!i!i!i!i!i!i!i!i نویسندگان فرانــسه !i!i!i!i!i!i!i!i!

[Dash Ashki]

در این تاپیک سعی داریم نویسندگان معروف و برتر فرانــسه را همراه با بعضی از آثارشون معرفی کنیم...!

:=:=.=:=.=:=.=:=.=:=.=:=.=:=.=:
آپديت 20.04.2007


001- آندره ژيد (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=665667&postcount=2)
002- هوگو - ويکتور (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=667283&postcount=3)
003- كامو - آلبر (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=668292&postcount=4)=======به اضافه کتاب بیگـــــــانه
004- گوتيه - تئوفيل (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=669119&postcount=5)
005- پروست (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=669340&postcount=6)
006- ژان ژنه (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=669346&postcount=7)
007- آندره مالرو (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=671510&postcount=8)
008- دوده - آلفونس (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=671516&postcount=9)
009- پل گاليكو (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=672326&postcount=10)
010- پل لوئی شارل کلودل (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=672335&postcount=11)
011- پروسپر مریمه (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=672340&postcount=12)
012-پره‌ور (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=672342&postcount=13)
013- دو ماريوو - پي ير (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=673662&postcount=14)
014- دامونتي - هاتري (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=673705&postcount=15)
015- دو سگور (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=673709&postcount=16)
016- دوسن پیر (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=673711&postcount=17)
017- دو بالزاك - انوره (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=673714&postcount=18)
018- گالدوس - پرز (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=673719&postcount=19)
019-دولاتوش (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=673720&postcount=20)
020- دولابرتن - رتيف (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=673721&postcount=21)
021- آلفونس دو لامارتین (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=673725&postcount=22)
022- آلفرد دوموسه (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=673726&postcount=23)
023- آرتسیباسو مارسل (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=677787&postcount=24)
024-آرتو (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=677789&postcount=25)
025-دولافایت (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=677793&postcount=26)
026-دوکورسل (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=677795&postcount=27)
027- گوستاو لوبون (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=677797&postcount=28)
028- گي دو موپاسان (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=677799&postcount=29)
029- بلز پاسکال (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=680314&postcount=30)
030- ژان دولافونتن (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=682333&postcount=31)
031- موریس لبلان (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=682336&postcount=32)
032- اگزوپری (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=682338&postcount=33)
033- موریس دکبرا (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=682339&postcount=34)
034- ژان آنوی (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=682340&postcount=35)
035-اشتال (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=682341&postcount=36)
036-پیر کورنی (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=683845&postcount=37)
037-مولیر (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=683851&postcount=38)
038-ژان راسین (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=683855&postcount=39)
039- فرانسوا موریاک (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=684182&postcount=40)
040- شارل پير بودلر (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=685794&postcount=42)
041- ژان کوکتو (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=687302&postcount=43)
042- مالو - هكتور (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=687308&postcount=44)
043- آلن رنه لوساژ (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=690201&postcount=45)
044- آندره برتون (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=690223&postcount=46)
045- پرس - سن ژان (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=692338&postcount=47)
046- شاتوبريان - فرانسوا رنه (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=692341&postcount=48)
047- شارل ژوزف پل بورژه (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=692343&postcount=49)
048- بلز ساندرار (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=694752&postcount=50)
049- فرانس کولت (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=694753&postcount=51)
050- يونسكو - اوزن (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=694754&postcount=52)
051- مونتسكيو (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=694774&postcount=54)
052-ولتر (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=694776&postcount=55)
053- روسو-ژان ژاك (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=694783&postcount=56)
054- آندره موروا (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=694784&postcount=57)
055- ژرژ برنانوس (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=697524&postcount=58)
056- كلود فارر (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=699584&postcount=59)
057- پير كارون بومارشه (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=699613&postcount=60)
058- پیر لامو (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=699614&postcount=61)
059- کنتس دونوای (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=699615&postcount=62)
060- دیدرو-دنیس (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=700842&postcount=63)
061- هکتور مالو (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=703148&postcount=64)
062- ژرمن دو استال (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=703152&postcount=65)
063-استاندال (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=708409&postcount=66)
064- آلفردووينيي (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=710357&postcount=67)
065-الوار (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=713185&postcount=68)
066- مارسل آشار (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=722583&postcount=69)
067-دوشینه (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=722596&postcount=70)
068- ژان پل سارتر (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=725055&postcount=73)
069- پول آلکسی (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=727934&postcount=74)
070- مارکي دوساد - فرانسوا (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=727939&postcount=75)
071- فلوبر - گوستاو (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=734814&postcount=78)
072- فورنیه آلن (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=734820&postcount=79)
073- لویی آراگون (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=738010&postcount=80)
074- الکساندر دومای پسر (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=746002&postcount=81)
075- هانری دو مونترلان (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=760948&postcount=82)
076-بوالو (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=772906&postcount=85)
077-پرنس آناماتیا برانکودن (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=772908&postcount=86)
078-گیوم آپولینر (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=783240&postcount=87)
079- ناتالی ساروت (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=840462&postcount=88)
080- دومی نیک لاپیر (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=841899&postcount=89)
081- میشل موتبتین (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=841900&postcount=90)
082- لویی فردینان سلین (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=855480&postcount=91)
083- سد(Sade ) (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=912228&postcount=92)
084- رنه دکارت (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=959967&postcount=93)
085-گوستاو فلوبر (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=964345&postcount=94)
86- ژان ماری گوستاو لو کلزیو (http://www.forum.p30world.com/showpost.php?p=973884&postcount=95)
087- پل والری (http://www.forum.p30world.com/showpost.php?p=979800&postcount=96)
088- آلن رب گریه (http://www.forum.p30world.com/showpost.php?p=983365&postcount=97)
089-ژرژپرک (http://www.forum.p30world.com/showpost.php?p=983460&postcount=98)
090- ادموند وژول دو گونکور (http://www.forum.p30world.com/showpost.php?p=1001786&postcount=99)
091- پیر لوتی (http://www.forum.p30world.com/showpost.php?p=1011650&postcount=100)
092-سنانکور (http://www.forum.p30world.com/showpost.php?p=1019895&postcount=101)
093-ژرژ سیمنون (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=1038876&postcount=102)
094-شارل پرو (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=1038879&postcount=103)
095- پورری يه (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=1578392&postcount=104)
096-رومن گاري (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=1835262&postcount=105)
097-ژان پل سارتر (http://forum.p30world.com/showpost.php?p=1856002&postcount=106)
098-
099-
100-

[Dash Ashki]

در سال ۱۸۶۹ در پاريس متولد شد . در سال ۱۹۰۹ مجله (( جديد )) را منتشر نمود كه ۳۰ سال در رديف بزرگترين مجلات ادبي فرانسه به شمار مي رفت .
آثار وي مانند ( اوديپ ) - ( پرومته ) - ( سرگذشت تزه ) اقتباسي از اساطير يونان است و كتاب هاي ( دفترچه آندره ولتر ) - ( در تنگ ) - ( آهنگ روستايي ) و ( سكه سازان ) ؛ پديده افكار خود اوست . كتاب ( بازگشت از شوروي ) در اصل بازگشت ژيد از تفكر كمونيستي وي بود . وي در سال ۱۹۵۱ درگذشت .
ژيد در سال ۱۹۴۷ مفتخر به دريافت جايزه نوبل ادبيات گرديد .

http://i11.tinypic.com/2w53eyv.jpg


شرح مكمل
در جوانی شعر می سرود و قطعات ادبی زیبایی می نوشت، بسیار خجول و سر به زیر بود و کمتر با کسی دوستی و مراوده داشت عاقب با دختری به نام «امانوئل» که دخترخاله اش بود ازدواج کرد. اولین کتاب خویش را تحت عنوان دفترهای آندره والتر منتشر نمود، انتشار این کتاب سبب شد که بتواند در مجامع ادبی رفت و آمد نماید. با «مالارمه» شاعر مشهور فرانسوی آشنا شد و در نزد او پیشرفت های بسیاری نمود. مدتی بعد تصمیم به سفر گرفت و خواست که از طریق الجزایر به آفریقا برود. اما چون مدت اقامتش در این کشور به طول انجامید و به تدریج پی برد که به مرض سل دچار شده است از ادامه سفر باز ماند و به فرانسه بازگشت.
پس از بهبودی دوباره عزم سفر کرد و سال ها دور از فرانسه در کشورهای مختلف به سیر و سیاحت مشغول بود. پس از آن دوباره به فرانسه بازگشت و در همین زمان مادرش را نیز از دست داد. «ژید» روزبه روز در قلمرو ادبیات پیشرفت های سریعی نمود به طوری که در سال 1947 به دریافت جایزه ادبی نوبل نائل گردید.
«آندره ژید» در 19 فوریه به سال 1951 درگذشت. از «آندره ژید» کتاب ها و اشعار زیادی به جا مانده، که از همه مهمتر می توان این آثار را نام برد: مائده های زمینی، سکه سازان، پرومته سست زنجیر، آهنگ روستایی، تزه، در تنگ، تربیت زنان، بازگشت از شوروی، ایزابل، زیرزمین های واتیکان، داستایوفسکی، اودیپ، مائده های تازه، بی اخلاق، دفتر سیاه، دفتر سپید و مذاکرات خیالی.

[Dash Ashki]

ويکتور ماري هوگو (1885-1802) شاعري است بزرگ، نمايش نويس و رهبر نويسندگان مکتب رمانتيک در دوران بازگشت سلطنت. انقلاب 1848 و کودتاي ناپلوئون سوم، در تحولات فکري او بسيار موثر بودند و‌انديشه او را در مسير جمهوري خواهي و آزادي طلبي‌انداختند. در دوران امپراتوري دوم چند سالي را در تبعيد به سر برد و با افکاري روشن تر و نيرومندتر، در دوران جمهوري سوم به فرانسه بازگشت و بقيه عمر را با عزيت و احترام زندگي کرد و به شهرت جهاني دست يافت.

شرح مكمل :

ویکتور هوگو در روز بیست وششم ماه فوریه سال 1802 میلادی در شهر بزانسون از شهرهای فرانسه تولد یافت. پدرش کنت هوگو هنگام تولد او رئیس دسته ای از پیاده نظام بود و بعد از آن به درجه ژنرالی رسید، وقتی که او به جهان چشم گشود ناپلئون اول بر فرانسه حکمروای مطلق بود و این حکمروایی تا سال 1814 دوام یافت.

روزهای کودکی هوگو ایام عظمت و جهانگیری ناپلئون بود. در سفرهایی که با مادر خود از دنبال پدر در فرانسه، ایتالیا و اسپانی می کرد آثار قدرت و بزرگی ناپلئون را به چشم می دید. خانواده هوگو در سال 1811 پس از سفر کوتاهی به ایتالیا به اسپانی منتقل شد، چه در آن هنگام ژوزف بناپارت برادر ناپلئون به پادشاهی اسپانیا رسیده و پدر هوگو نیز ازجمله همراهان وی بود اما سال بعد هوگو همراه مادر به پاریس بازگشت و با یکی از برادران بزرگ خود به نام اوژن به مدرسه شبانه روزی داخل شد تا خود را برای ورود به دارالفنون پاریس آماده کند. نخستین آثار وی از نظم و نثر با آنکه زاده فکری جوان بود مایه شهرت او شد.


http://i11.tinypic.com/4iepyc8.jpg

در سال 1822 قسمتی از دیوان اغانی و قصائد خود را که در آن از خاندان بوربن هواخواهی کرده بود انتشار داد و بدین سبب لوئی هجدهم برای او سالی هزار فرانک وظیفه سالانه معین کرد. در سال 1882 که هوگو به هشتاد سالگی رسید فرانسویان به افتخارش جشن ها گرفتند و ششصد هزار تن از مردم پاریس و ولایات فرانسه برای تهنیت برابر خانه اش گرد آمدند و از دیدار وی چون در ایوان خانه اش ظاهر شد فریادهای شادی برآوردند.

