت و رشد هستند. هر دوره با لذت ها و نياز ها، خاطرات مخصوص به خود همراه است و هر مرحله نيازهاي غذايي مخصوص به خود را دارد.
    تولد تا 10 سالگي
    حتي توليد کنندگان و عرضه کننده هاي شير خشک نيز اذعان دارند که شير مادر بهترين غذا براي بچه مي باشد. شير مادر نه تنها تمام نيازهاي غذايي کودک شيرخوار شما را تامين مي نمايد بلکه عوامل و عناصر ايمني و احتمالا رشد کودک شما را نيز مهيا مي نمايد.
    شير مادر از بروز حساسيت غذايي و محيطي جلوگيري مي کند. در 4 تا 6 ماهگي اکثر بچه ها شروع به چشيدن غذاهايي مي کنند که قرار است درآينده آنها را بخورند. تقريبا در اين دوران بعضي از والدين از بابت چاقي فرزندانشان نگران مي شوند.
    اما لازم به ذکر است که نگراني موردي ندارد. اگر شما قبل از دوسالگي دريافت چربي را محدود کنيد بيش از منفعت، ضرر به کودک خود رسانده ايد. زيرا کودک شما با اين سوءتغذيه در زمينه رشد دچار عقب افتادگي خواهد شد.
    قبول کنيد که کودک شما به درصد بالاتري از چربي در برنامه غذايي اش نياز دارد تا مغز و بدن بشکل نرمال رشد کرده و پرورش يابد.
    اگر قصد داريد با مواد لبني کودک خود را بين سنين 1 تا 2 سالگي تغذيه نماييد بهتر است از شير کامل و پرچرب استفاده کنيد. متخصصين مخالف دادن شير گاو به کودکان زير يکسال مي باشند زيرا عموما حساسيت زا مي باشد .
    در ضمن بين پيشرفت بيماري ديابت و شير در نوزاداني که بطور ژنتيکي مبتلا به ديابت هستند (آمادگي و زمينه ديابت را بطور ژنتيکي دارا هستند) ارتباطي ديده شده ، پس اگر ترجيح مي دهيد به کودک خود شير ندهيد پس از آوکادو، کره، بادام زميني و ديگر دانه هاي روغني که حاوي ميزان بالايي چربي هستند استفاده کنيد.
    پس از دو سالگي سرعت رشد در کودکان کاهش مي يابد و بذر بيماري قلبي در آنها افشانده شده و ذخاير چربي شرياني در کودکان در سن 3 سالگي يافت مي شود. اين سن زمان رسيدگي و دقت در ميزان و نوع دريافت چربي در کودکان مي باشد .
    بعضي از پزشکان بر اين اعتقاد هستند که به کوکان 2 ساله و بالاتر اجازه ندهيد که بيش از 30 درصد از کالري مورد نيازشان را از چربي ها بدست آورند و حتي بعضي به ميزان 25 درصد اصرار دارند. زمان غذا خوردن بايد طولاني و همراه با تنوع و لذت باشد .
    رعايت بهداشت را هنگام تغذيه کودکان بايد جدي گرفت. مجبور کردن بچه به غذاخوردن هيچ فايده اي نخواهد داشت. وعده هاي کوچک غذايي را براي کودکان در نظر بگيريد و در عين حال سعي کنيد غذاي جديد در برنامه غذايي اشان قرار دهيد و خودتان هم با اشتها آن غذاها را همراه آنها ميل کنيد تا اشتها و ميل به خوردن را در آنان تحريک نماييد.
    به طور کلي کودکاني که با غذاهاي کامل و باکيفيت و ارزش غذايي بالا تغذيه مي شوند کمتر احتياج به مکمل هاي غذايي پيدا مي کنند. اما در کودکان زير سه سال کمبود آهن و کم خوني مشاهده مي شود.
    در نتيجه خانواده هاي گياهخوار و غير گياهخوار بايد توجه خاص به اين مقوله داشته باشند. غذاهاي گياهخواري به طور خاص حاوي ميزان بالايي آهن مي باشند و شامل لوبياها، تخم مرغ ،نخود، ميوه هاي خشک شده ، نان، ماکاروني غني شده، غلات و گياهان برگ سبز مي باشند.
    آهن به دو شکل يافت مي شود يکي در گوشت و يکي هم در غذاهاي گياهي. در طي اين دوران که سن رشد استخوان ها مي باشد کلسيم يک ماده غذايي حياتي و ضروري محسوب مي شود. ميزان کلسيمي که بايد در اين دوران مصرف شود روزانه بين 800 الي 1200 ميلي گرم مي باشد.
    بعضي منابع سرشار از کلسيم شامل لبنيات کم چربي( شير بدون سرشير) آب سيب و آب پرتغال تقويت شده و شيربرنج و غلات و شير سوياي تقويت شده مي باشد.
    اگر در مناطقي زندگي مي کنيد که زمستان هاي طولاني دارد ، مصرف ويتامين D يکي ديگر از ضروريات غذايي شما محسوب مي شود. زيرا ويتامين D با تابش آفتاب ساخته مي شود. پس بايد به شکل تکميلي استفاده شود. ويتامين A نيز در ايجاد ديوار محافظتي بدن در برابر بيماري ها و عفونت ها و تقويت قدرت بينايي نقش بسزايي ايفا مي نمايد و در دانه هاي سبز و زرد و نارنجي ، سيب زميني ، گرمک، اسفناج، گوجه فرنگي و هويج يافت مي شود .