سرانجام در روز جمعه 22 ماه مه 1885 در خانه خویش در کوچه ایلو در پاریس که امروز به خیابان «ویکتور هوگو» معروف است بدرود زندگانی گفت. تشییع جنازه اش با شکوه و جلالی که تا آن روز در فرانسه نظیر نداشته است صورت گرفت. جسدش را به مراتب دوازده تن از معاریف و شاعران زمان به زیر طاق نصرفت بردند و یک شب آنجا زیارتگاه عامه بود. روز بعد نیز او را چنانکه خود وصیت کرده بود در تابوت گدایان ولی باشکوه تمام به محل پانته ئون که آرامگاه بزرگترین مردان فرانسه است بردند و به خاک سپردند. پنجاه هزار فرانک از دارائیش نیز به دلخواه میان فقیران تقسیم گردید. تا پایان قرن نوزدهم چنان می نمود که هوگو نمرده است، زیرا گذشته از 67 مجلد آثار وی که در حیاتش انتشار یافته بود آثار منظوم و منثور چاپ نشده اش پیاپی منتشر می شد. از کتب او می توان: آخرین روز یک محکوم، نتردام دوپاری، کلود ولگرد، بینوایان، ناپلئون کوچک، تیره بختان، کارگران دریا، مردی که می خندد، تاریخ یک جنایت، رفتارها و گفتارها، نودوسه، تئاتر آزاد شده، عاقبت شیطان، مشهودات، در سفر، آلپ و پیرنه، فرانسه و بلژیک، سال های شوم و غیره را نام برد و از آثار منظوم او می توان درام کرمول، ماریون دولرم، برگ های خزان، شاه تفریح می کند، لوکرس بورژیا و ماری توار، ریبلاس، نغمات سپیده دم، آوازهای درونی، آن ژلو و منظومه های تأملات را نام برد.

[Dash Ashki]

كامو - آلبر
آلبركامو از پدري فرانسوي و مادري اسپانيايي در الجزاير چشم به جهان گشود . كامو در سال هاي نخستِ پس از جنگ جهاني دوم همراه با ژان پل سارتر و سيمون دو بوار گروه نويسندگان ، فيلسوفان و منتقدان متعهد فرانسه را تشكيل دادند . هدف مشترك آنان تلاش براي حصول آزادي ، عدالت و عظمت انسان در دوران ستمگراني بود كه چشم ديدن يكديگر را نداشتند . كامو در واقع از سال 1935 ، يعني هنگامي كه دانشجوي دانشگاه الجزاير بود ، در جنگ تبليغاتي بر ضد فاشيسم ‌، مشغول فعاليت بود . او در آثار خود به مسائل مهم زمان ، يعني فاشيسم ، كشتارهاي جمعي ، پاكسازي‌هاي وحشيانه ، استعمار ، مجازات مرگ، شكنجه ، تبعيض نژادي و جز اينها مي پرداخت. كامو در برابر هر يك از اينها پاسخ اخلاقي روشني ارائه مي داد . او همچون بسياري از روشنفكران زمانش، نظرهاي خود را در دو قالب مهم ادبي ، رمان و نمايشنامه ، بيان مي كرد. آثار عمده او را چهار نمايشنامه : كاليگولا(1944)، مقاصد ضد و نقيض (1944)، حكومت نظامي (1948)، آدمكشان عادل(1950)؛ دو مجموعه مقاله : اسطوره سيزيف (1942)، عصيانگر (1951)؛ و به ويژه رمان هايش : بيگانه (1942)، و طاعون (1947) تشكيل مي دهند . موضوع بيشتر آثار او «پوچ گرايي » (بي معني بودن هستي انسان در زمين) بود و در كشف راه حل هاي مثبت براي مسائلي كه پوچ گرايي ارائه مي داشت پيوسته تلاش مي كرد . كامو در اسطوره سيزيف چهره انساني را نشان مي دهد كه ناگريز است وظيفه اي پوچ را به انجام برساند ، انساني كه در عين حال انجام چنين وظيفه اي شاق از رسيدن به خوشبختي غافل نيست . انسان كامو پوچي را مي پذيرد اما به ياري همه سلاح هايي كه در اختيار دارد با آن به نبرد برمي خيزد .

در سال هاي نخست دهه 1940، واقعيت هاي خشن اشغال فرانسه به وسيله سربازان آلمان در نگرش كامو نسبت به جهان تغييري اساسي پديد آورد . او جهان متعالي و نفس گرايي اسطوره سيزيف را به كناري افكند و اقداماتي را بر ضد خشونت انقلابي و به ويژه كمونيسم و فلسفه تاريخ آن آغاز كرد. دو اثر حكومت نظامي و آدمكشان عادل مبارزه اي مقدماتي براي جنگ تمام عياري بود كه به ياري عصيانگر تدارك ديد و به دنبال آن از سارتر و دوستان بريد. انتشار اين كتاب در 1952 سبب آغاز مجادلات شديد ميان كامو و سارتر كه متحد حزب كمونيسم فرانسه به شمار مي آمد ، شد. بسياري از خوانندگان او ، آثار اين كامو را بيشتر مي پسندند . باگذشت زمان ثابت شده است كه طاعون، با آن پايان خوشبينانه و تمثيل ناساز، شاهكار او نيست («آنچه آدمي به هنگام همه گيري بيماري درمي يابد اين است كه چيزهايي كه در انسان شايسته تحسين است بيش از چيزهايي است كه سزاوار سرزنش است») بلكه رمان سقوط (1956) اثر عمده او به شمار مي رود . در سقوط ، كه يكي از ده رمان بزرگ جهان شناخته شده ، نويسنده در نوشگاهي در آمستردام ، به گونه اي غم انگيز و خنده‌آور ، از ناتوانيهاي خود با شنونده اي خاموش سخن مي گويد . او حتي نتوانسته است جلوِ خودكشي دختري را در رود سن بگيرد. اين رمان هر چند به ظاهر پوچ گرايانه است اما در واقع طرد پوچي است . كامو در 1958 با انتشار مجموعه داستان غربت و قربت ثابت كرد كه در زمينه داستان كوتاه نيز، كه زنده ترين و ارزشمندترين قالب ادبي شناخته شده ، تواناست .

در 1960 ، آلبر كامو كه روزي سرمقاله هايش در روزنامه مخفي نبرد، روزنامه نهضت مقاومت فرانسه ، به مردمي اميد حيات مي بخشيد كه حضور چكمه سربازان هيلتر نفس در سينه هاي شان بند مي آورد ، در حادثه اي رانندگي جان باخت . كامو اگر در اين حادثه جان خود را از دست نمي داد اكنون يكي از رمان نويسان پيشرو عصر حاضربود . آلبركامو در 1957 جايزه نوبل براي ادبيات را از آن خود كرد. اين جايزه براي مردي كه پدرش كارگر دوره گرد مزرعه مادرش خدمتكاري بي سواد بود دستاورد كوچكي به شمار نمي آيد .


بیگـــــــانه

[Dash Ashki]

(1872-1811)
تئوفيل گوتيه از کمانداران و مدافعان پرشور گروه رمانتيک‌ها بود و از همراهان پرحرارت ژراردونروال، نظريه پرداز‌انديشه "هنر براي هنر" که بودلر جوان را شاعري در حد کمال مي‌خواند و او را مي‌ستود.

تئوفيل گوتيه مانند بعضي از سوررآليست‌هاي قرن بيستم، از قرن خود جدا افتاده بود. در دوران پختگي نيز اعتقادات ايام جواني اش را انکار نمي‌کرد. هم به رمانتيک‌هاي روي آورده بود، هم به بررسي تحليلي آثار هنري و تاريخ هنري مي‌پرداخت و هم نقد هنري مي‌نوشت. و اين گونه فعاليت هنري برازنده هنرمندي چون او بود.

از آثار او میتوان از رمان « مادموازل دوموپن » نام برد .


شرح مكمل :

تئوفیل گوتیه در سال 1811 در شهر تارب متولد گردیده است. او را شاعر آب و رنگ نامیده اند زیرا اشعار او همه کار یک نقاش هنرمند است.

وی در جوانی به پاریس رفت و تا آخر عمر در آنجا مقیم شد، در اواخر عمر شهرت او فوق العاده زیاد بود، به طوری که شارل بودلر کتاب معروف خود گل های بدی را بدو ارمغان داد و در آن وی را جادوگر ادبیات فرانسه نامید. نخستین اثر شاعرانه او در سال 1830 انتشار یافت.

از مهمترین قطعات منظوم وی می توان قطعات زیر را نام برد: آلبرتوس، کمدی مرگ، اسپانیا و کتاب بسیار معروف که شاهکار او به شمار می رود و با قطعه شعر زیبایی درباره حافظ آغاز می گردد.

گوتیه در میان ادبا و هنرمندان عصر، بزرگترین طرفدار عقیده هنر برای هنر بود و عقیده داشت که هنرمند جز هنر خود به هیچ اصل اجتماعی و اخلاقی نباید کار داشته باشد. به غیر از آثار منظوم، چندین رمان معروف نیز از او باقیمانده است که عبارتند از:

پای مومیایی، کاپیتان فراکاس و دو کتاب دیگر به نام تاریخ هنر دراماتیک و تاریخ رمانتیسم. او به سال 1872 درگذشت.

[Dash Ashki]

مارسل پروست Marcel Proust نويسنده بزرگ فرانسوي در سال 1871 در پاريس متولد شد. پدرش پزشك بود و برادرش نيز به شغل طبابت اشتغال داشت، ليكن وي به علت كسالت مزاجي و وضع خوب خانوادگي درصدد برنيامد كه حرفه‌اي براي خود جست‌وجو نمايد.

ويا ز همان اوايل جواني از بيماري تنگي نفس رنج مي‌برد و همين وضع باعث گرديد كه او ذوق فراواني به ادبيات پيدا نمايد. تا سن سي‌وپنج سالگي در محيط‌هاي تجملي و تصنعي سالن‌هاي اشرافي و رستوران‌هاي پر زرق و برق و پلاژهاي مجلل گذراند و با كنجكاوي خاصي كه نسبت به همه چيز داشت، ا زراه پرسيدن و آموختن نكته‌هاي زيادي به خاطر سپرد و چون وضع مزاجيش حكم مي‌كرد كه بيشتر استراحت نمايد به تدوين مجموعه يادداشت‌ها و خاطرات درخشان كودكي خود پرداخت. اين مجموعه يادداشت‌ها تحت عنوان «در جست‌وجوي زمان‌هاي گمشده» بود كه جلد اول آن در سال 1913 به نام «از طرف خانه سوان» منتشر گرديد، ولي بدبختانه نتوانست توجه محافل ادبي را به خود جلب نمايد. جلد دوم آن تحت عنوان «در سايه درختان نوشكفته» در سال 1919 به دريافت جايزه گنكور نائل آمد و باعث شهرت فراوان نويسنده آن گرديد. اين نويسنده عاليقدر به سال 1922 چشم از جهان فرو بست.

[Dash Ashki]

ژان ژنه نابغه دزد و منحرف که ژان پل سارتر درباره زندگی و تحلیل آثارش کتابی در ششصد صفحه به نام ژنه مقدس، کمدین و شهید نوشته و منتقدان وی را بزرگترین شاعر درام نویس فرانسه پس از جنگ می دانند و نمایشنامه هایش همچون کلفت ها و بالکن در پاریس غوغا کرده و در برادوی پر فروش ترین برنامه چند سال اخیر گردیده، به سال 1910 در یک زایشگاه عمومی مخصوص فقرا از مادری ناشناس و پدری ناشناس تر متولد می شود. در کودکی به دارالتأدیب فرستاده شد. در آنجا دست به دزدی زد و به همین خاطر بیرونش کردند. سپس وارد ارتش شد و پس از چند روز چمدان افسر خود را برداشت و به اسپانیا گریخت و به بارسلون رفت و در محله بدنام «باریوشینو» که پایگاه سرقت و فحشاء و انحراف بود منزل گزید. از آنجا به ایتالیا، آلبانی، یوگسلاوی، اتریش، چکسلواکی، لهستان و آلمان هیتلری رفت. در بلژیک پالتوی کنسول فرانسه را دزدید و مجموعه تمام این ولگردی ها را در کتابی به نام خاطرات یک دزد فراهم آورد. در 1938 در پاریس به زندان افتاد و در 1945 پس از آزادی پاریس از چنگ نازی ها از طرف رئیس جمهور وقت، ونسان اوریول، بخشیده شد. تا این زمان ژنه آثار دیگری مانند معجزه گل سرخ و محکوم به مرگ را منتشر کرده بود. پس از آن دست از دزدی کشید تا به نوع دیگری از دزدی بپردازد: تا شاعر شود، نمایشنامه بنویسد و به وسیله سازمان های نشر کتاب شیوه دزدی خود را تغییر دهد. خود او می گوید: با شاعر شدن – اگر شده باشم – به دزدی که بودم خیانت کردم.

آثار ژنه نمایشگر عصیانی است بر ضد دنیای قراردادی و اجتماع قلابی. اجتماعی که قبل از آنکه به دنیا بیاید، از آن بیرونش کردند. طردش کردند و او نیز با تمام قوا با آن به مقابله پرداخت و ارزش آن را به هیچ گرفت. ژنه انسان عاصی و تنهای قرن ماست که در دنیایی که برای او نیست می خواهد زندگی کند.

[Dash Ashki]

آندره مالرو، نویسنده، سیاستمدار و خاورشناس فرانسوی در سال 1901 در خانواده ثروتمندی چشم به جهان گشود. پس از گذراندن دوران دبیرستان به دانشگاه رفت و به فرا گرفتن زبان ها و ادبیات خاورزمین پرداخت. آنگاه در آغاز جوانی به سرزمین چین و هندوچین سفر کرد و جنبش های آزادیخواهی این کشورها شرکت ورزید.

او همچنین در جنگ های اسپانیا (39-1936) نیز شرکت کرد و پس از کوشش های سیاسی به فرانسه بازگشت و به کارهای ادبی سرگرم شد. مالرو نویسندگی را از راه روزنامه نگاری آغاز کرد. نخستین کتاب او به نام (فاتحان) در سال 1928 منتشر شد. وی در سال 1976 فوت کرد. برخی از آثار او به شرح زیر می باشد:

فاتحان
وضع بشر
راه سلطنتی
ضد خاطرات
سرنوشت بشر
امید بشر
روانشناسی هنر او
دکتر فاستوس
امید
دوران خواری
شاهراه
عصر تحقیر
امید
کشتی با فرشه
گردوبنهای آلتنبورگ
موزه تخیلی
ندای سکوت
مسخ خدایان
وسوسه غرب.

[Dash Ashki]

آلفونس دوده از نويسندگان برجسته قرن نوزدهم فرانسه است. او در سال 1840 در شهر تيم فرانسه به دنيا آمد. بعد از پايان تحصيلات مدتي در مدرسه «آله» تدريس مي‌كرد، اما چون از كودكي به ادبيات علاقه داشت و محيط زندگي آنجا را براي پرورش استعداد خود مناسب نديد در پانزده سالگي به پاريس رفت.

در پاريس به فعاليت ادبي خود افزود و با سرودن اشعار و نگارش نمايشنامه‌هاي متعدد كه در روزنامه‌هاي پاريس چاپ مي‌شد موفقيت زيادي به دست آورد.

آلونس دوده در ابتداد شعر مي‌سرود و حکايات شاعرانه اي مي‌نوشت. اما جنگ 1870 در تصورات و افکار او تاثير زيادي گذاشت و از او يک نويسنده رآليست به وجود آورد. و از آن پس دوده، آثار رآليستي بسياري خلق کرد و از جمله: جک (1816)، نباب (1877) و سافو (1884).

در سال 1861 زماني كه بيست و يكسال بيشتر نداشت با نوشتن كتاب نامه‌هايي از آسياب من به شهرت و محبوبيت فراواني دست يافت. از آن پس بود كه با محافل ادبي فرانسه آشنايي پيدا كرد و در همين زمان بود كه با اميل زولا نويسنده معروف فرانسه آشنا شد.

احساسات ميهن‌دوستانه دوده در اكثر آثارش به خوبي پيداست كه داستان كوتاه بيرقدار بيانگر آنست . دوده در سال 1897 چشم از جهان فروبست .

مهمترين آثار او عبارتند از : قصه‌هاي دوشنبه، ماجراهاي شگفت‌انگيز، عشاق، تيستين، پسرك، همسران هنرمندان، سافو و سي سال از تاريخ پاريس .

آلفونس دوده بعد از ميسترال که شاعر بود، با داستان‌هاي زلال و شفاف خود با عنوان "نامه‌هاي آسيابان من" (1866) به دنياي ادبيات محلي منطقه پروانس قدم گذاشت. در سال‌هاي بعد نويسندگان ديگري ادبيات محلي پروانس را غني تر و پربارتر کردند.‌هانري بوسکو (Henri Bosco) (1976-1888) با چند کتاب مارسل پانويل (1974-1895)، با رمان‌هاي سه گانه خود: ماريوس – فاني سزار (1928-1936) و خاطرات دوران کودکي ژان ژيونو (1970-1895) با چند رمان که همه رنگ و آب اين منطقه را داشتند و همه قهرمانان آن‌ها خصوصيات و خلقيات مردم پروانس را معرفي مي‌کردند، ادبيات بسيار پربار و استوار اين منطقه را به وجود آوردند. در پايان قرن نوزدهم، در نقاط ديگر فرانسه نيز انبوهي از داستانهاي منطقه اي و محلي انتشار مي‌يابد که با روح ناسيوناليسم و جمهوري خواهي آميخته‌اند. از جمله در الزاس، ارکمن (1899-1822) و شاتريان (1890-1826) داستان‌ها و رمان‌هاي محلي و دهقاني و مردمي‌مي‌نويسند.

[Dash Ashki]

از نويسندگان جديد فرانسه است.

وي در آغاز جنگ اخير اندكي پس از شكست فرانسه، به انگلستان رفت و با فرانسه آزاد همكاري كرد و چندين كتاب نوشت كه داستان كوچك «شاهزاده خانم گمشده» (La Princesse Perdue) معروف‌ترين آنهاست.

[Dash Ashki]

پل لوئی شارل کلودل شاعر و نویسنده بزرگ فرانسوی به سال 1868 در یکی از شهرهای ایالت «آیزن» متولد گردید. در جوانی مدرسه علوم سیاسی را به پایان رسانید و در استخدام وزارت امورخارجه درآمد و چهل سال از عمر خود را در خدمت در این اداره گذرانید و به عنوان یک فرد سیاسی از منشیگری تا سفیر کبیری به کشورهای مختلف رسید. در سال 1935 از کارهای دولتی کناره گرفت و رسماً به کار ادبیات پرداخت و در طی همین سال ها به عضویت آکادمی فرانسه برگزیده شد. وی تا آخر حتی لحظه ای از کار نویسندگی غفلت نکرد و همه چیز را در این دوران به رشته تحریر کشید. این شاعر بزرگ تا اندازه ای تحت تأثیر رمبو شاعر معروف فرانسوی بوده. از آثار مهم او می توان «تصویر یک زن»، «نوید جبرئیل به مریم عذرا»، «هنر شاعری»، «کفش اطلسی»، «لحظه کوتاه» و «معرفت مشرق زمین» را نام برد.

[Dash Ashki]

پروسپر مریمه یکی از نویسندگان فرانسه است که در بیست وهشتم سپتامبر سال 1803 در پاریس متولد گردید. پدرش ژان فرانسوا مریمه معلم مدرسه هنرهای زیبا بود و مادرش نیز در هنر نقاشی دست داشت.

او ابتدا بر اثر تعلیمات پدر و مادرش به پیشرفت های زیادی نائل آمد و زبان های انگلیسی و اسپانیولی را به خوبی فرا گرفت، پروسپر پس از اتمام مدرسه حقوق به اسپانیا سفر کرد. مشاهده آثار تاریخی و اخلاق و ظواهر مردم این کشور در روحیه وی تأثیری عمیق به جای گذاشت و به همین جهت در اغلب داستان های او قهرمان و شخصیت های اصلی از اهالی اسپانیا می باشند. پروسپر مدتی نیز در سالن های ادبی فرانسه، که گروهی از نویسندگان معروف آن زمان مانند سن بوو و مادام رکامیه در آن شرکت داشتند، رفت و آمد کرد و بعداً فعالیت های سیاسی خود را آغاز نمود، که نتیجه اش رسیدن به نمایندگی مجلس بود. او در سال 1870 در سن شصت وهفت سالگی در شهر گان بدرود حیات گفت. از آثار او می توان: دو اشتباه، «کولومبا»، «کولیس» و کارمن را نام برد.

[Dash Ashki]

ژاك پره‌ور، به سال 1900 ميلادي در شهر پاريس متولد شد. پدر شيك مستخدم حقير در اين شهر بود. اين شاعر كه در فرانسه در ميان جوانان شهرتي خاص دارد دوران جواني خود را در كافه‌ها و كلوپ‌هاي شبانه گذراند و در همين محل‌ها بود كه با آندره برتون پيشواي مكتب سوررئاليسم آشنايي يافت. بعد از مدتي ژاك وارد عالم سينما شد و پس از آشنايي با «مارسل كارته» چند فيلم بي‌نظير به عالم سينما هديه كرد. در اين دوران كتاب‌هايي به نام‌هاي «سخن‌ها» و «نمايش» از او انتشار يافت. امتياز شعر او در اين است كه به دلخواه انديشه‌هاي آشفته‌اش را در روي كاغذ به جلوه در مي‌آورد. به همين علت مورد علاقه مردم ساده و مخصوصاً جوانان فرانسوي است. وي را بايد در شمار شاعران سوررئاليست به شمار آورد.

[Dash Ashki]

"پي ير کارله دوشاملن دوماريو" در سال 1763 به دنيا آمد. در "ريوم" به مدرسه رفت. اولين نمايشنامه تآتري اش را در شهر ليموژ نوشت و پس از آن عمر خود را وقف کار نمايشنامه نويسي و روزنامه نگاري و رمان نويسي کرد.

"زندگي ماريان" و "دهقان به دوران رسيده" دو اثر معروفش، در سال 1735 انتشار يافتند. نمايشنامه‌هاي او از نوآوري‌هاي بسيار برخوردارند، هم هوشمندانه‌اند و هم دلچسب و هم شوخ و مفرح و هم تجزيه و تحليل‌هاي روانشناسانه را در آن‌ها مي‌توان يافت.

[Dash Ashki]

هاتري دامونتي قاضي جواني است كه در استراسبورگ به شغل قضاوت مشغول است. اين نويسنده جوان براي كودكان نمايشنامه هايي راديوئي مي نويسد؛ عاشق موتسارت است ووزش نمي كند. خودش مي گويد كار اشتباهي است وخودم اين را مي دانم اما تنبلي مرض غير قابل علاجي است .

[Dash Ashki]

کنس دوسگور، یکی از نویسندگان اهل فرانسه است. وی به سال 1799 در روسیه متولد و در سال 1874 درگذشت. که از او آثار بسیاری به جای مانده است. کتاب عفریته اثر مشهور دسگور می باشد. دیگر آثار این شخصیت، به شرح زیر می باشد.

خاطرات مسافر
دیو احمق
بدبختی های سفی
بچه های خوب
ژنرال دوراکین
دیو بدجنس
فرانسوا گوژپشت
شیطان کوچولو
گنجینه اسرارآمیز
کودک بینوا
پسر فداکار
کودک قهرمان
خواهر گوی بوری
ژان غرغرو و ژان خنده رو
عفریته
فلیسی
دخترکان نمونه
مرخصی
قصه های تازه پریان
خاطرات یک خر
تلخکامی های سوفی
دخترهای نمونه
تعطیلات
مهمانخانه آنژگاردین
بچه فراری.

[Dash Ashki]

هانوی برناردن دوسن پیر، نویسنده رمانتیسم فرانسوی به سال 1737 متولد شد و در سال 1814 فوت کرد. از آثار او می توان به این چند کتاب اشاره کرد:

پل و ویرژین
مطالعات درباره طبیعت
کلبه هندی
جستار در طبیعت قهوه خانه سورات
تتبعات درباره طبیعت
مسافرت به ایل دو فرانس
سفر به ایل دو فرانس
مطالعه هایی در مورد عالم طبیعت
هماهنگی در عالم طبیعت
زندگی و آثار ژان ژاک روسو
خوشبختی چیست
عشق اندرز.

[Dash Ashki]

انوره دوبالزاك نويسنده بزرگ فرانسه در ايران به خاطر رمانهايش كه بسياري از آنها به فارسي ترجمه شده، مشهور است. بالزاك در سال 1799 در شهر تور به دنيا آمد. پس از گذراندن تحصيلات در دارالوكاله مشغول به كار شد؛ چندي بعد آنرا رها كرد و به تجارت پرداخت، در اين كارنيز موفقيتي به دست نياورد، اما از اين راه در شناخت سفته‌بازان و رباخواران و سوداگران تجربه‌هاي سودمندي آموخت. سپس به ادبيات روي آورد و به نوشتن رمان پرداخت كه بيشتر آنها سوژه‌هاي تاريخي داشت اما هيچ‌كدام از اين رمانها پولي كه او بتواند زندگي خود را با آن بگذراند، فراهم نياورد.


http://i11.tinypic.com/2z3q3yx.jpg


در اين زمان بالزاك مقدار زيادي قرض داشت و براي رهايي از دست طلبكارها به نوشتن اثر بزرگ خود كمدي انساني پرداخت.