  9. #49
    پروفشنال mojrem2's Avatar
    تاريخ عضويت
    Aug 2007
    پست ها
    804

    پيش فرض

    ابتلا به فقرآهن در كودكان دچار اضافه وزن دو برابر است
    كودكان مبتلا به اضافه وزن احتمالا بهدليل رژيم غذايي نامناسب و فقدان تحرك جسمي، دو برابر بيشتر از سايرين در معرضكمبود آهن قرار دارند.
    كاهش آهن مي‌تواند باعث كم خوني شود كه پيامد آن بروز مشكلاتي درفرايندهاي يادگيري و رفتاري و ايجاد محدوديت در كار و ورزش است.
    احتمال ارتباط اين دو عامل با يكديگر به دليل عدم ورزش كردن واستفاده از رژيم غذايي فاقد منابع غني آهن است.
    به علاوه دختران داراي اضافهوزن سريعتر از پسران همسن و سالشان رشد مي‌كنند و اين امر بدن آنها را براي تاميننيازهاي آهن با مشكلاتي روبرو مي‌كند.

  10. #50
    آخر فروم باز Boye_Gan2m's Avatar
    تاريخ عضويت
    Aug 2006
    محل سكونت
    Road 2 Hell
    پست ها
    1,182

    پيش فرض

    بهداشت غذای کودک

    رعايت اصول بهداشتی در تهيه ونگهداری غذای کودک :

    دستگاه گوارش کودک بسيار حساس است وبا کوچکترين آلودگی ، ممکن است دچار اسهال شود ودر نتيجه ، در معرض خطر سوء تغذيه قرار گيرد . بنابراين بايد در هنگام تهيه ونگهداری ودادن غذا به شيرخوار اصول بهداشتی 10 گانه را کاملا" مراعات نمود .

    اصل اول بهداشت غذای کودک :دستها را قبل وبعد از تهيه غذا وقبل از غذا دادن

    به کودک بشوييد . قبل از آماده کردن غذا وبعد از پايان کار بايد دست ها بدقت شسته شوند بخصوص هربار کهنه کودک را عوض می کنيد ، حتما" بايد دستها را با آب صابون کاملا" بشوييد اگر در دستهای خود زخم يا عفونتی داريد قبل از تهيه غذا ، محل زخم را ببنديد . قبل از عذا دادن به کودک ، دستهای خود وکودکتان را بشوييد .