بالزاك نويسنده‌اي رئاليست بايد با ساخت تيپهايي از مردم، جامعه خود را وصف كند. و از ميان حوادث گوناگون آنچه را كه مي‌تواند عناصر داستان او باشد, انتخاب كند. بايد قهرماناني براي داستان خود برگزيند كه بتواند نمونه‌اي براي نظاير خود باشد. نويسنده بايد براي آفريدن تيپهاي اجتماعي حقايق را از نمونه‌هاي واقعي و زنده بگيرد و با ذوق هنري آنرا در هم آميزد و تيپ مطلوب بسازد.


http://i11.tinypic.com/334hfno.jpg


بالزاك به اين ترتيب شالوده رمان‌نويسي جديد را در ادبيات اروپا ريخت كه تاثيرش را بر بسياري از نويسندگان بزرگ فرانسه از جمله: گوستاو فلوبر، آلفونس دوده، اميل زولا و موپاسان برجاي نهاد.

رفت و آمد در محافل، روزنامه نگاري، رمان نويسي و روابط عاشقانه، وقت اضافي براي او باقي نمي‌گذاشتند. در سال 1832 نامه نگاري با يک زن بيگانه به نام‌هانسکارا را آغاز کرد که يک بانوي ثروتمند لهستاني بود. بالزاک در سال 1850 پنج ماه قبل از مرگش با او ازدواج کرد.

بالزاك در 17 اوت 1850 درگذشت.
از مشهورترين آثار او مي‌توان :
بابا گوريو
زن سي ساله
زنبق دره
چرم ساغري
گبسك رباخوار
آرزوهاي بر باد رفته
اوژني گرانده را نام برد.

[Dash Ashki]

پرزگالدوس (1920-1843) مثل بسياري از هم ميهنانش به پاريس چشم دوخته بود و سال‌ها در اين شهر اقامت داشت. در آغاز به آثار بالزاک علاقمند شده بود و به ناتوراليست‌ها هم بي اعتقاد نبود. بخش بزريگي از زندگي خود را وقف نوشتن تاريخ اسپانياي قرن نوزدهم، در بيست مجلد کرده و وقايع سياسي و اجتماعي کشور خود را نيز در چندين کتاب و رساله تنظيم کرد. گالدوس در اواخر عمر خود مبارزي پرشور بود و به صف جمهوري خواهان پيوسته بود.

[Dash Ashki]

هانری دولاتوش، از شاعران و نویسندگان فرانسه می باشد. وی در سال 1785 متولد گردید. او اثری خلق کرد که جذاب و زیبا بود به نام خاطرات مادام مانسون. دوتوش در سال 1851 به سن 66 سالگی درگذشت.

[Dash Ashki]

نيکلا ادم رتيف، معروف به رتيف دولابرتن، دهقان زاده بود. در سال 1734 در روستايي به نام "ساسي" نزديک "اوسر" به دنيا آمد و در سال 1806 درگذشت. رتيف مي‌خواست که از دنياي دهقاني بگريزد و فن چاپ را در اوسر ياد گرفت و به پاريس رفت و چندين سال در چاپخانه‌ها کار کرد و آثار خود و ديگران را به چاپ مي‌رساند. از همين راه وارد دنياي ادبيات شد.

[Dash Ashki]

آلفونس دو لامارتین در روز 21 اکتبر 1790 میلادی در شهر ماکسون متولد شد. سال های کودکی او در دهکده میلی نزدیک ماکون گذشت و زیر دست مادری مهربان، حساس و کاردان تربیت شد. تحصیلاتش در کودکی تربیتی نداشت. در دوازده سالگی برای اینکه زبان لاتین بیاموزد او را به کشیشی سپردند، ولی چون در این زبان پیشرفتی نکرد او را به مدرسه شهر (میلی) فرستادند. در سال 1809 چون تحصیلاتش در آن مدرسه به پایان رسید و به میلی بازگشت و در آنجا به مطالعه کتب نویسندگان و شاعران بزرگی مانند دانته، پترارک، میلتون و شاتوبریان و مخصوصاً اشعار اوسیان سرگرم بود پس از آن در بیست ویک سالگی دل به سفر بست و با یکی از خویشاوندانش به ایتالیا سفر کرد و مدت دو سال در آن کشور در شهرهای فلورانس و روم و ناپل به سیاحت گذراند. در شهر ناپل با دختر زیبایی به نام گرازیلا آشنا شد، که قهرمان مجموعه اشعار وی به نام رازهای نهانی و قطعه تأثرانگیز «اولین تأسف» و اثر دیگری از او به نام «گرازیلا» می باشد.

در شصت سالگی تنگدست و مقروض شد، پس ناچار برای آنکه وجه معاشی تحصیل کند و زندگی خود را به نیکنامی و افتخار ادامه دهد به نویسندگی همت گماشت، ولی با آنکه در هجده سال باقی عمر خویش آثار فراوان از نظم و نثر منتشر ساخت بر فقر و تنگدستی غالب نیامد. سرانجام در سال 1867 پارلمان فرانسه برای او مستمری خاصی معین کرد. دو سال بعد در 27 فوریه سال 1869 در هفتادونه سالگی درگذشت.

مهمترین آثار منظوم و منثور وی اینهاست:

مرگ سقراط
تفکرات جدید
نغمات شاعرانه و مذهبی
سفر مشرق
ژوسلن
سه ماه زمامداری
سنگتراش سن پوان
سفر تازه به مشرق
رازهای نو
مشاور ملت
ژنه وی یو
دریاچه.

[Dash Ashki]

آلفرد دوموسه در سال 1810 میلادی در شهر پاریس متولد شد. در آغاز جوانی ابتدا به تحصیل علوم طب و حقوق و فن نقاشی پرداخت، لکن طبع شاعر با هیچ یک از آنها سازگار نیفتاد و سرانجام شاعری پیشه کرد. در هجده سالگی به انجمن ادبی پیروان سبک رمانتیسم که ویکتور هوگو، آلفرد دو وین یی، سنت بوو و چند تن دیگر از شاعران و نویسندگان جوان رمانتیک عضو آن بودند داخل شد، ولی بعداً انجمن ایشان را ترک گفت. نخستین اثر منظوم او با عنوان حکایات اسپانی و ایتالیا در 1830 انتشار یافت. در همان سال نیز منظومه های افکار نهایی رافائل و آمال بیهوده و نمایشنامه شب ونیزی را نوشت. دو سال بعد منظومه نمایش در یک صندلی راحت را منتشر ساخت.
در سال 1833 منظومه رولا را انتشار داد و در اواخر آن سال به مادام ژرژساند نویسنده نامی فرانسه دل بست و با او به ایتالیا سفر کرد ولی عشق آن دو دیری نپایید و به ناکامی و اندوه و رنج پیوست.

از آثار مهم منظوم آلفرد دوموسه در سال های 1835 تا 1841 منظومه های نامه ای به لامارتین و امید به خداوند و مخصوصاً قطعات شب ها و منظومه یادگار را باید نام برد. از نمایشنامه های دیگر او نیز فانتازیو، عشق را به شوخی نباید گرفت، شمعدان و برای هیچ چیز نباید قسم خورد معروف است. مهمترین آثار منظوم «موسه» قطعات شبهاست، که در لطف و تأثیر و دل انگیزی با بهترین اشعار لامارتین برابر است. موسه در دوم ماه مه سال 1875 در چهل وهفت سالگی درگذشت. آرامگاه او در گورستان پرلاشز در پاریس می باشد. سایر آثار او بدین قرارند: داستان یک مرغ سفید، اعترافات، هوس های ماریان، جام و لب ها و شب ماه و مه.

شرح مكمل:


لوئی شارل آلفرد دوموسه، بعد از لامارتین مشهورترین شاعر قرن 19 فرانسه است. او در سال 1810 متولد شد و در سال 1857 در 47 سالگی درگذشت. اشعار ظریف و آثار ادبی دلپذیر او طرفداران بیشماری دارد.


فانتازیو، شب ها، رولا، کودک امروزی، اسپانیا و ایتالیا، هوس های ماریان، آندره آول سارتو، شمعدان، عشق را نباید شوخی گرفت، نامونا، با عشق شوخی نمی کنند، لورنتاچو، قصه های اسپانیا و ایتالیا، اعتراف یک کودک هرن، خاطرات، مجموعه اشعار، مرد خای، نوول ها، بلوط های آتشین، شب های ونیزی، پیاله و لب، رؤیای دوشیزه جوان، آندره آسارتو، حماقت های ماریان، در عشق لغزش نیست، باربرین، شما نمی توانید از همه چیز مطمئن باشید، دمدمی مزاج، شب ها، یک در باید باز یا بسته باشد، کت سبز، لوئیسون، شما نمی توانید درباره همه چیز فکر کنید، کارموزین، کمدی تاین، الاغ و نهر آب، شب ماه مه، شب دسامبر، شب ماه اوت، شب اکتبر، خاطره، شب ونیز، اعتراف یک کودک قرن، آنچه دختران جوان خواب می بینند، در هم باید باز باشد و هم بسه، آدم با عشق شوخی نمی کند، لورنتزاچو، اعتراف، یادگار، شب ماه مه، شب وینزی، جام و لب ها، فانتازیو، یک مرغ سفید، آمال بیهوده، یک صندلی راحت، افکار نهایی رافائل، نامه ای به لامارتین، حکایت اسپانیا و ایتالیا و برای هیچ چیز نباید قسم خورد.

[Dash Ashki]

آرتسیباسو مارسل، از ادبا و نویسندگان شهیر فرانسه است. تولد او در سال 1889 میلادی می باشد.

برخی از آثار مارسل که به فارسی ترجمه شده است، به شرح زیر می باشد:

ارواح معدب
زنده ها
عفو.

[Dash Ashki]

آنتون آرتو شاعر و نویسنده فرانسوی از پدری فرانسوی و مادری یونانی در سال 1896 در شهر مارسی متولد شد و به سال 1948 درگذشت.

برخی از آثار وی عبارتند از:

تخته نرد آسمان
مرکز دوایر
عصب سنج
مکاتبات با زاک ریویر
خانواده سنسی
تئاتر و نسخه بدلش
نامه های رودز
وان گوگ یا کشته جامعه.

[Dash Ashki]

مادام مادلن دولافایت، از نویسندگان سرشناس فرانسوی می باشد وی در سال 1634 در پاریس متولد گردید و در سال 1693 درگذشت.
برخی از آثار وی عبارتند از:

شاهدخت کلو
شاهزاده خانم مونپانسیه
زیده
سرگذشت هانریت انگستان
کنتس دوتاند
مکاتبات.

[Dash Ashki]

پیر دو کورسل رمان نویس و نمایشنامه نویس فرانسوی به سل 1856 متولد و در سال 1926 درگذشت.

برخی از آثار وی عبارتند از:

ژیگولت
دو کودک
فانفان
کوسه های پاریس
زن نوشنده اشک ها
تک خال گشنیز
گردنبند ملکه
خال
پسر دیگر
پس از بخشایش.

[Dash Ashki]

گوستاو لوبون، از فیلسوفان و جامعه شناسان بزرگ فرانسه می باشد که کتاب نخستین تمدن ها به قلم این شخصیت بزرگ نوشته شده است.

[Dash Ashki]

نام گي دو مو پاسان مرادف داستان نويسي است . او در 1850 در نرماندي فرانسه چشم به جهان گشود. در شش سالگي پدر و مادرش ا زهم جدا شدنداما او جانب مادر را گرفت و در كنارش ماند . در سيزده سالگي به يكي از مدارس كاتوليكها رفت و چيزي نگذشت كه اخراج شد . سپس به مدرسه ديگري رفت و در آنجا به خاطر سرودن شعرجايزه اي دريافت داشت . آغاز جنگ فرانسه و پروس در 1870 وقفه اي در زندگي ادبي او ايجاد كرد . پس از جنگ به پاريس رفت تا شغلي دولتي بيابد و در وقتهاي فراغت به كار سرودن شعربپردازد، در پاريس بود كه زير نظر گوستاوفولبر ،‌استاد نثر فرانسه .‌به تمرين نوشتن مشغول شد .چيزي نگذشت كه ميان اين دو رابطه اي عاطفي به وجود آمد . فلوبر كه دريافته بودموپاسان استعدادهاي نهفته اي دارد او را به نوشتن نثر علاقه مند كرد . سالها صبورانه به آموختن هنر نوشتن بدو پرداخت. موپاسان از استاد بسياري چيزها آموخت كه «هنر ديدن »نخستين درس بود . فلور به او مي گفت :«هنر ديدن با صبري طولاني به دست مي آيد . در هر چيز ، جزئي كشف ناشده و ناديده وجود دارد . ما چشمان خود را عادت داده ايم تا تنها چيزهايي ببينيم كه ديگران پيش از ما ديده اند . حتي در كوچكترين اشياچيزي ناشناخته وجود دارد .بايد آن را يافت .»بدين ترتيب ،‌موپاسان دريافت كه در هر فرد يا شي چيزي نهفته است كه آن فرد يا شي را از افراد يا اشياي ديگر متمايز مي كند . موپاسان در جايي ديگر از قول فلوبر گفته است :«براي بيان هر چه مي خواهيد بگوييد تنها يك واژه ، براي به حركت در آوردن آن ، يك واژه و براي توصيف آن ، يك واژه وجود دارد . بايد آن واژه ،‌آن فعل ،‌آن صفت را يافت . به تخمين و تقريب نبايد بسنده كرد ، به تزويرنبايد توسل جست، ‌حتي تزويرهوشمندانه براي از ميان برداشتن دشواري نبايد از تردستيهاي لفظي سود جست .» سال به سال موپاسان تلاش مي كرد تانكته هاي استاد را به كار گيرد . هرهفته سياه مشقهاي خود را براي او مي فرستاد و خود يكشنبه هفته بعد براي ناهار و شنيدن انتقادهاي او به خانه اش مي رفت . موپاسان مي گويد :«من شعرسرودم ،‌داستان كوتاه ،داستان بلند .‌حتي نمايشنامه نفرت انگيز نوشتم ،‌اما هيچ كدام از آنها بر جانماند .»