    اصل دوم بهداشت غذای کودک : محل تهيه وپخت عذا را تميز نگهداريد .

    چون غذاها به آسانی آلوده می شوند ودر اين صورت می توانند منبع رشد وانتقال ميکروب باشند بنابراين تمام قسمتهای مورد استفاده در هنگام تهيه غذا بايد دقيقا" شسته وتميز نگهدای شود . پاچه هايی که برای تميز کردن آشپزخانه استفاده می کنيد ، بايد مرتب شسته و يا عوض شوند . از پارچه هايی که برای تميز کردن آشپزخانه استفاده می کنيد برای خشک کردن يا تميز کردن ظروف استفاده نکنيد .

    اصل سوم بهداشت غذای کودک : غذای کودک بايد کاملا" پخته شود .

    حرارت موجب از بين رفتن ميکروبهای بيماريزا می شوند ودر نتيجه آلودگی احتمالی مواد غذايی در اثر پخت از بين می رود . توجه داشته باشيد که مواد غذايی بايد کاملا" پخته شود . بخصوص ، مواد گوشتی را ابتدا به قطعات کوچک تقسيم کرده يا چرخ کنيد وسپس کاملا" بپزيد .

    اصل چهارم بهداشت غذای کودک : بلافاصله پس از پخت ، غذا را مصرف کنيد .

    در صورت امکان بهتر است که غذای کودک را در هر وعده ، تازه تهيه کنيد تا مجبور نشويد آنرا برای وعده های بعد نگهداريد . سعی کنيد زمان غذا دادن به کودک را طوری تنظيم کنيد که فاصله بين زمان پخته شدن غذا ودادن آن به کودک طولانی نباشد . چون در فاصله ای که غذا سرد می شود احتمال دارد ميکروبها در غذا شروع به رشد وتکثير کنند .

    اصل پنجم غذای کودک : غذاهای پخته شده را درست نگهداری کنيد .

    بطور کلی بهتر است غذای کودک تازه باشد . در صورتی که مجبور هستيد غذا را برای دو وعده يا بيشتر تهيه کنيد ، بايد غذای اضافی را بلافاصله پس از پخت ، خنک کرده ودر ظرف در بسته در يخچال نگهداری کنيد . گذاشتن غذا در دمای اتاق ويا آشپزخانه به مدت طولانی باعث فاسد شدن غذا می شود .

    اصل ششم بهداشت غذای کودک : غذای نگهداری شده را فبل از مصرف دوباره ، کاملا" حرارت دهيد .

    قبل از مصرف دوباره غذاهای نگهداری شده ،بسته به نوع غذا آنرا داغ کرده ويا بجوشانيد . با اين کار ، در صورت آلودگی غذا در هنگام نگهداری ، ميکروبهای آن از بين می رود . توجه داشته باشيد که غذای باقيمانده را بيش از يک بار داغ نکنيد چون ارزش غذايی آن کم می شود .

    اصل هفتم بهداشت غذای کودک : غذاهای خام وپخته را جدا از هم نگهداری کنيد .

    احتمال آلودگی غذاهای خام بسبت به غذاهای پخته بيشتر است . بنابراين ، توجه داشته باشيد که چه در آشپزخانه وچه در داخل يخجال ، بايد مواد غذايی خام وپخته را جدا از يکديگر نگهداری کنيد . لوازمی مانند چاقو وتخته را که برای برای غذاهای خام به کار می بريد بايد تميز بشوييد وبعد برای خرد کردن ساير مواد غذايی استفاده کنيد . مثلا" چاقو يی که مرغ خام را قطعه فطعه کرده ايد آلوده است ، اگر با اين چاقو مرغ پخته شده را خرد کنيد ويا برای تهيه سالاد از ْآن استفاده کنيد باعث آلودگی به مرغ پخته وسالاد می شويد . پس بايد اول چاقو راکاملا" تميز بشوئيد ومجددا" استفاده کنيد .