موپاسان در اواخر دهه هفتاد قرن نوزدهم با چهار نويسنده ديگركه آثار اميل زولا ،‌بحث انگيز رمان نويس آن دهه ، را تحسين مي كردندديدار كرد و مدتي در زمده «ياران مدان »كه خود را ناتوراليست مي خواندند،‌در آمد( مدان روستايي نزديك پاريس بود كه زولاو ياران او در خانه اي در آن گرد مي آمدند ). هنگامي كه گروه تصميم گرفت جنگي با عنوان غروبهاي مدان با درونمايه جنگ فرانسه و پروس منتشر كند ،‌ موپاسان نيز،در آن جمع ،داستاني درباره يك روسپي خواند . آنان كه چيزي در باره رابطه فولبر و موپاسان نمي دانستند از استعداد خارق العاده موپاسان شگفت زده شدند . زولا تصويق كرد كه داستان موپاسان را بهترين داستان مجموعه شناختند . به دنبال اين موفقيت بودكه موپاسان شغل كارمندي را رها كرد ، آرام آرام از زولا و ياران مدان جدا شد و نيرو و استعداد خود را صرفا در خدمت نوشتن به كار گرفت نويسنده اي حرفه اي شد و در مدت يازده سال دهها مقاله ،‌نزديك به سيصد داستان كوتاه و شش رماننوشت و در عين حال زندگي اجتماعي ناآرامي داشت .

برخي منتقدان گفته اند كه موپاسان صرفاً ناظري است كه تنها در ترسيم سطح زندگي مهارت دارد و در ديدن واقعيتهاي نهفته ناتوان است . اما ضرباهنگ سريع داستانهايش معمولاً به پاياني گيرا مي انجامندكه تصويري طعنه آميز از تجربه زندگي آدمي به دست مي دهد.

داستان كوتاه ،حتي امروزه ،درفرانسه چندان پايگاهي ندارد ،‌احتمالاً به همين سبب بوده است كه موپاسان به همه تواناييش در ارائه داستانهاي كوتاه ،‌احساس مي كرد بايد درزمينه رمان نيز دست به تلاش بزندو آثارش چون يك زندگي (1883) ،بل ـ امي (1885) ،‌پير و ژان (1888) وقلب انسان (1890) ارائه دهد كه ،هر چند بي ترديد از امتيازاتي برخورداند.اما استعداد او را به بيراهه كشاندند . اكنون با آنكه بيش را يك قرن از درگذشت موپاسان مي گذرد هم داستانها و هم نظريه هايش درباره داستان نويسي با اهميت شمرده مي شود ‌؛با اين همه ، سهولت ظاهري نوشتن وعدم پيچيدگي در شگرد داستانهاي كوتاه اوواكنشي رواشنفكرانه را ـ به ويژه در فرانسه ـ برانگيخته و ارزش او را تاحد صنعتگري عاري از روح تنزل داده است . اما گي دو موپاسان همواره يكي از معقولترين ،‌مهيج ترين و خوش قلب ترين داستان گويان همه زمانها باقي خواهد ماند .

از آثار وي مي توان به :

يك زندگي
بل امي
استوار همچون مرگ
توپلي
مادمازل في في
مادر وحشي ؛ اشاره كرد .

[N.P.L]

بلز پاسکال (Blaise Pascal)

در سال 163 در شهر کلر مون فران بد نیا آمد. تعلیمات علمی و مذهبی را با هم د ریافت کرد فعا یتهایی در زمینه علوم تجربی د اشت از جمله تحقیقاتی را بر روی فشار اتمسفری انجام داد. وی اولین سازنده ماشین حساب میباشد. .در سال1646 در پی شکستن پای پدرش و مراقبتهای دو پرستار ژانسنیست (janseniste) تحت تاثیر اعتقادات آنها قرار گرفت و جذب عرفان شد و مقیم معبد پورت رویال گردید.او در سن 39 سالگی در گذشت.

آثار پاسکال:

-مقاله ای در باره سنگهای کانی(Essai sur les coniques)
-افکار(Les Pensees)
-نامه هایی به یک شهرستانی( Les Lettres a un provincial)

[Dash Ashki]

ژان دولافونتن شاعر و افسانه نویس بزرگ فرانسوی در هشتم ژوئن 1621 در شاتونیزی دیده به دنیا گشود. پدرش شغل سرپرستی جنگل های اطراف زادگاهش را به عهده داشت. تحصیلات خود را در کالج رمس به اتمام رسانید و در 26 سالگی با یک دختر 16 ساله ازدواج کرد. رشته این ازدواج 11 سال بعد گسیخت ولی طلاق هرگز اتفاق نیافتاد. او از سی سالگی به نوشتن پرداخت افسانه های او آنقدر شهرت دارد که شاید اثر کمتر شاعر و نویسنده ای آنقدر سرشناس باشد. افسانه های لافونتن تراوشی از افکار مردم مشرق به ویژه کتاب کلیله و دمنه است و مخصوصاً در بسیاری از داستان های خود از بوکاچیو نویسنده ایتالیایی متأثر شده است. لافونتن به سال 1695 درگذشت. از میان آثار او می توان: رؤیای مغول، منظومه گنه گنه و افسانه ها را نام برد.

[Dash Ashki]

موریس لبلان، رمان نویس فرانسوی در سال 1864 متولد شد. وی نویسندگی را از 1892 با نشر قصه و پاورقی در روزنامه های آغاز کرد. پس از آن رمان های آرمل و کلود را در 1897 و لب های به هم پیوسته را در 1899 انتشار داد. رمان هایی در تحلیل روانی آرسن لوپن را منتشر کرد و به وسیله این رمان قهرمانی را آفرید که بی آنکه جنبه اساطیری به قدرتی مافوق بشری داشته باشد، محبوبیت عظیم و جهانی به دست آورد.

وی به سال 1941 در سن 77 سالگی درگذشت.

برخی از آثارش عبارتند از:

مجادله آرسن لوپن با شرلوک هلمز
آرسن لوپن عیار جوانمرد
در دل های آرسن لوپن
سر تنگ بلور
هشت ضربه ساعت
دختر خانم سبز چشم
آرسن لوپن در نقش کارآگاه
آرسن لوپن و خانه مرموز
آرسن لوپن و دختر ژوزف بالسمو
احتراق بمب
توده طلا
چشمان سبز و آبی یا معاشقه آرسن لوپن
دزد ظریف
دندان ببر
رقاص جوان
زنگ های ساعت
سنگ معجزه
عملیات خارق العاده آرسن لوپن
قصر مرموز
کشتی انرژیک یا میلیاردر راهزن
گردنبند
هشتصد و سیزده.

[Dash Ashki]

آنتوان سن اگزوپري Antoin Saint Exupere، سومين فرزند كنت ژان دوسن اگزوپري بازرس بيمه‌هاي اجتماعي شهر پاريس در روز 29 ژوئن سال 1900 در شهر ليون پا به عرصه حيات نهاد. وقتي آنتوان چهارساله شد، پدرش بدرود حيات گفت و خانواده را بي‌سرپرست گذاشت و از آن به بعد نگاهداري و تربيت او و خواهرانش به عهده مادرش افتاد. در سال 1909 آنتوان به مدرسه شبانه‌روزي ژزوئيت‌ها به نام «نوتردام دوسنت كروا» قدم گذاشت و 5 سال بعد آنجا را ترك گفت. وي در سال 1912 به تنهايي به ترجمه كتاب «ژول سزار» از زبان لاتين اقدام كرد تا بفهمد ابزار جنگي رومي‌ها در آن زمان چگونه ساخته مي‌شده. وي غالباً از مدرسه مي‌‌گريخت و به فرودگاه مي‌رفت تا طرز نشستن هواپيماها را ببيند. پس از اينكه آنتوان تحصيلات ابتدايي خود را به پايان رسانيد وارد دبيرستان سن لوئي شد. در روز دوم آوريل 1921 خدمت نظام آنتوان آغاز شد و او به هنگ هوانوردان استراسبورگ انتقال يافت و در اكتبر 1922 به اخذ درجه نائل شد و در پايان خدمت براي آزمايش‌هاي نهايي او را وادار به پرواز كردند، ولي تصادفاً در اين پرواز جمجمه‌اش آسيب ديد. در 1926 نوولي با عنوان «خلبان» ا زاو چاپ شد كه در محافل ادبي پاريس سر و صدا راه انداخت و در بهار همان سال آنتوان در يكي از كمپاني‌هاي هواپيمايي استخدام شد و بي‌درنگ منزل خواهر خود را ترك كرده به تولوز رفت.
در سال 1927 مأموريت خاص او كه بيشتر هدايت هواپيماهاي پستي بود وي را به نوشتن كتابي با نام كنايه‌دار «پيك جنوب» برانگيخت. در سال 1930 سن اگزوپري بر اثر مسافرت‌ها و حوادثي كه ديده بود به طرح رمان «پرواز شبانه» پرداخت. اين كتاب با استقبال زيادي مواجه گرديد و جايزه فمينا به آن تعلق گرفت. او آثار ديگري مثل خلبان جنگي و سرزمين آدم‌ها نوشت. در سال 1944 نويسنده كه غم دوري از وطن سخت ناراحتش كرده بود تصميم گرفت از هيتلري‌ها انتقام بگيرد. سفر ابدي او آغاز شد، در ميان راه روز 31 ژوئيه 1944 بنزين هواپيما تمام شد و ديگر پرواز ميسر نبود. در صد كيلومتري شمال «باستيا» هواپيماهاي آلماني به او حمله كردند و هواپيمايش آتش گرفت. از ميان آثار او مي‌توان: «شازده كوچولو»، «قلعه زنداني شن» و «مانون» را نام برد.

[Dash Ashki]

موریس دکبرا، از نویسندگان فرانسوی می باشد. وی به سال 1885 متولد و به سال 1973 درگذشت.

برخی از آثار وی عبارتند از:

اشرافیان بی پول
ماروا
آقایان تومی ها
نیمه شب
میدان پیگال
کارتیه لاتن
ماکائو یک جهنم قمار
تیرباران شده سپیده دم
معشوقه های من.

[Dash Ashki]

ژان آنوی، از رمان نویسان و نمایشنامه نویسان فرانسوی بود. وی به سال 1910 در 23 ژوئیه در شهر بردو متولد گردید. برخی از آثار وی عبارتند از:

زن روی بخاری
هرمین
مسافر بی توشه
وحشی ها
دندان قروچه ای
نمایشنامه سرخ
نمایشنامه سیاه
سرخ
سیاه
رقص دزدان
ژزابل
سیسیل یا مکتب پدران
والس گاوزبان
ارنیفل یا کوران هوا
بیتوس بیچاره
شام سرها
اورلوبرلویا
مرتجع عاشق
مولیر کوچک
نانوا زن نانوا و شاگرد نانوا
آنتوان عزیز
ماهی های قرمز
رئیس اپرا
آردل
گل مینا
سمور
لاماندارین
یک زندانی وجود داشت
زن وحشی
مجلس رقص دزدان
میعاد در سانلیس
لئوکادیا
اوریدیس
آنتیگون
رومئو و ژانت
مده
نمایشنامه های درخشان
کلوپ
دعوت به رقص
تمرین یا عشق مجازات دیده.

[Dash Ashki]

مادام آن لوئيز ژرمن نكر، معروف به مادام دو اشتال دختر «نكر» وزير نامي لوئي شانزدهم است. او كه اصلش سويسي بود. در سال 1766 در پاريس تولد يافت. مادرش به ادبيات اشتياق فراوان داشت و بدين‌واسطه با نويسندگان و اديبان عصر خويش معاشرت مي‌كرد. مادام اشتال نيز طبعاً در ايام جواني به مجمع نويسندگان راه يافت و سرانجام دل بر ادبيات نهاد. در سال 1786 با بارون اشتال هوشتاين سفير سوئد در دربار فرانسه ازدواج كرد. در سال‌هاي انقلاب زندگي وي با بيم و اضطراب فراوان گذشت زيرا خود او ازجمله سلطنت‌طلبان و خانه‌اش مركز هواخواهان شاه بود. حتي زماني درصدد برآمد كه ماري آنتوانت را از زندان برهاند و چون بدين مقصود نائل نشد به سويس ميهن اصلي خود گريخت. در سال 1795 بار ديگر به فرانسه بازگشت ولي چون با مخالفين ناپلئون آميزش داشت در سال 1803 او را از پاريس تبعيد كردند. مادام دواشتال از هواخواهان مكتب رمانتيسم بود. در زمان تبعيد سفري به انگلستان و اطريش و روسيه و سوئد كرد و در زمان سلطنت لوئي هيجدهم به فرانسه بازگشت و كتاب خود را موسوم به «دو سال تبعيد» منتشر ساخت. او در سال 1818 درگذشت. آخرين كتاب وي موسوم به «ملاحظاتي چند درباره انقلاب فرانسه» يكسال بعد از مرگ وي انتشار يافت.

[N.P.L]

پیر کورنی (Pierre Corneille)

درسال 1606 در شهر روان(Rouen) بدنیا آمد.طبق خواست پدرش رشته حقوق را انتخاب کرد ولی بدلیل علاقه ای که به تئاتر داشت وکالت را رها کرد وبه سن روی آورد.در سال1629 نخستین پییس خود را به نمایش در آورد کمدی یه نام ملیت( Melite ) . پس وقفه ای چند ساله در سال1637 با تراژ دی-کمدی پرجنجال لو سید(Le Cid ) دوباره به سن روی آورد و در سال 1651 با شکست پییس پرتاریت( Pertharite) تئاتر را رها کرد.
تنوع در آثار کورنی محسوس است به گونه ای که پیس های او از کمدی به تراژدی-کمدی ودر آخر به تراژدی می رسند. بشتر شهرت کورنی بدلیل پیسس هایی است که پای شعور و آگاهی افراد را به وسط می کشد یعنی آنچه که دوراهی کورنیی نامیده میشود:
قهرمان پیس برسر دو راهی برای انتخاب بین حیثیت و عشق قرار می گیرد و همواره این حیثیت و آبروی افراد است که انتخاب می شود چرا که احساس برتر نسبت به عشق است. در کل سیستم دراماتیک کورنی به سیستم کلاسیک نزدیک است و دو هدف در اثار نمایشی او وجود دارد: آموزش دادن ومورد خوشایند بودن.

آثارکورنی:
-ملیت(Melite)
-لوسید(Le Cid)
-سینا(Cinna)
-سورنا(Surena)
هوراس(Horace)
-پولیوکت(Polyeucte)
-رودوگون(Rodogune)
-آتیلا(Attila)
-دروغگو(Menteur)
-مرگ پومپه(La Morte de Pompee)
-مقام سلطنتی(La Place Royale )

[N.P.L]

مولیر(Moliere)


نویسنده و کمدین و کارگردان نمایشهای طنز قرن 17 فرانسه است. نام واقعی اش ژان باپتیست پوکلن میباشد. زندگی مولیر با فعالیتهای تئاتری اش عجین گشته چنانکه پس از انصراف از تحصیل در ر شته وکالت با خانواده بژارت آشنا شده و با همکاری آنها در شهر پاریس "L’ Illustre Theatre " را تاسیس می کند.
اولین اقدام او با شکست مواجه می شود در نتیجه تصمیم می گیرد یک گروه سیار تشکیل داده و در شهرستانهافعالیت کند.پس از سالها زندگی سیار سرانجام به پاریس باز می گردد. در سال1659 با اثر متکلفین خنده دار(Precieuses ridicules) افراط متکلفین را مسخره می کند و به این ترتیب کمدی اخلاقی را پایه گذاری می کند که قصد د ارد خطاهای معاصرانش را افشا کند و پییس مکتب زنان(L’ ecole des femmes) مولیر تاییدی است بر این جهت گیری.
مولیر فعالیتهایی در زمینه کمدی-باله داشت و آثاری را از خود بر جای گذاشته از جمله:
مریض خیالی(Le Malade Imaginaire) زنان دانشمند( Les Femmes Savantes) سیسیلن(Sicilien)
فعالیت دیگر مولیر در زمینه کمدی سیاسی بود و در انها مشکلات اجتماع را مطرح می کند:
تارتوف(Tartuffe) دون ژوان(Don juan) مردم گریز(Misanthrope)
با دستاویز قرار دادن دفاع از مذهب دشمنان مولیراو را مورد انتقاد قرار می دهند و نتیجه آن می شود که تارتوف و دون ژوان ممنوع می شود.
مولیر مایوس و بیمار و نا موفق در زندگی زناشویی پس از انتقاداتی که وارد می شود به موضوعات سطحی روی می آورد.مثل: حیله های اسکاپن(Les Fourries de Scapin)
مولیر در حین اجرای بار چهارم پییس مریض خیالی دچار حمله قلبی شده و فوت می کند. سایر آثار مولیر عبارتند از:
-خسیس(L’ Avare)
-ازدواج اجباری(Le Mariage Force)
-حسادت باربویه(Jalousie de Barbouille)
-پزشک پرنده(Medecin Volant)
-گیج(Etourdi)
-بغض عاشقانه( Depit Amoureux)

[N.P.L]

ژان راسین(Jean Racine)


یکی دیگر ازنمایشنامه نویسان قرن 17 فرانسه است. حدود 12 نمایشنامه نوشت: 11تراژدی و 1 کمدی. راسین با وقفه ای یازده ساله با استر (Esther) و آتالی(Athalie) که بدرخواست مادام دو منتونون بود دوباره به صحنه تئاتر باز گشت.
ویژگی بارز تئاتر راسین پرداختن به اجبار است اینکه نوع بشر در سرنوشتش دخالتی ندارد بلکه از ابتدا سرنوشتش مشخص است برعکس نمایشنامه های کورنی در مواجهه عشق و قدرت در نمایشنامه های راسین این قدرت است که به خدمت عشق در می آید.
آثار راسین:
- تبائید(Thebaide)
-الکساندر کبیر(Alexandre le grand)
-آندروماک(Andromaque)
بریتانیکوس(Britannicus)
-برنیس(Berenice)
-میتریدات(Mithridate)
-باژازه(Bajazet)

[Dash Ashki]

فرانسوا موریاک داستان نویس فرانسوی در سال 1885 متولد شد. پدرش مالک زمین های فراوان و شخص ثروتمندی بود. وی نویسندگی را از همان اوان جوانی آغاز کرد و از مدرسه بوردو و کالج کاندران ماریان فارغ التحصیل گردید. نخستین کارهای ادبی وی با کتاب «دست ها به حالت دعا» آغاز گشت و بعد از این چند داستان دیگر نوشت که چندان شهرتی نیافت اما در سال 1925 بود که به خاطر تحریر داستان معروف و بی نظیر «صحرای عشق» شهرت جهانی یافت. موریاک در سال 1926 به اخذ جایزه آکادمی فرانسه نائل گشت و در سال 1952 جایزه نوبل در ادبیات به وی تعلق گرفت. از میان آثار او می توان شعر نارنج، گمشده و کودکی در زنجیر، را نام برد.

[Dash Ashki]

N.p.l عزیز ممنون از زحمتی که میکشی... :)
سعی کن برای یکدست شدن تاپیک عنوان نویسنده ها رو در حالت پیشرفته در قسمت عنوان بنویسی تا حالت Bold به خودش بگیره...

موفق باشی :) ;)

[Dash Ashki]

شارل پير بودلر كه در سال 1821 متولد گرديده است بزرگترين شاعر آخر دوران رمانتيسم فرانسه است كه آن را عصر «امپراتوري دوم» مي‌نامند. بودلر از آن شعرايي است كه با گذشت زمان افتخار و شهرتي بيش از آنچه در دوران زندگي داشته‌اند به دست آورده‌اند. به‌طوري كه مي‌توان گفت وي به قرن بيستم بيشتر از قرن نوزدهم تعلق دارد. حيات كوتاه وي سراسر با رنج و تلخي و بدبيني آميخته بود. وي مانند ادگار آلن پو شاعر بزرگ آمريكايي، كه بودلر «داستان‌هاي عجيب» او را به فرانسه ترجمه كرد، از زندگي مبتذل و عادي فراري بود و چون مانند «پو» روحي عليل و بيمار داشت براي فرار از دست حقايق تلخ زندگي به دامان مخدرات پناه برد. يك اثر معلوف او «حشيش» است كه در آن از محاسن فراوان حشيش و ترياك صحبت مي‌كند و به كرات از ايران نيز نام مي‌برد. شاهكار بسيار معروف بودلر گل‌هاي اسهريمني يا گل‌هاي بدي اوست كه شهرت جهاني دارد. اين اثر مجموعه اشعاري است كه با لحن تلخ درباره زن و شراب و لذت و فلسفه سروده شده و از نظر آنچه كه «اخلاق» ناميده مي‌شود، آثاري خلاف اخلاق دارد و به همين عنوان بود كه در سال 1857 بودلر به مناسبت انتشار گل‌هاي اهريمني به محاكمه خوانده شد و انتشار اين كتاب به آن صورت كه بود ممنوع گرديد. ويكتور هوگو درباره او مي‌گويد «با شعر بودلر هيجان تازه‌اي در نظم فرانسه راه يافته است».

مجموعه‌هاي مهم شعر او عبارتند از: تابلوهاي پاريس، شراب، عصيان مرگ و سنگفرش‌ها، بودلر همه عمر عاشق رنج و نوميدي و مرگ بود و به همين دليل در 46 سالگي به سراغش آمد و تن رنجور او را، كه در آن، يكي از درخشان‌ترين نبوغ‌هاي ادبي جهان خانه داشت، با خود همراه برد.

[Dash Ashki]

ژان کوکتو نویسنده و نقاش معروف فرانسوی در سال 1891 پا به عرصه جهان نهاد. او نابغه معاصر سینما و تئاتر فرانسه، نویسنده و نقاش هنرمندی است که به تئاتر و سینمای فرانسه خدمات شایانی نموده است. درضمن وی یکی از بزرگترین کارگردانان تئاتر و سینمای فرانسه محسوب می گشت، نبوغ وی در تهیه فیلم های عمیق و نمایشنامه هایی بود که مسائل بغرنج زندگی را نمودار می سازند و همین ها باعث گردید که در بیست سال اخیر او را به عنوان یک نویسنده و نماینده عالیقدر هنر تئاتر و سینمای فرانسه به جهانیان بشناساند، ژان کوکتو عضو آکادمی فرانسه بود و از آثار وی می توان، رمئو و ژولیت: اورفه و آنتیگون، را که برای تئاتر و باله نوشته شده است نام برد.

[Dash Ashki]

در سال 1830 در نرماندي به دنيا آمد. در روئن به مدرسه رفت و سپس در پاريس به کار روزنامه نگاري مشغول شد. نخستين رمان او با عنوان "دلدادگان" در سال 1891 انتشار يافت که بسيار موفق بود. در بين سال‌هاي 1859 و 1869 يعني در ظرف ده سال در حدود هفتاد رمان نوشت و به دست چاپ سپرد. "بي خانمان" (1878) و رمان ديگر او "در خانواده" (1893) دو رمان از اين هفتاد رمان‌اند. هکتور مالو در سال 1907 درگذشت.

ادبيات کودکانه

هکتور مالو با رمان "بي خانمان" خود در کنار ژول ورن و کنتس دوسگور قرار مي‌گيرد و او نيز يکي از آفرينندگان دنياي ادبيات کودکانه است. کنتس دوسگور (1874-1799) نيز در اين ميان تخيلي بسيار وسيع و نيرومند دارد و با رمان‌هايش: دختر کوچولوهاي نمونه (1895)، خواهر گريبوي (1861) و بدبختي‌هاي سوفي (1864) تصوير ايده آليستي و جالبي از دوران امپراتوري دوم در فرانسه نقاشي مي‌کند و اين کتاب‌ها را براي سرگرمي‌و آموزش نوه‌هايش مي‌نويسد.