    اصل هشتم بهداشت غذای کودک : غذاها را از دسترس حشرات ، جوندگان وديگر حيوانات دور نگهداريد .

    چون حيوانات ناقل ميکروبهای بيماريزا هستند ، بنابراين غذا را حتما" در ظروف درب دار ودور از دسترس حيوانات وحشرات نگهداری کنيد .

    اصل نهم بهداشت غذای کودک: از آب پاکيزه وسالم استفاده کنيد .

    وجود آب پاکيزه وسالم برای نوشيدن مهم است ، برای تهيه غذا هم اهميت دارد . اگر احتمال آلودگی آب وجود دارد ، قبل از اضافه آب به غذا ، آنرا بجوشانيد . در مورد آبی که برای تهيه غذای کودک استفاده می کنيد ، بسيار دقت کنيد . بخصوص ، کودکان زير يکسال نسبت به آلودگی حساس وآسيب پذير هستند و سريعا" در معرض ابتلا به بيماريهای اسهالی قرار می گيرند

    اصل دهم بهداشت غذای کودک : حتی الامکان از شير وفرآورده های لبنی پاستوريزه استفاده کنيد .

    به جای استفاده از ماست وبستنی غير پاستوريزه ، به کودک خود ماست ويا بستنی پاستوريزه بدهيد واگر ماست پاستوريزه در دسترس نداريد ، برای تهيه ماست حتما" شير را کاملا" بجوشانيد

    تغذيه کودک در دوران بيماری ونقاهت

    - اهميت تغذيه کودک در دوران بيماری :

    در دوران بيماری برای اينکه بدن بتواند با عوامل بيماريزا مقابله کند نياز به انرژی ومواد مغذی بيشتری دارد . از طرف ديگر چون کودک در حال رشد است بايد غذای کافی مصرف کند تا همزمان رشد بدن او نيز تامين شود . پس در مجموع ، کودک در دوران بيماری نياز به انرژی ومواد مغذی بيشتری دارد . معمولا" به دليل بيماری اشتهای کودک کم می شود وبعلت اسهال ، استفراغ يا تب ، مواد غذايی راهم از دست می دهد . پس از يک طرف نياز به مواد مغذی وانرژی زياد .از طرفی دريافت آن کم می شود ، چنانچه به تغذيه کودک در اين دوران توجه نشود نه تنها وزن او افزايش نمی يابد ، که دچار توقف يا کندی رشدهم می شود وبه دنبال آن دچار سوء تغذيه می گردد، بنابراين اگر تغذيه کودک در طی بيماری مناسب باشد هم سريعتر بهبود پيدا می کند وهم کمتر وزن از دست می دهد .

    2- نکاتی که بايد هنگام غذا دادن به کودک بيمار به آن توجه کرد :

    - قبل از غذا دادن به کودک دستها وصورت اورا بشوييد زيرا اين کار به کودک احساس آرامش می دهد .

    - غذا دادن به کودک بيمار مشکل وخسته کننده است وبايد سعی کنيد با صبر وحوصله زياد به کودک غذا بدهيد .

    - طی بيماری همواره کودک را تشويق به غذا خوردن کنيد .

    - حتی اگر کودک مقدارکمی غذا بخورد بهتر از آن است که چيزی نخورد .

    - در حالتی که کودک خواب آلود است به او غذا ندهيد .

    - از غذاهايی که کودک در حالت سلامت ، به آنها علاقه داشته بيشتر تهيه کنيد .

    - غذاهايی که نرم هستند وخوردن آنها نياز به جويدن ندارد مثل سوپ ، پوره يا فرنی به کودک بدهيد .

    - برای نرم کردن غذا از کمی شير يا روغن مايع استفاده کنيد .