[Dash Ashki]

آلن رنه لوساژ از نویسندگان دراماتیک قرن هفدهم و هیجدهم فرانسه است که در سال 1668 متولد گردید. در کودکی یتیم شد و قیمش تمام دارایی او را خورد و او مجبور گشت که خود برای امرارمعاش کار کند. بدین جهت دست به ترجمه و تألیف آثار ادبی زد و نمایشنامه هایی نیز با اقتباس از آثار ادبی اسپانیا به وجود آورد.

لوساژ گرچه تمام عمر در پاریس می زیست، لیکن با هیچ یک از محافل ادبی دوستی و رفت و آمد نداشت. تنها راه رفع احتیاجاتش هنرش بود و همیشه از جاه طلبی برحذر بود. در بعضی آثارش به شدت از وضع اجتماعات آن روز که مبنای آنها بیشتر بر کلاه برداری و حقه بازی های مزورانه بوده است انتقاد می نماید. گرچه لوساژ موضوع بیشتر داستان های خویش را از رمان های اسپانیا و نویسندگان آنها اقتباس نموده است، ولی او با هنرمندی خویش آنها را به طرز جالبتر و زیباتری درآورد که هم اکنون از بهترین آثار ادبی فرانسه به شمار می روند. برای مثال کتاب «شیطان لنگ» 1707 را نام می بریم. این کتاب به وسیله نویسنده دیگری از اهالی اسپانیا به نام «دوگوارا» نوشته شده و لوساژ نیز خود اعتراف می کند که برای خلق این اثر از نویسنده اسپانیایی کمک گرفته و موضوع داستان را از او اقتباس نموده است ولی سبکی که لوساژ در این کتاب به کار برده مسلماً جالب تر و بهتر از روش نویسنده اسپانیایی است.

آلن رنه لوساژ، در سال 1741 چشم از جهان بربست.

مهمترین آثار لوساژ عبارتند از:

«ژیل بلاس»
«شیطان لنگ»
«فارغ التحصیل سالامانک»
«ماجراهای بوشن»
«کریسپن رقیب ارباب خویش است»
«استبانیل گوانزالس»
«گر زمان دالفراش»
«تورکاه».

[Dash Ashki]

آندره برتون شاعر، محقق و منتقد فرانسوي به سال 1896 متولد شد. در 17 سالگي با پل والري آشنا شد و از آن پس شروع به رفت و آمد در انجمن‌هاي ادبي كرد. در سال 1919 اولين مجموعه اشعارش را به نام كوه رحم انتشار داد و به دنبال آن اولين اثر سوررئاليستي‌اش به نام كوه رحم انتشار داد و به دنبال آن اولين اثر سوررئاليستي‌اش به نام «فضاهاي مغناطيسي» منتشر شد. در 1924 اولين مانيفست سوررئاليسم را تدوين كرد. او در جنبش دادائيسم شركت داشت و سعي نمود از نوآوري‌هاي اين مكتب تا سر حد امكان حمايت كند ولي اين كوشش‌ها بي‌نتيجه بود و گروه دادا سرانجام از هم پاشيد. در 1928 كتاب «ناجا» را منتشر نمود. مجله انقلاب سوررئاليسم ارگان افكار و آرمان‌هاي او در مورد مكتب سوررئاليسم بوده است. برتون از سال 1935 شروع به مسافرت به كشورهاي اروپايي و آمريكايي نمود. اين مسافرت تا سال 1946 به طول انجاميد و از آن پس دوباره در پاريس مقيم شد و به فعاليت‌هاي ادبي خود ادامه داد. وي در سال 1966 درگذشت. كتاب معروف برتون «ظروف مرتبطه» نام دارد كه از مهمترين نوشته‌هاي نظري اوست.

[Dash Ashki]

سن ژان پرس، که نام اصلیش «ماری رنه الکسی لژه» می باشد، در 31 مارس سال 1887 در گوادالوپ یکی از جزایر آنتیل در یک خانواده قدیمی از مردم بورگونی به دنیا آمد. دوران کودکی را در جزایر آنتیل به سر برد و در آغاز جوانی به فرانسه رفت و در دبیرستان مشغول تحصیل شد و در همان زمان با عده ای از جوانان خوش ذوق که بعدها از بزرگان ادب فرانسه شدند آشنایی یافت. در هفده سالگی برای اولین بار مجموعه شعر او چاپ شد.

پس از تحصیل وارد خدمت وزارت امورخارجه شد و درنتیجه مأموریت های خارج یافت و توانست، کره، ژاپن، چین و آسیای مرکزی را ببیند. پس از بازگشت به فرانسه از نزدیکترین همکاران وزیر امورخارجه شد و در تمام کنفرانس های بین المللی شرکت جست.

در سال 1940 وی به آمریکا رفت و دیگر به فرانسه بازنگشت. در سال 1959 «جایزه ملی ادبیات» به او تعلق گرفت و در سال 1960 نیز موفق به اخذ جایزه نوبل گردید، مجموعه های اشعاری که از او تاکنون منتشر شده عبارتند از: «مدایح»، «آناباس»، «تبعید»، «بادها»، «تلخ ها»، «وقایع» و «شعرهای دریایی».

[Dash Ashki]

فرانسوا رنه شاتوبريان، در سن مالو در سال 1768 متول شد. در دوران کودکي در سواحي برتاني پرسه مي‌زد و در فصر "کومبورگ" بيشتر در انزوا زندگي مي‌کرد. در دوران جواني در محافل اجتماعي پاريس رفت و آمد داشت. مدتي به آمريکاي شمالي رفت و چند سالي در آنجا ماندگار شد. سپس به اروپا آمد و در ارتش شاهزادگان به خدمت مشغول بود. به لندن تبعيد شد. چندي به رم رفت. با چاپ و انتشار تاليفاتش: رنه، آتالا و نوبع مسيحيت به شهرت رسيد.

به شرق سفر کرد. مدتي به سياست پرداخت. نماينده مجلس و سفير و وزير خارجه شد. در سال 1830 از سياست کناره گرفت. و کتاب "خاطرات پس از مرگ" او از سال 1848 تا 1850 بعد از مرگ او به چاپ رسيد.

شرح مكمل :

شاتو بریان در سال 1768 میلادی در سن مالو از شهرهای شمال غربی فرانسه به دنیا آمد. نام اصلی وی فرانسوا رنه بود، در سال 1786 با رتبه استواری به خدمت سربازی مشغول شد و چون آتش انقلاب در فرانسه زبانه کشید به آمریکا سفر کرد. نزدیک یک سال در کانادا و برخی دیگر از ممالک دنیای نو به سیاحت گذرانید و در سال 1792 به فرانسه بازگشت و به یاری شاهزادگان و مهاجرانی که بر ضد حکومت انقلابی در شهر گب لنتز گرد آمده بودند برخاست، ولی در آنجا مجروح شد و به انگلستان رفت. چندی بعد همین که بناپارت در فرانسه به مقام کنسولی رسید شاتوبریان بار دیگر به پاریس آمد و بدو پیوست و به مقامات دولتی رسید، اما دیری نگذشت که علتی سیاسی او را از بناپارت رنجیده خاطر و با مخالفان وی همداستان ساخت. پس راه سفر بیت المقدس پیش گرفت و کشورهای یونان، شام، مصر، تونس و اسپانیا را سیاحت کرد. در دوران بازگشت خاندان بوربن به سلطنت فرانسه شاتوبریان باز به میدان سیاست داخل شد و به مقامات سفارت و وزارت خارجه رسید. در سال 1830 پس از انقراض خاندان بوربن حیات سیاسی را ترک گفت و باقی عمر را به نویسندگی گذرانید و سرانجام در سال 1848 در پاریس درگذشت. از مهمترین آثار ادبی شاتوبریان که در ادبیات فرانسه تأثیر خاص داشته یکی داستان آتالا و دیگری حکایت رنه است، که هر دو مظهر احساسات شخصی اوست. دیگر کتاب های او عبارتند از، شهیدان و جلال مسیحیت، که از عقاید دینی وی حکایت می کند.

[Dash Ashki]

شارل ژوزف پل بورژه يكي از تواناترين نويسندگان و شاعران نيمه دوم قرن نوزده و آغاز قرن بيست در ادبيات فرانسه است كه به سال 1852 ديده به جهان گشود.

وي فرزن ديك دبير رياضيات بود كه به جاي عشق به اعداد، شيفته ادبيات بود و هنوز بيست سال نداشت كه مجموعه‌اي از اشعار او كه متضمن قطعات لطيف عاشقانه بود در پاريس انتشار يافت.

اين شاعر معروف كه سرانجام به سوي آكادمي فرانسه ره گشود و به افتخارات و نشان‌هاي فراوان نائل آم ديكي از بنيان‌گذاران مكتب ايده‌آليسم در شيوه‌هاي ادبي داستان‌نويسي است كه استاندال آن را آغاز نمود و پل بورژه نيز آن راد نبال كرد و رومن رولان به انتها رسانيد. اين نويسنده نامي فرانسه كوشيده است قضاوت عقل و منطق را ا زيك طرف و دل و احساس را از طرف ديگر نسبت به يك ماجراي بزرگ عشقي بسنجد و به صورت يك فيلسوف نكته‌بين و موشكاف آن را مطالعه كند. وي در سال 1935 به سن 83 سالگي درگذشت. بهترين اثر او داستان «مريد» مي‌باشد كه نمونه كاملي است از اين مكتب نوين ادبي.

[Dash Ashki]

بلز ساندرار نویسنده و شاعر فرانسوی سویس الاصل، در سال 1877 در شهر لاشودوفون به دنیا آمد و در سال 1961 در پاریس چشم از جهان فرو بست. سفرهای متعدد به نقاط مختلف دنیا کرد و به مشاغل گوناگون پرداخت. در جنگ بین الملل اول در یک لپیون خارجی به خدمت سربازی درآمد و یک بازویش را از دست داد.

آثار منثور او بیشتر حماسه ای است از شرح حال خود نویسنده و داستان ماجراجویان و زراندوزان عصبی جدید. از رمان های او می توان کتاب های:

«مراواژین»
«اعتراف دان یاک»
«زندگی خطرناک»
«مرد صاعقه زده»
«دست بریده»
«بورلینگر»
«فیلم های بی تصویر»
و «طلا» را نام برد.

[Dash Ashki]

مادام فرانس کولت نام مستعار سیدونی گابریل کلودین کولت S.G.C.Colette نویسنده نامدار فرانسوی است که به سال 1873 در «یورگیسنیون» پا به عرصه وجود نهاد. پدرش زمانی از سرداران ناپلئون بود که در اینجا به کار کشاورزی اشتغال داشت و کولت قبل از هر چیز با طبیعت و مظاهر آن آشنا شد. تحصیلات ابتدایی را در مدرسه زادگاهش به پایان رساند و سپس برای یافتن کاری رهسپار پاریس شد. در این شهر با یک روزنامه نگار پیمان زناشویی بست. اولین آثار او به کمک شوهرش در یکسری داستان به نام (کلودین) منتشر گشت. ولی چون شوهرش می خواست داستان هایی را که زنش می نویسد به نام خود او باشد این امر منجر به جدایی بین آن دو گردید. سال ها بعد خاطرات این دوره را فرانس در کتابی به نام «دنیای موزیک هال» منتشر ساخت. کتاب های بعدی او عبارت بودند از «ولگرد» و «انزوای بر احساسات». وی در سال 1949 ریاست آکادمی «گنکور» را به عهده گرفت و وی در آن زمان نخستین زنی بود که بدین مقام دست یافت. در هشتاد سالگی طی جشن بزرگی، نشان لژیون دونور را که تا آن زمان به زنی داده نشده بود گرفت و در سن 81 سالگی درگذشت.

در دوران زندگی خود 75 کتاب و تعداد زیادی مقاله و داستان کوتاه نگاشت که از روی برخی از آنها فیلم هایی نیز تهیه گردید.

[Dash Ashki]

اوزن يونسكو متولد(1913)

نويسنده ونمايشنامه نويس فرانسوي روماني الاصل يكي از قائدان درام پيشرو درفرانسه است.

يونسكو دنيائي كابوس گونه مي آفريند كه بر اثر نثري ستمگرانه نيرو مي گيرد وبرد وانگاره وتفكر اساسي هنر پيشرو تكيه مي زند. انزواي بنيادي آدمي ودرهم شكستن زبان.

آوازه خوان طاس (1985) صندلي ها (1952) درس (1985) ازآثار نمايشي اين نويسنده است.

سه قصه كوتاه ازكتاب او به نام حال در گذشته و گذشته درحال برگزيده شده است كه از نظر خوانندگان مي گذرد.