    - کودک را مجبور به خوردن غذا نکنيد چون ممکن است باعث حالت تهوع او گرديده ويا غذا وارد مجاری تنفسی کودک شود .

    - در صورت گرفتگی بينی کودک ، قبل از غذا دادن ، ابتدا بينی او را تميز کنيد

    - در هنگام بيماری به کودک غذای بيشتری نسبت به قبل بدهيد ، برای اين کار بايد دفعات وعده غذايی را افزايش دهيد .

    3- برای تغذيه کودکی که دچار اسهال است چه بايد کرد ؟

    وقتی کودک مبتلا به اسهال می شود ميزان ودفعات اجابت مزاج او افزايش می يابد . به خصوص دفع آب ، سديم وپتاسيم بدن بسيار زياد می شود بنابراين برای جلوگيری از خطر کم آبی ومرگ کودکان بايد آب و مايعات وغذای بيشتری به کودک بدهيم . برخی تصور می کنند که غذا خوردن برای کودک مبتلا به اسهال ضرر دارد در صورتی که اگر غذا به مقدار کم و در دفعات زياد به کودک داده شود به هر حال مقداری از آن جذب می شود وکم کم دفعات اجابت مزاج او کمتر خواهد شد . دادن غذا باعث می شود که کودک سريعتر بهبود پيدا کند .

    4- چه غذاهايی برای کودک مبتلا به اسهال مناسب است ؟

    در هنگام اسهال بايد دفعات شير دهی به کودکی که با شير مادر تغذيه می شود را افزايش داد . به کودکان بالاتر از 6 ماه دادن غذاهايی مثل سوپ وآش ساده مفيد است . همچنين برای جبران آب از دست رفته به کودک مبتلا به اسهال مايعات مثل آب ، چای کمرنگ وکم شيرينی ، دوغ وors بدهيد . علاوه برغذاهای آبکی غذاهای ديگر مثل کته نرم با گوشت ماهيچه يا مرغ مناسب هستند . به کودک نبايد نوشابه وآب ميوه صنعتی بدهيد چون ، اسهال کودک بدتر می شود . از غذاهايی که پتاسيم دارند مثل موز و اسفناج بيشتر استفاده کنيد ( مصرف اسفناج برای کودکان از يکسالگی به بعد توصيه می شود ) . وقتی به کودک مبتلا به اسهال غذا می دهيد دفعات مزاج او افزايش می يابد وبرخی تصور می کنند که غذا خوردن برای کودک مبتلا به اسهال ضرر دارد در صورتيکه اگر غذا به مقدارکم ودفعات زياد به کودک داده شود جذب غذا بهتر خواهد بود .

    5- اهميت تغذيه کودک در دوران نقاهت :

    دوران نقاهت زمانی شروع می شود که علايم بيماری به تدريج از بين رفته وبيمار رو به بهبودی می رود . برخلاف دوران بيماری که کودک بسيار بی اشتها است ، در دوران نقاهت ، بطور واضح اشتهای او بيشتر می شود . اين زمان بهترين فرصت برای جبران وزن از دست رفته کودک در دوران بيماری است . بايد حتما" از اين فرصت استفاده کرد وبه او غذای بيشتری بدهيد .

    بخاطر داشته باشيد که در دوره نقاهت :

    - تعداد وعده های غذای کودک را بيشتر کنيد ( به جای 5 وعده ،6 وعده غذا به کودک بدهيد )

    - در هر وعده غذا ، نسبت به قبل مقدار غذای بيشتری به کودک بدهيد .

    - غذای کودک را نسبت به قبل مقوی تر تهيه کنيد . انرژی غذای کودک را می توانيد با افزودن يک قاشق مرباخوری کره يا روغن ، افزايش دهيد .

Thread Information

Users Browsing this Thread

هم اکنون 1 کاربر در حال مشاهده این تاپیک میباشد. (0 کاربر عضو شده و 1 مهمان)

به اشتراک بگذارید

به اشتراک بگذارید