[N.P.L]

Dash Ashkiعزيز

مرسي از تاپيك باارزشتون پستهاي قبلي رو editكردم و براشون عنوان گذاشتم. ;)

[N.P.L]

مونتسکیو(Montesquieu)

زندگی مونتسکیو پر از تجربیات متنوع است.وی سال 1689 در خانواده ای اصالتا شهرستانی و از اشراف پارلمان بدنیا آمد. در رشته حقوق تحصیل کرد ومدتی صاحب منصب قضایی در بوردو(Bordeaux) شد و پس از آن عضو آکادمی همین شهر گردید.پس از موفقیت اولین اثرش به نام "نامه های ایرانی"(Les Lettres persanes) وارد آکادمی فرانسه شد. در تور اروپایی که داشت از کشورهای اتریش مجارستان ایتالیا آلمان هلند و انگلستان بازدید کرد. سال 1734 ملاحظات(Les Considerations) را نوشت که در مورد تاریخ رومی ها عظمت و انحطاط روم است. اثر عظیم منتسکیو که حاصل کل عمر اوست روح القوانین(L’ Esprit des lois) می باشد او نیمی از بینایی خود را در این راه از دست داد .هرچند آثار منتسکیو اختلافات ظاهری با هم دارند همگی یک بن مایه دارند او به دنبال بررسی طرز کار جوامع و سیستمهای سیاسی است. منتسکیو در سال 1755 در گذشت.

عقاید منتسکیو
سیاسی:او با رد حکومت های استبدادی و دموکراتیک خواهان حکومتی سلطنتی است که در آن بین شاه و مردم رابطی(اشراف)وجودداشته باشد بنظر او آزادی با جدایی سه قوه قضائیه مجریه ومقننه تضمین میشود.
اجتماعی:منتسکیو مخالف شکنجه بر دگی و کشتار توسط استعمارگران است.
مذهبی:منتسکیو یگانه پرست است.او معتقد به خدای واحد خارج از مذاهب پایه گذاری شده است. او به جاودانگی روح اعتقاد دارد.

[N.P.L]

ولتر(Voltaire)

فرانسوا-ماری آروئه سال 1694 در شهر پاریس بدنیا آمد در سن نه سالگی مادرش را از دست داد. او که خواهان درخشش نزد پرنس ها بوددر این راه دچار زیاده روی شدو بدنبال هجوی علیه نایب السلطنه مدت یازده ماه در باستیل زندانی شد.با تراژدی" اودیپ"(OEdipe) و حماسه "لا لیگ"(La Ligue) که بعدها” هنریادHenriade)” (نام میگیرد ولترجنگ و مذهب را افشا می کند. پس از مشاجره ای با شوالیه روهان برای باردیگر در باستیل زندانی می شود. یک ماه بعد به انگلستان می رود. دو سال و نیم در انگلستان می ماند کشوری که بیشترین تاثیر را بر روی او می گذارد د ر بازگشتش به فرانسه فعالیتهای شگفت انگیزی را از خود به نمایش میگذارد ظرف 22روز ترازدی" زئیر"(Zaire) را می نویسد. در همین دوران است که با امیلی شاتله(Emilie Chatelet) آشنا می شود. همراه همین فرد است که ولتر پس از انتشار" نامه های فیلسوفانه"(Les Lettres philosophiques) و ممنوعیتش به سیری (Cirey) پناه میبرد. در سیر ی "دوران لویی چهارده"(Siecle de Louis XIV) را مینویسد. دوباره توسط دربار پذیرفته میشود و مدتی مورخ لویی پانزده میشود ولی بزودی محبت او را از دست می د هد و مجبور می شود فرانسه را ترک کند. به دعوت فردريک دوم در برلین ساکن می شود.اما مورد غضب شاه قرار گرفته و برلین را ترک می کند و وارد ژنو می شود. به تهیه دایره المعارف کمک می کند. در سال 1758 قلمرو فرنی(Ferney) را میخردو در آنجا آرامش و امنیتی را که به دنبالش بود می یابد و پرشور تر از پیش علیه تعصب موضع گیری می کند. در سال 1778 به پاریس بر میگردد و ر همین سال در می گذرد.

عقاید ولتر
سیاسی: او نه موافق حکومت سلطنتی است و نه جمهوری بلکه خواستار رژیمی منطبق بر قانون اساسی است.
مذهبی: او مخالف مذاهب ساختگی و طرفدار مذهب طبیعی است یعنی اعتقاد ساده به خدای واحد خالق.
اخلاقی: بنظر ولتر خدا و طبیعت اصول زندگی اند .زندگی بدون خدا به هیچ دردی نمی خورد. ولتر می گوید:" اگرخدا وجود نداشته باشد باید آنرا اختراع کنیم." ولتر معتقد است جاودانگی ورابطه روح و جسم ماورائ درک انسان است.

رسالات ولتر
بدنبال زمین لرزه لیسبون ولتر مبدل به فرد ی بد بین شده و وار د بحث و مناظره با روسو بر سر مساله مشیت الهی میشود. رساله "اشعاری در باره فاجعه لیسبون" اشاره ای به همین زمین لرزه است.
"رساله ای در باره اخلاق و روحیه ملل" نام رساله دیگری است از ولتر که در آن نشان می دهد تاریخ بشری از جنایت جنگ ها و تعصب و ظلم ساخته شده است. او نقش مردان بزرگ را نشان می دهد.
"رساله ای در باره تعصب"در این اثر او از کل بشریت در برابر تعصب و شکنجه دفاع می کند و عقاید آزادی را گسترش می دهد.

سبک ولتر
ولتر به سبک کلاسیک تمایل داشت . او راسین را بعنوان مدل خود انتخاب کرده بود.قدرت سبک او در جملات کوتاه و مردف بکارگیری استعاره و ایجاز است بگونه ای که هیچ واژه ای اضافی نیست. بخاطر همین ویژگی است که او را نویسنده ای کلاسیک می دانیم.

سایر آثار ولتر
-نامه های انگلیسی یا نامه های فلسفی(Les Lettres philosophiques)
-فرهنگ فلسفی(Dictionnaire philosophique)
-میکرومگا(Micromegs)
-زدیگ(Zadig)
-ساده لوح(Candide)
-ایرن(Irene)
-مروپ(Merope)
-سمیرامیس(Semiramis)
-انژنو(Ingenu)
-یتیم چین(Orphlin de la Chine)

[N.P.L]

ژان ژاک روسو(Rousseau )

در 28 زوئن 1712 در ژنو بدنیا آمد. مادرش چند روز پس از تولدش فوت کرد. روسو ده سال اول زندگی را با پدرش گذراند. از همان اوان جوانی به خواندن رمان روی آورد. او نزد یک حکاک مشغول به کار شد. سختی زندگی او را وادار به فرار کرد.سال 1728 به فرانسه گریخت و با مادام دو وارن(Madame de Warens) آشنا شد.زن جوان او را پذ یرفت واورا به مذهب کاتولیک گرایش داد. سپس به سوئیس رفت و شغلهایی را تجربه کرد. سال 1731دوباره نزد مادام دو وارن بازگشت وپیش او ماند. روسو عاشق مادام دو وارن شده بود و او را مامان می نامید. سال 1740 در شهر ---- (Lyon) به تدریس خصوصی پرداخت سپس در سال 1742در پاریس ساکن شد و شروع به نوشتن کمدی و یک اپرا کرد. حدود یک سال منشی سفیر در ونیز بود . با زنی از طبقه پایین به نام ترز لوسور (Therese Levasseur) ازدواج کرد که حاصل این ازدواج پنج فرزند بود.1750اثر بزرگش را نوشت "بحث درباره علوم و هنرها" که این اثر در جواب مسابقه آکادمی دیژون با موضوع تاثیر علوم و هنرها در تصفیه اخلاق بود که مقاله روسو برنده مسابقه شناخته شد. و این باعث شهرت او گردید. روسو در این اثر نشان داده بود که فرهنگ و لوکس فاسد کننده اند. سال بعد آکادمی دومین سوالش را مطرح کرد: اصول نابرابری در انسانها چیست؟ روسو با مقاله ای به نام" بحث درباره نابرابری" در این مسابقه شرکت کرد ولی این بار برنده نشد چرا که جامعه و موسساتش را نقد کرده بود.در مقاله ای دلامبر(D’ Alembert) مدیر دایره المعارف از نمایشهای تئاتری دفاع کرده بود روسو در نامه ای به او تحت عنوان "نامه ای به دلامبردرباره تماشاگران" ضمن توجیه موقعیت هموطنان ژنوی اش خاطر نشان کرد که تئاتر تماشاگران را فاسد می کند. بنظر روسو همه چیز در تئاتر بد و خطرناک است بخصوص آثار مولیر مکتب گناه و بد اخلاقی اند. این نامه نشان دهنده جدایی روسو با سایر فیلسوفها بویژه با نویسندگان دایره المعارف بود.سال 1756 روسو پاریس را ترک کرد و به مونت مورانسی (Montmorency)رفت و در منزل ارمیتژ(Ermitage) ساکن شد که متعلق به مادام د پینی بود. روسو عاشق خواهر شوهر مادام شد ولی این عشق یک جانبه بود. چندی بعد ارمیتژرا ترک کرد. این دوران دورانی است که او بزرگترین آثارش را نوشته :
قرارداد اجتماعی(Contrat social)
امیل(Emile)
الوئیز جدید(La Nouvelle Heloise)
بدنبال محکومیت امیل پاریس و خانواده اش را ترک کرد ابتدا به سوئیس رفت ولی توسط اهالی موتیه (Motiers) رانده شد. به جزیره سن پییر(Saint Pirre) پناه برد. و سال 1766 به دعوت دیوید هوم(David Hume) عازم انگلستان شد اما با این فرد نیز دچار اختلاف گردید ویک سال بعد به فرانسه بازگشت. روسو برای نشان دادن چهره واقعی خود شروع به نوشتن اثر اتو بیوگرافیک خود "اعترافات"(Les Confessions)شد . دو اثر اتوبیوگرافیک دیگرروسوعبارتند از:"روسوقاضی ژان ژاک "(Rousseau juge de Jean-Jacques) و" رویاهای گردشگر تنهایی"(Les Reveries du promeneur solitaire).روسو دوم ژوئیه 1778 بطور ناگهانی درگذشت.

سبک روسو
نوشتار روسو عاری از هرگونه صنعت ادبی است در واقع در آثار روسو با نوع خشنی و سختی مواجه هستیم ولی در عین حال لحنی هیجان انگیز دارد این امر بویژه در مناظره هایش با ولتر محسوس است که گاه با مزاح همراه می شود.

فلسفه روسو
روسو به برتری طبیعت بر اجتماع معتقد است و طبیعت را قویتر از آن می داند. روسو می گوید:" هر آنچه خوب است از طبیعت می آید و هر جه بدی است از اجتماع." روسو ایمان دارد که جامعه فاسد می کند بنابر این باید از جامعه اجتناب کنیم ولی چون ناگزیر از زندگی جمعی هستیم باید قانون اجتماعی بسیار نزدیک به طبیعت تهیه کنیم. بخاطر همین طبیعت پرستی روسو است که او را پدر بزرگ رومانتیسم می دانند.

[Dash Ashki]

آندره موروا Andere Mauraisنويسنده بزرگ فرانسوي در ايران بسيار مشهور است. وي اصلاً يهودي است و نام اصلي او Emile Herzog است. در سال 1885 متولد شد و اكنون تقريباً 70 سال دارد. در جنگ جهاني اول، از طرف ارتش فرانسه به سمت رابط و مترجم بين دسته‌هاي نيروي فرانسه و انگليس تعيين شد، بدين‌جهت با روحيات انگليس‌ها از نزديك آشنايي يافت، و اين آشنايي ايجاد علاقه‌اي كرد كه در طول سي‌ سال، آثار ادبي و تاريخي و تحقيقي متعددي درباره انگلستان بنويسد. بهترين اين آثار دو رمان «خاموشي‌هاي سرهنگ برميل» و «سخنگويي‌هاي سروان اوگريدي» و «تاريخ انگلستان» است در جنگ اخير موروا به آمريكا رفت و از آن پس آثار فوق‌العاده زيادي نوشته است كه شايد تعداد آنها به صد برسد. Climas، حلقه خانوادگي، نه فرشته و نه شيطان، دنياهاي خيالي، زندگي بايرون، زندگي شلي، زندگي ژرژسان، از آثار برجسته اوست. آخرين اثر مهم وي زندگي ويكتور هوگو است كه موروا چند سال اخير را به تأليف آن مشغول بوده است.

موروا در سال 1939 به عضويت آكادمي فرانسه انتخاب شد، و اكنوني يكي از شخصيت‌هاي درجه اول ادبيات اين كشور به شمار مي‌رود.

[Dash Ashki]

Bernanos - Georges

ژرژ برنانوس
ژرژ برنانوس نوي